Psyche
alle pijlers
Voel me in alles mislukt
maandag 30 april 2012 om 14:29
Ik ben vooral een meelezer, maar ik zit er zo mee dat ik toch maar een topic open.
Ik voel me mislukt. IN van alles, Mijn relatie loopt ronduit slecht, mijn kinderen doen het slecht op school, en maken thuis veel ruzie met elkaar en ik heb maar een gemiddeld baantje, sparen lukt voor geen meter en daardoor komen we altijd net geld te kort (geen problematische achterstanden gelukkig, maar ik moet vaak een rekening doorschuiven of de laatste week van de maand erg creatief zijn om de eindjes aan elkaar te knopen).
Ik denk soms dat ik wil scheiden want nu voert mijn man toch maar weinig uit in huis en dan denk ik dat ik beter af ben alleen.Maar als ik er goed over nadenk zie ik wel dat het leven als een alleenstaand moeder waarschijnlijk veel zwaarder is en ik me nog mislukter ga voelen. De kinderen gaan denk ik ook niet ineens top presteren op school, om maar niet te spreken over het geld, want als we nu al amper rondkomen wordt dat echt niet beter.
Ik maak me veel zorgen over de toekomst, dat de bezuinigingen ons de financiele afgrond in drijven, dat een van ons zin baan verliest en we diep in de problemen komen, dat de kinderen geen behoorlijke opleiding kunnen afmaken en later slecht terecht komen. etc
Soms denk ik aan de dood, wat een heerlijke rust dat moet zijn. Maar dat durf ik niet, maak je geen zorgen.
Ik voel me mislukt. IN van alles, Mijn relatie loopt ronduit slecht, mijn kinderen doen het slecht op school, en maken thuis veel ruzie met elkaar en ik heb maar een gemiddeld baantje, sparen lukt voor geen meter en daardoor komen we altijd net geld te kort (geen problematische achterstanden gelukkig, maar ik moet vaak een rekening doorschuiven of de laatste week van de maand erg creatief zijn om de eindjes aan elkaar te knopen).
Ik denk soms dat ik wil scheiden want nu voert mijn man toch maar weinig uit in huis en dan denk ik dat ik beter af ben alleen.Maar als ik er goed over nadenk zie ik wel dat het leven als een alleenstaand moeder waarschijnlijk veel zwaarder is en ik me nog mislukter ga voelen. De kinderen gaan denk ik ook niet ineens top presteren op school, om maar niet te spreken over het geld, want als we nu al amper rondkomen wordt dat echt niet beter.
Ik maak me veel zorgen over de toekomst, dat de bezuinigingen ons de financiele afgrond in drijven, dat een van ons zin baan verliest en we diep in de problemen komen, dat de kinderen geen behoorlijke opleiding kunnen afmaken en later slecht terecht komen. etc
Soms denk ik aan de dood, wat een heerlijke rust dat moet zijn. Maar dat durf ik niet, maak je geen zorgen.
maandag 30 april 2012 om 14:54
Idd, HA...
Herkenbaar wat je zegt... zit zelf ook lekker stuk te wezen.... en toch... er zijn best wel veel dingen die het allemaal de moeite waard zijn om door te gaan..
Enne... je de kop niet gek laten maken door de media over de crisis waarin we zitten. is kut, kalote, we komen er wel weer uit...
Jouw persoonlije situatie.... weet niet hoe jong je kinderen zijn?
Die voelen haarscherp aan dat mams niet lekker in het velletje zit.
E een goed gesprek met paps is ook niet verkeerd.
Dingen op een rijtje zetten saampjes, zonder verwjten. Same oplossingen zoeken. Je roeit in dezelfde boot, nu zien dat je geen rondjes draait maar een richting op gaat, samen....
Allemaal makkelijk gezegd, ja, maar dat is het niet. ben alleenstaande moeder, en nee, is geen vetpot,maar redt het wel. Beter samen als alleen.
Herkenbaar wat je zegt... zit zelf ook lekker stuk te wezen.... en toch... er zijn best wel veel dingen die het allemaal de moeite waard zijn om door te gaan..
Enne... je de kop niet gek laten maken door de media over de crisis waarin we zitten. is kut, kalote, we komen er wel weer uit...
Jouw persoonlije situatie.... weet niet hoe jong je kinderen zijn?
Die voelen haarscherp aan dat mams niet lekker in het velletje zit.
E een goed gesprek met paps is ook niet verkeerd.
Dingen op een rijtje zetten saampjes, zonder verwjten. Same oplossingen zoeken. Je roeit in dezelfde boot, nu zien dat je geen rondjes draait maar een richting op gaat, samen....
Allemaal makkelijk gezegd, ja, maar dat is het niet. ben alleenstaande moeder, en nee, is geen vetpot,maar redt het wel. Beter samen als alleen.
maandag 30 april 2012 om 15:00
ik weet het allemaal niet meer. Bijna elke dag is er ruzie of gedoe in huis. Vandaag ook weer, we zouden de deur uit gaan voor koninginnedag en sta me boven klaar te maken...doen de kinderen iets wat niet mag. Man over de zeik, en dreigt het hele feestje af te kappen. Uiteindelijk toch gegaan, maar echt leuk werd het niet meer vond ik.
Dat is dan zo confronterend. Hele gezinnen zie je lol maken en leuk doen, maar wij hebben het nooit echt leuk lijtk wel. (kinderen zijn 8 en 10 trouwens)
Dat is dan zo confronterend. Hele gezinnen zie je lol maken en leuk doen, maar wij hebben het nooit echt leuk lijtk wel. (kinderen zijn 8 en 10 trouwens)
maandag 30 april 2012 om 15:28
Kan je er zelf iets aan doen om je niet mislukt te voelen?
Aan relatie werken? Kinderen meer helpen? Wel sparen? Ander werk?
Als jullie geen lol maken en geen plezier hebben, dan is dat iets waar jullie zelf iets aan kunnen doen. Dreigen met het feest afblazen vind ik niet gepast. En met chagrijnige ontevreden gezichten rondlopen is toch ook echt je eigen schuld.
Je moet het zelf doen en willen.
Aan relatie werken? Kinderen meer helpen? Wel sparen? Ander werk?
Als jullie geen lol maken en geen plezier hebben, dan is dat iets waar jullie zelf iets aan kunnen doen. Dreigen met het feest afblazen vind ik niet gepast. En met chagrijnige ontevreden gezichten rondlopen is toch ook echt je eigen schuld.
Je moet het zelf doen en willen.
maandag 30 april 2012 om 15:36
Marije, het klinkt mij alsof jouw hoofd overloopt met van alles en nog wat. Je maakt je zorgen over je gezin maar ook over dingen die misschien wel helemaal niet gaan gebeuren. Wie weet is jouw leven helemaal zo slecht nog niet, maar leven jullie met z'n vieren in een huis compleet langs elkaar heen.
maandag 30 april 2012 om 15:38
ik dreigde er niet mee, dat deed mijn man. En ik vond dat ook niet leuk nee. Dus ik ook boos, en hij weer boos dat ik boos werd.
En ik loop heus niet chagerijnig rond te sjokken, ik probeer de schijn op te houden en volgens mij hebben de kinderen het wel leuk gehad, maar ik voel me wel de hele tijd klote.
En ik loop heus niet chagerijnig rond te sjokken, ik probeer de schijn op te houden en volgens mij hebben de kinderen het wel leuk gehad, maar ik voel me wel de hele tijd klote.
maandag 30 april 2012 om 15:38
Lieve MArije,
Ik heb hetzelfde. Dan wel zonder kinderen en man, maar ik voel me ook mislukt in van alles, geen baan die ik wil, ontevreden over vriendenkring en gewoon het gevoel altijd maar aan te modderen.
Je verlangens bv met betrekking tot een leuke koninginnedag zijn heel normaal. Dat het "nooit echt leuk" is, dat is dus waar je nu in jezelf mee worstelt. Dat is een inzicht van waaruit je verder kan.
Gauw kan gedacht worden dat iemand zeurt als je gewoon niets meer kan vinden waar je echt tevreden mee bent. Maar dat punt van pijn, onvrede en verdriet om wat je graag had gehad maar er nu niet is, allereerst te VOELEN en erkennen, is eerste voorwaarde om er iets aan te doen. Het te vroeg wegstoppen van ontevredenheid of ook de verantwoordelijkheid teveel bij jezelf zoeken, belet je nieuwe afslagen te ontdekken. Je mag ook best boos zijn op je man bv! Dat hij vandaag zo moeilijk deed!!! Bah!
T hoeft ook niet zo te gaan. Zat mannen die onhandelbare kids gewoon heel anders in het gareel krijgen en zeker niet zijn hele humeur en dag ervan af laten hangen!!
Echt, probeer dus de context te voelen, wat je niet prettig vindt, en waar je wel op kan en mag hopen is bv in dit geval een vent die zich niet zo over de zeik laat brengen door zn kids, en gewoon de dag een positieve wending te gaan geven, met zijn allen.
Dat kan!
Dat is niet gek!!
Die mannen zijn er: met n heeeeuuuule brede rug. Met een ongelofelijk gevoel voor humor. Niet altijd nee, maar die gewoon dingen op kunnen vangen. Dat zijn de mannen met ballen
Dus Marije, ik begrijp je gevoel echt en wil je uitnodigen er meer woorden voor te vinden. Wat mis je? Kunnen hele kleine dingen zijn, die je lang geleden deed of hebt meegemaakt? Termen als "avontuur" of "gezelligheid" werken niet, maak het zo concreet mogelijk.
Ook naar je relatie toe. Wat zijn de ingredienten van jullie leven samen en interactie die je ongelukkig maken?
Ik heb de waarheid geheel niet in pacht, zit dagelijks in de put en probeer dagelijks er een weg mee te vinden waarop mijn leven nu reilt en zeilt en vooral uit te zoeken wat ik wil en waar ik wel blij mee ben. wat ik jou als tip geef, om er woorden voor te vinden (you have to know it before you can own it, zoals Dr Phil placht te zeggen) geldt BIG TIME ook voor mezelf. T is niet zo veel makkelijker gezegd als gedaan, maar t duidelijk(er) krijgen voor jezelf wat je ongelukkig maakt is eerste stap naar meer en nieuw geluk.
Ik heb ook een boekentip: Dit wordt jouw jaar! Van Bert tiggelaar.
Liefs en blijf schrijven -
Misia
Ik heb hetzelfde. Dan wel zonder kinderen en man, maar ik voel me ook mislukt in van alles, geen baan die ik wil, ontevreden over vriendenkring en gewoon het gevoel altijd maar aan te modderen.
Je verlangens bv met betrekking tot een leuke koninginnedag zijn heel normaal. Dat het "nooit echt leuk" is, dat is dus waar je nu in jezelf mee worstelt. Dat is een inzicht van waaruit je verder kan.
Gauw kan gedacht worden dat iemand zeurt als je gewoon niets meer kan vinden waar je echt tevreden mee bent. Maar dat punt van pijn, onvrede en verdriet om wat je graag had gehad maar er nu niet is, allereerst te VOELEN en erkennen, is eerste voorwaarde om er iets aan te doen. Het te vroeg wegstoppen van ontevredenheid of ook de verantwoordelijkheid teveel bij jezelf zoeken, belet je nieuwe afslagen te ontdekken. Je mag ook best boos zijn op je man bv! Dat hij vandaag zo moeilijk deed!!! Bah!
T hoeft ook niet zo te gaan. Zat mannen die onhandelbare kids gewoon heel anders in het gareel krijgen en zeker niet zijn hele humeur en dag ervan af laten hangen!!
Echt, probeer dus de context te voelen, wat je niet prettig vindt, en waar je wel op kan en mag hopen is bv in dit geval een vent die zich niet zo over de zeik laat brengen door zn kids, en gewoon de dag een positieve wending te gaan geven, met zijn allen.
Dat kan!
Dat is niet gek!!
Die mannen zijn er: met n heeeeuuuule brede rug. Met een ongelofelijk gevoel voor humor. Niet altijd nee, maar die gewoon dingen op kunnen vangen. Dat zijn de mannen met ballen
Dus Marije, ik begrijp je gevoel echt en wil je uitnodigen er meer woorden voor te vinden. Wat mis je? Kunnen hele kleine dingen zijn, die je lang geleden deed of hebt meegemaakt? Termen als "avontuur" of "gezelligheid" werken niet, maak het zo concreet mogelijk.
Ook naar je relatie toe. Wat zijn de ingredienten van jullie leven samen en interactie die je ongelukkig maken?
Ik heb de waarheid geheel niet in pacht, zit dagelijks in de put en probeer dagelijks er een weg mee te vinden waarop mijn leven nu reilt en zeilt en vooral uit te zoeken wat ik wil en waar ik wel blij mee ben. wat ik jou als tip geef, om er woorden voor te vinden (you have to know it before you can own it, zoals Dr Phil placht te zeggen) geldt BIG TIME ook voor mezelf. T is niet zo veel makkelijker gezegd als gedaan, maar t duidelijk(er) krijgen voor jezelf wat je ongelukkig maakt is eerste stap naar meer en nieuw geluk.
Ik heb ook een boekentip: Dit wordt jouw jaar! Van Bert tiggelaar.
Liefs en blijf schrijven -
Misia
Until you have stood in another woman’s stilettos, you will never begin to know the year of pain she felt breaking them in. (S. L. Alder)
maandag 30 april 2012 om 15:44
Dat jij je gemiddeld en mislukt voelt, dat wordt (denk ik) ook wel een beetje gevoed door de maatschappij waar wij nu in leven. Alles moet even flitsend, vlot, hip, modern, snel en hieperdepiep heppie de peppie. Mensen zijn coach óf worden gecoacht. We moeten iemand vertellen hoe z'n leven te leiden of we hebben iemand nodig, die het ons vertelt.
Praat met je man, met je kinderen. En stop ermee om jezelf zo naar beneden te halen.
Praat met je man, met je kinderen. En stop ermee om jezelf zo naar beneden te halen.
maandag 30 april 2012 om 15:55
okay, wat wil ik concreet. Een aantal dingen:
- een man die de keuken ook opruimt als hij gekookt heeft
- een man die niet meteen kwaad wordt als ik hem vraag om op te ruimen
- dat hij niet 5 van de 7 nachten per week tot 4 uur 's nachts op internet zit
- dat hij in het weekend als de kinderen naar sport moeten, gewoon uit zichzelf op tijd opstaat, ipv dat ik hem om de 5 minuten wakker moet maken, moet aansporen om op te staan en we (ik) uiteindelijk gestressd op weg gaan naar het sportveld (op dit soort momenten ontstaat vaak ruzie. Ik raak in de stress omdat we in tijdnood komen, ik kan dan ook niet veel hebben van de kinderen en er hoeft dan maar iets kleins te gebeuren of het gaat mis)
- dat hij doordeweeks ook gewoon uit zichzelf op tijd opstaat voor werk
- dat hij zondagmiddag met de kinderen een balletje trapt op het veldje ipv slapen op de bank of op internet zitten
- dat de duizend en een klusjes in huis eens gedaan worden
- een man die ziet dat ik mijn haar anders heb zitten/ een mooie jurk aanheb en daar een compliment over maakt
- een rijbewijs voor mezelf zodat ik die sportwedstrijdjes gewoon zelf kan afhandelen ipv op hem te moeten rekenen
- geld om dat rijbewijs te halen
- het liefst een eigen autootje (maar ja, geld...)
- een man die de keuken ook opruimt als hij gekookt heeft
- een man die niet meteen kwaad wordt als ik hem vraag om op te ruimen
- dat hij niet 5 van de 7 nachten per week tot 4 uur 's nachts op internet zit
- dat hij in het weekend als de kinderen naar sport moeten, gewoon uit zichzelf op tijd opstaat, ipv dat ik hem om de 5 minuten wakker moet maken, moet aansporen om op te staan en we (ik) uiteindelijk gestressd op weg gaan naar het sportveld (op dit soort momenten ontstaat vaak ruzie. Ik raak in de stress omdat we in tijdnood komen, ik kan dan ook niet veel hebben van de kinderen en er hoeft dan maar iets kleins te gebeuren of het gaat mis)
- dat hij doordeweeks ook gewoon uit zichzelf op tijd opstaat voor werk
- dat hij zondagmiddag met de kinderen een balletje trapt op het veldje ipv slapen op de bank of op internet zitten
- dat de duizend en een klusjes in huis eens gedaan worden
- een man die ziet dat ik mijn haar anders heb zitten/ een mooie jurk aanheb en daar een compliment over maakt
- een rijbewijs voor mezelf zodat ik die sportwedstrijdjes gewoon zelf kan afhandelen ipv op hem te moeten rekenen
- geld om dat rijbewijs te halen
- het liefst een eigen autootje (maar ja, geld...)
maandag 30 april 2012 om 16:02
maandag 30 april 2012 om 16:03
maandag 30 april 2012 om 16:08
Lieve Marije,
Ik ben ook maar een meelezer en ik las je berichtje nu dus ook (op een koninginnedag wat altijd bij mij lijkt alsof iedereen wat aan 't doen is behalve ik maarja dat interesseert me vrij weinig) Jij hebt zelf het stuur in handen en ik wil je mee geven om jezelf te trainen om positiever in het leven te staan
Ik heb ook weinig geld maar je kunt creatief om gaan met weinig of geen geld. Bijvoorbeeld film kijken op televisie, spelletjes doen, wandelen en picknicken, fietsen... Ook maak ik er een hobby van om alles goedkoop te krijgen of ergens wat mee kan verdienen. Als ik mijn auto moet parkeren voor 2 euro parkeer ik hem liever wat verder weg dan heb ik én meer gelopen én kan ik die 2 euro weer gebruiken voor wat anders bijvoorbeeld een ijsje of wat drinken. Het klinkt overdreven maar het werkt wel!
Als ik de wereld wat minder ga zien door omstandigheden ga ik eventjes sporten met wat muziek erbij aan en daarna voel je je een heel ander mens . Ook gezond eten helpt je daarbij gelukkiger te voelen.
Plan ook bijvoorbeeld wat leuke dingen die je kunt ondernemen en voer deze dan ook echt uit.
Ik vind zelf het is maar net hoe je tegen alles aan kijkt je kunt het allemaal zwart zien waar door je vaak niet meer kunt na denken maar je kunt het ook positief zien waaruit je weer mogelijkheden kunt halen
Als ik jou was zou ik ook eens kijken wat er nog uit jullie relatie te halen valt misschien kun je er nog eens wat van maken. Samen t.v. kijken samen romantisch maken etc.
Bedank ook goed dat bij een relatie er altijd aan gewerkt moet worden dit niet uit zich zelf gaat .
Veel mensen zijn snel geneigd om alles negatief te zien dit zie je ook vaak in mensen begeleiden. Dit is niet goed...dat is niet goed... etc... Maar je kunt ook kijken dit kan iemand wel en dat kan iemand ook goed. Ik zelf vind het belangrijk om positief in het leven te staan.
En ja mislukt...wat is nou mislukt? wat is perfect? waar gaat het wel goed in het leven? Iedereen heeft minpunten in het leven! Nergens gaat het allemaal super de een vind het erg dat ie rood haar heeft de ander vind het erg dat ie ziek is. Het is maar net hoe je het invult Ik ben bijvoorbeeld dankbaar dat mijn ouders nog bij elkaar zijn en dat ik een fijne gezellige jeugd heb gehad dat ik ondanks alles toch een 6 heb gescoord terwijl de andere allemaal 9ens en 10en halen. Je kunt meer positieve dingen eruit halen dan je zelf denkt. Je mag meer positiever denken dan dat je zelf denkt dat kan.
Ik hoop dat je er wat aan hebt! Kom op ook jij bent het de moeite waard in het leven!
Vanaf nu het leven zonniger bekijken en goed voor jezelf zorgen, goed?
Liefs Veertje
Ik ben ook maar een meelezer en ik las je berichtje nu dus ook (op een koninginnedag wat altijd bij mij lijkt alsof iedereen wat aan 't doen is behalve ik maarja dat interesseert me vrij weinig) Jij hebt zelf het stuur in handen en ik wil je mee geven om jezelf te trainen om positiever in het leven te staan
Ik heb ook weinig geld maar je kunt creatief om gaan met weinig of geen geld. Bijvoorbeeld film kijken op televisie, spelletjes doen, wandelen en picknicken, fietsen... Ook maak ik er een hobby van om alles goedkoop te krijgen of ergens wat mee kan verdienen. Als ik mijn auto moet parkeren voor 2 euro parkeer ik hem liever wat verder weg dan heb ik én meer gelopen én kan ik die 2 euro weer gebruiken voor wat anders bijvoorbeeld een ijsje of wat drinken. Het klinkt overdreven maar het werkt wel!
Als ik de wereld wat minder ga zien door omstandigheden ga ik eventjes sporten met wat muziek erbij aan en daarna voel je je een heel ander mens . Ook gezond eten helpt je daarbij gelukkiger te voelen.
Plan ook bijvoorbeeld wat leuke dingen die je kunt ondernemen en voer deze dan ook echt uit.
Ik vind zelf het is maar net hoe je tegen alles aan kijkt je kunt het allemaal zwart zien waar door je vaak niet meer kunt na denken maar je kunt het ook positief zien waaruit je weer mogelijkheden kunt halen
Als ik jou was zou ik ook eens kijken wat er nog uit jullie relatie te halen valt misschien kun je er nog eens wat van maken. Samen t.v. kijken samen romantisch maken etc.
Bedank ook goed dat bij een relatie er altijd aan gewerkt moet worden dit niet uit zich zelf gaat .
Veel mensen zijn snel geneigd om alles negatief te zien dit zie je ook vaak in mensen begeleiden. Dit is niet goed...dat is niet goed... etc... Maar je kunt ook kijken dit kan iemand wel en dat kan iemand ook goed. Ik zelf vind het belangrijk om positief in het leven te staan.
En ja mislukt...wat is nou mislukt? wat is perfect? waar gaat het wel goed in het leven? Iedereen heeft minpunten in het leven! Nergens gaat het allemaal super de een vind het erg dat ie rood haar heeft de ander vind het erg dat ie ziek is. Het is maar net hoe je het invult Ik ben bijvoorbeeld dankbaar dat mijn ouders nog bij elkaar zijn en dat ik een fijne gezellige jeugd heb gehad dat ik ondanks alles toch een 6 heb gescoord terwijl de andere allemaal 9ens en 10en halen. Je kunt meer positieve dingen eruit halen dan je zelf denkt. Je mag meer positiever denken dan dat je zelf denkt dat kan.
Ik hoop dat je er wat aan hebt! Kom op ook jij bent het de moeite waard in het leven!
Vanaf nu het leven zonniger bekijken en goed voor jezelf zorgen, goed?
Liefs Veertje
maandag 30 april 2012 om 16:09
nou ja, en daarom verlang ik soms erg naar een eigen huisje alleen. Want het huishouden komt naast mijn baan toch al bijna compleet op mij neer dus, extra werk komt er niet bij, maar wel minder stress en ergernis.
Aan de andere kant is het natuurlijk niet alleen ellende, maar als je vraagt wat ik anders zou willen, dan krijg je natuurlijk een hoop, uhm, verbeterpunten te horen.
Hij kookt dus wel regelmatig, maar daarna is de keuken dus een puinhoop.
Klusjes blijven vreselijk lang liggen. In de keuken die we vorig jaar geplaatst hebben, moeten nog steeds dingen afgemaakt worden.
Doe het dan lekker zelf, zal je denken. Maar ik ben niet goed in klussen en sommigen dingen moet je ook echt met z'n tweeën doen. Bovendien doe ik al onwijs veel in huis, hij mag ook wel wat doen.
Doordeweeks ben ik er trouwens mee gestopt om hem wakker te maken. Hij zoekt het maar met zijn baas uit als hij steeds te laat komt.
Aan de andere kant is het natuurlijk niet alleen ellende, maar als je vraagt wat ik anders zou willen, dan krijg je natuurlijk een hoop, uhm, verbeterpunten te horen.
Hij kookt dus wel regelmatig, maar daarna is de keuken dus een puinhoop.
Klusjes blijven vreselijk lang liggen. In de keuken die we vorig jaar geplaatst hebben, moeten nog steeds dingen afgemaakt worden.
Doe het dan lekker zelf, zal je denken. Maar ik ben niet goed in klussen en sommigen dingen moet je ook echt met z'n tweeën doen. Bovendien doe ik al onwijs veel in huis, hij mag ook wel wat doen.
Doordeweeks ben ik er trouwens mee gestopt om hem wakker te maken. Hij zoekt het maar met zijn baas uit als hij steeds te laat komt.
maandag 30 april 2012 om 16:17
Je betrekt alles op je man van dingen die je concreet wilt, maar denk je nu echt dat je je man kan veranderen? Je kan wellicht een goed gesprek met hem aangaan over je verwachtingen en dat je graag wat meer steun van hem hebt. Maar probeer eens naar jezelf te kijken. Waar kan jij veranderingen aanbrengen, zodat het wat makkelijk wordt. Zet desnoods vriendinnen/moeder/werkster in om je kinderen bezig te houden en/of jou wat klussen uit handen te nemen. Klinkt nu vooral alsof je het overzicht niet meer hebt en alles op jou neer komt. Tel je zegeningen en probeer positief te blijven. Kijk naar de kleine dingen in het leven die je WEL hebt. Ga in relatietherapie om je relatie te verbeteren of ga voor jezelf in therapie.
Kortom, kom uit de slachtofferrol en ga ZELF actief op zoek naar oplossingen en/of hulp. Hopelijk wordt je leven dan weer een stuk aangenamer. Ik wens je alle sterkte en succes toe.
Kortom, kom uit de slachtofferrol en ga ZELF actief op zoek naar oplossingen en/of hulp. Hopelijk wordt je leven dan weer een stuk aangenamer. Ik wens je alle sterkte en succes toe.
maandag 30 april 2012 om 16:24
Marije, doe wat met de opgekropte gevoelens voordat je dingen gaat zeggen tegen je man - die je later niet meer terug kan nemen. Ik begrijp wat je zegt, maar hij kan toch niet 100% verantwoordelijk zijn voor jouw welzijn en geluk? Je roept nu brand, zonder een brandblusser aan te reiken of te zoeken. Begrijp je wat ik bedoel?
maandag 30 april 2012 om 16:28
Ala ikzo je stukjes lees komen de meeste problemen toch doordat je huwelijk niet echt gelukkig is. Kan me voorstellen dat je niet wil scheiden om allerlei practische redenen.
Misschien zou je eens met iemand kunnen gaan praten,bv een maatschappelijk werker ofzo of anders misschien relatietherapie. (Als je man daar tenminste voor openstaat want hij lijkt me nogal een egoistische bullebak als ik je stukjes zo lees) Ik denk dat het voor jou niet gezond is om in deze situatie te blijven en wie weet doen je kinderen het ook wel zo slecht op school door alle spanningen bij jullie thuis. Misschien kun je met een maatschappelijk werker toch eens doorpraten wat de (financiele) consequenties echt zijn als je zou gaan scheiden. Als je daar wat meer inzicht in hebt kun je de beslissing wat weloverwogener nemen. Ik zou eerst met mn man gaan praten en hem zeggen dat deze situatie voor jou zo niet langer kan. En dan stel je relatietherapie voor zodat jullie misschien beter kunnen leren communiceren met elkaar. Als hij nergens aan wil meewerken om jullie relatie op een beter niveau te krijgen, zou ik toch gaan nadenken over een scheiding. Want het is voor jou echt niet gezond om in deze gespannen en negatieve situatie te blijven en voor je kinderen uiteindelijk ook niet.
Ik wens je heel veel sterkte en wijsheid om je problemen op te lossen.
Misschien zou je eens met iemand kunnen gaan praten,bv een maatschappelijk werker ofzo of anders misschien relatietherapie. (Als je man daar tenminste voor openstaat want hij lijkt me nogal een egoistische bullebak als ik je stukjes zo lees) Ik denk dat het voor jou niet gezond is om in deze situatie te blijven en wie weet doen je kinderen het ook wel zo slecht op school door alle spanningen bij jullie thuis. Misschien kun je met een maatschappelijk werker toch eens doorpraten wat de (financiele) consequenties echt zijn als je zou gaan scheiden. Als je daar wat meer inzicht in hebt kun je de beslissing wat weloverwogener nemen. Ik zou eerst met mn man gaan praten en hem zeggen dat deze situatie voor jou zo niet langer kan. En dan stel je relatietherapie voor zodat jullie misschien beter kunnen leren communiceren met elkaar. Als hij nergens aan wil meewerken om jullie relatie op een beter niveau te krijgen, zou ik toch gaan nadenken over een scheiding. Want het is voor jou echt niet gezond om in deze gespannen en negatieve situatie te blijven en voor je kinderen uiteindelijk ook niet.
Ik wens je heel veel sterkte en wijsheid om je problemen op te lossen.
maandag 30 april 2012 om 16:34
ja tuurlijk weet ik dat bij de buren het leven ook niet perfect is. Maar ik zie hier zo vaak vaders en zonen op het veldje samen voetballen, of een mannelijke collega die met stralende ogen vertelt over zijn vaste vrije dag waarop hij met zijn kind lekker naar de speeltuin is geweest. Dat doet mijn dus allemaal niet of zeer weinig. En dat doet mij zere, alsof hij niet zoveel om zijn kinderen geeft, hij wordt in mijn ogen ook altijd snel boos en bedenkt dat absurde straffen (een heel uistapje dat niet doorgaat bv, of de hele dag op je kamer). Ik vind dat niet kunnen en draai dat terug, maar dan wordt hij weer boos omdat ik hem ondermijn. dat is natuurlijk ook zo, maar die straffen gaan veel te ver.
we hebben hier al eens over gepraat, maar het lost niks op.
Ik heb ook al vaak gezegd dat ik het fijn zou vinden dat hij op tijd naar bed zou gaan, zodat hij de volgende dag makkelijker opstaat. Dan gaat hij een week op tijd, maar daarna verzand het weer.
Huishouden idem dito, dat ik het fijn zou vinden dat hij potjes kruiden gewoon even terugzet in het rekje na gebruik, de plakband weer in de la en de sokken in de wasmand. Het scheelt gewoon een hoop rommel en zoekwerk. Maar het gebeurd dus niet en als ik vraag (gewoon normaal, niet boos of verwijtend) 'wil je even die schaar opruimen?' dan wordt hij dus kwaad.
Ik vraag toch geen gekke dingen?
we hebben hier al eens over gepraat, maar het lost niks op.
Ik heb ook al vaak gezegd dat ik het fijn zou vinden dat hij op tijd naar bed zou gaan, zodat hij de volgende dag makkelijker opstaat. Dan gaat hij een week op tijd, maar daarna verzand het weer.
Huishouden idem dito, dat ik het fijn zou vinden dat hij potjes kruiden gewoon even terugzet in het rekje na gebruik, de plakband weer in de la en de sokken in de wasmand. Het scheelt gewoon een hoop rommel en zoekwerk. Maar het gebeurd dus niet en als ik vraag (gewoon normaal, niet boos of verwijtend) 'wil je even die schaar opruimen?' dan wordt hij dus kwaad.
Ik vraag toch geen gekke dingen?
maandag 30 april 2012 om 16:46
Marije, ik denk dat je op moet passen dat je niet zijn moeder wordt. Dat is een dooddoener eerste klas.
Laat die rommel lekker slingeren, eens kijken wanneer het hem zelf gaat opvallen.
Laat die rommel lekker slingeren, eens kijken wanneer het hem zelf gaat opvallen.
You can fool all the people some of the time, and some of the people all the time, but you cannot fool all the people all the time.
maandag 30 april 2012 om 16:53
het is hier in huis altijd een puinzooi, omdat ik er niet tegenop kan opruimen.
Laten liggen heeft geen enkele zin. In de slaapkamer aan zijn kant van het bed is het op de grond ook een enorme zooi. Sokken, spullen uit zijn zakken. Spullen die even daar staan maar die later wel opgeruimd worden etc etc. Ik ben al heel lang geleden opgehouden dat allemaal op te ruimen. Een in de anderhalve week gooit hij alle sokken in de was en dat is dat.
Wakker maken doe ik ook niet meer dus, alleen in het weekend dus, want zonder auto kan ik de kinderen niet naar de sport brengen
Laten liggen heeft geen enkele zin. In de slaapkamer aan zijn kant van het bed is het op de grond ook een enorme zooi. Sokken, spullen uit zijn zakken. Spullen die even daar staan maar die later wel opgeruimd worden etc etc. Ik ben al heel lang geleden opgehouden dat allemaal op te ruimen. Een in de anderhalve week gooit hij alle sokken in de was en dat is dat.
Wakker maken doe ik ook niet meer dus, alleen in het weekend dus, want zonder auto kan ik de kinderen niet naar de sport brengen
maandag 30 april 2012 om 17:01
quote:blauwebes schreef op 30 april 2012 @ 16:17:
Je betrekt alles op je man van dingen die je concreet wilt, maar denk je nu echt dat je je man kan veranderen? Je kan wellicht een goed gesprek met hem aangaan over je verwachtingen en dat je graag wat meer steun van hem hebt. Maar probeer eens naar jezelf te kijken. Waar kan jij veranderingen aanbrengen, zodat het wat makkelijk wordt. Zet desnoods vriendinnen/moeder/werkster in om je kinderen bezig te houden en/of jou wat klussen uit handen te nemen. Klinkt nu vooral alsof je het overzicht niet meer hebt en alles op jou neer komt. Tel je zegeningen en probeer positief te blijven. Kijk naar de kleine dingen in het leven die je WEL hebt. Ga in relatietherapie om je relatie te verbeteren of ga voor jezelf in therapie.
Kortom, kom uit de slachtofferrol en ga ZELF actief op zoek naar oplossingen en/of hulp. Hopelijk wordt je leven dan weer een stuk aangenamer. Ik wens je alle sterkte en succes toe.
Ik ben het grotendeels met je eens. Alleen buitenstaanders vragen om je kinderen bezig te houden of helpen schoonmaken. Dat zou ik dus niet doen. Terwijl to gewoon een vent in huis heeft. Die dingen niet oppakt of niet ziet. Ik ben van mening dat je bepaalden dingen samen moet doen en niet iemand van buiten inhuren.
Dat is naar mijn idee geen oplossing, want wanneer houdt het op ???
En de man van to gaat lekker door met niet zien/niet willen zien of what ever.
Je betrekt alles op je man van dingen die je concreet wilt, maar denk je nu echt dat je je man kan veranderen? Je kan wellicht een goed gesprek met hem aangaan over je verwachtingen en dat je graag wat meer steun van hem hebt. Maar probeer eens naar jezelf te kijken. Waar kan jij veranderingen aanbrengen, zodat het wat makkelijk wordt. Zet desnoods vriendinnen/moeder/werkster in om je kinderen bezig te houden en/of jou wat klussen uit handen te nemen. Klinkt nu vooral alsof je het overzicht niet meer hebt en alles op jou neer komt. Tel je zegeningen en probeer positief te blijven. Kijk naar de kleine dingen in het leven die je WEL hebt. Ga in relatietherapie om je relatie te verbeteren of ga voor jezelf in therapie.
Kortom, kom uit de slachtofferrol en ga ZELF actief op zoek naar oplossingen en/of hulp. Hopelijk wordt je leven dan weer een stuk aangenamer. Ik wens je alle sterkte en succes toe.
Ik ben het grotendeels met je eens. Alleen buitenstaanders vragen om je kinderen bezig te houden of helpen schoonmaken. Dat zou ik dus niet doen. Terwijl to gewoon een vent in huis heeft. Die dingen niet oppakt of niet ziet. Ik ben van mening dat je bepaalden dingen samen moet doen en niet iemand van buiten inhuren.
Dat is naar mijn idee geen oplossing, want wanneer houdt het op ???
En de man van to gaat lekker door met niet zien/niet willen zien of what ever.
maandag 30 april 2012 om 17:02
Wat Cameron zegt, ik zou hem nog meer in z'n eigen sop gaat laten koken. Je laat hem al in bed liggen, prima. Verder laat je de keuken maar eens een bende en ga zonder je man met je kinderen iets leuks doen. Misschien is er dan na een week ofzo wel een gesprek mogelijk.
Als je echt het gevoel hebt dat je dood wil zit je misschien tegen een depressie aan. Daar moet je echt mee uitkijken, ga dan op tijd naar de huisarts.
En verder zou ik zeggen: laat je geluk en plezier in het leven niet alleen van je man afhangen. Ga vaker wat leuks doen met vriendinnen of lekker met een boek in de tuin. Dat lukt je vast wel!
Als je echt het gevoel hebt dat je dood wil zit je misschien tegen een depressie aan. Daar moet je echt mee uitkijken, ga dan op tijd naar de huisarts.
En verder zou ik zeggen: laat je geluk en plezier in het leven niet alleen van je man afhangen. Ga vaker wat leuks doen met vriendinnen of lekker met een boek in de tuin. Dat lukt je vast wel!
maandag 30 april 2012 om 17:03