Psyche
alle pijlers
Opgroeien zonder vader
dinsdag 24 september 2013 om 23:36
Mijn zoon zal opgroeien zonder zijn vader, we zijn al gescheiden toen hij 1 was ongeveer en nu breng ik hem alleen groot en is de vader ver weg. Het blijft onduidelijk of hij ooit nog in één keer tevoorschijn komt.
Mijn vraag is: Je hoort vaak, niet altijd, dat in één-ouder gezinnen het kind de vaderrol mist enz enz.
Hoe zorg ik ervoor dat ik hem als een sterke en goede jongeman groot kan brengen?
Hij is op het moment 4 jr en mijn ouders blijven ook veel betrokken.
De familie van mijn ex is helemaal buiten beeld net zoals mijn ex zelf.
Mijn vraag is: Je hoort vaak, niet altijd, dat in één-ouder gezinnen het kind de vaderrol mist enz enz.
Hoe zorg ik ervoor dat ik hem als een sterke en goede jongeman groot kan brengen?
Hij is op het moment 4 jr en mijn ouders blijven ook veel betrokken.
De familie van mijn ex is helemaal buiten beeld net zoals mijn ex zelf.
woensdag 25 september 2013 om 14:17
quote:Solomio schreef op 25 september 2013 @ 14:12:
Ik zal het allemaal wel niet serieus genoeg nemen, maar mijn zoons moeten altijd heel erg lachen als ik ze vertel dat ik hier op Viva weer gelezen heb dat ik ze enorm tekort doe door ze een mannelijk rolmodel te onthouden.Mwah, ik weer natuurlijk niet op wie je precies doelt, maar dat is iig niet hoe ik (en ik denk sommige anderen) het bedoelen. Tekortkomen, nee. Maar bij gebrek aan een vader af en toe wat ondernemen met een oom lijkt mij wel een toevoeging.
Ik zal het allemaal wel niet serieus genoeg nemen, maar mijn zoons moeten altijd heel erg lachen als ik ze vertel dat ik hier op Viva weer gelezen heb dat ik ze enorm tekort doe door ze een mannelijk rolmodel te onthouden.Mwah, ik weer natuurlijk niet op wie je precies doelt, maar dat is iig niet hoe ik (en ik denk sommige anderen) het bedoelen. Tekortkomen, nee. Maar bij gebrek aan een vader af en toe wat ondernemen met een oom lijkt mij wel een toevoeging.
woensdag 25 september 2013 om 14:26
quote:donkerrood schreef op 25 september 2013 @ 14:10:
Als die jongensdingen inderdaad aangeboren zijn zoals Amand zegt, en niet aangeleerd, dan is een vaderfiguur dus sowieso niet per se nodig.
Beetje tegenstrijdig allemaal.
Door 2 zaken verkeerd met elkaar te combineren zijn ze niet opeens tegenstrijdig hoor. Dat ligt echt aan jou.
Jongetjes zijn jongetjes. Zonder man in de buurt zal zijn opvoeding niet aansluiten bij zijn wezen. En zonder vader in de buurt mist hij een belangrijk deel van zijn identiteit.
En zolang je er maar eten en drinken in blijft stoppen en zorgt dat ze niet doodgaan, zullen ook jongetjes die zonder vader opgroeien groot worden hoor. Ik twijfel er niet aan.
Als die jongensdingen inderdaad aangeboren zijn zoals Amand zegt, en niet aangeleerd, dan is een vaderfiguur dus sowieso niet per se nodig.
Beetje tegenstrijdig allemaal.
Door 2 zaken verkeerd met elkaar te combineren zijn ze niet opeens tegenstrijdig hoor. Dat ligt echt aan jou.
Jongetjes zijn jongetjes. Zonder man in de buurt zal zijn opvoeding niet aansluiten bij zijn wezen. En zonder vader in de buurt mist hij een belangrijk deel van zijn identiteit.
En zolang je er maar eten en drinken in blijft stoppen en zorgt dat ze niet doodgaan, zullen ook jongetjes die zonder vader opgroeien groot worden hoor. Ik twijfel er niet aan.
woensdag 25 september 2013 om 15:12
quote:Amand schreef op 25 september 2013 @ 14:26:
[...]
Door 2 zaken verkeerd met elkaar te combineren zijn ze niet opeens tegenstrijdig hoor. Dat ligt echt aan jou.
Jongetjes zijn jongetjes. Zonder man in de buurt zal zijn opvoeding niet aansluiten bij zijn wezen. En zonder vader in de buurt mist hij een belangrijk deel van zijn identiteit.
En zolang je er maar eten en drinken in blijft stoppen en zorgt dat ze niet doodgaan, zullen ook jongetjes die zonder vader opgroeien groot worden hoor. Ik twijfel er niet aan.Jammer dat je het verkondigt als waarheid, terwijl het toch uitsluitend jouw mening betreft.
[...]
Door 2 zaken verkeerd met elkaar te combineren zijn ze niet opeens tegenstrijdig hoor. Dat ligt echt aan jou.
Jongetjes zijn jongetjes. Zonder man in de buurt zal zijn opvoeding niet aansluiten bij zijn wezen. En zonder vader in de buurt mist hij een belangrijk deel van zijn identiteit.
En zolang je er maar eten en drinken in blijft stoppen en zorgt dat ze niet doodgaan, zullen ook jongetjes die zonder vader opgroeien groot worden hoor. Ik twijfel er niet aan.Jammer dat je het verkondigt als waarheid, terwijl het toch uitsluitend jouw mening betreft.
The early bird suffers longer.
Week 38 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 38 van de Extremely Demotivational Calendar
woensdag 25 september 2013 om 15:55
quote:Amand schreef op 25 september 2013 @ 15:15:
Je motivatie noodzaakt je die houding aan te nemen ja.Even resumeren: mijn mening heb ik omdat ik anders mijn ikke ikke ikke niet kan waarborgen?
En jij hebt jouw mening omdat jij objectief kunt kijken wat ieder kind nodig heeft?
Je motivatie noodzaakt je die houding aan te nemen ja.Even resumeren: mijn mening heb ik omdat ik anders mijn ikke ikke ikke niet kan waarborgen?
En jij hebt jouw mening omdat jij objectief kunt kijken wat ieder kind nodig heeft?
The early bird suffers longer.
Week 38 van de Extremely Demotivational Calendar
Week 38 van de Extremely Demotivational Calendar
woensdag 25 september 2013 om 23:29
quote:Solomio schreef op 25 september 2013 @ 09:54:
[...]
Want?
Mijn generatie (ik ben bijna 50) is vrijwel geheel opgegroeid met een voornamelijk afwezige vader, omdat vader fulltime werkte en in het weekend de auto moest wassen en/of de kranten moest lezen. Die vader die op zondag het vlees sneed. De meeste kinderen hadden voornamelijk vrouwen om zich heen, heb ik nog nooit iemand over horen zeggen dat die jongens een slecht mannelijk rolmodel hadden.
En nu, in een maatschappij waar mannen veel zichtbaarder zijn, zouden die jongens ineens een tekort aan voorbeeld hebben? Ik geloof er helemaal niks van.
Meen je dat??
Ik heb toch als ook bijna 50 jarige (over 4 jaar) een heel andere mening.
Ook mijn vader en alle buurmannen, ooms, vaders van vriendjes die ik in mijn omgeving had waren altijd aan het werk. Maar 's avonds en in het weekend waren ze er wel zeker!
Dan was mijn vader wel aanspreekbaar, al was ie vaak moe.
We gingen dan met mijn broer voetballen, stoeien, fietsen, klussen, naar de bouwmarkt, naar het tuincentrum, Allemaal dingen die ik met mijn moeder niet deed. En ik heb heel veel geleerd, van mijn vader!! Onze moeders waren alleen aan het poetsen in mijn beleving...
Dus afwezig waren ze écht niet, die mannen in mijn tijd. Verder waren er op mijn lagere school in verhouding veel meer meesters dan nu op de basisschool. Vooral strenge meesters, ook niks mis mee. Beetje "ordnung muss sein" cultuur, zeg maar.
[...]
Want?
Mijn generatie (ik ben bijna 50) is vrijwel geheel opgegroeid met een voornamelijk afwezige vader, omdat vader fulltime werkte en in het weekend de auto moest wassen en/of de kranten moest lezen. Die vader die op zondag het vlees sneed. De meeste kinderen hadden voornamelijk vrouwen om zich heen, heb ik nog nooit iemand over horen zeggen dat die jongens een slecht mannelijk rolmodel hadden.
En nu, in een maatschappij waar mannen veel zichtbaarder zijn, zouden die jongens ineens een tekort aan voorbeeld hebben? Ik geloof er helemaal niks van.
Meen je dat??
Ik heb toch als ook bijna 50 jarige (over 4 jaar) een heel andere mening.
Ook mijn vader en alle buurmannen, ooms, vaders van vriendjes die ik in mijn omgeving had waren altijd aan het werk. Maar 's avonds en in het weekend waren ze er wel zeker!
Dan was mijn vader wel aanspreekbaar, al was ie vaak moe.
We gingen dan met mijn broer voetballen, stoeien, fietsen, klussen, naar de bouwmarkt, naar het tuincentrum, Allemaal dingen die ik met mijn moeder niet deed. En ik heb heel veel geleerd, van mijn vader!! Onze moeders waren alleen aan het poetsen in mijn beleving...
Dus afwezig waren ze écht niet, die mannen in mijn tijd. Verder waren er op mijn lagere school in verhouding veel meer meesters dan nu op de basisschool. Vooral strenge meesters, ook niks mis mee. Beetje "ordnung muss sein" cultuur, zeg maar.
vrijdag 27 september 2013 om 09:17
quote:Solomio schreef op 25 september 2013 @ 12:26:
[...]
Welnee.
Dit is typisch zo'n onderwerp waarover je voor elke mening wel een bijpassend 'wetenschappelijk' onderzoek kunt vinden.
Alsof jongens bij een leraar ineens wel de hele dag druk mogen zijn en mogen vechten.
http://www.fnvvrouw.nl/actueel/nieuwsco ... a+rolmodel+
Ik blijf ervan overtuigd dat de meeste verschillen tussen mannen en vrouwen niet een gevolg van de hormonen zijn, maar een gevolg van opvoeding. Wat dat betreft is een volwassen rolmodel prima, ongeacht het geslacht.
Ik had het over onderzoeken, jij haalt hier een mening aan van iemand. Dat is een groot verschil.
Jongens mogen bij mannelijke leraren uiteraard niet de hele dag stoeien, dat is flauwekul.
Een verschil is bv. het taalgebruik. Mannelijke docenten blijken directer taalgebruik te hebben als hun vrouwelijke collega. Dit spreekt jongens meer aan en begrijpen dat ook beter.
[...]
Welnee.
Dit is typisch zo'n onderwerp waarover je voor elke mening wel een bijpassend 'wetenschappelijk' onderzoek kunt vinden.
Alsof jongens bij een leraar ineens wel de hele dag druk mogen zijn en mogen vechten.
http://www.fnvvrouw.nl/actueel/nieuwsco ... a+rolmodel+
Ik blijf ervan overtuigd dat de meeste verschillen tussen mannen en vrouwen niet een gevolg van de hormonen zijn, maar een gevolg van opvoeding. Wat dat betreft is een volwassen rolmodel prima, ongeacht het geslacht.
Ik had het over onderzoeken, jij haalt hier een mening aan van iemand. Dat is een groot verschil.
Jongens mogen bij mannelijke leraren uiteraard niet de hele dag stoeien, dat is flauwekul.
Een verschil is bv. het taalgebruik. Mannelijke docenten blijken directer taalgebruik te hebben als hun vrouwelijke collega. Dit spreekt jongens meer aan en begrijpen dat ook beter.
vrijdag 27 september 2013 om 09:37
quote:vetplantje schreef op 25 september 2013 @ 10:53:
Donkerrood, jongens hebben wel degelijk (dichtbij) een rolmodel nodig dat ze laat zien hoe ze zich als man moeten gedragen.
Hoe hij omgaat met zijn kracht, en met de vrijheid die hij nog krijgt (dichtsnoeren lijkt me ook niet slim). Hoe je omgaat met meisjes en hoe je stoer bent zonder anderen te pesten. Dat is echt een mannending hoor.
Steeds meer docenten zijn juffen (bijna alleen maar) en ik denk echt niet dat de vader van voetbal zich met andermans kind gaat bemoeien. Dus dit komt echt niet 'vanzelf' goed.
Maar je kunt natuurlijk beter geen vader hebben dan een die het slechte voorbeeld geeft.tsja, ik weet het niet hoor, mijn moeder was daar beter in dan mijn vader. Maar dat zal wel weer de uitzondering zijn die de regel bevestigt enzo.
Donkerrood, jongens hebben wel degelijk (dichtbij) een rolmodel nodig dat ze laat zien hoe ze zich als man moeten gedragen.
Hoe hij omgaat met zijn kracht, en met de vrijheid die hij nog krijgt (dichtsnoeren lijkt me ook niet slim). Hoe je omgaat met meisjes en hoe je stoer bent zonder anderen te pesten. Dat is echt een mannending hoor.
Steeds meer docenten zijn juffen (bijna alleen maar) en ik denk echt niet dat de vader van voetbal zich met andermans kind gaat bemoeien. Dus dit komt echt niet 'vanzelf' goed.
Maar je kunt natuurlijk beter geen vader hebben dan een die het slechte voorbeeld geeft.tsja, ik weet het niet hoor, mijn moeder was daar beter in dan mijn vader. Maar dat zal wel weer de uitzondering zijn die de regel bevestigt enzo.
vrijdag 27 september 2013 om 09:44
quote:Solomio schreef op 25 september 2013 @ 09:54:
[...]
Mijn generatie (ik ben bijna 50) is vrijwel geheel opgegroeid met een voornamelijk afwezige vader, omdat vader fulltime werkte en in het weekend de auto moest wassen en/of de kranten moest lezen. Die vader die op zondag het vlees sneed..
Jammer dat je het verkondigt als waarheid, terwijl het toch uitsluitend jouw mening betreft
( ik heb hem even van je geleend )
Ik had een zéér aanwezige vader, ondanks zijn fulltime baan doordeweeks.
[...]
Mijn generatie (ik ben bijna 50) is vrijwel geheel opgegroeid met een voornamelijk afwezige vader, omdat vader fulltime werkte en in het weekend de auto moest wassen en/of de kranten moest lezen. Die vader die op zondag het vlees sneed..
Jammer dat je het verkondigt als waarheid, terwijl het toch uitsluitend jouw mening betreft
( ik heb hem even van je geleend )
Ik had een zéér aanwezige vader, ondanks zijn fulltime baan doordeweeks.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
vrijdag 27 september 2013 om 09:44
quote:polala schreef op 25 september 2013 @ 13:00:
Ik zou echt proberen een man dichtbij een grote rol in zijn leven te laten leiden. Misschien een oom, vriend, buurman? Niet om een vader te vervangen maar wel om mannendingen te doen. Gewoon, voetballen, aan een auto klussen, over meisjes praten, etc. Natuurlijk kan je als moeder ook uitleggen hoe je bv. zou moeten scheren, maar het gaat erom dat zulke dingen *doen* in een mannencontext me een gezond onderdeel van opgroeien lijkt.
Andersom als er geen moeder in beeld zou zijn kan een vader ook prima uitleggen hoe het is om voor het eerst ongesteld te worden. Toch is het fijn om daarvoor ook bij een vrouw terecht te kunnen. Daar kun je je vast wel iets bij voorstellen toch?
Ik kan er weer niks aan doen, maar mijn broertjes hebben echt niet met mijn vader gevoetbald of aan een auto geklust. Over meisjes praten kan ik me helemaal niet voorstellen. En dat scheren hebben ze ook al niet van hun vader geleerd, want die heeft al sinds zijn 18e een baard en dus praktisch nooit geschoren.
Voetballen deden ze wel met elkaar of met mijn moeder die zich er af en toe tegenaan bemoeide qua sport.
Was mijn vader nou dat slechte voorbeeld en een slechte vader voor zijn zoons of was er wat anders aan de hand?
Ik zou echt proberen een man dichtbij een grote rol in zijn leven te laten leiden. Misschien een oom, vriend, buurman? Niet om een vader te vervangen maar wel om mannendingen te doen. Gewoon, voetballen, aan een auto klussen, over meisjes praten, etc. Natuurlijk kan je als moeder ook uitleggen hoe je bv. zou moeten scheren, maar het gaat erom dat zulke dingen *doen* in een mannencontext me een gezond onderdeel van opgroeien lijkt.
Andersom als er geen moeder in beeld zou zijn kan een vader ook prima uitleggen hoe het is om voor het eerst ongesteld te worden. Toch is het fijn om daarvoor ook bij een vrouw terecht te kunnen. Daar kun je je vast wel iets bij voorstellen toch?
Ik kan er weer niks aan doen, maar mijn broertjes hebben echt niet met mijn vader gevoetbald of aan een auto geklust. Over meisjes praten kan ik me helemaal niet voorstellen. En dat scheren hebben ze ook al niet van hun vader geleerd, want die heeft al sinds zijn 18e een baard en dus praktisch nooit geschoren.
Voetballen deden ze wel met elkaar of met mijn moeder die zich er af en toe tegenaan bemoeide qua sport.
Was mijn vader nou dat slechte voorbeeld en een slechte vader voor zijn zoons of was er wat anders aan de hand?
vrijdag 27 september 2013 om 09:50
Waar moeders vaak de fout in gaan is dat ze hun kind op een voetstuk plaatsen en dat ze de mening van hun kind niet respecteren. Vaders relativeren veel meer.
Ik ben zelf zonder vader opgegroeid.
Mijn man is met een stiefvader opgegroeid en zijn eigen vader op afstand.
Wij delen de ervaring dat onze moeders en oma's kwaadspreken over onze vaders, ook een afrader.
Ik ben zelf zonder vader opgegroeid.
Mijn man is met een stiefvader opgegroeid en zijn eigen vader op afstand.
Wij delen de ervaring dat onze moeders en oma's kwaadspreken over onze vaders, ook een afrader.
vrijdag 27 september 2013 om 09:59
quote:sushilala schreef op 27 september 2013 @ 09:50:
Waar moeders vaak de fout in gaan is dat ze hun kind op een voetstuk plaatsen en dat ze de mening van hun kind niet respecteren. Vaders relativeren veel meer.
Ik ben zelf zonder vader opgegroeid.
Mijn man is met een stiefvader opgegroeid en zijn eigen vader op afstand.
Wij delen de ervaring dat onze moeders en oma's kwaadspreken over onze vaders, ook een afrader.Hoe weet je dat dan? Want weer: in ons geval was dat absoluut het tegenovergestelde.
Waar moeders vaak de fout in gaan is dat ze hun kind op een voetstuk plaatsen en dat ze de mening van hun kind niet respecteren. Vaders relativeren veel meer.
Ik ben zelf zonder vader opgegroeid.
Mijn man is met een stiefvader opgegroeid en zijn eigen vader op afstand.
Wij delen de ervaring dat onze moeders en oma's kwaadspreken over onze vaders, ook een afrader.Hoe weet je dat dan? Want weer: in ons geval was dat absoluut het tegenovergestelde.
vrijdag 27 september 2013 om 09:59
Vader in de buurt is fijn. Is die er niet, waardoor dan ook, dan vind kind zo nodig, altijd wel iemand die de mannendingen met hem doet, of voelt een man in de buurt zich geroepen om dat te doen,en wordt ook dit jongetje een man.
Ik denk dat al het getrut erover, wat mannelijk en wat vrouwelijk is, hoeveel van alles er in zijn gezin zit etc etc, zo'n jochie echt niet helpt.
Tuurlijk is het mooi als alles voorradig is in je leven, is dat niet zo dan komen er wel andere mensen op je pad. Zie ik ook om me heen zo gebeuren, komt goed.
Ik denk dat al het getrut erover, wat mannelijk en wat vrouwelijk is, hoeveel van alles er in zijn gezin zit etc etc, zo'n jochie echt niet helpt.
Tuurlijk is het mooi als alles voorradig is in je leven, is dat niet zo dan komen er wel andere mensen op je pad. Zie ik ook om me heen zo gebeuren, komt goed.
vrijdag 27 september 2013 om 10:20
quote:Mevrouw75 schreef op 27 september 2013 @ 09:59:
[...]
Hoe weet je dat dan? Want weer: in ons geval was dat absoluut het tegenovergestelde.
i
Dat kan natuurlijk maar ik denk date at een uitzondering is. Ik zie het om me heen en het is mijn eigen ervaring. Ik heb mijn eigen vader na 30 jaar (pas) ontmoet en het was een verademing hoe hij met dingen omging en wat voor adviezen hij gaf. En ik had heus wel andere mannen om me heen hoor, misschien zijn het de genen maar ook na 30 jaar heb ik met hem de beste klik. En dat ondanks ik het hem wel kwalijk neem dat hij niet eerder in mijn leven is gekomen.
[...]
Hoe weet je dat dan? Want weer: in ons geval was dat absoluut het tegenovergestelde.
i
Dat kan natuurlijk maar ik denk date at een uitzondering is. Ik zie het om me heen en het is mijn eigen ervaring. Ik heb mijn eigen vader na 30 jaar (pas) ontmoet en het was een verademing hoe hij met dingen omging en wat voor adviezen hij gaf. En ik had heus wel andere mannen om me heen hoor, misschien zijn het de genen maar ook na 30 jaar heb ik met hem de beste klik. En dat ondanks ik het hem wel kwalijk neem dat hij niet eerder in mijn leven is gekomen.
vrijdag 27 september 2013 om 10:23
quote:sushilala schreef op 27 september 2013 @ 10:20:
[...]
i
Dat kan natuurlijk maar ik denk date at een uitzondering is. Ik zie het om me heen en het is mijn eigen ervaring. Ik heb mijn eigen vader na 30 jaar (pas) ontmoet en het was een verademing hoe hij met dingen omging en wat voor adviezen hij gaf. En ik had heus wel andere mannen om me heen hoor, misschien zijn het de genen maar ook na 30 jaar heb ik met hem de beste klik. En dat ondanks ik het hem wel kwalijk neem dat hij niet eerder in mijn leven is gekomen.
Het zal best een uitzondering zijn, maar ja, mijn vriend heeft zijn vader ook pas na 20 jaar voor het eerst ontmoet en heeft weer helemaal niet de ervaring die jij hebt. Wél met zijn (half-)broertje waar hij na die 20 jaar dus ook pas voor het eerst over hoorde.
Mijn vader kan nu, nu we allemaal volwassen zijn best nuchter overkomen (als echte theoretische bètaman) maar voor ons als kind behoorlijk overbeschermd, voorzichtig en controlerend reageren en mijn moeder moest dus alles relativeren en zeggen dat alles best wel op zijn pootjes terechtkwam. Die ervaring heb je als volwassenen natuurlijk niet. Het maakt ook niet uit, maar ik vind dit soort uitspraken wel altijd heel bijzonder, omdat het zo indruist tegen mijn hele ervaring en ik echt verbaasd ben dat iemand die zelf helemaal zonder vader is opgegroeid dat dan zo stellig opmerkt.
[...]
i
Dat kan natuurlijk maar ik denk date at een uitzondering is. Ik zie het om me heen en het is mijn eigen ervaring. Ik heb mijn eigen vader na 30 jaar (pas) ontmoet en het was een verademing hoe hij met dingen omging en wat voor adviezen hij gaf. En ik had heus wel andere mannen om me heen hoor, misschien zijn het de genen maar ook na 30 jaar heb ik met hem de beste klik. En dat ondanks ik het hem wel kwalijk neem dat hij niet eerder in mijn leven is gekomen.
Het zal best een uitzondering zijn, maar ja, mijn vriend heeft zijn vader ook pas na 20 jaar voor het eerst ontmoet en heeft weer helemaal niet de ervaring die jij hebt. Wél met zijn (half-)broertje waar hij na die 20 jaar dus ook pas voor het eerst over hoorde.
Mijn vader kan nu, nu we allemaal volwassen zijn best nuchter overkomen (als echte theoretische bètaman) maar voor ons als kind behoorlijk overbeschermd, voorzichtig en controlerend reageren en mijn moeder moest dus alles relativeren en zeggen dat alles best wel op zijn pootjes terechtkwam. Die ervaring heb je als volwassenen natuurlijk niet. Het maakt ook niet uit, maar ik vind dit soort uitspraken wel altijd heel bijzonder, omdat het zo indruist tegen mijn hele ervaring en ik echt verbaasd ben dat iemand die zelf helemaal zonder vader is opgegroeid dat dan zo stellig opmerkt.
vrijdag 27 september 2013 om 10:41
Ach, ik spreek vanuit eigen ervaring met mijn moeder en vanuit wat ik om mij heen zie en hoe mijn man met onze kinderen om gaat. Jij doelt nu op beschermend opvoeden, daar heb ik het helemaal niet over gehad. Ik zei dat moeders vaak hun kinderen een kant op willen sturen cq een mening willen opdringen. Volgens mij is dat ook wel vrouw eigen. Al zijn er altijd uitzonderingen.
vrijdag 27 september 2013 om 10:46
quote:sushilala schreef op 27 september 2013 @ 10:41:
Ach, ik spreek vanuit eigen ervaring met mijn moeder en vanuit wat ik om mij heen zie en hoe mijn man met onze kinderen om gaat. Jij doelt nu op beschermend opvoeden, daar heb ik het helemaal niet over gehad. Ik zei dat moeders vaak hun kinderen een kant op willen sturen cq een mening willen opdringen. Volgens mij is dat ook wel vrouw eigen. Al zijn er altijd uitzonderingen.Ok, ik reageerde op het relativeren inderdaad. Nou ja, dat sturen ken ik van beide niet en herken ik ook niet als typisch vrouw-eigen.
Ach, ik spreek vanuit eigen ervaring met mijn moeder en vanuit wat ik om mij heen zie en hoe mijn man met onze kinderen om gaat. Jij doelt nu op beschermend opvoeden, daar heb ik het helemaal niet over gehad. Ik zei dat moeders vaak hun kinderen een kant op willen sturen cq een mening willen opdringen. Volgens mij is dat ook wel vrouw eigen. Al zijn er altijd uitzonderingen.Ok, ik reageerde op het relativeren inderdaad. Nou ja, dat sturen ken ik van beide niet en herken ik ook niet als typisch vrouw-eigen.
vrijdag 27 september 2013 om 11:34
quote:caatje00 schreef op 27 september 2013 @ 09:59:
Vader in de buurt is fijn. Is die er niet, waardoor dan ook, dan vind kind zo nodig, altijd wel iemand die de mannendingen met hem doet, of voelt een man in de buurt zich geroepen om dat te doen,en wordt ook dit jongetje een man.
Ik denk dat al het getrut erover, wat mannelijk en wat vrouwelijk is, hoeveel van alles er in zijn gezin zit etc etc, zo'n jochie echt niet helpt.
Tuurlijk is het mooi als alles voorradig is in je leven, is dat niet zo dan komen er wel andere mensen op je pad. Zie ik ook om me heen zo gebeuren, komt goed.
Helemaal mee eens.
Ikzelf heb een zoon zonder vader en voor zover ik kan inschatten zit ìe prima in zijn vel.
Maar hij vindt het wel prachtig als mijn vriend op bezoek komt. Dan kan mijn zoon samen met mijn vriend mij pesten en kunnen ze samen lullen over de nieuwste Iphone e.d.
Ik denk dat (voor nu in ieder geval) mijn zoon niet lijdt onder de afwezigheid van een vader maar het omgaan met mijn vriend geeft hem zeker een bonus.
Vader in de buurt is fijn. Is die er niet, waardoor dan ook, dan vind kind zo nodig, altijd wel iemand die de mannendingen met hem doet, of voelt een man in de buurt zich geroepen om dat te doen,en wordt ook dit jongetje een man.
Ik denk dat al het getrut erover, wat mannelijk en wat vrouwelijk is, hoeveel van alles er in zijn gezin zit etc etc, zo'n jochie echt niet helpt.
Tuurlijk is het mooi als alles voorradig is in je leven, is dat niet zo dan komen er wel andere mensen op je pad. Zie ik ook om me heen zo gebeuren, komt goed.
Helemaal mee eens.
Ikzelf heb een zoon zonder vader en voor zover ik kan inschatten zit ìe prima in zijn vel.
Maar hij vindt het wel prachtig als mijn vriend op bezoek komt. Dan kan mijn zoon samen met mijn vriend mij pesten en kunnen ze samen lullen over de nieuwste Iphone e.d.
Ik denk dat (voor nu in ieder geval) mijn zoon niet lijdt onder de afwezigheid van een vader maar het omgaan met mijn vriend geeft hem zeker een bonus.
vrijdag 27 september 2013 om 11:37
quote:Mevrouw75 schreef op 27 september 2013 @ 10:23:
[...]
Het zal best een uitzondering zijn, maar ja, mijn vriend heeft zijn vader ook pas na 20 jaar voor het eerst ontmoet en heeft weer helemaal niet de ervaring die jij hebt. Wél met zijn (half-)broertje waar hij na die 20 jaar dus ook pas voor het eerst over hoorde.
.
Wat vond jouw vriend daarvan, om te ontdekken dat hij een halfbroertje had? En heeft hij die ook ontmoet?
Wist zijn halfbroertje wel van zijn bestaan?
[...]
Het zal best een uitzondering zijn, maar ja, mijn vriend heeft zijn vader ook pas na 20 jaar voor het eerst ontmoet en heeft weer helemaal niet de ervaring die jij hebt. Wél met zijn (half-)broertje waar hij na die 20 jaar dus ook pas voor het eerst over hoorde.
.
Wat vond jouw vriend daarvan, om te ontdekken dat hij een halfbroertje had? En heeft hij die ook ontmoet?
Wist zijn halfbroertje wel van zijn bestaan?
vrijdag 27 september 2013 om 11:52
quote:plurque schreef op 27 september 2013 @ 11:37:
[...]
Wat vond jouw vriend daarvan, om te ontdekken dat hij een halfbroertje had? En heeft hij die ook ontmoet?
Wist zijn halfbroertje wel van zijn bestaan?
Leuk. Zij zijn nu de beste vrienden. Mijn vriend is erg nuchter wat dit soort zaken betreft, dingen lopen gewoon zoals ze lopen, maar hij ziet ook altijd alles positief.
Zijn broertje wilde altijd een grote broer hebben en toen kreeg hij er ineens eentje in zijn schoot geworpen. Dus voor zijn broertje, die als enig kind is opgegroeid was dat echt een hele fijne verrassing.
[...]
Wat vond jouw vriend daarvan, om te ontdekken dat hij een halfbroertje had? En heeft hij die ook ontmoet?
Wist zijn halfbroertje wel van zijn bestaan?
Leuk. Zij zijn nu de beste vrienden. Mijn vriend is erg nuchter wat dit soort zaken betreft, dingen lopen gewoon zoals ze lopen, maar hij ziet ook altijd alles positief.
Zijn broertje wilde altijd een grote broer hebben en toen kreeg hij er ineens eentje in zijn schoot geworpen. Dus voor zijn broertje, die als enig kind is opgegroeid was dat echt een hele fijne verrassing.
vrijdag 27 september 2013 om 13:21
quote:plurque schreef op 27 september 2013 @ 11:34:
[...]
Helemaal mee eens.
Ikzelf heb een zoon zonder vader en voor zover ik kan inschatten zit ìe prima in zijn vel.
Maar hij vindt het wel prachtig als mijn vriend op bezoek komt. Dan kan mijn zoon samen met mijn vriend mij pesten en kunnen ze samen lullen over de nieuwste Iphone e.d.
Ik denk dat (voor nu in ieder geval) mijn zoon niet lijdt onder de afwezigheid van een vader maar het omgaan met mijn vriend geeft hem zeker een bonus.Helemaal goed toch?!
[...]
Helemaal mee eens.
Ikzelf heb een zoon zonder vader en voor zover ik kan inschatten zit ìe prima in zijn vel.
Maar hij vindt het wel prachtig als mijn vriend op bezoek komt. Dan kan mijn zoon samen met mijn vriend mij pesten en kunnen ze samen lullen over de nieuwste Iphone e.d.
Ik denk dat (voor nu in ieder geval) mijn zoon niet lijdt onder de afwezigheid van een vader maar het omgaan met mijn vriend geeft hem zeker een bonus.Helemaal goed toch?!