Psyche
alle pijlers
Verdrietig mbt kinderwens
vrijdag 7 oktober 2011 om 21:12
Voel me even rot en hoop eigenlijk op wat herkenning. Hoor eerder op de avond dat mijn broer weer vader wordt, harstikke leuk natuurlijk maar voelde een brok in mijn keel, laat ik niet merken maar hij wou nooit kinderen en wil niet jaloers overkomen of bitter maar ik heb al jaren een kinderwens, nu zal je denken waarom heb je dan geen kinderen, ben nooit die man tegengekomen die ook kinderen wou en zit nu in het traject om het alleen te doen maar soms overvallen mij weer twijfels ook al wil ik het wel graag.
weet dat ik zo niet moet denken en is ook niet fair en klinkt nogal bitter maar het lijkt soms zo alsof het anderen maar zo makkelijk overkomt en wordt er soms een beetje moedeloos van. Schiet er natuurlijk niets mee op om zo te denken maar ik voel me gewoon even rot momenteel.
Eigenlijk gewoon even benieuwd hoe anderen dit ervaren en hoe ermee omgegaan wordt.
weet dat ik zo niet moet denken en is ook niet fair en klinkt nogal bitter maar het lijkt soms zo alsof het anderen maar zo makkelijk overkomt en wordt er soms een beetje moedeloos van. Schiet er natuurlijk niets mee op om zo te denken maar ik voel me gewoon even rot momenteel.
Eigenlijk gewoon even benieuwd hoe anderen dit ervaren en hoe ermee omgegaan wordt.
vrijdag 7 oktober 2011 om 21:23
hij weet het wel catholilly, heb het ook niet direct van mijn broer gehoord maar via mijn moeder omdat ze me op voorhand wou inlichten, erg lief, mijn moeder weet van mijn verdriet en wou dus voorkomen dat ik bijzijn van anderen dit zou horen, klinkt allemaal dramatisch en morgen zie ik het weer anders en ben blij dat de kans bestaat om alleen een kind te krijgen (als het lukt) maar kan soms het gevoel niet uitvlakken dat ik het jammer vind dat ik het niet samen met iemand doe.
Kan soms raar lopen in het leven en misschien vind ik dat soms moeilijk te accepteren.
Kan soms raar lopen in het leven en misschien vind ik dat soms moeilijk te accepteren.
vrijdag 7 oktober 2011 om 21:25
helene, bedankt, heb 2 nichtjes waar ik gek op ben waarvan ik van 1 peetmoeder ben en ben er erg trots op.
en het komt niet tussen ons in te staan, dat zou ik ook nooit toelaten, mijn verdriet is mijn verdriet en dat betekent niet dat ik hem het geluk niet gun, dat is totaal niet aan de orde, maar ik vind het soms moeilijk te accepteren dat iemand die nooit kinderen wou, daar ook stellig in was nu 2e kindje krijg, zo is het gelopen natuuikrlijk en leuk voor hem, ook leuk om te zien hoe gek hij is op mijn nichtje maar voel me momenteel gewoon even verdrietig en moedeloos.
en het komt niet tussen ons in te staan, dat zou ik ook nooit toelaten, mijn verdriet is mijn verdriet en dat betekent niet dat ik hem het geluk niet gun, dat is totaal niet aan de orde, maar ik vind het soms moeilijk te accepteren dat iemand die nooit kinderen wou, daar ook stellig in was nu 2e kindje krijg, zo is het gelopen natuuikrlijk en leuk voor hem, ook leuk om te zien hoe gek hij is op mijn nichtje maar voel me momenteel gewoon even verdrietig en moedeloos.
vrijdag 7 oktober 2011 om 21:26
Cappi, het is heel lief dat je op voorhand bent ingelicht, dan heb je even tijd om te ademen en hoef je niet meteen super enthousiast te reageren of in huilen uit te barsten. Ik kan me voorstellen dat je er verdrietig van wordt dat je dit niet met iemand samen kan doen. Maar je kan ook kijken naar wat wel kan en dat is wat jezelf al zegt: de kans dat je het alleen kunt doen!
vrijdag 7 oktober 2011 om 21:28
quote:cathoilily schreef op 07 oktober 2011 @ 21:20:
Ik kan het me zeker voorstellen hoor!! Is volgens mij ook een hele normale reactie! Misschien kun je je broer een en ander vertellen over jouw gevoelens? Mensen kunnen niet met iets rekening houden als ze er niet van weten...
Hoe kan broer daar dan rekening mee houden? Ik neem aan dat hij gewoon verteld heeft dat hij weer vader wordt, hij kan het toch moeilijk geheim houden.
Overigens vind ik je geen zeikerd Cappi. Ik kan me voorstellen dat het niet makkelijk is om te zien dat 'iedereen' in je omgeving 'zo maar' kinderen krijgt, terwijl jij er een heel traject voor moet doorlopen. Weet je omgeving van je kinderwens en de stappen die je in deze hebt ondernomen of gaat ondernemen? Gedeelde smart is halve smart en zo... wat dat betreft is het ook goed dat je dit topic geopend hebt.
Sterkte
Ik kan het me zeker voorstellen hoor!! Is volgens mij ook een hele normale reactie! Misschien kun je je broer een en ander vertellen over jouw gevoelens? Mensen kunnen niet met iets rekening houden als ze er niet van weten...
Hoe kan broer daar dan rekening mee houden? Ik neem aan dat hij gewoon verteld heeft dat hij weer vader wordt, hij kan het toch moeilijk geheim houden.
Overigens vind ik je geen zeikerd Cappi. Ik kan me voorstellen dat het niet makkelijk is om te zien dat 'iedereen' in je omgeving 'zo maar' kinderen krijgt, terwijl jij er een heel traject voor moet doorlopen. Weet je omgeving van je kinderwens en de stappen die je in deze hebt ondernomen of gaat ondernemen? Gedeelde smart is halve smart en zo... wat dat betreft is het ook goed dat je dit topic geopend hebt.
Sterkte
vrijdag 7 oktober 2011 om 21:28
quote:cappi schreef op 07 oktober 2011 @ 21:25:
helene, bedankt, heb 2 nichtjes waar ik gek op ben waarvan ik van 1 peetmoeder ben en ben er erg trots op.
en het komt niet tussen ons in te staan, dat zou ik ook nooit toelaten, mijn verdriet is mijn verdriet en dat betekent niet dat ik hem het geluk niet gun, dat is totaal niet aan de orde, maar ik vind het soms moeilijk te accepteren dat iemand die nooit kinderen wou, daar ook stellig in was nu 2e kindje krijg, zo is het gelopen natuuikrlijk en leuk voor hem, ook leuk om te zien hoe gek hij is op mijn nichtje maar voel me momenteel gewoon even verdrietig en moedeloos.Ik heb een vriendin die jaren verkondigde dat ze nooit een tweede kindje zou willen en dat dat vanwege haar bekkeninstabiliteit ook nooit zou kunnen. Toch hadden ze besloten om voor een tweede te gaan en de tweede maand al zwanger. Dat was voor mij ook wel even zuur, dus wat je broer steeds zei, dat maakt het inderdaad een stukje zuurder.
helene, bedankt, heb 2 nichtjes waar ik gek op ben waarvan ik van 1 peetmoeder ben en ben er erg trots op.
en het komt niet tussen ons in te staan, dat zou ik ook nooit toelaten, mijn verdriet is mijn verdriet en dat betekent niet dat ik hem het geluk niet gun, dat is totaal niet aan de orde, maar ik vind het soms moeilijk te accepteren dat iemand die nooit kinderen wou, daar ook stellig in was nu 2e kindje krijg, zo is het gelopen natuuikrlijk en leuk voor hem, ook leuk om te zien hoe gek hij is op mijn nichtje maar voel me momenteel gewoon even verdrietig en moedeloos.Ik heb een vriendin die jaren verkondigde dat ze nooit een tweede kindje zou willen en dat dat vanwege haar bekkeninstabiliteit ook nooit zou kunnen. Toch hadden ze besloten om voor een tweede te gaan en de tweede maand al zwanger. Dat was voor mij ook wel even zuur, dus wat je broer steeds zei, dat maakt het inderdaad een stukje zuurder.
vrijdag 7 oktober 2011 om 21:29
helemaal waar calethoilily, morgen zie ik het weer helemaal zitten om het alleen te doen, zo gaat dat namelijk de laatste tijd, ene moment ben ik helemaal enthousiast en andere moment zak de moed mij in mijn schoenen maar ik ga er wel voor omdat mijn wens dermate groot is en ik ervan overtuigd ben dat ik er later spijt van ga krijgen.
vrijdag 7 oktober 2011 om 21:30
Het krijgen van kinderen lijkt inderdaad heel vanzelfsprekend en gemakkelijk. "iedereen krijgt immers kinderen". En als je een van de weinigen bent waar dat bij aan voorbij gaat, dan is dat behoorlijk rot.
Maar weet je, er zijn meer mensen die geen kinderen kunnen krijgen om wat voor reden dan ook. Maar die ken jij kennelijk niet zo goed. Mensen praten niet openlijk over hun kinderwens, en over het realiseren ervan, over het falen er in.
Het is gewoon iets minder vanzelfsprekend dan dat het lijkt.
En het is altijd zo, dat als iemand wanhopig ergens naar verlangt maar het niet krijgt, toeziet hoe iemand anders het op een presenteerblaadje aangeboden krijgt, zonder er zelfs echt naar te verlangen.
Ik wou vroeger als kind zó ontzettend graag een pony, en het liefst een arabier. Ik had een buurmeisje die niet half zo van paarden hield als ik. Maar zij kreeg er eentje, want die vader hield van paardrijden. Ik niet. Want mijn ouders hielden er niet van.
Overigens, misschien vinden mensen dit niet te vergelijken, maar het was echt belangrijk voor mij en toen ik 23 was, is het er eindelijk van gekomen en ik heb dat paard nog steeds.
Het gaat er om dat een wens heel diep in je zit, deel uit maakt van je essentie. En het komt er door omstandigheden niet van.
Dat is gewoon bitter.
Ik hoop voor je dat jij je wens alsnog kunt realiseren.
Maar weet je, er zijn meer mensen die geen kinderen kunnen krijgen om wat voor reden dan ook. Maar die ken jij kennelijk niet zo goed. Mensen praten niet openlijk over hun kinderwens, en over het realiseren ervan, over het falen er in.
Het is gewoon iets minder vanzelfsprekend dan dat het lijkt.
En het is altijd zo, dat als iemand wanhopig ergens naar verlangt maar het niet krijgt, toeziet hoe iemand anders het op een presenteerblaadje aangeboden krijgt, zonder er zelfs echt naar te verlangen.
Ik wou vroeger als kind zó ontzettend graag een pony, en het liefst een arabier. Ik had een buurmeisje die niet half zo van paarden hield als ik. Maar zij kreeg er eentje, want die vader hield van paardrijden. Ik niet. Want mijn ouders hielden er niet van.
Overigens, misschien vinden mensen dit niet te vergelijken, maar het was echt belangrijk voor mij en toen ik 23 was, is het er eindelijk van gekomen en ik heb dat paard nog steeds.
Het gaat er om dat een wens heel diep in je zit, deel uit maakt van je essentie. En het komt er door omstandigheden niet van.
Dat is gewoon bitter.
Ik hoop voor je dat jij je wens alsnog kunt realiseren.
vrijdag 7 oktober 2011 om 21:36
quote:cappi schreef op 07 oktober 2011 @ 21:25:
helene, bedankt, heb 2 nichtjes waar ik gek op ben waarvan ik van 1 peetmoeder ben en ben er erg trots op.
en het komt niet tussen ons in te staan, dat zou ik ook nooit toelaten, mijn verdriet is mijn verdriet en dat betekent niet dat ik hem het geluk niet gun, dat is totaal niet aan de orde, maar ik vind het soms moeilijk te accepteren dat iemand die nooit kinderen wou, daar ook stellig in was nu 2e kindje krijg, zo is het gelopen natuuikrlijk en leuk voor hem, ook leuk om te zien hoe gek hij is op mijn nichtje maar voel me momenteel gewoon even verdrietig en moedeloos.Fijn om te horen. Advies van praten blijft staan hoor!
helene, bedankt, heb 2 nichtjes waar ik gek op ben waarvan ik van 1 peetmoeder ben en ben er erg trots op.
en het komt niet tussen ons in te staan, dat zou ik ook nooit toelaten, mijn verdriet is mijn verdriet en dat betekent niet dat ik hem het geluk niet gun, dat is totaal niet aan de orde, maar ik vind het soms moeilijk te accepteren dat iemand die nooit kinderen wou, daar ook stellig in was nu 2e kindje krijg, zo is het gelopen natuuikrlijk en leuk voor hem, ook leuk om te zien hoe gek hij is op mijn nichtje maar voel me momenteel gewoon even verdrietig en moedeloos.Fijn om te horen. Advies van praten blijft staan hoor!
vrijdag 7 oktober 2011 om 21:46
iones inderdaad mooi onder woorden gebracht,
helene, ja weleens meegeschreven maar het is moeilijk, tenminste zo ervaar ik het en wellicht onterecht om in een topic te komen die al tijden bestaat en waar een band is ontstaan tussen de forummers, voelde me beetje overbodig en dat is mijn gevoel maar vandaar dat ik dit topic heb geopend.
Maar bedankt voor jullie reacties, doet wel even goed
helene, ja weleens meegeschreven maar het is moeilijk, tenminste zo ervaar ik het en wellicht onterecht om in een topic te komen die al tijden bestaat en waar een band is ontstaan tussen de forummers, voelde me beetje overbodig en dat is mijn gevoel maar vandaar dat ik dit topic heb geopend.
Maar bedankt voor jullie reacties, doet wel even goed
vrijdag 7 oktober 2011 om 21:48
Ik zag van de week bij Hello Goodbye een vrouw die ook alleen een kind had gekregen. Vond het zeer moedig en dapper; de wens was bij haar ook erg groot.
Ik begrijp je dubbele gevoel wel; het is ook niet niks. Als dat verlangen zo sterk is en het niet vervult wordt.
Probeer moed te houden; "wat voor je weg is gelegd krijg je wel" zei mijn opa altijd.
Ik begrijp je dubbele gevoel wel; het is ook niet niks. Als dat verlangen zo sterk is en het niet vervult wordt.
Probeer moed te houden; "wat voor je weg is gelegd krijg je wel" zei mijn opa altijd.
vrijdag 7 oktober 2011 om 21:50
bedankt sundream, lief van je en zo is het vaak ook maar ben beetje bang dat als ik zo denk dat ik passief wordt, alsof ik mij in mijn lot berust terwijl ik de kans heb om het alleen te doen, waar ik dus ook voor ga maar soms overvalt die gedachte mij ook, het is een achtbaan van emoties lijkt wel, ene kant zie ik het helemaal zitten en aan de andere kant zakt de moed mij soms in de schoenen maar zal erbij horen uiteraard
vrijdag 7 oktober 2011 om 21:53
Lieve Cappi,
Je herkent mijn nick misschien wel van het topic 'Kind in je uppie'.
Ik herken jouw gevoelens erg goed moet ik zeggen. Mijn broer heeft ook twee kindjes gekregen en ik ben zo ontzettend verdrietig en jaloers hierdoor geweest. Niet dat ik het hem misgulde, maar ik vond het zo moeilijk. Natuurlijk ging ik wel heel snel van zijn kids houden, maar ik vond het heel lang erg moeilijk dat hij wel vader was.
De omslag in mijn verdriet en jaloezie kwam wel toen ik me besefte, dat het meer te maken had met mijn eigen keuzes en de moeite die ik daarmee had.
Ondertussen heb ik dus doorgezet en ben via de kliniek Geertgen zwanger geworden. Alhoewel zwanger zijn (nu 10 weken) momenteel niet altijd een pretje is, ben ik zo blij nu. Zo ontzettend opgelucht en dankbaar ook dat ik dit heb durven kiezen, dat ik geholpen ben en dat het zo snel gelukt is.
Tuurlijk geloof ik dat het best heel zwaar zal worden om allenstaand moeder te zijn, maar voor mij is dit geen reden om dit niet te willen.
Wat ik hiermee eigenlijk wil zeggen is: Blijf je bewust van je eigen keuze en je eigen aandeel. Feitelijk kan je broer er niets aan doen dat jij bepaalde keuzes maakt of niet maakt en heeft dat dus niet iets met zijn vaderschap te maken. Ik hoop dat je dit los kunt gaan zien, zoals ik dat nu zelf kan. Lukt dat niet? Geeft niets, maar heel veel sterkte!
Je herkent mijn nick misschien wel van het topic 'Kind in je uppie'.
Ik herken jouw gevoelens erg goed moet ik zeggen. Mijn broer heeft ook twee kindjes gekregen en ik ben zo ontzettend verdrietig en jaloers hierdoor geweest. Niet dat ik het hem misgulde, maar ik vond het zo moeilijk. Natuurlijk ging ik wel heel snel van zijn kids houden, maar ik vond het heel lang erg moeilijk dat hij wel vader was.
De omslag in mijn verdriet en jaloezie kwam wel toen ik me besefte, dat het meer te maken had met mijn eigen keuzes en de moeite die ik daarmee had.
Ondertussen heb ik dus doorgezet en ben via de kliniek Geertgen zwanger geworden. Alhoewel zwanger zijn (nu 10 weken) momenteel niet altijd een pretje is, ben ik zo blij nu. Zo ontzettend opgelucht en dankbaar ook dat ik dit heb durven kiezen, dat ik geholpen ben en dat het zo snel gelukt is.
Tuurlijk geloof ik dat het best heel zwaar zal worden om allenstaand moeder te zijn, maar voor mij is dit geen reden om dit niet te willen.
Wat ik hiermee eigenlijk wil zeggen is: Blijf je bewust van je eigen keuze en je eigen aandeel. Feitelijk kan je broer er niets aan doen dat jij bepaalde keuzes maakt of niet maakt en heeft dat dus niet iets met zijn vaderschap te maken. Ik hoop dat je dit los kunt gaan zien, zoals ik dat nu zelf kan. Lukt dat niet? Geeft niets, maar heel veel sterkte!
vrijdag 7 oktober 2011 om 21:54
Ja; dat is het leven. Het gaat met ups&downs.
De moed verliezen moet je nooit doen; dan kom je in een negatieve spiraal terecht. Als je de kans hebt om het alleen te kunnen doen moet je dat gewoon voor 100% gaan doen en niet meer twijfelen en achterom kijken. Pak je kans!
Ik heb ook een zware periode achter de rug; dit klinkt allemaal als standaard-gelul maar is wel hoe je moet denken. Ik kan mezelf daar wel toe dwingen; is soms ook echt nodig want anders vlieg ik uit de achtbaan.
De moed verliezen moet je nooit doen; dan kom je in een negatieve spiraal terecht. Als je de kans hebt om het alleen te kunnen doen moet je dat gewoon voor 100% gaan doen en niet meer twijfelen en achterom kijken. Pak je kans!
Ik heb ook een zware periode achter de rug; dit klinkt allemaal als standaard-gelul maar is wel hoe je moet denken. Ik kan mezelf daar wel toe dwingen; is soms ook echt nodig want anders vlieg ik uit de achtbaan.
vrijdag 7 oktober 2011 om 22:05
Zoeter, dank je wel, jouw verhaal is erg herkenbaar, leuk om te horen dat je zwanger bent, gefeliciteerd! En mbt mijn broer dat snap ik dus ook wel, neem het hem ook niet kwalijk dat zou erg raar zijn maar ik vind het gewoon even moeilijk allemaal, mijn andere broer heeft ook een kindje en het is gewoon soms moeilijk om omringd te zijn door vrienden en familie die op het oog hebben wat ik graag had gewild
Sundream, dat herken ik wel, ga er ook niet in blijven hangen, wat ik aangaf zit nu in het begin traject en ga er zeker mee door en ben blij dat deze kans mogelijk is dus daar ben ik ook dankbaar voor, als het lukt en al zou het niet lukken dan kan ik in ieder geval erop terugkijken dat ik er wel voor gegaan ben.
Sundream, dat herken ik wel, ga er ook niet in blijven hangen, wat ik aangaf zit nu in het begin traject en ga er zeker mee door en ben blij dat deze kans mogelijk is dus daar ben ik ook dankbaar voor, als het lukt en al zou het niet lukken dan kan ik in ieder geval erop terugkijken dat ik er wel voor gegaan ben.
zaterdag 8 oktober 2011 om 01:55
Heel herkenbaar Cappi. Wat knap dat je er alleen voor gaat! Je pakt je mogelijkheden. Ik vind t zelf ook zuur hoor zit in dezelfde situatie. Toevallig vanavond nog gesprek gehad met 2 koppels die graag kinderen willen maar het lukt niet. Ze zijn beide eind dertig. Die verhalen hoor je nooit! Super fijn dus ook al gun ik ze anders ik voelde me niet alleen staan.
Hoe oud ben je eigenlijk? Ik ben ook alleen, midden dertig en kinderwens maar durf de stap alleen nog niet zo te zetten.. Maar zoveel tijd heb ik ook niet meer. Hoe ben jij tot je besluit gekomen?
Hoe oud ben je eigenlijk? Ik ben ook alleen, midden dertig en kinderwens maar durf de stap alleen nog niet zo te zetten.. Maar zoveel tijd heb ik ook niet meer. Hoe ben jij tot je besluit gekomen?
