Psyche
alle pijlers
Vader ernstig manisch depressief
maandag 29 november 2010 om 22:47
Ik ben 16 jaar en mijn vader is ernstig manisch depressief. Ik heb hier vaak moeite mee wil vaak niet weg omdat ik hem maar om de 2 weken zie wil vaak uit maar zit me dan ook niet helemaal lekker. Ik wil hem graag helpen want heb het idee dat elke dag met hem nu een van de laatste is.
wie zit in hetzelfde schuitje en wil hier graag over praten ?
xxxx
wie zit in hetzelfde schuitje en wil hier graag over praten ?
xxxx
maandag 29 november 2010 om 22:57
Dat lijkt me vreselijk Steff. Echt naar voor jou en natuurlijk ook voor je vader.
Hier komen vooral vrouwen die ooit 16 waren. Is het niet een idee om te kijken of je een forum kunt vinden waar je leeftijdsgenoten kunt vinden?
Zelf heb ik alleen ervaring met manisch depressieve werk tijdens opnames ed.
Bipolaire stoornis is hetzelfde trouwens en dat woord wordt ook vaak gebruikt.
Sterkte
Hier komen vooral vrouwen die ooit 16 waren. Is het niet een idee om te kijken of je een forum kunt vinden waar je leeftijdsgenoten kunt vinden?
Zelf heb ik alleen ervaring met manisch depressieve werk tijdens opnames ed.
Bipolaire stoornis is hetzelfde trouwens en dat woord wordt ook vaak gebruikt.
Sterkte
dinsdag 30 november 2010 om 00:24
Hallo Steff wat ontzettend moeilijk voor je. Misschien kun je hier eens kijken:
http://mds.babbelforum.nl/
Ook familieleden van mensen met manische depressiviteit kunnen hier terecht. Heel veel sterkte!
http://mds.babbelforum.nl/
Ook familieleden van mensen met manische depressiviteit kunnen hier terecht. Heel veel sterkte!
dinsdag 30 november 2010 om 00:34
Hoi Steff,
ik kan me voorstellen dat dat niet meevalt voor je!
Is er bij jou in de buurt niet een GGZinstelling die ook bijeenkomsten organiseert voor kinderen van ouders met een psychiatrische stoornis? KOPP heet dat. Ik weet niet of je vader in behandeling is, anders kun je het daar ook vragen. Kan me voorstellen dat het fijn is om met mensen te praten die in hetzelfde schuitje zitten en evt leeftijdsgenoten is ook prettig!
Sterkte hoor!
ik kan me voorstellen dat dat niet meevalt voor je!
Is er bij jou in de buurt niet een GGZinstelling die ook bijeenkomsten organiseert voor kinderen van ouders met een psychiatrische stoornis? KOPP heet dat. Ik weet niet of je vader in behandeling is, anders kun je het daar ook vragen. Kan me voorstellen dat het fijn is om met mensen te praten die in hetzelfde schuitje zitten en evt leeftijdsgenoten is ook prettig!
Sterkte hoor!
dinsdag 30 november 2010 om 06:22
Je kan hem niet helpen, het is een ziekte waar helaas niets aan te doen is.
Mijn vader is al mijn hele leven manisch depressief,en heb sinds een paar maanden met hem gebroken hierdoor(ben 45jaar)
Heel heel vervelend,maar laat je eigen leven niet beheersen door de ziekte van je vader!
Deze ziekte kan je mee de afgrond in trekken.....
Mijn vader is al mijn hele leven manisch depressief,en heb sinds een paar maanden met hem gebroken hierdoor(ben 45jaar)
Heel heel vervelend,maar laat je eigen leven niet beheersen door de ziekte van je vader!
Deze ziekte kan je mee de afgrond in trekken.....
dinsdag 30 november 2010 om 08:56
Hoi Steffcerain,
Leuke naam.
Sluit me aan bij voorgaanden. Ik kan me voorstellen dat je hem niet alleen wilt laten. Maar hij zal nooit beter worden wat je ook doet.
Mijn moeder heeft het ook en zij is nu bijna 80. Eerlijk gezegd ik heb regelmatig gewenst dat mijn ouders uit elkaar gingen. De jouwe zijn slimmer geweest. Het meest frustrerende is dat je periodes van zorg hebt en dan is er 'opeens' niets aan de hand. En periodes dat iedereen raar is volgens de Md-er.
Heel soms zie je de persoon die die zonder ziekte is of ooit was. Wat er ook gebeurt, hecht je niet te veel aan hem. Dat kost jou alleen maar energie en het levert hem geen verbetering.
Groetjes
Leuke naam.
Sluit me aan bij voorgaanden. Ik kan me voorstellen dat je hem niet alleen wilt laten. Maar hij zal nooit beter worden wat je ook doet.
Mijn moeder heeft het ook en zij is nu bijna 80. Eerlijk gezegd ik heb regelmatig gewenst dat mijn ouders uit elkaar gingen. De jouwe zijn slimmer geweest. Het meest frustrerende is dat je periodes van zorg hebt en dan is er 'opeens' niets aan de hand. En periodes dat iedereen raar is volgens de Md-er.
Heel soms zie je de persoon die die zonder ziekte is of ooit was. Wat er ook gebeurt, hecht je niet te veel aan hem. Dat kost jou alleen maar energie en het levert hem geen verbetering.
Groetjes
woensdag 1 december 2010 om 06:21
quote:Zinderend schreef op 30 november 2010 @ 11:40:
[...]
Dit is niet waar.
Wat dan? Ja iemand de rest van zijn leven vol pillen pompen..
Nadeel van die pillen is dat als ze manisch zijn,ze die pillen niet meer nodig denken te hebben,en ze vervolgens met honderden tegelijk door het toilet spoelen.......
[...]
Dit is niet waar.
Wat dan? Ja iemand de rest van zijn leven vol pillen pompen..
Nadeel van die pillen is dat als ze manisch zijn,ze die pillen niet meer nodig denken te hebben,en ze vervolgens met honderden tegelijk door het toilet spoelen.......
woensdag 1 december 2010 om 12:00
quote:daffyduck schreef op 01 december 2010 @ 06:21:
[...]
Wat dan? Ja iemand de rest van zijn leven vol pillen pompen..
Nadeel van die pillen is dat als ze manisch zijn,ze die pillen niet meer nodig denken te hebben,en ze vervolgens met honderden tegelijk door het toilet spoelen.......
Ten eerste generaliseer je enorm met het "ze".
En nee, het is niet te genezen, maar er is wel mee te leren leven.
Iemand die suikerziekte heeft wordt toch ook de rest van zijn leven volgepompt met pillen? En is dan in staat om met wat aanpassingen uitstekend te leven.
En nee, niet elke bipolair zal er wel op varen, maar scheer niet alle bipolairen over 1 kam. Ik ken er zat die uitstekend functioneren. Met pillen. En op tijd aan de bel trekken wanneer ze een manie of depressie voelen opkomen.
[...]
Wat dan? Ja iemand de rest van zijn leven vol pillen pompen..
Nadeel van die pillen is dat als ze manisch zijn,ze die pillen niet meer nodig denken te hebben,en ze vervolgens met honderden tegelijk door het toilet spoelen.......
Ten eerste generaliseer je enorm met het "ze".
En nee, het is niet te genezen, maar er is wel mee te leren leven.
Iemand die suikerziekte heeft wordt toch ook de rest van zijn leven volgepompt met pillen? En is dan in staat om met wat aanpassingen uitstekend te leven.
En nee, niet elke bipolair zal er wel op varen, maar scheer niet alle bipolairen over 1 kam. Ik ken er zat die uitstekend functioneren. Met pillen. En op tijd aan de bel trekken wanneer ze een manie of depressie voelen opkomen.
woensdag 1 december 2010 om 14:34
[quote]daffyduck schreef op 30 november 2010 @ 06:22:
Je kan hem niet helpen, het is een ziekte waar helaas niets aan te doen is.
Ik ben, en vele met mij zijn, het tegenbewijs dat er zeker WEL heel veel aan te doen is. Je kan zeker wel een goed en gezond leven leiden met deze "ziekte". Echter je moet het wel inderdaad zelf doen.
Je kan hem niet helpen, het is een ziekte waar helaas niets aan te doen is.
Ik ben, en vele met mij zijn, het tegenbewijs dat er zeker WEL heel veel aan te doen is. Je kan zeker wel een goed en gezond leven leiden met deze "ziekte". Echter je moet het wel inderdaad zelf doen.
