Psyche
alle pijlers
Vertraagde rouwverwerking - schematherapie
donderdag 24 april 2014 om 21:14
Nu, 30 jaar na het overlijden van mijn vader en 13 jaar na het overlijden van mijn moeder, ga ik in therapie. Nu ik sinds een aantal jaar gescheiden ben en ik 3 single jaren achter de rug heb waar ik merkte dat ik toch een vorm van bindingsangst / afstandelijkheid had bij de écht goede en lieve mannen, ga ik schematherapie volgen. Gek hoe de ziekte en dood van mijn vader (toen ik net 4 jaar was) de reden is van mijn bindingsangst. Na de intakes en het gesprek met hoofdbehandelaar / psychiater vertelde ze mij dat mijn hechting niet goed is geweest bij mijn vader (angst dat mannelijke partner ziek wordt / dood gaat, dus vermijding van hechting en kiezen voor afstandelijke relaties). Ook vermoedde ze een vorm van adhd die door stress getriggerd wordt. Nou heb ik als fulltime werkende mama van 2 jonge kinderen (co-ouderschap) met een periode van tijdelijke banen een stressvolle periode achter de rug.
Sinds een paar maanden is mijn leven in een rustiger vaarwater met een vaste baan en daardoor de mogelijkheid dat ik een huis heb gekocht (waardoor lagere lasten want vrije sector huren is vrij duur) en ik ben een hele lieve, geduldige man tegengekomen! Daar merkte ik al snel mijn triggers en dat was het laatste duwtje dat ik nodig heb om er echt eens werk van te maken. De overige ruis is nu van de lijn. Haha.... 36 jaar en eindelijk de bezem erdoor.
Maar ik vroeg me af of iemand deze vertraagde vorm van rouwverwerking ook herkent of meemaakt? Ook ervaring met schematherapie is welkom.
Fijn dat ik het even kwijt kon. Ik sta in mijn familie-, werk- en vriendenkring als bekend als supersterk en merk dat ik lastig mijn verhaal kwijt kan of wil. Als ik over mijn vader praat, komt er zo'n kinderlijk verdriet uitbarsten dat ik nauwelijks meer normaal kan praten. En dat vind ik weer erg lastig, dus vermijd dat liever
Sinds een paar maanden is mijn leven in een rustiger vaarwater met een vaste baan en daardoor de mogelijkheid dat ik een huis heb gekocht (waardoor lagere lasten want vrije sector huren is vrij duur) en ik ben een hele lieve, geduldige man tegengekomen! Daar merkte ik al snel mijn triggers en dat was het laatste duwtje dat ik nodig heb om er echt eens werk van te maken. De overige ruis is nu van de lijn. Haha.... 36 jaar en eindelijk de bezem erdoor.
Maar ik vroeg me af of iemand deze vertraagde vorm van rouwverwerking ook herkent of meemaakt? Ook ervaring met schematherapie is welkom.
Fijn dat ik het even kwijt kon. Ik sta in mijn familie-, werk- en vriendenkring als bekend als supersterk en merk dat ik lastig mijn verhaal kwijt kan of wil. Als ik over mijn vader praat, komt er zo'n kinderlijk verdriet uitbarsten dat ik nauwelijks meer normaal kan praten. En dat vind ik weer erg lastig, dus vermijd dat liever
donderdag 24 april 2014 om 22:35
Wat goed dat je nu (juiste) hulp gaat krijgen.
Mijn vader is overleden toen ik 3 was en ik heb schematherapie gevolgd dus ik herken wel het 1 en ander. Nu moet ik wel zeggen dat het overlijden van mijn vader geen reden was voor de therapie.
Meestal wordt schematherapie ook gegeven bij persoonlijkheidsproblematiek, verfrissend om te zien dat het ook bij andere problemen gebruikt wordt.
Ik heb anderhalf jaar lang 3 dagen per week schematherapie gevolgd. Ken je de basis al een beetje? Weet je wat schema's en modi's zijn?
Je zal waarschijnlijk een vragenlijst in moeten vullen en daar komen jouw hoogste schema's en modi's uit. Tijdens de therapie zal je leren deze te herkennen en hoe je er weer "uit" komt.
Om je een beeld te geven, mijn hoogste schema's waren emotionele geremdheid (ik huilde bijvoorbeeld eigenlijk nooit in het openbaar, mijn eigen man heeft me denk ik 2 keer zien huilen oa. bij het overlijden van mijn moeder, en ik vertel gewoon niet snel hoe ik me voel) en schaamte/sociale ongewenstheid.
Mijn hoogste modi waren straffende en veeleisende ouder en kwetsbaar kind.
Nu zegt het je wellicht nog niet veel en dat hoeft ook niet. Gedurende de therapie ga je er steeds meer van begrijpen. Ik vind het een hele goed therapie vorm. Je kan soms met afstand naar jezelf of anderen kijken.
Ga je in een groep therapie volgen of individueel? Ik deed het in een groep en ik heb nog 1 keer per week nazorg in een groep.
Wanneer ga je beginnen?
Veel sterkte in elk geval.
Mijn vader is overleden toen ik 3 was en ik heb schematherapie gevolgd dus ik herken wel het 1 en ander. Nu moet ik wel zeggen dat het overlijden van mijn vader geen reden was voor de therapie.
Meestal wordt schematherapie ook gegeven bij persoonlijkheidsproblematiek, verfrissend om te zien dat het ook bij andere problemen gebruikt wordt.
Ik heb anderhalf jaar lang 3 dagen per week schematherapie gevolgd. Ken je de basis al een beetje? Weet je wat schema's en modi's zijn?
Je zal waarschijnlijk een vragenlijst in moeten vullen en daar komen jouw hoogste schema's en modi's uit. Tijdens de therapie zal je leren deze te herkennen en hoe je er weer "uit" komt.
Om je een beeld te geven, mijn hoogste schema's waren emotionele geremdheid (ik huilde bijvoorbeeld eigenlijk nooit in het openbaar, mijn eigen man heeft me denk ik 2 keer zien huilen oa. bij het overlijden van mijn moeder, en ik vertel gewoon niet snel hoe ik me voel) en schaamte/sociale ongewenstheid.
Mijn hoogste modi waren straffende en veeleisende ouder en kwetsbaar kind.
Nu zegt het je wellicht nog niet veel en dat hoeft ook niet. Gedurende de therapie ga je er steeds meer van begrijpen. Ik vind het een hele goed therapie vorm. Je kan soms met afstand naar jezelf of anderen kijken.
Ga je in een groep therapie volgen of individueel? Ik deed het in een groep en ik heb nog 1 keer per week nazorg in een groep.
Wanneer ga je beginnen?
Veel sterkte in elk geval.
zondag 27 april 2014 om 08:53
Hi, bedankt voor je uitgebreide reactie. Ik lag een paar dagen met koorts plat en nu weer goed genoeg om naar het beeldscherm te kunnen kijken.
Bij mij hebben ze ook kenmerken van een persoonlijkheidsproblematiek gevonden, maar dan de categorie 'overig'. Ik sprong nergens echt uit. Ik ga overigens niet voor rouw de schematherapie volgen, maar voor een aantal copingmechanismen die vanuit mijn jeugd zijn ontstaan. Ik moet nog de uitgebreide vragenlijsten gaan invullen, maar als ik kijk naar de valkuilen in het boek 'leve je leven' dan gaat het om verlatingsangst en extreem hoge eisen.
Ik start maandag en ga 1-op-1, want voor groepstherapie is de inspanning (3,5 uur per week tijdens kantooruren) niet combineerbaar met mijn baan en zorg voor de kinderen. Dat was het advies van de hoofdbehandelaar ook. Zij adviseerde naar een vrijgevestigde therapeut te gaan, want anders stond ik - na al 6 maanden wachten - op een wachtlijst van 6 tot 9 maanden voor individuele therapie.
Bij mij hebben ze ook kenmerken van een persoonlijkheidsproblematiek gevonden, maar dan de categorie 'overig'. Ik sprong nergens echt uit. Ik ga overigens niet voor rouw de schematherapie volgen, maar voor een aantal copingmechanismen die vanuit mijn jeugd zijn ontstaan. Ik moet nog de uitgebreide vragenlijsten gaan invullen, maar als ik kijk naar de valkuilen in het boek 'leve je leven' dan gaat het om verlatingsangst en extreem hoge eisen.
Ik start maandag en ga 1-op-1, want voor groepstherapie is de inspanning (3,5 uur per week tijdens kantooruren) niet combineerbaar met mijn baan en zorg voor de kinderen. Dat was het advies van de hoofdbehandelaar ook. Zij adviseerde naar een vrijgevestigde therapeut te gaan, want anders stond ik - na al 6 maanden wachten - op een wachtlijst van 6 tot 9 maanden voor individuele therapie.