Psyche
alle pijlers
Vriend wil zelfmoord plegen???
woensdag 24 januari 2018 om 12:13
Hello ladies, ik zit er momenteel even doorheen en ik hoop hier wat tips te krijgen over mijn situatie.
Mijn vriend is eigenlijk de hele winter al wat somber, moe en hij slaapt erg slecht. Hij wijt het aan het feit dat hij in het donker naar zijn werk gaat, en in het donker weer thuiskomt. Volkomen te begrijpen natuurlijk.
Nu was hij sinds 2 dagen echt heel depri. Alles lijkt hem moeite te kosten. Gisteravond was hij van alles aan het opzoeken op zijn telefoon in bed. Ik vroeg wat het was maar hij wou het niet zeggen terwijl hij hier normaal vrij open over is. Ik kreeg er zo'n slecht gevoel bij dat ik vanochtend iets super slechts heb gedaan, ik heb zijn browsergeschiedenis bekeken. En ja hoor, gisteravond de ene na de andere zoekopdracht over hoe je zelfmoord kan plegen, hoe je jezelf het beste kan vergiftigen etc.
Ik weet niet wat ik moet doen. We zijn al bijna 5 jaar samen. En natuurlijk is het niet goed dat ik het heb bekeken, maar dat heb ik ook nog nooit gedaan. Ik maakte me gewoon enorm zorgen. Maar wat moet ik nu doen? Ik ben bang hem te confronteren, bang dat het erger wordt. We gaan volgende week een woning bezichtigen zodat we samen kunnen wonen, en dan vind ik nu dit. Heeft er iemand tips over hoe ik dit het beste aan kan pakken?
Mijn vriend is eigenlijk de hele winter al wat somber, moe en hij slaapt erg slecht. Hij wijt het aan het feit dat hij in het donker naar zijn werk gaat, en in het donker weer thuiskomt. Volkomen te begrijpen natuurlijk.
Nu was hij sinds 2 dagen echt heel depri. Alles lijkt hem moeite te kosten. Gisteravond was hij van alles aan het opzoeken op zijn telefoon in bed. Ik vroeg wat het was maar hij wou het niet zeggen terwijl hij hier normaal vrij open over is. Ik kreeg er zo'n slecht gevoel bij dat ik vanochtend iets super slechts heb gedaan, ik heb zijn browsergeschiedenis bekeken. En ja hoor, gisteravond de ene na de andere zoekopdracht over hoe je zelfmoord kan plegen, hoe je jezelf het beste kan vergiftigen etc.
Ik weet niet wat ik moet doen. We zijn al bijna 5 jaar samen. En natuurlijk is het niet goed dat ik het heb bekeken, maar dat heb ik ook nog nooit gedaan. Ik maakte me gewoon enorm zorgen. Maar wat moet ik nu doen? Ik ben bang hem te confronteren, bang dat het erger wordt. We gaan volgende week een woning bezichtigen zodat we samen kunnen wonen, en dan vind ik nu dit. Heeft er iemand tips over hoe ik dit het beste aan kan pakken?
woensdag 24 januari 2018 om 13:54
Ingrijpen?lilalinda schreef: ↑24-01-2018 13:49Het gaat er niet om, dat de crisisdienst nu komt, het gaat er om, dat TO in contact komt met mensen die haar echt kunnen helpen.
En mee kunnen denken. Kunnen besluiten of NU ingrijpen nodig is
Zodat ze niet in onzekerheid blijft hangen. Of erger nog, zich laat afschepen op een forum met dat een vakantie plannen voldoende zal zijn.
Praat eens met die man zelf. Vraag hem of hij concrete plannen heeft.
woensdag 24 januari 2018 om 13:54
Hij wil zelf niets. En TO mag best voor zichzelf zorgenRégineFilange schreef: ↑24-01-2018 13:48Ik had toch echt heel raar gekeken hoor, als de crisisdienst hier op de bank had gezeten, als iemand mijn nachtelijke zoekgeschiedenis toevallig had gevonden. Tuurlijk moet er serieus worden gekeken of de vriend van TO serieuze plannen heeft, maar mensen zoeken wel vaker op rare dingen die hen op dat moment misschien geruststelt.
Hoop dat het meevalt TO, sterkte.
Hij niet naar de dokter, dan de dokter thuis.
woensdag 24 januari 2018 om 13:57
Dat doen wel meer mensen. Meer dan jij denkt. Bedoel hiermee niet te zeggen dat je hem niet serieus moet nemen en hieraan voorbij moet gaan.
Je kunt alleen niet zeggen iemand die hierop naar Google kijkt is per definitie een gevaar voor zichzelf
woensdag 24 januari 2018 om 13:59
In combinatie met alles wat hierboven staat, denk ik wel dat het goed is dat TO nu stappen onderneemt.
En dat kun jij onzinnig vinden of te hard van stapel.
woensdag 24 januari 2018 om 14:01
Overigens heb ik wel een stukje terug gekeken in zijn geschiedenis om te zien of hij dit al eerder heeft gedaan, maar gisteravond was het enige moment waarop hij dingen heeft op lopen zoeken. Daarom denk ik dat hij nu niet meteen voor een trein springt oid. Hij is het soort persoon die alles 100% wil hebben uitgekamd voor hij iets doet. Dus vandaar dat ik zeker weet dat hij gewoon op zijn werk is en vanavond weer terugkomt. Maar ik ga vanavond met hem praten en ik kijk wat daaruit komt.
Ik denk wel dat ik het stukje geschiedenis bekijken eruit kan laten en gewoon iets ga zeggen als 'Je gedraagt je de laatste tijd een beetje vreemd en ik wil graag dat je me verteld wat er aan de hand is.' of zoiets.
Ik denk wel dat ik het stukje geschiedenis bekijken eruit kan laten en gewoon iets ga zeggen als 'Je gedraagt je de laatste tijd een beetje vreemd en ik wil graag dat je me verteld wat er aan de hand is.' of zoiets.
woensdag 24 januari 2018 om 14:03
Je kunt alleen niet zeggen dat iemand die hierop naar Google kijkt per definitie geen gevaar is voor zichzelf.
Life is short. Eat dessert first.
woensdag 24 januari 2018 om 14:06
slimpiedoornroosje9 schreef: ↑24-01-2018 14:03Je kunt alleen niet zeggen dat iemand die hierop naar Google kijkt per definitie geen gevaar is voor zichzelf.
woensdag 24 januari 2018 om 14:18
Ik zou wel eerlijk zijn.Mepi schreef: ↑24-01-2018 14:01Overigens heb ik wel een stukje terug gekeken in zijn geschiedenis om te zien of hij dit al eerder heeft gedaan, maar gisteravond was het enige moment waarop hij dingen heeft op lopen zoeken. Daarom denk ik dat hij nu niet meteen voor een trein springt oid. Hij is het soort persoon die alles 100% wil hebben uitgekamd voor hij iets doet. Dus vandaar dat ik zeker weet dat hij gewoon op zijn werk is en vanavond weer terugkomt. Maar ik ga vanavond met hem praten en ik kijk wat daaruit komt.
Ik denk wel dat ik het stukje geschiedenis bekijken eruit kan laten en gewoon iets ga zeggen als 'Je gedraagt je de laatste tijd een beetje vreemd en ik wil graag dat je me verteld wat er aan de hand is.' of zoiets.
woensdag 24 januari 2018 om 14:22
Ik adviseer je ook om zelf contact op te nemen met de huisarts / hulplijn om daar advies te vragen.
Niemand kan van achter het scherm met deze summiere info inschatten hoe groot de crisis precies is.
Wie weet is de nood zo hoog dat er direct de crisisdienst op afgestuurd moet worden, of is het voor nu goed genoeg om als eerste stap met hem in gesprek te gaan.
Openheid bieden kan al een beetje lucht geven voor beiden.
Ik zou persoonlijk ook als eerste toetsen bij hem zelf hoe het ervoor staat.
Hij is naast de problemen die hij heeft namelijk ook een volwassen man met het recht op de regie in eerste instantie in eigen handen te mogen hebben over de stap om hulp te gaan zoeken en welke ingang hij daarvoor wil kiezen.
Direct van alles op hem afsturen , kan namelijk ook averechts werken ( met grote verdriet heb ik dat van dichtbij meegemaakt )
Ik denk dan ook dat het enige juiste advies niet te geven is wat voor hem nu het beste van toepassing is.
Maak hem deelgenoot van zijn eigen proces daarin en biedt hem aan naast hem te willen staan.
Misschien kan je hem zeggen dat je het hem gunt zich beter te kunnen gaan voelen en vragen of hij de minder onomkeerbare opties eerst wil uitzoeken en proberen.
Als hij dat wil, is de gang naar de huisarts de eerste om de mogelijkheden te bespreken.
Lees je samen in welke vormen van hulp er geboden worden.
Sterkte
Niemand kan van achter het scherm met deze summiere info inschatten hoe groot de crisis precies is.
Wie weet is de nood zo hoog dat er direct de crisisdienst op afgestuurd moet worden, of is het voor nu goed genoeg om als eerste stap met hem in gesprek te gaan.
Openheid bieden kan al een beetje lucht geven voor beiden.
Ik zou persoonlijk ook als eerste toetsen bij hem zelf hoe het ervoor staat.
Hij is naast de problemen die hij heeft namelijk ook een volwassen man met het recht op de regie in eerste instantie in eigen handen te mogen hebben over de stap om hulp te gaan zoeken en welke ingang hij daarvoor wil kiezen.
Direct van alles op hem afsturen , kan namelijk ook averechts werken ( met grote verdriet heb ik dat van dichtbij meegemaakt )
Ik denk dan ook dat het enige juiste advies niet te geven is wat voor hem nu het beste van toepassing is.
Maak hem deelgenoot van zijn eigen proces daarin en biedt hem aan naast hem te willen staan.
Misschien kan je hem zeggen dat je het hem gunt zich beter te kunnen gaan voelen en vragen of hij de minder onomkeerbare opties eerst wil uitzoeken en proberen.
Als hij dat wil, is de gang naar de huisarts de eerste om de mogelijkheden te bespreken.
Lees je samen in welke vormen van hulp er geboden worden.
Sterkte
woensdag 24 januari 2018 om 16:17
Als je met hem gaat praten hem laten praten, geen dingen voor hem invullen en ook niet hem vertellen wie hem allemaal zou missen. Serieuze zelfmoordgedachten is geen bevlieging, hij heeft waarschijnlijk al aan alles gedacht. Wees vooral een luisterend oor en stel vragen. Probeer te voorkomen dat hij het gevoel krijgt dat hij wordt onbegrepen, niet serieus wordt genomen of het gevoel krijgt dat hij voor andere zou moeten leven.
donderdag 25 januari 2018 om 18:14
Het is goed gegaan. Hij heeft aangegeven inderdaad negatievere gedachtes te hebben maar nog niks concreets te willen doen. Hij wil nog niet naar de huisarts. Hij is vandaag thuis gebleven van werk om even wat bij te komen en hij lijkt zich nu wel iets beter te voelen.
Ik heb hem verteld dat hij altijd bij me terecht kan met zijn zorgen en dat ik ook samen met hem naar de dokter wil als hij voelt dat dat nodig gaat zijn.
Ik heb hem verteld dat hij altijd bij me terecht kan met zijn zorgen en dat ik ook samen met hem naar de dokter wil als hij voelt dat dat nodig gaat zijn.
donderdag 25 januari 2018 om 18:33
Aan zelfmoord denken en deze mogelijkheid onderzoeken. Kan ook een goede afleiding zijn uit het nu, waarin hij zich blijkbaar enorm ongelukkig voelt.
En als hij vorig jaar in deze tijd ook al dit soort buien had, misschien winterdepressie? Naast Vitamine D, misschien eens aan lichttherapie denken, hoef je ook niet voor naar de huisarts.
We hebben dit jaar amper zonuren gehad. En ik heb er extreem veel last van. Ook zo erg dat het mij heerlijk lijkt om naar de bovenste verdieping van mijn flat te lopen en een vrije val naar beneden te maken. Zodat alles stilstaat en ophoudt.
Ik doe het niet, en hoogstwaarschijnlijk zal ik het nooit doen. Maar de gedachte is een heerlijke uitvlucht.
En als hij vorig jaar in deze tijd ook al dit soort buien had, misschien winterdepressie? Naast Vitamine D, misschien eens aan lichttherapie denken, hoef je ook niet voor naar de huisarts.
We hebben dit jaar amper zonuren gehad. En ik heb er extreem veel last van. Ook zo erg dat het mij heerlijk lijkt om naar de bovenste verdieping van mijn flat te lopen en een vrije val naar beneden te maken. Zodat alles stilstaat en ophoudt.
Ik doe het niet, en hoogstwaarschijnlijk zal ik het nooit doen. Maar de gedachte is een heerlijke uitvlucht.
Wanhoop is een zwart leren jasje is dat iedereen goed staat; terwijl hoop een rose jurkje met ruches is tot boven je knie, waarin niemand gezien wil worden.
donderdag 25 januari 2018 om 19:18
Ik vind het wel riskant om dit gewoon zo op te lossen zonder een professional in te schakelen. Suicidaliteit is zo enorm complex... Als je het nu verkeerd inschat TO, dan kunnen er vreselijke gevolgen zijn. Ik gun jou niet dat je zo'n inschatting alleen maakt. Wat een grote 'verantwoordelijkheid' (bij gebrek aan een beter woord).
Want was suicide altijd maar zo makkelijk te doorgronden. Dat iemand zelf naar je toe komt als hij zich rot voelt. Dat is nu juist vaak niet het geval. Het overvalt je en toch ook weer niet, want achteraf waren er vaak toch best signalen.
Ik wil je niet bang maken, maar ik zou wel proberen er alles aan te doen hem - of jezelf - naar een professional te krijgen. Je moet dit niet alleen willen doen, vooral voor jezelf niet. Licht wel iemand in, deel je zorg... echt meid, je staat er nu wel heel alleen voor.
Sterkte, lijkt me heel ingewikkeld
Want was suicide altijd maar zo makkelijk te doorgronden. Dat iemand zelf naar je toe komt als hij zich rot voelt. Dat is nu juist vaak niet het geval. Het overvalt je en toch ook weer niet, want achteraf waren er vaak toch best signalen.
Ik wil je niet bang maken, maar ik zou wel proberen er alles aan te doen hem - of jezelf - naar een professional te krijgen. Je moet dit niet alleen willen doen, vooral voor jezelf niet. Licht wel iemand in, deel je zorg... echt meid, je staat er nu wel heel alleen voor.
Sterkte, lijkt me heel ingewikkeld
donderdag 25 januari 2018 om 19:22
Is dat zo? Ik denk er al vanaf vrij jonge leeftijd aan en nu het bespreekbaar is bij mijn psych is de kans dat ik er ooit zelf uitstap voor mijn gevoel niet af- of toegenomen. De factoren waarom ik er mogelijk uit wil, zijn niet door een ander weg te nemen.Skawa schreef: ↑24-01-2018 12:21Ik werk in de psychiatrie en onderzoeken hebben uitgewezen dat de vraag denk je wel eens aan zelfdoding stellen en het opengooien de kans dat iemand het doet drastisch verlaagd. Dus gewoon praten!
Erger wordt t niet van praten! Wel voor jou misschien omdat je nu niet weet wat er allemaal in zijn hoofd omgaat.
Gooi t open zeg dat je er voor hem bent ga met hem mee naar de huisarts voor hulp
