Vergeven en loslaten

Lang geleden ben ik als peuter/kleuter sexueel misbruikt. Pas een jaar geleden is deze gebeurtenis en de nasleep via nachtmerries en flashes overdag er uit gekomen. Ik sliep toen overigens al een paar jaar (gemiddeld) 3-5 uur per nacht. Dat is nu nog steeds zo. Ik ben vanochtend naar de huisarts geweest en krijg (milde) anti-depressiva voor het voornamelijk onderdrukken van de pijn/angst van het trauma (vooral nasleep). Het is maar de vraag of het slapen beter gaat worden. Het misbruik was niet het ergste. Omdat ik na de gebeurtenis veel huilde stopte mijn moeder me regelmatig in de kelder. En als ik iets zei, zei ze dat het niet waar was. Ik was niet goed bij mijn hoofd. Dat is nooit gestopt. Sinds een maand moet ik heel veel plassen. Ik weet wel waarom. En mijn huisarts beaamde dit. Ik ben gewoon pissig op mijn moeder. Ik ben degene die hier last van heeft. Niet mijn moeder. Ik heb door dit alles zeer weinig zelfwaardering en zoek altijd de schuld bij mezelf. Ik wil heel graag verder met mijn leven. Weer slapen en genieten. Ik ben sinds 2,5 jaar zeer gelukkig in de liefde en voel me heel veilig. Vandaar dat het trauma er ook uit heeft kunnen komen. Daarvoor heb ik het weggedrukt met alcohol, extreem sporten en heel hard werken. Hoe leer ik mijn moeder te vergeven en los te laten? Met haar erover praten heeft geen zin. Ze zal alles ontkennen ...

Jeminee, wat een lieve reacties. Ben er helemaal een beetje stil van. Mijn moeder leeft nog en ik heb nog contact met haar. Als het mij niet lukt los te laten en te vergeven en mijn gezondheid verslechtert (verder) zal ik zeker een psycholoog inschakelen. En Ana_Isabel, jij vooral dank voor je reactie. Ik realiseer me heel goed dat ik nog steeds lijd en dat ik me nog steeds pijn laat doen en daar probeer ik ook uit te komen. Ik ben een gevoelige vrouw en trek me dingen (te snel) aan. Iedereen dankjewel voor de knuffels! Echt hartverwarmend Zo erover praten doet met wel goed ...