Psyche
alle pijlers
Toch maar Wajong?
zondag 16 juni 2013 om 19:14
Ik heb mijn leven lang al last van angstklachten. Als kind was ik al erg neurotisch en teruggetrokken, wat er toe leidde dat ik jarenlang ben gepest. Dat de angstklachten versterkt zijn door het pesten betwijfel ik niet. Echter heb ik er nu nog steeds last van. Ik loop bij een psycholoog en slik medicatie (antidepressiva) na een heftige depressie. Mijn diagnose is dan ook officieel een angststoornis.
Toch heb ik het nog best ver geschopt. Ik heb een universitair diploma behaald. Nu begint echter het gewone leven en ik ben doodsbang. Ik heb namelijk geen studie gedaan waar je echt meteen mee aan de bak komt, maar juist een studie die anderen als "pretpakket" zien. Ik heb ervan genoten, maar nu.. ik heb er niet veel aan. Vanwege mijn klachten heb ik mij vooral gefocust op het halen van mijn studie, waardoor ik maar heel weinig werkervaring heb. Ik was een stage gaan doen maar dat ging zo slecht dat ik maar gestopt ben.
Inmiddels durf ik niets meer. Ik heb wel een idee welke kant ik op wil, maar overal vragen ze ervaring of ze hebben andere eisen waar ik niet aan voldoe. Ik kan mij wel voor de kop slaan dat ik geen rechten op economie gestudeerd heb... Eigenlijk zou ik gewoon een uitzendbureau moeten bellen, maar vorig jaar ben ik langsgegaan bij een van de velen en daar ben ik toen ontzettend afgesnauwd. "We hebben een site, solliciteer daar maar"' werd er gezegd. Terwijl ik niet eens precies weet waar ze nou iemand als ik zouden zoeken... Ook heb ik aan studiegenoten rondgevraagd wat zij deden en sommigen gaven mij wat tips, maar ik durf er niet achteraan te gaan. Ik heb het idee dat niemand mij uberhaupt een kans gaat geven. Immers, ik heb mijn stage ook al verprutst. Ik heb vaak de gedachtes dat ik waardeloos ben en niks kan.
Ik heb echt het idee dat ik nu in het diepe gegooid ben en mijn klachten houden mij tegen om actie te ondernemen. Ik bespreek dit wel om de zoveel dagen met een psycholoog, maar echt wijzer word ik er ook niet van. Toen ik haar vroeg wat ik het beste kon doen, zei ze dat ik naar het jongerenloket moest. Een blik op de site laat zien dat het zo'n site is voor mensen zonder diploma's. Een baantje als schoffelaar kan ik ook wel vinden, maar iets op mijn niveau, dat is waar het om gaat.
Op dit moment ben ik zo aan het malen en piekeren, dat ik mij soms afvraag of het uberhaupt gaat lukken... Ik twijfel dan ook meer en meer of ik niet maar gewoon een Wajong moet aanvragen. Ik loop al sinds mijn 10e bij pscyhologen dus het moet te bewijzen zijn, toch?
Toch heb ik het nog best ver geschopt. Ik heb een universitair diploma behaald. Nu begint echter het gewone leven en ik ben doodsbang. Ik heb namelijk geen studie gedaan waar je echt meteen mee aan de bak komt, maar juist een studie die anderen als "pretpakket" zien. Ik heb ervan genoten, maar nu.. ik heb er niet veel aan. Vanwege mijn klachten heb ik mij vooral gefocust op het halen van mijn studie, waardoor ik maar heel weinig werkervaring heb. Ik was een stage gaan doen maar dat ging zo slecht dat ik maar gestopt ben.
Inmiddels durf ik niets meer. Ik heb wel een idee welke kant ik op wil, maar overal vragen ze ervaring of ze hebben andere eisen waar ik niet aan voldoe. Ik kan mij wel voor de kop slaan dat ik geen rechten op economie gestudeerd heb... Eigenlijk zou ik gewoon een uitzendbureau moeten bellen, maar vorig jaar ben ik langsgegaan bij een van de velen en daar ben ik toen ontzettend afgesnauwd. "We hebben een site, solliciteer daar maar"' werd er gezegd. Terwijl ik niet eens precies weet waar ze nou iemand als ik zouden zoeken... Ook heb ik aan studiegenoten rondgevraagd wat zij deden en sommigen gaven mij wat tips, maar ik durf er niet achteraan te gaan. Ik heb het idee dat niemand mij uberhaupt een kans gaat geven. Immers, ik heb mijn stage ook al verprutst. Ik heb vaak de gedachtes dat ik waardeloos ben en niks kan.
Ik heb echt het idee dat ik nu in het diepe gegooid ben en mijn klachten houden mij tegen om actie te ondernemen. Ik bespreek dit wel om de zoveel dagen met een psycholoog, maar echt wijzer word ik er ook niet van. Toen ik haar vroeg wat ik het beste kon doen, zei ze dat ik naar het jongerenloket moest. Een blik op de site laat zien dat het zo'n site is voor mensen zonder diploma's. Een baantje als schoffelaar kan ik ook wel vinden, maar iets op mijn niveau, dat is waar het om gaat.
Op dit moment ben ik zo aan het malen en piekeren, dat ik mij soms afvraag of het uberhaupt gaat lukken... Ik twijfel dan ook meer en meer of ik niet maar gewoon een Wajong moet aanvragen. Ik loop al sinds mijn 10e bij pscyhologen dus het moet te bewijzen zijn, toch?
maandag 17 juni 2013 om 21:22
Wat jij doet is 'thinking that the world owes you something'. Daar wordt je ongelukkig van en vaak ook niet zo'n leuk persoon.
Maar omdat het gevoel dat je bij mij opwekt door anderen al prima is verwoord, zal ik je gewoon een praktische tip geven: ga eens naar de carrièrebeurs. Ik ben zo ooit aan mijn eerste baan gekomen, toen ik ook niet zo goed wist wat ik met mijn studie allemaal kon doen. Ik werd benaderd door iemand van een bedrijf waar ik nog nooit van had gehoord voor een functie waarvan ik niet wist dat hij bestond en dat bleek een fantastische kans te zijn.
En hoewel ik jou een pieperd vind, gun ik jou hetzelfde
Maar omdat het gevoel dat je bij mij opwekt door anderen al prima is verwoord, zal ik je gewoon een praktische tip geven: ga eens naar de carrièrebeurs. Ik ben zo ooit aan mijn eerste baan gekomen, toen ik ook niet zo goed wist wat ik met mijn studie allemaal kon doen. Ik werd benaderd door iemand van een bedrijf waar ik nog nooit van had gehoord voor een functie waarvan ik niet wist dat hij bestond en dat bleek een fantastische kans te zijn.
En hoewel ik jou een pieperd vind, gun ik jou hetzelfde
maandag 17 juni 2013 om 21:26
quote:spuit-elf schreef op 17 juni 2013 @ 21:22:
Wat jij doet is 'thinking that the world owes you something'. Daar wordt je ongelukkig van en vaak ook niet zo'n leuk persoon.
Maar omdat het gevoel dat je bij mij opwekt door anderen al prima is verwoord, zal ik je gewoon een praktische tip geven: ga eens naar de carrièrebeurs. Ik ben zo ooit aan mijn eerste baan gekomen, toen ik ook niet zo goed wist wat ik met mijn studie allemaal kon doen. Ik werd benaderd door iemand van een bedrijf waar ik nog nooit van had gehoord voor een functie waarvan ik niet wist dat hij bestond en dat bleek een fantastische kans te zijn.
En hoewel ik jou een pieperd vind, gun ik jou hetzelfde Ik las tijdens mijn werkloosheid elke week de mail door van werk.nl. Gewoon voor inspiratie en ideeën.
Wat jij doet is 'thinking that the world owes you something'. Daar wordt je ongelukkig van en vaak ook niet zo'n leuk persoon.
Maar omdat het gevoel dat je bij mij opwekt door anderen al prima is verwoord, zal ik je gewoon een praktische tip geven: ga eens naar de carrièrebeurs. Ik ben zo ooit aan mijn eerste baan gekomen, toen ik ook niet zo goed wist wat ik met mijn studie allemaal kon doen. Ik werd benaderd door iemand van een bedrijf waar ik nog nooit van had gehoord voor een functie waarvan ik niet wist dat hij bestond en dat bleek een fantastische kans te zijn.
En hoewel ik jou een pieperd vind, gun ik jou hetzelfde Ik las tijdens mijn werkloosheid elke week de mail door van werk.nl. Gewoon voor inspiratie en ideeën.
maandag 17 juni 2013 om 21:31
Carrierebeurs is wel een goed idee, waar wordt dat gehouden?
Ja ik heb wel een soort gevoel dat de wereld mij wat schuldig is. Door mijn jeugd ben ik redelijk bitter geworden en soms denk ik wel van "nu mag men wel wat terug doen" of zo. Wat onzin is natuurlijk. Want het is niet de schuld van werkgevers wat er in mijn jeugd is gebeurd.
Ja ik heb wel een soort gevoel dat de wereld mij wat schuldig is. Door mijn jeugd ben ik redelijk bitter geworden en soms denk ik wel van "nu mag men wel wat terug doen" of zo. Wat onzin is natuurlijk. Want het is niet de schuld van werkgevers wat er in mijn jeugd is gebeurd.
maandag 17 juni 2013 om 21:38
Toen ik er heen ging was het in de jaarbeurs in Utrecht, maar het zou nu ook best wel eens in de RAI kunnen zijn ofzo. Uit het feit dat jij hier post maak ik op dat je over een werkende internetverbinding beschikt, dus ik zou zeggen: google even
Wat je ook hebt meegemaakt in je jeugd, je blijft verantwoordelijk voor je eigen geluk. En bovendien ben jij de enige die jou gelukkig kan maken.
En nu hou ik op met zweverig doen, haha
Wat je ook hebt meegemaakt in je jeugd, je blijft verantwoordelijk voor je eigen geluk. En bovendien ben jij de enige die jou gelukkig kan maken.
En nu hou ik op met zweverig doen, haha
maandag 17 juni 2013 om 21:50
quote:lilliangish schreef op 17 juni 2013 @ 21:31:
Ja ik heb wel een soort gevoel dat de wereld mij wat schuldig is.
Stop daarmee. De wereld is niet ingericht op jouw comfort. De enige die wat van jouw leven kan maken, ben jij. In je jeugd niet, dat mag je je ouders verwijten. Maar alles wat daarna kwam, daar ben je zelf verantwoordelijk voor.
Ook voor het overwinnen van je eigen tegenslagen, ook voor het uitstippelen van je eigen pad, ook voor het hangen aan de juiste bel als je wat ondersteuning nodig hebt en bovenal voor het lopen zelf. Als jij er niet voor gaat, doet niemand anders het voor je. Het is jouw leven, jouw verantwoordelijkheid en even bot gezegd: de wereld draait wel, of jij nou mee wilt lopen of niet.
Waarbij de wereld jou dus niets verschuldigd is. Echt niet. Ook niet een beetje.
Ja ik heb wel een soort gevoel dat de wereld mij wat schuldig is.
Stop daarmee. De wereld is niet ingericht op jouw comfort. De enige die wat van jouw leven kan maken, ben jij. In je jeugd niet, dat mag je je ouders verwijten. Maar alles wat daarna kwam, daar ben je zelf verantwoordelijk voor.
Ook voor het overwinnen van je eigen tegenslagen, ook voor het uitstippelen van je eigen pad, ook voor het hangen aan de juiste bel als je wat ondersteuning nodig hebt en bovenal voor het lopen zelf. Als jij er niet voor gaat, doet niemand anders het voor je. Het is jouw leven, jouw verantwoordelijkheid en even bot gezegd: de wereld draait wel, of jij nou mee wilt lopen of niet.
Waarbij de wereld jou dus niets verschuldigd is. Echt niet. Ook niet een beetje.
maandag 17 juni 2013 om 21:55
Wat lief van je, Sum, ik was van plan alleen het woord Google te posten.
Dus die dikke baan in het familiebedrijf was een vriendin?
Ik vind het niet leuk voor je dat lesgeven niet goed ging. Laat het los.
Ergens vraag ik me af hoe je het huishouden doet, komt jouw eten vanzelf op tafel, zegt iemand wat je elke dag eet, aan moet trekken? Ergens beslis je vast al iets zelf toch, trek dat door naar je carrière.
Dus die dikke baan in het familiebedrijf was een vriendin?
Ik vind het niet leuk voor je dat lesgeven niet goed ging. Laat het los.
Ergens vraag ik me af hoe je het huishouden doet, komt jouw eten vanzelf op tafel, zegt iemand wat je elke dag eet, aan moet trekken? Ergens beslis je vast al iets zelf toch, trek dat door naar je carrière.
maandag 17 juni 2013 om 21:58
quote:Madderijn schreef op 17 juni 2013 @ 21:55:
Wat lief van je, Sum, ik was van plan alleen het woord Google te posten.
Dus die dikke baan in het familiebedrijf was een vriendin?
Ik vind het niet leuk voor je dat lesgeven niet goed ging. Laat het los.
Ergens vraag ik me af hoe je het huishouden doet, komt jouw eten vanzelf op tafel, zegt iemand wat je elke dag eet, aan moet trekken? Ergens beslis je vast al iets zelf toch, trek dat door naar je carrière.Ja, maar van die kleine beslissingen hebben verder geen impact. Een grote beslissing wel. Ik ben ook een enorme perfectionist en controlfreak.
Wat lief van je, Sum, ik was van plan alleen het woord Google te posten.
Dus die dikke baan in het familiebedrijf was een vriendin?
Ik vind het niet leuk voor je dat lesgeven niet goed ging. Laat het los.
Ergens vraag ik me af hoe je het huishouden doet, komt jouw eten vanzelf op tafel, zegt iemand wat je elke dag eet, aan moet trekken? Ergens beslis je vast al iets zelf toch, trek dat door naar je carrière.Ja, maar van die kleine beslissingen hebben verder geen impact. Een grote beslissing wel. Ik ben ook een enorme perfectionist en controlfreak.
maandag 17 juni 2013 om 21:58
Ik ben het met de rest eens dat je vooral zal moeten gaan beseffen dat jíj het zal moeten gaan doen. Een land waar ze gewoon een baan voor je klaar hadden liggen als je klaar was met studeren, dat kwam alleen in communistische landen voor. En ik geloof dat we allemaal weten dat mensen daar nou niet bepaald gelukkig van werden.
Maar goed, toch nog wat ideeën: als je bijlessen geven wel leuk vond, waarom dan niet proberen bij een bijles-instituut oid? En nee, ik weet ook niet waar die banen te vinden zijn, maar Google is je vriend. En als er geen vacatures zijn, dan ga je open sollicitaties sturen. De laatste 5 mensen die bij ons zijn aangenomen, waren allemaal via open sollicitaties. Natuurlijk zul je ook daar veel afwijzingen krijgen, omdat ze simpelweg geen vacatures hebben. Maar dat is dan toch geen afwijzing van jou, maar gewoon het feit dat er helaas geen baan is. En je hebt maar 1 bedrijf nodig die wel rond die tijd iemand nodig heeft, en je hebt al een enorme voorsprong op de andere kandidaten.
Wat jij wilt, is niet alleen een geschikte baan, maar ook nog de zekerheid dat je niet afgewezen kan worden. En die zekerheid heb je nooit, nergens. Soms is er een betere kandidaat, soms zoeken ze nou eenmaal een man, of een ouder iemand, en soms vergissen ze zich nou eenmaal. Ik ben wel eens afgewezen door iemand met wie ik nu af en toe zakelijk contact heb. Terwijl ik precies de goede papieren had (qua diploma's én ervaring) en er geen andere kandidaat was. Dat vond ik stom ja, en dat mag je ook best even vinden. Zolang je er maar niet in blijft hangen en niks meer doet omdat je tóch niet aangenomen wordt. Het betreffende bedrijf heeft overigens inmiddels meerdere mensen aangenomen en weer laten gaan, en nog steeds niet de goede werknemer gevonden. En ja, ze hebben wel eens gezegd dat ze destijds een inschattingsfout gemaakt hebben. Dat gebeurt ons allemaal, dus jou ook. En het is voor niemand leuk, ook voor ons niet, maar zo is het leven. En hoe eerder je stopt met daar tegen te vechten, hoe eerder je gewoon kunt gaan leven.
Maar goed, toch nog wat ideeën: als je bijlessen geven wel leuk vond, waarom dan niet proberen bij een bijles-instituut oid? En nee, ik weet ook niet waar die banen te vinden zijn, maar Google is je vriend. En als er geen vacatures zijn, dan ga je open sollicitaties sturen. De laatste 5 mensen die bij ons zijn aangenomen, waren allemaal via open sollicitaties. Natuurlijk zul je ook daar veel afwijzingen krijgen, omdat ze simpelweg geen vacatures hebben. Maar dat is dan toch geen afwijzing van jou, maar gewoon het feit dat er helaas geen baan is. En je hebt maar 1 bedrijf nodig die wel rond die tijd iemand nodig heeft, en je hebt al een enorme voorsprong op de andere kandidaten.
Wat jij wilt, is niet alleen een geschikte baan, maar ook nog de zekerheid dat je niet afgewezen kan worden. En die zekerheid heb je nooit, nergens. Soms is er een betere kandidaat, soms zoeken ze nou eenmaal een man, of een ouder iemand, en soms vergissen ze zich nou eenmaal. Ik ben wel eens afgewezen door iemand met wie ik nu af en toe zakelijk contact heb. Terwijl ik precies de goede papieren had (qua diploma's én ervaring) en er geen andere kandidaat was. Dat vond ik stom ja, en dat mag je ook best even vinden. Zolang je er maar niet in blijft hangen en niks meer doet omdat je tóch niet aangenomen wordt. Het betreffende bedrijf heeft overigens inmiddels meerdere mensen aangenomen en weer laten gaan, en nog steeds niet de goede werknemer gevonden. En ja, ze hebben wel eens gezegd dat ze destijds een inschattingsfout gemaakt hebben. Dat gebeurt ons allemaal, dus jou ook. En het is voor niemand leuk, ook voor ons niet, maar zo is het leven. En hoe eerder je stopt met daar tegen te vechten, hoe eerder je gewoon kunt gaan leven.
maandag 17 juni 2013 om 22:03
Als de wereld aan al mensen die klote dingen hebben meegemaakt wat verschuldigd dan zo iedereen wel krijgen war ze willen. Alleen zo werkt het niet. Je moet accepteren dat je het echt zelf moet.
Wat mij geholpen heeft is langs gaan bij bureau's zoals brunel of yacht. Deze hebben verschillende afdelingen voor verschillende branches. Deze kunnen je vaak op weg helpen zodat je bij een bedrijf komt waar je je goed voelt. Je kunt ook met hun je gesprek voorbereiden zodat goed voor de dag komt.
Wat mij geholpen heeft is langs gaan bij bureau's zoals brunel of yacht. Deze hebben verschillende afdelingen voor verschillende branches. Deze kunnen je vaak op weg helpen zodat je bij een bedrijf komt waar je je goed voelt. Je kunt ook met hun je gesprek voorbereiden zodat goed voor de dag komt.
maandag 17 juni 2013 om 22:11
Even off topic
Er zijn wel een paar studies waarbij mits in de juiste regio je bijna wel zeker ben van een baan. Daarbij geld wel dat je zoals eerder werd gezegd wel binnen het bedrijf past.
In topic
Als je bijlessen leuk vindt. Misschien kun je solliciteren bij luzak(of zoiet). Dit is een privé school met kleine klassen. Je hoor nu veel reclame op het moment. Als je taal gestudeerd heb waar er niet veel van zijn hebben ze vaak wel ruimte.
Er zijn wel een paar studies waarbij mits in de juiste regio je bijna wel zeker ben van een baan. Daarbij geld wel dat je zoals eerder werd gezegd wel binnen het bedrijf past.
In topic
Als je bijlessen leuk vindt. Misschien kun je solliciteren bij luzak(of zoiet). Dit is een privé school met kleine klassen. Je hoor nu veel reclame op het moment. Als je taal gestudeerd heb waar er niet veel van zijn hebben ze vaak wel ruimte.
maandag 17 juni 2013 om 22:19
Luzak hoef je niet voor de klas te staan. Tenminst niet toen mijn zus er werkte. Ook voor de klas staan is daar heen anders heeft mijn zus vertelt. Zij vond het op een gewone school lesgeven veel leuker dan daar omdat het zo anders ging. Zitten geloof gemiddeld 5-8 leerlingen in een klas echt heel anders.
maandag 17 juni 2013 om 22:41
"Ja maar"
Probeer eens een dag niet "ja maar" te zeggen, en eens dingen te proberen.
Als je zo bang voor falen bent, probeer daar dan anders mee om te gaan door je (negatieve) verwachting los te laten en dingen echt te proberen om het proberen. Dus niet: "deze sollicitatiebrief ga ik sturen en dan word ik toch afgewezen" of overdreven positief "deze sollicitatiebrief ga ik sturen en dan word ik aangenomen", maar: "deze sollicitatiebrief ga ik sturen en dan zie ik het wel".
Het ergste van een afwijzing van je sollicitatie is namelijk dat je in dezelfde situatie zit als je nu zit. Wat dat betreft heb je niets te verliezen.
"ja maar"
Probeer eens een dag niet "ja maar" te zeggen, en eens dingen te proberen.
Als je zo bang voor falen bent, probeer daar dan anders mee om te gaan door je (negatieve) verwachting los te laten en dingen echt te proberen om het proberen. Dus niet: "deze sollicitatiebrief ga ik sturen en dan word ik toch afgewezen" of overdreven positief "deze sollicitatiebrief ga ik sturen en dan word ik aangenomen", maar: "deze sollicitatiebrief ga ik sturen en dan zie ik het wel".
Het ergste van een afwijzing van je sollicitatie is namelijk dat je in dezelfde situatie zit als je nu zit. Wat dat betreft heb je niets te verliezen.
"ja maar"