Psyche
alle pijlers
Tips om vrolijkheid te faken.
zaterdag 17 maart 2012 om 12:13
Hoi iedereen.
Mijn ouders bemoeien zich veel te veel met mij.
Op dit moment gaat het niet zo goed met mij en dan zitten ze er meteen weer bovenop.
Het is niet zo dat ik de hele tijd klaag, echt niet.
Maar ze kennen me al langer dan vandaag en omdat ze de hele tijd bovenop me zitten hebben ze dat soort dingen gewoon snel door.
Ik word er echt *** van en ik zou gewoon graag tips willen hoe ik vrolijk kan overkomen, blij en onbezorgd, noem maar op...
Zodat iedereen eindelijk ophoud met het gezeur.
Ik ben overigens niet een supergoede toneelspeler:-)
.
En aan antwoorden zoals zorg dat je je ECHT goed gaat voelen en werk daar dan aan, daar heb ik nu op DIT moment eventjes niks aan;)
Mijn ouders bemoeien zich veel te veel met mij.
Op dit moment gaat het niet zo goed met mij en dan zitten ze er meteen weer bovenop.
Het is niet zo dat ik de hele tijd klaag, echt niet.
Maar ze kennen me al langer dan vandaag en omdat ze de hele tijd bovenop me zitten hebben ze dat soort dingen gewoon snel door.
Ik word er echt *** van en ik zou gewoon graag tips willen hoe ik vrolijk kan overkomen, blij en onbezorgd, noem maar op...
Zodat iedereen eindelijk ophoud met het gezeur.
Ik ben overigens niet een supergoede toneelspeler:-)
.
En aan antwoorden zoals zorg dat je je ECHT goed gaat voelen en werk daar dan aan, daar heb ik nu op DIT moment eventjes niks aan;)
zaterdag 17 maart 2012 om 12:17
Van faken dat je je goed voelt, word je pas echt depressief. Is het een optie om tegen je ouders te zeggen dat het nog niet zo goed met je gaat, maar dat je er aan werkt en het zelf wil oplossen?
Verder denken goede toneelspelers aan situaties waarbij ze echt de emotie voelden die ze moeten spelen. Dus dan speel je een emotie niet, maar voel je hem echt. Kun je situaties voor je halen waarin je echt gelukkig was, zodat je dit gevoel weer terug krijgt?
Verder denken goede toneelspelers aan situaties waarbij ze echt de emotie voelden die ze moeten spelen. Dus dan speel je een emotie niet, maar voel je hem echt. Kun je situaties voor je halen waarin je echt gelukkig was, zodat je dit gevoel weer terug krijgt?
zaterdag 17 maart 2012 om 12:21
Ik ga altijd afstand houden van mijn moeder als ik niet zo heppie de peppie ben.
Gewoon niet langs gaan en tijd voor mezelf nemen, soms maakt goedbedoeld gevraag en zorg van ouders het alleen maar erger.
Achteraf kan ik er dan wel over praten.
niet dat dit zo onwijs vaak voorkomt maar toen mij relatie op de klippen liep en ik daar echt eerst zelf een beslissing over moest nemen kon ik het goedbedoelde advies van haar er niet bij hebben...dus op negeer.
En als ik het heel druk heb gaat dat net zo.
Gewoon niet langs gaan en tijd voor mezelf nemen, soms maakt goedbedoeld gevraag en zorg van ouders het alleen maar erger.
Achteraf kan ik er dan wel over praten.
niet dat dit zo onwijs vaak voorkomt maar toen mij relatie op de klippen liep en ik daar echt eerst zelf een beslissing over moest nemen kon ik het goedbedoelde advies van haar er niet bij hebben...dus op negeer.
En als ik het heel druk heb gaat dat net zo.
zaterdag 17 maart 2012 om 12:22
zaterdag 17 maart 2012 om 12:23
Je hebt ouders die om je geven, dat is toch mooi?
Is het zo erg dat je het ze niet kan vertellen? Ik denk dat je daar meer begrip voor krijgt dan dat je vrolijkheid gaat faken. Kunnen ze je er niet mee helpen?
Anders kan je altijd nog vrolijke liedjes gaan neurien.
Of moppen lezen / grappige youtube filpjes kijken voordat je naar beneden gaat?
Is het zo erg dat je het ze niet kan vertellen? Ik denk dat je daar meer begrip voor krijgt dan dat je vrolijkheid gaat faken. Kunnen ze je er niet mee helpen?
Anders kan je altijd nog vrolijke liedjes gaan neurien.
Of moppen lezen / grappige youtube filpjes kijken voordat je naar beneden gaat?
zaterdag 17 maart 2012 om 12:24
Ik zou ook eerlijk aangeven dat het op dit moment niet zo goed gaat maar je ermee bezig bent en het echt niet helpt dat ze er zo bovenop zitten. Zou dan bijvoorbeeld afspreken dat ze je een poos laten, en dat je zelf echt wel aan de bel trekt als je het gevoel hebt het niet meer alleen te kunnen oplossen. Hoe oud ben je als ik vragen mag?
zaterdag 17 maart 2012 om 13:39
zaterdag 17 maart 2012 om 15:48
quote:Mac123 schreef op 17 maart 2012 @ 13:39:
Woon je nog thuis?
Anders kan je zeggen dat je net ergens bent met veel vrienden en dat je echt niet kan praten als ze bellen. En de dag erop weer.
Ik snap wel dat je niet constant zin hebt om te vertellen wat er aan de hand is, soms is het ook in een dag weer voorbij. Of is het structureel?
Ik woon nog thuis (ben pas 16, lol)
En het is structueel voor nu vrees ik.
Woon je nog thuis?
Anders kan je zeggen dat je net ergens bent met veel vrienden en dat je echt niet kan praten als ze bellen. En de dag erop weer.
Ik snap wel dat je niet constant zin hebt om te vertellen wat er aan de hand is, soms is het ook in een dag weer voorbij. Of is het structureel?
Ik woon nog thuis (ben pas 16, lol)
En het is structueel voor nu vrees ik.
zaterdag 17 maart 2012 om 17:12
Ow je bent 16.
Dan is het gewoon het kruis wat je draagt, mijn kind .
Vandaag de dag gebeuren de meest gekke dingen met kinderen (sorry ) van jouw leeftijd en het klinkt alsof jouw ouders zich gewoon gezond zorgen om jou maken. Wat je kan doen, is wat meer tijd met hun doorbrengen. Drink een kopje thee met je moeder. Laat de hond uit met je vader. Hoe meer jij je afzondert, hoe meer zij zich zorgen maken. Het gaat momenteel niet zo goed met je. Een dikke hiervoor. Daar zal jij je redenen voor hebben. Misschien wil je hulp, misschien wil je gewoon met rust gelaten worden. Ontdek bij jezelf wat je wil, schrijf het op, kijk of je met iemand in je omgeving kan praten. En misschien ben je gewoon 16 jaar. En 16 jaar zijn is niet makkelijk. Maar het is niet het einde van de wereld. Jij hebt de wijsheid in pacht om jezelf beter te laten voelen. En jij zal gaandeweg ontdekken dat die wijsheid naar boven komt dwarrelen. Maar dan moet je wel hoop houden en niet gaat miepen tegen je ouders .
Dan is het gewoon het kruis wat je draagt, mijn kind .
Vandaag de dag gebeuren de meest gekke dingen met kinderen (sorry ) van jouw leeftijd en het klinkt alsof jouw ouders zich gewoon gezond zorgen om jou maken. Wat je kan doen, is wat meer tijd met hun doorbrengen. Drink een kopje thee met je moeder. Laat de hond uit met je vader. Hoe meer jij je afzondert, hoe meer zij zich zorgen maken. Het gaat momenteel niet zo goed met je. Een dikke hiervoor. Daar zal jij je redenen voor hebben. Misschien wil je hulp, misschien wil je gewoon met rust gelaten worden. Ontdek bij jezelf wat je wil, schrijf het op, kijk of je met iemand in je omgeving kan praten. En misschien ben je gewoon 16 jaar. En 16 jaar zijn is niet makkelijk. Maar het is niet het einde van de wereld. Jij hebt de wijsheid in pacht om jezelf beter te laten voelen. En jij zal gaandeweg ontdekken dat die wijsheid naar boven komt dwarrelen. Maar dan moet je wel hoop houden en niet gaat miepen tegen je ouders .
zaterdag 17 maart 2012 om 17:21
Je kan beter zelf het gesprek aangaan.
Hoe meer jij je afzonderd hoe meer zij aan je gaan trekken uit bezorgdheid.
Gewoon om de tafel en zeggen,
Pap, mam, ik weet dat jullie merken dat ik nu niet zo lekker in mijn vel zit. Dat is ook zo maar jullie zitten nu constant bovenop me en daar voel ik me alleen maar beroerder door.
Ik krijg het er echt benauwd van.
Als er iets is wat ik niet alleen aankan zijn jullie echt de eerste die het horen, maar ik ben zestien, zit midden in de pubertijd en moet ook even wat ruimte hebben.
Als jij gaat doen alsof hebben ze dat toch door, plus het is erg kinderachtig.
Door met ze te praten zien ze dat jij het volwassen aanpakt en krijg je ook wat meer respect van ze op dat vlak.
Als er echt ts ergs is moet je het ze dan ook gewoon vertellen daar kom je het verste mee.
Hoe meer jij je afzonderd hoe meer zij aan je gaan trekken uit bezorgdheid.
Gewoon om de tafel en zeggen,
Pap, mam, ik weet dat jullie merken dat ik nu niet zo lekker in mijn vel zit. Dat is ook zo maar jullie zitten nu constant bovenop me en daar voel ik me alleen maar beroerder door.
Ik krijg het er echt benauwd van.
Als er iets is wat ik niet alleen aankan zijn jullie echt de eerste die het horen, maar ik ben zestien, zit midden in de pubertijd en moet ook even wat ruimte hebben.
Als jij gaat doen alsof hebben ze dat toch door, plus het is erg kinderachtig.
Door met ze te praten zien ze dat jij het volwassen aanpakt en krijg je ook wat meer respect van ze op dat vlak.
Als er echt ts ergs is moet je het ze dan ook gewoon vertellen daar kom je het verste mee.