Psyche
alle pijlers
Taboe? Schaamte? Deel 3
vrijdag 2 juli 2010 om 21:36
Dit is het derde deel van het topic Taboe? Schaamte? Een topic dat ik bijna een jaar geleden startte om het taboe rond schizofrenie te doorbreken. Een aandoening die mij zoveel parten speelt dat ik al vele jaren op een afdeling van een instelling woon. In de vorige delen van dit topic heb ik dit kunnen delen, maar ook heel veel kunnen leren van forummers die ook een aandoening hebben (psychisch en/of lichamelijk) of vanuit hun werkervaring postten of gewoon geïnteresseerd waren.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
Wat ook de reden is van posten, we praten gewoon lekker verder en iedereen is welkom om mee te praten! Hopelijk hebben we weer net zo veel steun aan elkaar en kunnen we weer samen veel lachen en/of huilen!
Of schizofrenie in de maatschappij nog een groot taboe is, blijft voor mij interessant. Maar dat geldt net zo goed voor andere aandoeningen of ze nou psychisch of somatisch zijn.
Nou ja, voor degenen die nog niet bekend zijn met dit topic, zie eerste post.
dinsdag 14 september 2010 om 13:27
Ik vind het erg vervelend dat er zo veel zorgen zijn als ik een dag niet op het tijd-topic ben.
Ik ben verder gewoon op het forum geweest (en dat is ook te zien onder mijn loepje.)
Ik heb nooit gewild dat forummen een soort verplichting zou worden en nu krijg ik haast het idee dat het dat wel is.
Er was inderdaad iets dat verkeerd schoot op het tijd-topic en dat deed mij realiseren dat het 'too much' aan het worden was. Van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat was ik met dat topic bezig en als ik er een avond niet was dan had ik het idee dat ik iets gemist had en zou moeten bijlezen.
Het was een heel fijne manier om de zomer door te komen, maar nu komt er in het echte leven weer zoveel op mij af dat ik niet steeds op het topic kan zitten. En 'minderen' lukt me vooralsnog niet. Stoppen wel.
Daarnaast denk ik dat ik beter kan schrijven op de psychepijler, misschien in een eigen topic. Heb daar al over nagedacht. Net als in Stap voor Stap, maar dan een nieuw topic (want het voelt altijd een beetje dubbel om daar te schrijven terwijl de OP van Digi is)
Ik heb meer behoefte om af en toe een lange tekst te schrijven en vind een kletstopic daarvoor niet de juiste plaats.
Ik ben verder gewoon op het forum geweest (en dat is ook te zien onder mijn loepje.)
Ik heb nooit gewild dat forummen een soort verplichting zou worden en nu krijg ik haast het idee dat het dat wel is.
Er was inderdaad iets dat verkeerd schoot op het tijd-topic en dat deed mij realiseren dat het 'too much' aan het worden was. Van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat was ik met dat topic bezig en als ik er een avond niet was dan had ik het idee dat ik iets gemist had en zou moeten bijlezen.
Het was een heel fijne manier om de zomer door te komen, maar nu komt er in het echte leven weer zoveel op mij af dat ik niet steeds op het topic kan zitten. En 'minderen' lukt me vooralsnog niet. Stoppen wel.
Daarnaast denk ik dat ik beter kan schrijven op de psychepijler, misschien in een eigen topic. Heb daar al over nagedacht. Net als in Stap voor Stap, maar dan een nieuw topic (want het voelt altijd een beetje dubbel om daar te schrijven terwijl de OP van Digi is)
Ik heb meer behoefte om af en toe een lange tekst te schrijven en vind een kletstopic daarvoor niet de juiste plaats.
dinsdag 14 september 2010 om 13:33
Nee de meet vond ik echt heel leuk. Echt.
Wel is het zo dat de meet, in combinatie met daarna weer de hele week (veel) forummen - ik weet het, ik doe het zelf - maakte dat het een beetje 'too much' werd. Ik kan het dan bijna niet meer loslaten.
Als ik naar bed wil, denk ik: oh ik moet nog posten dat ik naar bed ga en als ik TV kijk wil ik in de reclame ook steeds forummen. Dat moet echt anders.
Overigens heb ik zaterdag al aangegeven dat ik wilde minderen.
En jullie hoeven niet te zeggen: Dat hoeft helemaal niet, dat bijlezen en dat melden dat je naar bed gaat. Want dat weet ik zelf ook wel. Maar het is een soort verslaving en daar ben ik even klaar mee.
Wel is het zo dat de meet, in combinatie met daarna weer de hele week (veel) forummen - ik weet het, ik doe het zelf - maakte dat het een beetje 'too much' werd. Ik kan het dan bijna niet meer loslaten.
Als ik naar bed wil, denk ik: oh ik moet nog posten dat ik naar bed ga en als ik TV kijk wil ik in de reclame ook steeds forummen. Dat moet echt anders.
Overigens heb ik zaterdag al aangegeven dat ik wilde minderen.
En jullie hoeven niet te zeggen: Dat hoeft helemaal niet, dat bijlezen en dat melden dat je naar bed gaat. Want dat weet ik zelf ook wel. Maar het is een soort verslaving en daar ben ik even klaar mee.
dinsdag 14 september 2010 om 13:36
dinsdag 14 september 2010 om 13:43
quote:Moonlight82 schreef op 14 september 2010 @ 13:33:
Als ik naar bed wil, denk ik: oh ik moet nog posten dat ik naar bed ga en als ik TV kijk wil ik in de reclame ook steeds forummen. Dat moet echt anders. Dat gevoel heb ik soms ook wel ja. Maar dan wel dat ik wil posten, maar dat ik dan niet zo gezellig ben voor m'n vriend...
Als ik naar bed wil, denk ik: oh ik moet nog posten dat ik naar bed ga en als ik TV kijk wil ik in de reclame ook steeds forummen. Dat moet echt anders. Dat gevoel heb ik soms ook wel ja. Maar dan wel dat ik wil posten, maar dat ik dan niet zo gezellig ben voor m'n vriend...
dinsdag 14 september 2010 om 13:47
quote:Moonlight82 schreef op 14 september 2010 @ 13:27:
Er was inderdaad iets dat verkeerd schoot op het tijd-topic en dat deed mij realiseren dat het 'too much' aan het worden was.
Ik vind het erg vervelend dat er zo veel zorgen zijn als ik een dag niet op het tijd-topic ben.
Ik ben verder gewoon op het forum geweest (en dat is ook te zien onder mijn loepje.)
Ik heb even een stukje gequoot.
Dit was precies wat mij een vervelend gevoel gaf.
Er was iets gezegt op het tijdtopic, waarvan al wel een beetje duidelijk was dat het verkeerd viel bij jou. Toen was je wel nog op het forum, maar niet meer op 'onze' topics. Dus toen kreeg ik het gevoel dat er jou iets dwars zat over wat er gepost was.
Kan je me volgen?
Er was inderdaad iets dat verkeerd schoot op het tijd-topic en dat deed mij realiseren dat het 'too much' aan het worden was.
Ik vind het erg vervelend dat er zo veel zorgen zijn als ik een dag niet op het tijd-topic ben.
Ik ben verder gewoon op het forum geweest (en dat is ook te zien onder mijn loepje.)
Ik heb even een stukje gequoot.
Dit was precies wat mij een vervelend gevoel gaf.
Er was iets gezegt op het tijdtopic, waarvan al wel een beetje duidelijk was dat het verkeerd viel bij jou. Toen was je wel nog op het forum, maar niet meer op 'onze' topics. Dus toen kreeg ik het gevoel dat er jou iets dwars zat over wat er gepost was.
Kan je me volgen?
dinsdag 14 september 2010 om 14:15
Ja, ik kan je volgen. Maar ik wilde er ook niet meteen verder op reageren omdat ik dan misschien een zeer overtrokken reactie zou geven.
Maar zondagmiddag ontstond bij mij het idee dat het misschien goed was om te stoppen met het topic. Dat wilde ik echter ook niet meteen melden omdat ik het niet zeker wist.
We hadden het er laatst al over dat iemand die wil stoppen gewoon moet stoppen. Net met veel bombarie een afscheid aankondigen om vervolgens te blijven hangen. (want dat is Heintje)
Dus ik moest het gewoon een paar dagen aankijken.
Maar zondagmiddag ontstond bij mij het idee dat het misschien goed was om te stoppen met het topic. Dat wilde ik echter ook niet meteen melden omdat ik het niet zeker wist.
We hadden het er laatst al over dat iemand die wil stoppen gewoon moet stoppen. Net met veel bombarie een afscheid aankondigen om vervolgens te blijven hangen. (want dat is Heintje)
Dus ik moest het gewoon een paar dagen aankijken.
dinsdag 14 september 2010 om 14:28
Hmm, dat van die overtrokken reactie kan ik me een beetje indenken.
Maar nu leek het dus alsof je daarom niet meer kwam, juist omdat je wel veel op andere topics was...
Nou ja, je moet doen waar je je goed bij voelt. Ik vond alleen het 'tijdstip' een beetje ongelukkig, maar misschien was het voor jou juist wel 'de druppel' waardoor je deze beslissing nam.
Kijk maar wat je doet met 'onze topics', je kunt altijd af en toe een keer 'binnen komen waaien', dat weet je.
Over een nieuw eigen topic op psyche... tja, dat kan een idee zijn. Maar ik denk dat je al lang en veel op psychetopics schrijft en dat wat je moeilijk vindt is dat mensen wanneer ze je wat beter kennen, ook soms feedback geven die je liever niet zou willen horen. Dat je dan liever je kop in het zand steekt. Door steeds bij nieuwe mensen opnieuw je verhaal te doen, ontwijk je een beetje dat mensen dit soort feedback geven, denk ik. Maar of je hier op de langere termijn beter van wordt, dat weet ik niet.
Ik denk namelijk dat je inmiddels sterk genoeg bent om stappen te gaan zetten, in je leven, die je wel vooruit gaan brengen.
Maar nu leek het dus alsof je daarom niet meer kwam, juist omdat je wel veel op andere topics was...
Nou ja, je moet doen waar je je goed bij voelt. Ik vond alleen het 'tijdstip' een beetje ongelukkig, maar misschien was het voor jou juist wel 'de druppel' waardoor je deze beslissing nam.
Kijk maar wat je doet met 'onze topics', je kunt altijd af en toe een keer 'binnen komen waaien', dat weet je.
Over een nieuw eigen topic op psyche... tja, dat kan een idee zijn. Maar ik denk dat je al lang en veel op psychetopics schrijft en dat wat je moeilijk vindt is dat mensen wanneer ze je wat beter kennen, ook soms feedback geven die je liever niet zou willen horen. Dat je dan liever je kop in het zand steekt. Door steeds bij nieuwe mensen opnieuw je verhaal te doen, ontwijk je een beetje dat mensen dit soort feedback geven, denk ik. Maar of je hier op de langere termijn beter van wordt, dat weet ik niet.
Ik denk namelijk dat je inmiddels sterk genoeg bent om stappen te gaan zetten, in je leven, die je wel vooruit gaan brengen.
dinsdag 14 september 2010 om 14:56
Wat voor mij meer de reden zou zijn voor een 'eigen' topic, is dat er dan niet teveel verhalen door elkaar lopen. En dat ik er een positieve draai aan wil geven. Dus niet zoals in Goede dag, Slechte dag (sorry als ik daar iemand mee beledig).
Ik loop heus niet altijd weg uit langlopende topics, ben in Stap voor Stap altijd blijven schrijven, ben alleen we de enige geworden.
Tja als ik zondag helemaal weg was gebleven van het hele forum, had dat ook weer zorgen gebaard.
Was aan het schrijven maar kreeg telefoon tussendoor dus even tot hier.
Ik loop heus niet altijd weg uit langlopende topics, ben in Stap voor Stap altijd blijven schrijven, ben alleen we de enige geworden.
Tja als ik zondag helemaal weg was gebleven van het hele forum, had dat ook weer zorgen gebaard.
Was aan het schrijven maar kreeg telefoon tussendoor dus even tot hier.
dinsdag 14 september 2010 om 15:19
Is het dan niet zo dat je in dat geval meer je aandacht voor het forum/topics verlegt, i.p.v. mindert?
Als je graag een eigen topic wilt openen, dan zou ik dat vooral doen! (misschien word je dan inderdaad wel minder afgeleid door anderen)
Maar ik zou dan wel opletten dat je niet vervolgens daar weer helemaal door in beslag wordt genomen. (als je wilt minderen, bedoel ik )
Als je graag een eigen topic wilt openen, dan zou ik dat vooral doen! (misschien word je dan inderdaad wel minder afgeleid door anderen)
Maar ik zou dan wel opletten dat je niet vervolgens daar weer helemaal door in beslag wordt genomen. (als je wilt minderen, bedoel ik )
dinsdag 14 september 2010 om 16:06
Weet je wat ik jammer vind Moon? Je reageert helemaal niet op de gevolgen waar we je op wijzen van de manier waarop je dit hebt aangepakt. Je hebt mij gewoon laten hangen, met die opmerking die je hebt gemaakt en door je daarna stil te houden. En je laat me nog steeds hangen.
Prima als je iets verkeerd schiet en ook prima als je er iets van zegt, maar niet als je meteen daarna de deur sluit. Zo ga je wat mij betreft niet met mensen om.
Prima als je iets verkeerd schiet en ook prima als je er iets van zegt, maar niet als je meteen daarna de deur sluit. Zo ga je wat mij betreft niet met mensen om.
dinsdag 14 september 2010 om 16:11
dinsdag 14 september 2010 om 16:22
Wil je dat ik er nu, hier op terugkom?
Ik was heel erg van slag zondagmiddag en moest echt laten bezinken hoe dat nou kon. Ik kon in ieder geval concluderen dat er iets niet goed was. Als het forum mij zo beïnvloedt dan is er iets niet goed, en dan kan ik pas na een tijdje zeggen wat. Niet dezelfde avond. En als ik even heel boos ben (op iets of iemand) dan is dat niet het beste moment om er op door te gaan.
Ik was heel erg van slag zondagmiddag en moest echt laten bezinken hoe dat nou kon. Ik kon in ieder geval concluderen dat er iets niet goed was. Als het forum mij zo beïnvloedt dan is er iets niet goed, en dan kan ik pas na een tijdje zeggen wat. Niet dezelfde avond. En als ik even heel boos ben (op iets of iemand) dan is dat niet het beste moment om er op door te gaan.
dinsdag 14 september 2010 om 16:24
dinsdag 14 september 2010 om 16:33
Ik wil het nu wel zeggen. Dat is dan twee dagen later. Vind ik best een redelijke termijn. Heeft ook met het geduld van andere mensen te maken, niet alleen met mijn egoïsme.
Okee het schoot bij mij verkeerd dat ik een probleem schetste en te horen kreeg dat ik teveel nadenk. Dat komt voor mij over alsof mijn probleem eigenlijk geen probleem is. Daarnaast vind ik het niet leuk om te horen te krijgen dat ik teveel nadenk. Dat heb ik al vaak gehoord en ik heb het steeds naast mee neergelegd en nu schoot het verkeerd. Ik kan er niks mee.
Dan heb ik liever geen reactie dan zoéén. Ik zou ook wel willen dat er een uitknop zat op dat hoofd van mij of dat ik een stukje dommer was, maar dat is niet zo. En zondag schoot het totaal verkeerd.
En het feit dat ik er zo van over de zeik raakte deed mij beseffen dat het forum te belangrijk was geworden in mijn leven. En dat ik er teveel tijd aan besteedde.
Dat er kennelijk een boel commotie is geweest is m.i. niet nodig.
Okee het schoot bij mij verkeerd dat ik een probleem schetste en te horen kreeg dat ik teveel nadenk. Dat komt voor mij over alsof mijn probleem eigenlijk geen probleem is. Daarnaast vind ik het niet leuk om te horen te krijgen dat ik teveel nadenk. Dat heb ik al vaak gehoord en ik heb het steeds naast mee neergelegd en nu schoot het verkeerd. Ik kan er niks mee.
Dan heb ik liever geen reactie dan zoéén. Ik zou ook wel willen dat er een uitknop zat op dat hoofd van mij of dat ik een stukje dommer was, maar dat is niet zo. En zondag schoot het totaal verkeerd.
En het feit dat ik er zo van over de zeik raakte deed mij beseffen dat het forum te belangrijk was geworden in mijn leven. En dat ik er teveel tijd aan besteedde.
Dat er kennelijk een boel commotie is geweest is m.i. niet nodig.
dinsdag 14 september 2010 om 17:52
quote:Moonlight82 schreef op 14 september 2010 @ 16:33:
Okee het schoot bij mij verkeerd dat ik een probleem schetste en te horen kreeg dat ik teveel nadenk. Dat komt voor mij over alsof mijn probleem eigenlijk geen probleem is. Daarnaast vind ik het niet leuk om te horen te krijgen dat ik teveel nadenk. Dat heb ik al vaak gehoord en ik heb het steeds naast mee neergelegd en nu schoot het verkeerd. Ik kan er niks mee.
Dan heb ik liever geen reactie dan zoéén. Ik zou ook wel willen dat er een uitknop zat op dat hoofd van mij of dat ik een stukje dommer was, maar dat is niet zo. En zondag schoot het totaal verkeerd.Wat er gezegt werd zondag is dat jouw probleem van toen, niet het eigenlijke probleem is. Je probleem is dat je zoveel piekert dat je er last van hebt. Je legt dat inderdaad steeds naast je neer ipv dat je er iets mee doet. Maar je komt dan wel steeds weer met een nieuwe situatie waarin je daar weer last van hebt. En dan wil je dus geen advies of oplossing, blijkbaar.
Volgens mij kun je dan op dat moment toch ook zeggen dat je het even lastig hebt met de feedback die je krijgt, omdat je weet dat het een bestaand probleem is en je moeite hebt om dat op te lossen?
Dan hoeft niemand zich lullig te voelen... Toch?
Okee het schoot bij mij verkeerd dat ik een probleem schetste en te horen kreeg dat ik teveel nadenk. Dat komt voor mij over alsof mijn probleem eigenlijk geen probleem is. Daarnaast vind ik het niet leuk om te horen te krijgen dat ik teveel nadenk. Dat heb ik al vaak gehoord en ik heb het steeds naast mee neergelegd en nu schoot het verkeerd. Ik kan er niks mee.
Dan heb ik liever geen reactie dan zoéén. Ik zou ook wel willen dat er een uitknop zat op dat hoofd van mij of dat ik een stukje dommer was, maar dat is niet zo. En zondag schoot het totaal verkeerd.Wat er gezegt werd zondag is dat jouw probleem van toen, niet het eigenlijke probleem is. Je probleem is dat je zoveel piekert dat je er last van hebt. Je legt dat inderdaad steeds naast je neer ipv dat je er iets mee doet. Maar je komt dan wel steeds weer met een nieuwe situatie waarin je daar weer last van hebt. En dan wil je dus geen advies of oplossing, blijkbaar.
Volgens mij kun je dan op dat moment toch ook zeggen dat je het even lastig hebt met de feedback die je krijgt, omdat je weet dat het een bestaand probleem is en je moeite hebt om dat op te lossen?
Dan hoeft niemand zich lullig te voelen... Toch?
dinsdag 14 september 2010 om 17:57
Annemeike, dat had mij precies zo kunnen gebeuren. Dat ik had moeten besluiten in een instelling te gaan wonen. Alleen dan niet door schizofrenie maar een andere aandoening (hoogfunctionerend autisme/Asperger). Bij mij is het randje-randje, dat ik me staande houd in een zelfstandige woning. Ik heb begeleiding op meerdere gebieden en zo gaat het net. Maar ik ben helemaal niet gelukkig. Ik voel me eenzaam! Soms wens ik dat ik "rijp was" voor een instelling. Het is ook wel eens voorgesteld door een psychiater. Maar op andere dagen ben ik blij dat ik mijn vrijheid nog heb.
Schizofrenie wordt volgens mij als één van de ernstigste geestelijke ziekten beschouwd. Ik heb één keer een psychose gehad, drie jaar geleden. Dat is waar ik aan terugdenk als ik met schizofrenie in aanraking kom. Mijn psychose was het gevolg van teveel psychisch lijden door niet-ontdekt autisme. Het had veel weg van een manische episode bij mensen met BPS. Ik stond toen knap ver buiten de realiteit, maar dacht juist dat ik het helderder zag dan iedereen. En eerlijk gezegd zág ik het ook helderder. Alleen ging al mijn energie, iedere calorie, naar dat "zien". Het was verschrikkelijk, dat mensen me voor gek verklaarden terwijl ik het voor het eerst van mijn leven juist helemaal helder zag. De laatste tijd pas besef ik dat ik toen echt ziek was. Niet omdat ik de dingen niet scherp zag, ik zag ze juist veel te scherp, maar omdat ik ervan dood was gegaan als het zo was doorgegaan. Dan was ik letterlijk opgebrand. Ik at niet meer, ik sliep haast niet meer... Mijn hersenen leken in brand te staan en ik was 24/7 eufoor. Constant een gelukzalige glimlach op mijn postzegel. Dus toen ben ik per direct opgenomen. Ik donderde in een maand tijd van mijn bergtop af... De nasleep duurde lang en ik zit nog steeds in een strijd om mijn leven draaglijk te maken. Het geluk bij die opname was dat mijn autisme eindelijk aan het licht kwam.
Ik vraag me af of ik met mijn ervaring enigszins een beeld heb van wat schizofrenie inhoudt. Om het zelf te hebben, bedoel ik. Hoe jouw waarheid zo echt is, zo echt. ÉCHT echt is, en toch zegt iedereen: "je ziet het verkeerd". Daarvan op zich zou een mens al doordraaien! Ik heb mensen ontmoet met schizofrenie van wie ik dacht: jij ziet het helderder dan de meesten! Alleen de manier waarop die waarheid werd geuit was dan niet alledaags, zeg maar, of het was cryptisch.
Liefs. En nog meer liefs.
Frankie
Schizofrenie wordt volgens mij als één van de ernstigste geestelijke ziekten beschouwd. Ik heb één keer een psychose gehad, drie jaar geleden. Dat is waar ik aan terugdenk als ik met schizofrenie in aanraking kom. Mijn psychose was het gevolg van teveel psychisch lijden door niet-ontdekt autisme. Het had veel weg van een manische episode bij mensen met BPS. Ik stond toen knap ver buiten de realiteit, maar dacht juist dat ik het helderder zag dan iedereen. En eerlijk gezegd zág ik het ook helderder. Alleen ging al mijn energie, iedere calorie, naar dat "zien". Het was verschrikkelijk, dat mensen me voor gek verklaarden terwijl ik het voor het eerst van mijn leven juist helemaal helder zag. De laatste tijd pas besef ik dat ik toen echt ziek was. Niet omdat ik de dingen niet scherp zag, ik zag ze juist veel te scherp, maar omdat ik ervan dood was gegaan als het zo was doorgegaan. Dan was ik letterlijk opgebrand. Ik at niet meer, ik sliep haast niet meer... Mijn hersenen leken in brand te staan en ik was 24/7 eufoor. Constant een gelukzalige glimlach op mijn postzegel. Dus toen ben ik per direct opgenomen. Ik donderde in een maand tijd van mijn bergtop af... De nasleep duurde lang en ik zit nog steeds in een strijd om mijn leven draaglijk te maken. Het geluk bij die opname was dat mijn autisme eindelijk aan het licht kwam.
Ik vraag me af of ik met mijn ervaring enigszins een beeld heb van wat schizofrenie inhoudt. Om het zelf te hebben, bedoel ik. Hoe jouw waarheid zo echt is, zo echt. ÉCHT echt is, en toch zegt iedereen: "je ziet het verkeerd". Daarvan op zich zou een mens al doordraaien! Ik heb mensen ontmoet met schizofrenie van wie ik dacht: jij ziet het helderder dan de meesten! Alleen de manier waarop die waarheid werd geuit was dan niet alledaags, zeg maar, of het was cryptisch.
Liefs. En nog meer liefs.
Frankie
