Psyche
alle pijlers
Wachttijden/medicatie
dinsdag 7 juni 2016 om 14:15
Ik zit in een behoorlijke rotsituatie. Ben na jarenlange fysieke klachten en de hele medische wereld, en de diagnose fibromyalgie, erachtergekomen dat mijn klachten waarschijnlijk ook (helemaal?) ontstaan door iets wat ik verdrongen heb in mijn jeugd.
Precies op dat moment begon ik bij een nieuwe huisarts. Die mij voor het eerst zag in een paniekaanval, en niet verder komt dan me vol stoppen met pillen en me zo min mogelijk informatie geven en me dom lijkt te willen houden. Wachttijden weet ze niks van. Er is volgens haar maar een GGZ instelling een optie. Spoed aanvragen, andere dingen was allemaal niet mogelijk. De zorgverzekering is ook een grote grap. Want zorgbemiddeling doen ze alleen bij fysieke zorg, psychische zorg is te ingewikkeld voor ze. Als hun er al niet aan uitkomen, degene die contracten afsluiten met instellingen waar ik volgens hun terecht mag, hoe moet ik dat dan met al mijn verkeerd verbonden draadjes in mijn hoofd?
Mja, we zijn nu een paar maanden verder en ik heb mijn eerste intake gesprek gehad bij het GGZ. Ik ben bang dat dit topic een "zie je nu wel, dat is zo'n gekkie die niet mee wil werken" wordt. Maar dat is het echt niet, ik heb jarenlang geroepen ik zou er ALLES voor over hebben om een normaal functionerend lichaam te hebben. Ik heb ook alles geprobeerd wat ik kon bedenken. Ben zelf bij psychologen aan gaan kloppen toen bleek dat zelfs een revalidatietraject niet hielp. Ik heb altijd keurig m'n psychische vragenlijst testjes ingevuld, ben altijd eerlijk geweest. Maar ik was dom, ik had er veel voor overgehad maar niet DIT. From all things.. En dan kom je bij de huisarts met een brief omdat je zo bang bent voor alles en dan is de eerste reactie "ik heb geen tijd voor zoiets hoor"..
Mja nu dus bij het GGZ geweest voor een intake. En daar zeiden ze letterlijk dat ze meer patienten zoals ik wilde en dat ze me dapper vonden. En of ik al een andere huisarts aan het zoeken was..
Nu is het alleen zo dat ik pas eind augustus bij de psychiater terecht kan. En ik slik wel alprazolam en seroquel. De alprazolam mijt ik zoveel mogelijk. Omdat er in de bijsluiter staat dat die helemaal niet helpen tegen zware depressies en eventuele psychoses. Dat ze juist ook een manie kunnen veroorzaken, of zelfmoordneigingen kunnen versterken.
En de seroquel, idem dito. In de bijsluiter staat dat het afgeraden word voor patienten onder de 25 zonder actieve behandeling. Ik heb geen actieve behandeling. En zonder kan ik ook niet. Want dan slaap ik max 2/3 uur aan elkaar omdat ik zo geteisterd word in m'n slaap.
Wat moet ik hier nou mee? Kan ik het nog via een andere weg proberen? Heeft het nog zin om weer de GGZ op te bellen? Of krijg ik dan weer de deur in m'n neus met "nee wachten".. Aan mijn huisarts heb ik niks. Daar ga ik bij weg zodra het kan. Maar als ik nu overstap en mijn verhaal aan een nieuwe huisarts uit moet gaan leggen.. Dat kan ik niet meer. M'n angst voor huisartsen e.d. is ondertussen zo groot dat ik sta te kotsen als ik de deur nog niet eens uit ben voor een afspraak.. En dat is geen onwil..
Precies op dat moment begon ik bij een nieuwe huisarts. Die mij voor het eerst zag in een paniekaanval, en niet verder komt dan me vol stoppen met pillen en me zo min mogelijk informatie geven en me dom lijkt te willen houden. Wachttijden weet ze niks van. Er is volgens haar maar een GGZ instelling een optie. Spoed aanvragen, andere dingen was allemaal niet mogelijk. De zorgverzekering is ook een grote grap. Want zorgbemiddeling doen ze alleen bij fysieke zorg, psychische zorg is te ingewikkeld voor ze. Als hun er al niet aan uitkomen, degene die contracten afsluiten met instellingen waar ik volgens hun terecht mag, hoe moet ik dat dan met al mijn verkeerd verbonden draadjes in mijn hoofd?
Mja, we zijn nu een paar maanden verder en ik heb mijn eerste intake gesprek gehad bij het GGZ. Ik ben bang dat dit topic een "zie je nu wel, dat is zo'n gekkie die niet mee wil werken" wordt. Maar dat is het echt niet, ik heb jarenlang geroepen ik zou er ALLES voor over hebben om een normaal functionerend lichaam te hebben. Ik heb ook alles geprobeerd wat ik kon bedenken. Ben zelf bij psychologen aan gaan kloppen toen bleek dat zelfs een revalidatietraject niet hielp. Ik heb altijd keurig m'n psychische vragenlijst testjes ingevuld, ben altijd eerlijk geweest. Maar ik was dom, ik had er veel voor overgehad maar niet DIT. From all things.. En dan kom je bij de huisarts met een brief omdat je zo bang bent voor alles en dan is de eerste reactie "ik heb geen tijd voor zoiets hoor"..
Mja nu dus bij het GGZ geweest voor een intake. En daar zeiden ze letterlijk dat ze meer patienten zoals ik wilde en dat ze me dapper vonden. En of ik al een andere huisarts aan het zoeken was..
Nu is het alleen zo dat ik pas eind augustus bij de psychiater terecht kan. En ik slik wel alprazolam en seroquel. De alprazolam mijt ik zoveel mogelijk. Omdat er in de bijsluiter staat dat die helemaal niet helpen tegen zware depressies en eventuele psychoses. Dat ze juist ook een manie kunnen veroorzaken, of zelfmoordneigingen kunnen versterken.
En de seroquel, idem dito. In de bijsluiter staat dat het afgeraden word voor patienten onder de 25 zonder actieve behandeling. Ik heb geen actieve behandeling. En zonder kan ik ook niet. Want dan slaap ik max 2/3 uur aan elkaar omdat ik zo geteisterd word in m'n slaap.
Wat moet ik hier nou mee? Kan ik het nog via een andere weg proberen? Heeft het nog zin om weer de GGZ op te bellen? Of krijg ik dan weer de deur in m'n neus met "nee wachten".. Aan mijn huisarts heb ik niks. Daar ga ik bij weg zodra het kan. Maar als ik nu overstap en mijn verhaal aan een nieuwe huisarts uit moet gaan leggen.. Dat kan ik niet meer. M'n angst voor huisartsen e.d. is ondertussen zo groot dat ik sta te kotsen als ik de deur nog niet eens uit ben voor een afspraak.. En dat is geen onwil..
dinsdag 7 juni 2016 om 14:23
Het overstappen naar een andere huisarts is geen hogere wiskunde. Je meldt je gewoon aan en dat is het, dan kan je een afspraak maken.
Met huisartsen moet je het treffen en in dit geval is dat dus niet gelukt, jammer maar helaas, maar niets om je verder druk over te maken, stap gewoon over. Er zijn meer welwillende huisartsen dan knurften, beloofd.
Wat betreft de GGZ, tja, die hebben lange wachtlijsten, het is niet anders, dus even geduld is geboden.
Het is in ieder geval fijn dat ze je graag willen helpen, alleen niet meteen.
Wacht de GGZ even af en ga nu aan de slag met het overstappen naar een andere huisarts.
Je medicijnen kun je later door de GGZ laten beoordelen.
Met huisartsen moet je het treffen en in dit geval is dat dus niet gelukt, jammer maar helaas, maar niets om je verder druk over te maken, stap gewoon over. Er zijn meer welwillende huisartsen dan knurften, beloofd.
Wat betreft de GGZ, tja, die hebben lange wachtlijsten, het is niet anders, dus even geduld is geboden.
Het is in ieder geval fijn dat ze je graag willen helpen, alleen niet meteen.
Wacht de GGZ even af en ga nu aan de slag met het overstappen naar een andere huisarts.
Je medicijnen kun je later door de GGZ laten beoordelen.
dinsdag 7 juni 2016 om 14:27
quote:Cateautje schreef op 07 juni 2016 @ 14:23:
Het overstappen naar een andere huisarts is geen hogere wiskunde. Je meldt je gewoon aan en dat is het, dan kan je een afspraak maken.
Met huisartsen moet je het treffen en in dit geval is dat dus niet gelukt, jammer maar helaas, maar niets om je verder druk over te maken, stap gewoon over. Er zijn meer welwillende huisartsen dan knurften, beloofd.
Wat betreft de GGZ, tja, die hebben lange wachtlijsten, het is niet anders, dus even geduld is geboden.
Het is in ieder geval fijn dat ze je graag willen helpen, alleen niet meteen.
Wacht de GGZ even af en ga nu aan de slag met het overstappen naar een andere huisarts.
Je medicijnen kun je later door de GGZ laten beoordelen.Bij paniekaanvallen gaat het niet om hoe "moeilijk" het is om van dokter over te stappen. Ik weet hartstikke goed hoe dat proces werkt. Ik weet heel goed hoe het logischer wijs in elkaar steekt, en toch sta ik te kotsen. Ik ga niet voor niks naar de GGZ he. Dat is nou juist mijn hele punt. Ik wil graag over al die dingen heen komen, in plaats daarvan zit ik thuis met medicatie die het alleen nog maar erger lijkt te maken soms.
Het overstappen naar een andere huisarts is geen hogere wiskunde. Je meldt je gewoon aan en dat is het, dan kan je een afspraak maken.
Met huisartsen moet je het treffen en in dit geval is dat dus niet gelukt, jammer maar helaas, maar niets om je verder druk over te maken, stap gewoon over. Er zijn meer welwillende huisartsen dan knurften, beloofd.
Wat betreft de GGZ, tja, die hebben lange wachtlijsten, het is niet anders, dus even geduld is geboden.
Het is in ieder geval fijn dat ze je graag willen helpen, alleen niet meteen.
Wacht de GGZ even af en ga nu aan de slag met het overstappen naar een andere huisarts.
Je medicijnen kun je later door de GGZ laten beoordelen.Bij paniekaanvallen gaat het niet om hoe "moeilijk" het is om van dokter over te stappen. Ik weet hartstikke goed hoe dat proces werkt. Ik weet heel goed hoe het logischer wijs in elkaar steekt, en toch sta ik te kotsen. Ik ga niet voor niks naar de GGZ he. Dat is nou juist mijn hele punt. Ik wil graag over al die dingen heen komen, in plaats daarvan zit ik thuis met medicatie die het alleen nog maar erger lijkt te maken soms.
dinsdag 7 juni 2016 om 15:04
Wat is je vraag? Huisartsen kunnen niet gek veel meer dan medicatie voorschrijven. Wat zeiden ze op je intake over je medicatie? En je klinkt extreem verongelijkt, maar die wachttijden zijn er niet om jou te pesten, ze zijn er ook niet vanwege je huisarts, het is gewoon hoe de zorg geregeld is op dit moment. Heb je gesprekken gehad met een praktijkondersteuner? Is wisselen van huisarts en dat aanvragen een optie?
Zolang er geen acute crisis is, dus zelfmoorddreiging of anderen iets aandoen, zijn de wachtlijsten inderdaad ontzettend lang. Op eigen houtje besluiten medicatie niet te slikken vind ik onverstandig. Overleg dan met de huisarts, bel de ggz of slik het tóch, want zeker seroquel klinkt mij niet gek in de oren met de klachten die je hebt. Maar ik ben geen dokter.
Ik snap dat het vervelend is en dat het lang duurt, maar ik lees weinig geks over je huisarts of de wachtlijsten. En in de meeste plaatsen is er idd maar één ggz instelling en ook je zorgverzekering kan daarin meespelen.
Zolang er geen acute crisis is, dus zelfmoorddreiging of anderen iets aandoen, zijn de wachtlijsten inderdaad ontzettend lang. Op eigen houtje besluiten medicatie niet te slikken vind ik onverstandig. Overleg dan met de huisarts, bel de ggz of slik het tóch, want zeker seroquel klinkt mij niet gek in de oren met de klachten die je hebt. Maar ik ben geen dokter.
Ik snap dat het vervelend is en dat het lang duurt, maar ik lees weinig geks over je huisarts of de wachtlijsten. En in de meeste plaatsen is er idd maar één ggz instelling en ook je zorgverzekering kan daarin meespelen.
dinsdag 7 juni 2016 om 15:15
Als de wachttijd je echt te zot wordt kan je wat vrijgevestigde psychologen of psychotherapeuten benaderen om te vragen of ze direct plek hebben, en of ze ook samenwerken met een vrijgevestigde psychiater. Bij mij was dat het geval, en kon ik ook bij een psychiater terecht. Dan moet je echter wel weer opnieuw een verwijsbrief vragen bij de huisarts.
Wat betreft je medicatie, tja, blijft lastig, ik heb ook liever dat dit soort middelen door een psychiater worden voorgeschreven. Maar het is wel zo dat die bijwerkingen met name in de eerste dagen/weken voorkomen, dus als je er nu geen last van hebt, zou ik me er ook niet te veel zorgen over maken. Ik slik ook seroquel voor de nacht. Ik neem aan dat jij ook een hele lage dosis neemt. Dat scheelt. Wat betreft Alprazolam, dat is een kalmerend middel en ik neem aan dat je die niet elke dag mag gebruiken, dat werkt verslaving in de hand. Goed dat je daar zuinig mee om gaat. En inderdaad is dat geen middel tegen zware depressie of psychose, maar ik lees verder ook niet dat het daarvoor is voorgeschreven? Als je psychotisch zou zijn, reken dan maar dat je wel sneller bij een psychiater terecht zou komen bij de GGZ. Maar als je er bang voor bent alleen door wat je in de bijsluiter leest, zou ik wat kalmeren. Iedereen raakt van die bijsluiters in paniek. En niet om de bijwerkingen te bagetalliseren, maar de meeste mensen hebben nergens (of een klein beetje) last van.
Ikzelf voel me niet lekker bij kalmerende middelen als alprazolam en gebruik dat dan ook niet. Dus als het voor jou niet goed voelt, vraag dan aan je huisarts (per telefoon als je wil) of je er mee mag stoppen, of dat zo kan of met een afbouwschema.
En hang in there!
Wat betreft je medicatie, tja, blijft lastig, ik heb ook liever dat dit soort middelen door een psychiater worden voorgeschreven. Maar het is wel zo dat die bijwerkingen met name in de eerste dagen/weken voorkomen, dus als je er nu geen last van hebt, zou ik me er ook niet te veel zorgen over maken. Ik slik ook seroquel voor de nacht. Ik neem aan dat jij ook een hele lage dosis neemt. Dat scheelt. Wat betreft Alprazolam, dat is een kalmerend middel en ik neem aan dat je die niet elke dag mag gebruiken, dat werkt verslaving in de hand. Goed dat je daar zuinig mee om gaat. En inderdaad is dat geen middel tegen zware depressie of psychose, maar ik lees verder ook niet dat het daarvoor is voorgeschreven? Als je psychotisch zou zijn, reken dan maar dat je wel sneller bij een psychiater terecht zou komen bij de GGZ. Maar als je er bang voor bent alleen door wat je in de bijsluiter leest, zou ik wat kalmeren. Iedereen raakt van die bijsluiters in paniek. En niet om de bijwerkingen te bagetalliseren, maar de meeste mensen hebben nergens (of een klein beetje) last van.
Ikzelf voel me niet lekker bij kalmerende middelen als alprazolam en gebruik dat dan ook niet. Dus als het voor jou niet goed voelt, vraag dan aan je huisarts (per telefoon als je wil) of je er mee mag stoppen, of dat zo kan of met een afbouwschema.
En hang in there!
dinsdag 7 juni 2016 om 15:43
quote:*bloem schreef op 07 juni 2016 @ 15:15:
Als de wachttijd je echt te zot wordt kan je wat vrijgevestigde psychologen of psychotherapeuten benaderen om te vragen of ze direct plek hebben, en of ze ook samenwerken met een vrijgevestigde psychiater. Bij mij was dat het geval, en kon ik ook bij een psychiater terecht. Dan moet je echter wel weer opnieuw een verwijsbrief vragen bij de huisarts.
Wat betreft je medicatie, tja, blijft lastig, ik heb ook liever dat dit soort middelen door een psychiater worden voorgeschreven. Maar het is wel zo dat die bijwerkingen met name in de eerste dagen/weken voorkomen, dus als je er nu geen last van hebt, zou ik me er ook niet te veel zorgen over maken. Ik slik ook seroquel voor de nacht. Ik neem aan dat jij ook een hele lage dosis neemt. Dat scheelt. Wat betreft Alprazolam, dat is een kalmerend middel en ik neem aan dat je die niet elke dag mag gebruiken, dat werkt verslaving in de hand. Goed dat je daar zuinig mee om gaat. En inderdaad is dat geen middel tegen zware depressie of psychose, maar ik lees verder ook niet dat het daarvoor is voorgeschreven? Als je psychotisch zou zijn, reken dan maar dat je wel sneller bij een psychiater terecht zou komen bij de GGZ. Maar als je er bang voor bent alleen door wat je in de bijsluiter leest, zou ik wat kalmeren. Iedereen raakt van die bijsluiters in paniek. En niet om de bijwerkingen te bagetalliseren, maar de meeste mensen hebben nergens (of een klein beetje) last van.
Ikzelf voel me niet lekker bij kalmerende middelen als alprazolam en gebruik dat dan ook niet. Dus als het voor jou niet goed voelt, vraag dan aan je huisarts (per telefoon als je wil) of je er mee mag stoppen, of dat zo kan of met een afbouwschema.
En hang in there!
Ik ben die bijsluiters pas zo uitgebreid gaan lezen nadat mijn hoofd meer rare reacties ging geven dan ik gewend was. Sinds ik de seroquel slik, komt wat me in mijn slaap lastig viel erover dag uit. En zie ik opeens rare gezichtsflitsen e.d. vlak voor het slapen gaan.
De alprazolam is een vaag verhaal. Ik heb ze gekregen voor paniekaanvallen. Maar ze helpen eigenlijk alleen als een extra boost voor het slapen gaan. Als ik ze overdag, zoals nu in een paniekaanval slik werkt het wel. Maar niet goed. Ik word rustig, maar alle verdriet en pijn e.d. zit er nog steeds dus krijg ik de neiging om mezelf te gaan meppen.
Als de wachttijd je echt te zot wordt kan je wat vrijgevestigde psychologen of psychotherapeuten benaderen om te vragen of ze direct plek hebben, en of ze ook samenwerken met een vrijgevestigde psychiater. Bij mij was dat het geval, en kon ik ook bij een psychiater terecht. Dan moet je echter wel weer opnieuw een verwijsbrief vragen bij de huisarts.
Wat betreft je medicatie, tja, blijft lastig, ik heb ook liever dat dit soort middelen door een psychiater worden voorgeschreven. Maar het is wel zo dat die bijwerkingen met name in de eerste dagen/weken voorkomen, dus als je er nu geen last van hebt, zou ik me er ook niet te veel zorgen over maken. Ik slik ook seroquel voor de nacht. Ik neem aan dat jij ook een hele lage dosis neemt. Dat scheelt. Wat betreft Alprazolam, dat is een kalmerend middel en ik neem aan dat je die niet elke dag mag gebruiken, dat werkt verslaving in de hand. Goed dat je daar zuinig mee om gaat. En inderdaad is dat geen middel tegen zware depressie of psychose, maar ik lees verder ook niet dat het daarvoor is voorgeschreven? Als je psychotisch zou zijn, reken dan maar dat je wel sneller bij een psychiater terecht zou komen bij de GGZ. Maar als je er bang voor bent alleen door wat je in de bijsluiter leest, zou ik wat kalmeren. Iedereen raakt van die bijsluiters in paniek. En niet om de bijwerkingen te bagetalliseren, maar de meeste mensen hebben nergens (of een klein beetje) last van.
Ikzelf voel me niet lekker bij kalmerende middelen als alprazolam en gebruik dat dan ook niet. Dus als het voor jou niet goed voelt, vraag dan aan je huisarts (per telefoon als je wil) of je er mee mag stoppen, of dat zo kan of met een afbouwschema.
En hang in there!
Ik ben die bijsluiters pas zo uitgebreid gaan lezen nadat mijn hoofd meer rare reacties ging geven dan ik gewend was. Sinds ik de seroquel slik, komt wat me in mijn slaap lastig viel erover dag uit. En zie ik opeens rare gezichtsflitsen e.d. vlak voor het slapen gaan.
De alprazolam is een vaag verhaal. Ik heb ze gekregen voor paniekaanvallen. Maar ze helpen eigenlijk alleen als een extra boost voor het slapen gaan. Als ik ze overdag, zoals nu in een paniekaanval slik werkt het wel. Maar niet goed. Ik word rustig, maar alle verdriet en pijn e.d. zit er nog steeds dus krijg ik de neiging om mezelf te gaan meppen.
dinsdag 7 juni 2016 om 16:08
Nja, die gezichtsflitsen zijn wel een beetje weird, maar ik voelde me ook af en toe wel wat raar die eerste weken seroquel (lage dosis), ik vooral in de ochtend. Het zijn ook geen snoepjes natuurlijk.
Als je para bent over medicatie, zou ik zeker niet de medicijnen anders gebruiken dan voorgeschreven!
Ik vrees dat je geen medicatie gaat vinden die je 100% van je klachten af gaat helpen helaas. Het is meestal meer, dat het een steuntje in de rug geeft. De rest moet je toch echt therapieen...
Als je para bent over medicatie, zou ik zeker niet de medicijnen anders gebruiken dan voorgeschreven!
Ik vrees dat je geen medicatie gaat vinden die je 100% van je klachten af gaat helpen helaas. Het is meestal meer, dat het een steuntje in de rug geeft. De rest moet je toch echt therapieen...
dinsdag 7 juni 2016 om 16:21
Ik wil ook juist die therapieën en daar sta ik heel erg positief tegen over en ze hebben me ook echt gehoord bij de GGZ.
Punt blijft dat ik nu al maanden medicatie slik, waarvan de eerste ze me voorschreef na me 1 keer gezien te hebben en niet eens een fatsoenlijk gesprek met me te voeren. Ik kreeg die pillen en moest naar de praktijkondersteuner, en zijn antwoord op alles was "daarvoor moet je bij de dokter zijn". En de tweede, de seroquel heeft ze me voorgeschreven toen mijn vriend is langsgegaan, omdat hij hoopte eens een goed gesprek met haar te kunnen voeren (en mijn vriend is het tegenovergestelde van mij. Rustig, kalm, niet boos te krijgen. Functioneert perfect op logica en kan dus beter gesprekken voeren dan ik). Gevolg, hij werd naar huis gestuurd met een recept voor seroquel. Daarnaast is hij zelf op zoek gegaan naar andere GGZ instellingen (want er is echt geen sprake van 1. Ik woon in een dorpje tussen 3 grotere steden in waar ik allemaal heen zou kunnen) en heeft hij deze bij haar aangedragen. Maar daarmee moest hij weer naar de praktijkondersteuner, en je raad het al.. Nee daarvoor moet je bij de huisarts zijn.
Dus ik hoopte dat er nog een optie was. Maar dat was naïef van me. En dat was dus ook meteen mijn vraag..
Punt blijft dat ik nu al maanden medicatie slik, waarvan de eerste ze me voorschreef na me 1 keer gezien te hebben en niet eens een fatsoenlijk gesprek met me te voeren. Ik kreeg die pillen en moest naar de praktijkondersteuner, en zijn antwoord op alles was "daarvoor moet je bij de dokter zijn". En de tweede, de seroquel heeft ze me voorgeschreven toen mijn vriend is langsgegaan, omdat hij hoopte eens een goed gesprek met haar te kunnen voeren (en mijn vriend is het tegenovergestelde van mij. Rustig, kalm, niet boos te krijgen. Functioneert perfect op logica en kan dus beter gesprekken voeren dan ik). Gevolg, hij werd naar huis gestuurd met een recept voor seroquel. Daarnaast is hij zelf op zoek gegaan naar andere GGZ instellingen (want er is echt geen sprake van 1. Ik woon in een dorpje tussen 3 grotere steden in waar ik allemaal heen zou kunnen) en heeft hij deze bij haar aangedragen. Maar daarmee moest hij weer naar de praktijkondersteuner, en je raad het al.. Nee daarvoor moet je bij de huisarts zijn.
Dus ik hoopte dat er nog een optie was. Maar dat was naïef van me. En dat was dus ook meteen mijn vraag..
dinsdag 7 juni 2016 om 16:24
En dan bedoel ik dus niet een optie om de wachttijd voor het GGZ te kunnen inkorten maar dat er gewoon even EEN iemand serieus kijkt naar de pillen die in me gestopt worden omdat het te moeilijk is voor de huisarts zeg maar.. En dan zie ik in een andere huisarts geen optie. Want ik krijg dit met mijn paniekaanvallen niet uitgelegd in de tijd die een huisarts voor me krijgt.
dinsdag 7 juni 2016 om 16:30
nou jq, vrijgevestigde psychologen,psychotherapeuten en psychiaters dus. google psychiater + plaatsnaam en je vind ze wel. Maar de vraag is, of het echt handig is of dat je beter die 2,5 maand nog ff uit moet zingen met de medicatie die je nu hebt. Want het is wel fijn (ws ook wel een voorwaarde) dat je straks psychiater en psycholoog onder 1 dak hebt, die met elkaar kunnen overleggen.
dinsdag 7 juni 2016 om 16:37
quote:YellowLemon schreef op 07 juni 2016 @ 16:24:
En dan bedoel ik dus niet een optie om de wachttijd voor het GGZ te kunnen inkorten maar dat er gewoon even EEN iemand serieus kijkt naar de pillen die in me gestopt worden omdat het te moeilijk is voor de huisarts zeg maar.. En dan zie ik in een andere huisarts geen optie. Want ik krijg dit met mijn paniekaanvallen niet uitgelegd in de tijd die een huisarts voor me krijgt.ik weet niet of dit te moeilijk is voor een huisarts. Het is best gangbare medicatie om voor te schrijven. Nogmaals heb ik ook zelf liever een psychiater, maar ik vind wel dat je echt wat overreact. 'pillen die in je gestopt worden'. Je zit niet in een gesloten inrichting, je doet het toch heus zelf? Als je niet voelt dat je er baat bij hebt, dan bel je je huisarts op met de vraag of je er mee kan stoppen. Hij zal je heus niet dwingen. En dan bespreek je het later eens rustig met een psychiater.
En dan bedoel ik dus niet een optie om de wachttijd voor het GGZ te kunnen inkorten maar dat er gewoon even EEN iemand serieus kijkt naar de pillen die in me gestopt worden omdat het te moeilijk is voor de huisarts zeg maar.. En dan zie ik in een andere huisarts geen optie. Want ik krijg dit met mijn paniekaanvallen niet uitgelegd in de tijd die een huisarts voor me krijgt.ik weet niet of dit te moeilijk is voor een huisarts. Het is best gangbare medicatie om voor te schrijven. Nogmaals heb ik ook zelf liever een psychiater, maar ik vind wel dat je echt wat overreact. 'pillen die in je gestopt worden'. Je zit niet in een gesloten inrichting, je doet het toch heus zelf? Als je niet voelt dat je er baat bij hebt, dan bel je je huisarts op met de vraag of je er mee kan stoppen. Hij zal je heus niet dwingen. En dan bespreek je het later eens rustig met een psychiater.
dinsdag 7 juni 2016 om 20:38
Ik begrijp het ook niet helemaal. Neem zelf het heft in handen als je er zo doorheen zit als je zegt en ga naar een vrijgevestigde psychiater, die kan je net zo goed behandelen als eentje van de GGZ. Soms zelfs nog beter... Je wilt toch zo graag aan de slag? Dan pak je morgen de telefoon en ga je een psychiater bellen om een afspraak te maken. En met de medicijnen kun je stoppen als je ze niet wil nemen, niemand dwingt je om iets te doen. En pas op met "verborgen trauma's".
niks moet en alles mag
dinsdag 7 juni 2016 om 23:18
Je overdrijft een beetje. Ik zie vrij veel psychiaters en meer dan 10-15 minuten zien die een patiënt niet. Op de eerste keer na. En de meeste psychiaters zijn ontzettend makkelijk met medicatie. Ook dat is namelijk gewoon uitproberen, soms wordt het beter, soms erger, soms wegen de bijwerkingen niet op tegen de voordelen, en dan schrijven ze weer wat anders voor.
Er gebeurt echt weinig geks in jouw geval. Plan anders een dubbele afspraak in als je tijd te kort komt bij de huisarts.
En je kunt niet zomaar naar elke ggz instelling doorgaans, al woon je bij drie steden in de buurt, ze hebben allemaal hun eigen regio.
Er gebeurt echt weinig geks in jouw geval. Plan anders een dubbele afspraak in als je tijd te kort komt bij de huisarts.
En je kunt niet zomaar naar elke ggz instelling doorgaans, al woon je bij drie steden in de buurt, ze hebben allemaal hun eigen regio.
woensdag 8 juni 2016 om 05:03
Neemt allemaal niet weg natuurlijk dat het echt heel naar kan zijn om zo lang op hulp te moeten wachten als het je zo hoog zit. Been there. Eerder ben ik eens afgehaakt bij de GGZ na maanden wachten, en vervolgens maanden intakes. Ik was zó boos, want het ging zo slecht met me, erg ondraaglijk. Telefoonboek opengeslagen en een vrije psychotherapeut gebeld, hop, ik kon in een week terecht.
En praktijkondersteuners, whaaa, die neem ik echt niet meer serieus. Ik kan het slecht getroffen hebben, maar met een complexere hulpvraag dan 'ik vind mijn werk niet zo leuk en zit niet zo lekker in mijn vel' klop ik daar ook niet aan. Maar dat is allemaal echt naar als je er zo doorheen zit, want je bent er echt bij gebaat om zelf de regie te voeren over je zorg, weten wat je opties zijn. En als je je zó slecht voelt, kan dat echt wel een opgave zijn.
Ik zit nu wel bij de GGZ, al had ik hun eerder afgezworen, maar ze bieden vaak wel gespecialiseerder hulp aan. Maar ik heb wel in de wachttijd een coach genomen, zodat ik niet helemaal stil zat die tijd.
Dus ik snap je frustratie wel hoor. Hopelijk krijg je snel een goede hulpverlener waar je je fijn bij voelt!
En praktijkondersteuners, whaaa, die neem ik echt niet meer serieus. Ik kan het slecht getroffen hebben, maar met een complexere hulpvraag dan 'ik vind mijn werk niet zo leuk en zit niet zo lekker in mijn vel' klop ik daar ook niet aan. Maar dat is allemaal echt naar als je er zo doorheen zit, want je bent er echt bij gebaat om zelf de regie te voeren over je zorg, weten wat je opties zijn. En als je je zó slecht voelt, kan dat echt wel een opgave zijn.
Ik zit nu wel bij de GGZ, al had ik hun eerder afgezworen, maar ze bieden vaak wel gespecialiseerder hulp aan. Maar ik heb wel in de wachttijd een coach genomen, zodat ik niet helemaal stil zat die tijd.
Dus ik snap je frustratie wel hoor. Hopelijk krijg je snel een goede hulpverlener waar je je fijn bij voelt!