Reizen
alle pijlers
Naar India en Ritalin. Advies aub.
woensdag 15 september 2010 om 08:53
Volgende maand ga ik naar India, ik heb Ritalin voorgeschreven van de psych. en moet het echt meenemen. Ik weet dat er al een topic is hierover, maar heb nu snel ervaring en advies nodig over hoe je veilig en zonder risico Ritalin mag meenemen naar India.
Hier de quote van het andere topic:
"Hallo,
Ik weet dat ik te laat ben voor de reis naar India maar misschien hebben toekomstige bezoekers iets aan mijn verhaal.Ik slik medicatie die onder de opiumwet valt en heb een aantal intercontinentale landen bezocht. Voor mij werkt het tot nu toe steeds als volgt:
Ik haal een brief bij mijn huisarts waarin staat wat ik slik, hoeveel en waarvoor. Wanneer ik op vakantie ga, naar welk land en hoe lang en tenslotte hoeveel medicatie ik gedurende die tijd in totaal nodig heb.
Met deze ondertekende brief ga ik dan naar de Inspectie voor de gezondheidszorg. Deze doen de eerste legalisatie. Deze heb ik nodig om het document ook bij het ministerie van buitenlandse zaken te laten legaliseren (zit gelukkig niet te ver bij elkaar uit de buurt). Als die legalisatie ook is voltooid kan ik op naar de desbetreffende ambassade om ook daar legalisatie aan te vragen. Deze laatste kan je dan gewoonlijk na een week ophalen. (TIP: als je het via een consulaat wilt regelen bel dan eerst even, ik ben er nog geen tegen gekomen die gemachtigd was.)
Al met al kost deze procedure me iedere keer weer 2 vrije dagen (alles moet in hoogsteigen persoon) en een hoop extra kosten (legaliseren van documenten kost geld), maar dan weet ik wel zeker dat ik niet strafbaar ben en in bepaalde landen is dat veel waard.
Binnen Europa reis ik meestal op de gok en als het dan een keer mis zou gaan doe ik gewoon net of ik dacht dat een medisch paspoort genoeg was. Bij landen als Thailand en Gambia durf ik daar echter niet op te gokken.
Even afgezien van dit tijdrovende traject vind ik het stuitend hoe weinig artsen, maar bijvoorbeeld ook reisorganisaties vaak van deze situatie af weten. De opiumwet is vaak al niet bekend. Gevolg is dat er heel veel ouders overal heen reizen zonder zich van enig kwaad bewust te zijn, maar wel strafbaar.
Zolang het om ritalin gaat kennen de douaniers de naam misschien nog wel en zijn zelf misschien nog niet eens op de hoogte van het feit dat het onder de Opiumwet valt, maar probeer maar eens hetzelfde met dexamfetamine. Zelfde wet, ander verhaal."
Dat weet ik dus allemaal, maar ik ben naarstig op zoek naar recente ervaringsdeskundigen inzake deze kwestie. Zeer benieuwd naar reakties en tips!
Hier de quote van het andere topic:
"Hallo,
Ik weet dat ik te laat ben voor de reis naar India maar misschien hebben toekomstige bezoekers iets aan mijn verhaal.Ik slik medicatie die onder de opiumwet valt en heb een aantal intercontinentale landen bezocht. Voor mij werkt het tot nu toe steeds als volgt:
Ik haal een brief bij mijn huisarts waarin staat wat ik slik, hoeveel en waarvoor. Wanneer ik op vakantie ga, naar welk land en hoe lang en tenslotte hoeveel medicatie ik gedurende die tijd in totaal nodig heb.
Met deze ondertekende brief ga ik dan naar de Inspectie voor de gezondheidszorg. Deze doen de eerste legalisatie. Deze heb ik nodig om het document ook bij het ministerie van buitenlandse zaken te laten legaliseren (zit gelukkig niet te ver bij elkaar uit de buurt). Als die legalisatie ook is voltooid kan ik op naar de desbetreffende ambassade om ook daar legalisatie aan te vragen. Deze laatste kan je dan gewoonlijk na een week ophalen. (TIP: als je het via een consulaat wilt regelen bel dan eerst even, ik ben er nog geen tegen gekomen die gemachtigd was.)
Al met al kost deze procedure me iedere keer weer 2 vrije dagen (alles moet in hoogsteigen persoon) en een hoop extra kosten (legaliseren van documenten kost geld), maar dan weet ik wel zeker dat ik niet strafbaar ben en in bepaalde landen is dat veel waard.
Binnen Europa reis ik meestal op de gok en als het dan een keer mis zou gaan doe ik gewoon net of ik dacht dat een medisch paspoort genoeg was. Bij landen als Thailand en Gambia durf ik daar echter niet op te gokken.
Even afgezien van dit tijdrovende traject vind ik het stuitend hoe weinig artsen, maar bijvoorbeeld ook reisorganisaties vaak van deze situatie af weten. De opiumwet is vaak al niet bekend. Gevolg is dat er heel veel ouders overal heen reizen zonder zich van enig kwaad bewust te zijn, maar wel strafbaar.
Zolang het om ritalin gaat kennen de douaniers de naam misschien nog wel en zijn zelf misschien nog niet eens op de hoogte van het feit dat het onder de Opiumwet valt, maar probeer maar eens hetzelfde met dexamfetamine. Zelfde wet, ander verhaal."
Dat weet ik dus allemaal, maar ik ben naarstig op zoek naar recente ervaringsdeskundigen inzake deze kwestie. Zeer benieuwd naar reakties en tips!
woensdag 15 september 2010 om 09:10
Reist u naar een land buiten het zogenoemde Schengengebied, dan hebt u daarvoor toestemming nodig van de ambassade of het consulaat van het betreffende land in Nederland. Om die toestemming te krijgen is tenminste een verklaring nodig van uw arts. Pas wanneer u over de verklaring van uw arts beschikt, neemt u contact op met de ambassade of het consulaat van het land dat u gaat bezoeken.
Het is verstandig de geneesmiddelen mee te nemen in de verpakking van de apotheek. Daardoor wordt duidelijk dat u het geneesmiddel niet als genotmiddel gebruikt. In geval van twijfel kunt u het best uw apotheek vragen of uw geneesmiddel een opiaat is.
www.knmp.nl
Het is verstandig de geneesmiddelen mee te nemen in de verpakking van de apotheek. Daardoor wordt duidelijk dat u het geneesmiddel niet als genotmiddel gebruikt. In geval van twijfel kunt u het best uw apotheek vragen of uw geneesmiddel een opiaat is.
www.knmp.nl
woensdag 15 september 2010 om 09:10
woensdag 15 september 2010 om 19:03
Dank jullie voor de reakties. Ik ben helemaal niet van plan risico te lopen of dit niet goed te regelen, vandaar deze topic. Mijn h.a heb ik al een brief geschreven met het verzoek voor een verklaring voor opiaten voor een niet Schengen-land. Dat is alvast geregeld. Overigens heb ik nog een maand om de rest rond te krijgen.
Hoop nog wel op reaktie van mensen die dit recentelijk aan de hand hebben gehad. Ben bv. benieuwd of de gang langs de Inspectie voor Gezondheid (heb ik al gemaild doch nog geen reaktie), Ministerie van BuZa echt nodig is, of misschien kan dat via mail of schriftelijk. De ambassade is zeker nodig, dat is me duidelijk.
Hoop nog wel op reaktie van mensen die dit recentelijk aan de hand hebben gehad. Ben bv. benieuwd of de gang langs de Inspectie voor Gezondheid (heb ik al gemaild doch nog geen reaktie), Ministerie van BuZa echt nodig is, of misschien kan dat via mail of schriftelijk. De ambassade is zeker nodig, dat is me duidelijk.
woensdag 15 september 2010 om 19:06
quote:glitterzzzzzzzz schreef op 15 september 2010 @ 12:38:
@Juno, wat ik me afvraag, waarom open je nog een topic als in het andere het antwoord al gegeven wordt? Er is geen snellere oplossing anders zou degene van het andere topic dat wel gedaan hebben.Oja, ik open een nieuw topic omdat er op het andere niet meer wordt gereageerd en omdat ik graag recente ervaringen zou willen horen.
@Juno, wat ik me afvraag, waarom open je nog een topic als in het andere het antwoord al gegeven wordt? Er is geen snellere oplossing anders zou degene van het andere topic dat wel gedaan hebben.Oja, ik open een nieuw topic omdat er op het andere niet meer wordt gereageerd en omdat ik graag recente ervaringen zou willen horen.
woensdag 15 september 2010 om 19:47
quote:juno2001 schreef op 15 september 2010 @ 19:06:
[...]
Oja, ik open een nieuw topic omdat er op het andere niet meer wordt gereageerd en omdat ik graag recente ervaringen zou willen horen.
Oh hemel, begin daar liever niet aan. Eerder deze week struikelden er ook weer forummers over elkaar om te roepen "ik ben zonder welk papiertje dan ook met dit en dat land zus en zo ingekomen". Leuk, maar hartstikke illegaal. De meeste landen doen alleen steekproefsgewijze checks, en hele busladingen mensen denken dat als zij er niet uitgeplukt zijn dús hartstikke legaal bezig zijn geweest. Yeah, right. Mensen bedóelen het niet verkeerd, maar kunnen met al die leuke "recente ervaringen" je enorm op het verkeerde been zetten. En dan zit jij met de problemen als je gecheckt wordt. Oeps.
Verzamel liever de info die je nodig hebt bij betrouwbare bronnen. Of te wel in jouw geval de Indiase overheid. Zij bepalen OF je ritalin mag invoeren en zo ja; onder welke voorwaarden. Volg die of accepteer de mogelijke consequenties van illegaal importeren van medicatie. Ja, er gaat werk in zitten. Ja, afhankelijk van de bestemming kan het lastig zijn die info boven water te krijgen. Ja, afhankelijk van de bestemming kan dat dus inhouden dat je hele procedures in moet weken of zelfs maanden voor aankomst om toestemming te verkrijgen. Maar zelf heb ik liever jaarlijks die molen dan een vakantie die onverwacht "verlengd" wordt of me toegang tot een land ontzegd wordt.
Voor wat betreft de quote die je aanhaalt, daar zit een puik staaltje voorbeeld in van de, naar mijn bescheiden mening, immer groeiende "ik ben nergens zelf verantwoordelijk voor, iedereen en alles is dat behalve ik". Hoezo moet je -in algemene context- als gebruiker door arts of wie dan ook hierop gewezen worden? Daar denk je toch vanuit je zelf aan? We weten tegenwoordig allemaal dat elk land een eigen wetgeving heeft en elk land beperkingen heeft voor wat je het land mee in en uit mag nemen. Dan gaat er toch een lampje branden dat je even moet uitzoeken of de medicatie die je slikt wel mee kan en wat daar eventueel voor nodig is? Zelf vind ik het altijd weer verbazingwekkend dat mensen er zo doodnormaal vanuit gaan dat ze dús hun medicatie wel zonder enig wat-dan-ook mee mogen nemen naar elke uithoek van de wereld. Want tja, het is een legaal medicijn in ons kikkerlandje, "ik heb het nodig, dus ze moeten het maar toestaan" en al wat niet meer op dat gebied.
Klopt, er is zeer veel onwetendheid hierover in de medische wereld. Niet ideaal maar anderzijds zijn zij imho niet de eerst verantwoordelijken. Dat zijn de personen die een medicijn gebruiken en naar land X willen zelf, imho.
[...]
Oja, ik open een nieuw topic omdat er op het andere niet meer wordt gereageerd en omdat ik graag recente ervaringen zou willen horen.
Oh hemel, begin daar liever niet aan. Eerder deze week struikelden er ook weer forummers over elkaar om te roepen "ik ben zonder welk papiertje dan ook met dit en dat land zus en zo ingekomen". Leuk, maar hartstikke illegaal. De meeste landen doen alleen steekproefsgewijze checks, en hele busladingen mensen denken dat als zij er niet uitgeplukt zijn dús hartstikke legaal bezig zijn geweest. Yeah, right. Mensen bedóelen het niet verkeerd, maar kunnen met al die leuke "recente ervaringen" je enorm op het verkeerde been zetten. En dan zit jij met de problemen als je gecheckt wordt. Oeps.
Verzamel liever de info die je nodig hebt bij betrouwbare bronnen. Of te wel in jouw geval de Indiase overheid. Zij bepalen OF je ritalin mag invoeren en zo ja; onder welke voorwaarden. Volg die of accepteer de mogelijke consequenties van illegaal importeren van medicatie. Ja, er gaat werk in zitten. Ja, afhankelijk van de bestemming kan het lastig zijn die info boven water te krijgen. Ja, afhankelijk van de bestemming kan dat dus inhouden dat je hele procedures in moet weken of zelfs maanden voor aankomst om toestemming te verkrijgen. Maar zelf heb ik liever jaarlijks die molen dan een vakantie die onverwacht "verlengd" wordt of me toegang tot een land ontzegd wordt.
Voor wat betreft de quote die je aanhaalt, daar zit een puik staaltje voorbeeld in van de, naar mijn bescheiden mening, immer groeiende "ik ben nergens zelf verantwoordelijk voor, iedereen en alles is dat behalve ik". Hoezo moet je -in algemene context- als gebruiker door arts of wie dan ook hierop gewezen worden? Daar denk je toch vanuit je zelf aan? We weten tegenwoordig allemaal dat elk land een eigen wetgeving heeft en elk land beperkingen heeft voor wat je het land mee in en uit mag nemen. Dan gaat er toch een lampje branden dat je even moet uitzoeken of de medicatie die je slikt wel mee kan en wat daar eventueel voor nodig is? Zelf vind ik het altijd weer verbazingwekkend dat mensen er zo doodnormaal vanuit gaan dat ze dús hun medicatie wel zonder enig wat-dan-ook mee mogen nemen naar elke uithoek van de wereld. Want tja, het is een legaal medicijn in ons kikkerlandje, "ik heb het nodig, dus ze moeten het maar toestaan" en al wat niet meer op dat gebied.
Klopt, er is zeer veel onwetendheid hierover in de medische wereld. Niet ideaal maar anderzijds zijn zij imho niet de eerst verantwoordelijken. Dat zijn de personen die een medicijn gebruiken en naar land X willen zelf, imho.
when you wish upon a star...
woensdag 15 september 2010 om 19:58
quote:Star schreef op 15 september 2010 @ 09:10:
Reist u naar een land buiten het zogenoemde Schengengebied, dan hebt u daarvoor toestemming nodig van de ambassade of het consulaat van het betreffende land in Nederland. Om die toestemming te krijgen is tenminste een verklaring nodig van uw arts. Pas wanneer u over de verklaring van uw arts beschikt, neemt u contact op met de ambassade of het consulaat van het land dat u gaat bezoeken.
Het is verstandig de geneesmiddelen mee te nemen in de verpakking van de apotheek. Daardoor wordt duidelijk dat u het geneesmiddel niet als genotmiddel gebruikt. In geval van twijfel kunt u het best uw apotheek vragen of uw geneesmiddel een opiaat is.
www.knmp.nl
Laat ik eerst even zeggen dat het me niet om jou te doen is, Star. Je bedoelt het goed, ik quote jouw post dan ook alleen om als algemeen voorbeeld te gebruiken van hoe snel we op het verkeerde been gezet kunnen worden als we geen eigen nadenken gebruiken.
Wat jij van de KNMP hebt geplukt, zie je heel veel. Allerlei Nederlandse instanties, belangenbehartigers, groepen etc. die gaan roepen wat er nodig is voor het reizen met medicatie. Best klantvriendelijk, maar niet als je het zoals de KNMP doet. Zij gooien dus eigenlijk alles op 2 hopen; Schengen of niet-Schengen en er zijn 2 procedures. In werkelijkheid bepaald elk land hoe en wat. Kom je nog niet ver, als je naar een bestemming gaat die niet de methode hanteert die KNMP aangeeft. Op zich bedoelt men het helemaal niet verkeerd, maar de gevolgen kunnen vervelend zijn.
Alweer zo'n voorbeeld van waarom het zo belangrijk is om informatie bij de bron te checken; het land waar je naar toe wilt (en eventuele landen waar je doorheen reist). Zij maken de wet, zij controleren de wet en dus zij bepalen.
Wat ook best vaak gebeurd is dat de door Juno in openingspost genoemde procedure als dé standaard voor alle bestemmingen buiten Europa aangeduid wordt, helaas ook niet kloppend.
Reist u naar een land buiten het zogenoemde Schengengebied, dan hebt u daarvoor toestemming nodig van de ambassade of het consulaat van het betreffende land in Nederland. Om die toestemming te krijgen is tenminste een verklaring nodig van uw arts. Pas wanneer u over de verklaring van uw arts beschikt, neemt u contact op met de ambassade of het consulaat van het land dat u gaat bezoeken.
Het is verstandig de geneesmiddelen mee te nemen in de verpakking van de apotheek. Daardoor wordt duidelijk dat u het geneesmiddel niet als genotmiddel gebruikt. In geval van twijfel kunt u het best uw apotheek vragen of uw geneesmiddel een opiaat is.
www.knmp.nl
Laat ik eerst even zeggen dat het me niet om jou te doen is, Star. Je bedoelt het goed, ik quote jouw post dan ook alleen om als algemeen voorbeeld te gebruiken van hoe snel we op het verkeerde been gezet kunnen worden als we geen eigen nadenken gebruiken.
Wat jij van de KNMP hebt geplukt, zie je heel veel. Allerlei Nederlandse instanties, belangenbehartigers, groepen etc. die gaan roepen wat er nodig is voor het reizen met medicatie. Best klantvriendelijk, maar niet als je het zoals de KNMP doet. Zij gooien dus eigenlijk alles op 2 hopen; Schengen of niet-Schengen en er zijn 2 procedures. In werkelijkheid bepaald elk land hoe en wat. Kom je nog niet ver, als je naar een bestemming gaat die niet de methode hanteert die KNMP aangeeft. Op zich bedoelt men het helemaal niet verkeerd, maar de gevolgen kunnen vervelend zijn.
Alweer zo'n voorbeeld van waarom het zo belangrijk is om informatie bij de bron te checken; het land waar je naar toe wilt (en eventuele landen waar je doorheen reist). Zij maken de wet, zij controleren de wet en dus zij bepalen.
Wat ook best vaak gebeurd is dat de door Juno in openingspost genoemde procedure als dé standaard voor alle bestemmingen buiten Europa aangeduid wordt, helaas ook niet kloppend.
when you wish upon a star...
donderdag 16 september 2010 om 02:50
Hai Pixie! Dank voor je uitgebreide reakties en tips!
Precies, wat jij daar allemaal schrijft heb ik ook allemaal gelezen, qua onbekendheid en onwetendheid. Ik hoopte dus op reakties van mensen die recentelijk met opiaten naar India zijn geweest...Snap je?
Inmiddels heb ik de volgende weg bewandelt, artsenverklaring aangevraagd per brief met zeer gedetailleerde omschrijving wat daarin moet staan. Heb inmiddels antwoord van de Inspectie voor Gezondheid, moet hen mijn artsenverklaring sturen die zij dan legaliseren en vervolgens moet ik contact zoeken met de ambassade van India, zij kunnen mij verder helpen en informeren.
Hoop dat het gaat goedkomen zo, hopelijk op tijd.
Precies, wat jij daar allemaal schrijft heb ik ook allemaal gelezen, qua onbekendheid en onwetendheid. Ik hoopte dus op reakties van mensen die recentelijk met opiaten naar India zijn geweest...Snap je?
Inmiddels heb ik de volgende weg bewandelt, artsenverklaring aangevraagd per brief met zeer gedetailleerde omschrijving wat daarin moet staan. Heb inmiddels antwoord van de Inspectie voor Gezondheid, moet hen mijn artsenverklaring sturen die zij dan legaliseren en vervolgens moet ik contact zoeken met de ambassade van India, zij kunnen mij verder helpen en informeren.
Hoop dat het gaat goedkomen zo, hopelijk op tijd.
