Relaties
alle pijlers
1e huis kopen & schoonouders?
vrijdag 22 april 2011 om 11:16
Ik heb hier al eerder een topic geopend over mijn vriend en mij, wij hebben zo'n 3,5 jaar een relatie en dit loopt in principe prima. Er zijn weleens wat momenten dat het minder gaat.. hij is soms behoorlijk afhankelijk van zijn ouders, en ouders hangen ook erg aan hem..
Nouja, na 3,5 jaar gaat het kriebelen en komt samenwonen ter sprake. Dus hebben we vorige week ons eerste huisje bezichtigd. Straalverliefd was ik al vanaf de foto's, en ook vriendlief was behoorlijk enthousiast. Dit zou zo maar eens ons bouwprojectje kunnen worden!!
Dus een afspraak gemaakt en we zijn dus gaan kijken. Hoor ik 2 minuten voordat ik en vriend weg willen rijden dat schoonouders ook mee gaan kijken (??). Blijkt dat zij zoonlief financieel willen sponsoren dus ze wilden weleens kijken of dit wel een geschikt huisje was.
Dus ik tandjes op elkaar (ze mogen best mee hoor! Maar doe dat dan alsjeblieft de 2e bezichtiging!). Ze hebben heel het huis van de fundering tot de nok van het dak afgekraakt. En thuis merkte ik aan alles dat dit geen optie zou zijn (?? Pardon?? Wie gaan er nou samenwonen??). Ze gingen meteen op internet kijken naar een huis wat wel geschikt zou zijn, en dat zouden we maar moeten kopen (letterlijk onder het motto "kijk, bij zo'n huis zullen de mensen wel zeggen; 'nou, die hebben wat!'" ).
Nou schitterend hoor, een huis van 4 ton, waar ik binnen loop alsof het van iemand anders is want ik word er niet warm of koud van.
Daarna afspraak bij een hypotheekadviseur. Waren schoonouders al faliekant tegen, want we moesten perse naar de bank waar zij ook bij zaten (want dat is de beste bank!). Deze bank kwam er in ons geval juist heel slecht uit. Toen ik dat vertelde werd ik zowat de grond ingetrapt want die hypotheekadviseur wist niks en nu gaan ze zelf hun eigen bank laten komen. Om het allemaal na te rekenen en om te laten zien dat hun bank zoveel beter is.
Alles wat ik regel is gewoon nooit goed..
Ik begrijp heel goed dat ze enige inspraak willen hebben in ons toekomstige huis (terwijl ik inmiddels liever nog in een oud krakkemikkig flatje zit, als deze maar gewoon helemaal van ons is dan in een gouden kooitje deels door zijn ouders betaald..) omdat ze er ook financieel behoorlijk wat geld in pompen (een ruime ton).
Maar inmiddels voelt het helemaal niet lekker meer. Ik ben nog steeds helemaal tot over mijn over verliefd op dat huis wat we bezichtigd hebben en ik weet zeker dat dit ook een veel betere investering is..
Maar zijn ouders gaat het vooral om het aanzien, en het feit dat het zo'n 15 km bij hen vandaan is, vinden ze ook maar niks..
Bij mij thuis zijn hierover de meningen verdeeld. Mijn vader heeft zoiets van dat ik me niet zo aan moet stellen en vooral heel blij moet zijn met hun financiële hulp. Op dat moment voel ik me ook een beetje beschaamd en ondankbaar. Ik ben helemaal geen ondankbaar verwend kreng, en natuurlijk ben ik blij met financiële hulp, alleen niet met de manier waarop.
Ik wil alleen maar gelukkig worden samen met mijn vriend, met hem zie ik mezelf oud worden, maar van deze hele situatie wordt ik echt verdrietig.
Mijn vriend zegt vooral ja en amen, en dat irriteert me best een beetje.. Tijd dus voor een goed gesprek maar ik wil niet overkomen als verwend en ondankbaar. Ik wil alleen gewoon samen gelukkig worden..
Herkent iemand dit? Of ben ik echt een ondankbaar nest?
Of heeft iemand mss tips hoe dit aan te pakken?
Nouja, na 3,5 jaar gaat het kriebelen en komt samenwonen ter sprake. Dus hebben we vorige week ons eerste huisje bezichtigd. Straalverliefd was ik al vanaf de foto's, en ook vriendlief was behoorlijk enthousiast. Dit zou zo maar eens ons bouwprojectje kunnen worden!!
Dus een afspraak gemaakt en we zijn dus gaan kijken. Hoor ik 2 minuten voordat ik en vriend weg willen rijden dat schoonouders ook mee gaan kijken (??). Blijkt dat zij zoonlief financieel willen sponsoren dus ze wilden weleens kijken of dit wel een geschikt huisje was.
Dus ik tandjes op elkaar (ze mogen best mee hoor! Maar doe dat dan alsjeblieft de 2e bezichtiging!). Ze hebben heel het huis van de fundering tot de nok van het dak afgekraakt. En thuis merkte ik aan alles dat dit geen optie zou zijn (?? Pardon?? Wie gaan er nou samenwonen??). Ze gingen meteen op internet kijken naar een huis wat wel geschikt zou zijn, en dat zouden we maar moeten kopen (letterlijk onder het motto "kijk, bij zo'n huis zullen de mensen wel zeggen; 'nou, die hebben wat!'" ).
Nou schitterend hoor, een huis van 4 ton, waar ik binnen loop alsof het van iemand anders is want ik word er niet warm of koud van.
Daarna afspraak bij een hypotheekadviseur. Waren schoonouders al faliekant tegen, want we moesten perse naar de bank waar zij ook bij zaten (want dat is de beste bank!). Deze bank kwam er in ons geval juist heel slecht uit. Toen ik dat vertelde werd ik zowat de grond ingetrapt want die hypotheekadviseur wist niks en nu gaan ze zelf hun eigen bank laten komen. Om het allemaal na te rekenen en om te laten zien dat hun bank zoveel beter is.
Alles wat ik regel is gewoon nooit goed..
Ik begrijp heel goed dat ze enige inspraak willen hebben in ons toekomstige huis (terwijl ik inmiddels liever nog in een oud krakkemikkig flatje zit, als deze maar gewoon helemaal van ons is dan in een gouden kooitje deels door zijn ouders betaald..) omdat ze er ook financieel behoorlijk wat geld in pompen (een ruime ton).
Maar inmiddels voelt het helemaal niet lekker meer. Ik ben nog steeds helemaal tot over mijn over verliefd op dat huis wat we bezichtigd hebben en ik weet zeker dat dit ook een veel betere investering is..
Maar zijn ouders gaat het vooral om het aanzien, en het feit dat het zo'n 15 km bij hen vandaan is, vinden ze ook maar niks..
Bij mij thuis zijn hierover de meningen verdeeld. Mijn vader heeft zoiets van dat ik me niet zo aan moet stellen en vooral heel blij moet zijn met hun financiële hulp. Op dat moment voel ik me ook een beetje beschaamd en ondankbaar. Ik ben helemaal geen ondankbaar verwend kreng, en natuurlijk ben ik blij met financiële hulp, alleen niet met de manier waarop.
Ik wil alleen maar gelukkig worden samen met mijn vriend, met hem zie ik mezelf oud worden, maar van deze hele situatie wordt ik echt verdrietig.
Mijn vriend zegt vooral ja en amen, en dat irriteert me best een beetje.. Tijd dus voor een goed gesprek maar ik wil niet overkomen als verwend en ondankbaar. Ik wil alleen gewoon samen gelukkig worden..
Herkent iemand dit? Of ben ik echt een ondankbaar nest?
Of heeft iemand mss tips hoe dit aan te pakken?
vrijdag 22 april 2011 om 11:22
Ik vind dit eigenlijk een ongelooflijke actie van je vriend. Hij weet dat zijn ouders meegaan en stelt jou daarvan niet op de hoogte. Hij is toch zelfstandig?
Kunnen jullie geen huis kopen zonder die sponsering? Of anders gaan huren? Gezien de opstelling van je schoonouders lijkt mij dat de enige oplossing. Zij zullen anders altijd vinden dat zij het recht hebben zich met allerhande zaken betreffende het huis te bemoeien. Nu gaat het nog om de aankoop, straks om de inrichting, de tuin enz. enz..
Je vriend mag ook wel wat duidelijker worden naar zijn ouders.
Kunnen jullie geen huis kopen zonder die sponsering? Of anders gaan huren? Gezien de opstelling van je schoonouders lijkt mij dat de enige oplossing. Zij zullen anders altijd vinden dat zij het recht hebben zich met allerhande zaken betreffende het huis te bemoeien. Nu gaat het nog om de aankoop, straks om de inrichting, de tuin enz. enz..
Je vriend mag ook wel wat duidelijker worden naar zijn ouders.
vrijdag 22 april 2011 om 11:22
Lastige situatie.
Als je vriend zo afhankelijk is van zijn ouders, zou ik eerst willen samenwonen zònder pa & moe gelijk bij de administratie en financiën te betrekken. Huren dus. Stel dat jullie relatie toch niet duurt tot de dood jullie scheidt c.q. de hypotheek is afbetaald, wat dan? Waar sta JIJ dan?
Maar los daarvan: door eerst te huren, of een bescheidener huisje te kopen op jullie eigen kracht, en op die manier eerst sámen jullie draai te vinden, zullen jullie wensen op gebied van huis en hypotheek meer jùllie wensen zijn in plaats van de wens van je vriend (gekleurd door wat zijn ouders willen) en jouw wens (gekleurd door je behoefte om jullie eigen beslissingen te maken zonder dwang van zijn ouders) in één wensenpakket proberen te prakken.
Als je vriend zo afhankelijk is van zijn ouders, zou ik eerst willen samenwonen zònder pa & moe gelijk bij de administratie en financiën te betrekken. Huren dus. Stel dat jullie relatie toch niet duurt tot de dood jullie scheidt c.q. de hypotheek is afbetaald, wat dan? Waar sta JIJ dan?
Maar los daarvan: door eerst te huren, of een bescheidener huisje te kopen op jullie eigen kracht, en op die manier eerst sámen jullie draai te vinden, zullen jullie wensen op gebied van huis en hypotheek meer jùllie wensen zijn in plaats van de wens van je vriend (gekleurd door wat zijn ouders willen) en jouw wens (gekleurd door je behoefte om jullie eigen beslissingen te maken zonder dwang van zijn ouders) in één wensenpakket proberen te prakken.
vrijdag 22 april 2011 om 11:23
Heeft je vriend ingegrepen toen zijn ouders tegen je tekeer gingen? Zo nee, dan kun je je beter afvragen of je met iemand verder wilt die zo aan zijn ouders hangt (en zonder het met jou erover te hebben meeneemt naar de bezichtiging). Het wordt waarschijnlijk niet minder, nu is het nog het huis, straks hebben jullie wellicht kinderen....
vrijdag 22 april 2011 om 11:23
Afkappen de hulp van de schoonouders. Zelf jullie eigen huis kiezen en kopen. En zorgen dat dat lukt zonder het geld van schoonouders. Willen ze dan alsnog schenken is het natuurlijk mooi meegenomen, maar zorg dat je niet afhankelijk wordt.
(Bedenk je ook even of je wil dat schoonouders vriend sponsoren, hoe zit het met jouw aandeel in het huis? Blijft het dan wel fifty fifty? of krijgt vriend meer recht van spreken en moet jij een schuldbekentenis tekenen bij een samenlevingscontract? Geld van schoonouders krijgen is vaak minder vrijblijvend dan het lijkt, ook juridisch gezien)
(Bedenk je ook even of je wil dat schoonouders vriend sponsoren, hoe zit het met jouw aandeel in het huis? Blijft het dan wel fifty fifty? of krijgt vriend meer recht van spreken en moet jij een schuldbekentenis tekenen bij een samenlevingscontract? Geld van schoonouders krijgen is vaak minder vrijblijvend dan het lijkt, ook juridisch gezien)
vrijdag 22 april 2011 om 11:24
Nou, die ton staat al op vriend zijn bankrekening en is met de jaren dus van hen afkomstig.. dus zij voelen het als financiele steun van hen en willen dus enige inspraak hebben..
In principe hebben we het niet nodig, maar het is inmiddels wel geld van mijn vriend. Voor dit huisje hebben we daar wel een deel van nodig (voor de verbouwing).
Mijn vriend heeft niks over die bemoeienis gezegd, merkte wel enige irritatie bij hem en ben benieuwd hoe ver ze het hele huis uit zijn hoofd gepraat hebben dit weekend..
Ik ga eens een heel goed gesprek met hem voeren, het gaat wel om onze toekomst..
In principe hebben we het niet nodig, maar het is inmiddels wel geld van mijn vriend. Voor dit huisje hebben we daar wel een deel van nodig (voor de verbouwing).
Mijn vriend heeft niks over die bemoeienis gezegd, merkte wel enige irritatie bij hem en ben benieuwd hoe ver ze het hele huis uit zijn hoofd gepraat hebben dit weekend..
Ik ga eens een heel goed gesprek met hem voeren, het gaat wel om onze toekomst..
vrijdag 22 april 2011 om 11:24
vrijdag 22 april 2011 om 11:25
quote:Benthe22 schreef op 22 april 2011 @ 11:24:
Nou, die ton staat al op vriend zijn bankrekening en is met de jaren dus van hen afkomstig.. dus zij voelen het als financiele steun van hen en willen dus enige inspraak hebben..
Oh hier zou ik héél hard op de rem trappen. Als zij dat hem hebben gegeven is dat prachtig, maar ze hebben er natuurlijk nu geen 'zeggenschap' mee gekocht.
Nou, die ton staat al op vriend zijn bankrekening en is met de jaren dus van hen afkomstig.. dus zij voelen het als financiele steun van hen en willen dus enige inspraak hebben..
Oh hier zou ik héél hard op de rem trappen. Als zij dat hem hebben gegeven is dat prachtig, maar ze hebben er natuurlijk nu geen 'zeggenschap' mee gekocht.
I only get one shot at life - so I shoot to kill
vrijdag 22 april 2011 om 11:25
Ik zou het geld niet eens accepteren. Ik ben volwassen en moet mijn eigen broek op kunnen houden. Prima als (schoon)ouders willen sponseren met een wasmachine of een bank maar daar houdt het ook op.
Wat vind je zelf van het feit dat je schoonouders mede investeren? Is het geen betere optie om ze garant te laten staan indien jullie het geld echt nodig hebben?
Wat vind je zelf van het feit dat je schoonouders mede investeren? Is het geen betere optie om ze garant te laten staan indien jullie het geld echt nodig hebben?
vrijdag 22 april 2011 om 11:26
Ik zou die ton niet hoeven als je schoonouders hiermee helemaal bepalen hoe het gaat en in welk huis jullie 'mogen' wonen van ze!
Nee, je stelt je niet aan. Het wordt tijd voor een gesprek met je vriend waarin je duidelijk aangeeft hoe jij je hierin voelt.
Jullie gaan nu voor het eerst samenwonen? Waarom niet eerst samen iets huren, en dan eventueel kopen?
Nee, je stelt je niet aan. Het wordt tijd voor een gesprek met je vriend waarin je duidelijk aangeeft hoe jij je hierin voelt.
Jullie gaan nu voor het eerst samenwonen? Waarom niet eerst samen iets huren, en dan eventueel kopen?
vrijdag 22 april 2011 om 11:27
Tja, ze zeggen wel eens, wie betaald bepaald.
De vraag is of jij en je vriend dat willen.
Hoe zitten jullie daarin?
Je kunt natuurlijk ook vriendelijk bedanken voor het geld, en besluiten om eerst een jaar of 3 samen te gaan wonen. Leer eerst maar eens SAMEN leven, leer maar eens omgaan met het gedrag van je schoonouders in de praktijk, voordat jullie je vastleggen aan een huis waar de schoonouders flink hebben meebetaald.
Want hoe gaat het als de rozegeur en maneschijn is opgetrokken, en je in de zweetsokken en tl-lampen sfeer terecht komt?
En hoe willen jullie dat doen met de woonrechten op een eventueel te kopen huis? En wat als jullie uit elkaar gaan?
Is de helft van het huis dan van jou, of krijg je dan maar 1/3 omdat je schoonouders er met hun geld in zitten?
En hoe gaat het met een eventuele schuld die overblijft? Ben je dan wel aansprakelijk voor de helft? Oftewel, als er overwaarde is meetellen voor 1/3 en bij schuld voor 1/2 ?
Mijn eerste indruk: Niet doen. Niet met het geld van je schoonouders, niet in een koopwoning. Eerst gaan huren. Eerst leren wat je relatie daadwerkelijk voorstelt, voordat je je financiële verplichtingen op je hals haalt, waarvan je later alleen maar diep me in de shit terecht kunt komen.
De vraag is of jij en je vriend dat willen.
Hoe zitten jullie daarin?
Je kunt natuurlijk ook vriendelijk bedanken voor het geld, en besluiten om eerst een jaar of 3 samen te gaan wonen. Leer eerst maar eens SAMEN leven, leer maar eens omgaan met het gedrag van je schoonouders in de praktijk, voordat jullie je vastleggen aan een huis waar de schoonouders flink hebben meebetaald.
Want hoe gaat het als de rozegeur en maneschijn is opgetrokken, en je in de zweetsokken en tl-lampen sfeer terecht komt?
En hoe willen jullie dat doen met de woonrechten op een eventueel te kopen huis? En wat als jullie uit elkaar gaan?
Is de helft van het huis dan van jou, of krijg je dan maar 1/3 omdat je schoonouders er met hun geld in zitten?
En hoe gaat het met een eventuele schuld die overblijft? Ben je dan wel aansprakelijk voor de helft? Oftewel, als er overwaarde is meetellen voor 1/3 en bij schuld voor 1/2 ?
Mijn eerste indruk: Niet doen. Niet met het geld van je schoonouders, niet in een koopwoning. Eerst gaan huren. Eerst leren wat je relatie daadwerkelijk voorstelt, voordat je je financiële verplichtingen op je hals haalt, waarvan je later alleen maar diep me in de shit terecht kunt komen.
Vergeet niet, een “Ja, maar..” is eigenlijk een “nee, want...”
vrijdag 22 april 2011 om 11:28
Ik zou er to-taal geen trek in hebben, dit soort bemoeienis.
Ten eerste moet je het huis kopen waar júllie in willen wonen, niet een statusobject voor hun gerief.
Ten tweede kun je er donder op zeggen dat het met deze bemoeienis niet afgelopen zal zijn. Straks als je in dat huis woont krijg je bemoeienis met de keuken, met de inrichting, met het schilderwerk, met de tuin........allemaal onder het motto:"We hebben er aan meebetaald, we hebben toch het beste met jullie voor, je mag wel wat dankbaarder zijn dat we zo behulpzaam zijn"
Ik zou die ton echt niet hoeven. Dan maar een goedkoper huis of wat langer wachten.
Ten eerste moet je het huis kopen waar júllie in willen wonen, niet een statusobject voor hun gerief.
Ten tweede kun je er donder op zeggen dat het met deze bemoeienis niet afgelopen zal zijn. Straks als je in dat huis woont krijg je bemoeienis met de keuken, met de inrichting, met het schilderwerk, met de tuin........allemaal onder het motto:"We hebben er aan meebetaald, we hebben toch het beste met jullie voor, je mag wel wat dankbaarder zijn dat we zo behulpzaam zijn"
Ik zou die ton echt niet hoeven. Dan maar een goedkoper huis of wat langer wachten.
vrijdag 22 april 2011 om 11:29
quote:Benthe22 schreef op 22 april 2011 @ 11:24:
Ik ga eens een heel goed gesprek met hem voeren, het gaat wel om onze toekomst..
Reden te meer om te zorgen dat je het lopen onder de knie hebt voor je gaat rennen.
Je vriend gaat met JOU samenwonen. Jouw wensen zouden voorrang moeten hebben op die van zijn ouders. Daarmee bedoel ik niet dat alles wat jij wil maar moet gebeuren en dat zijn ouders in de plomp kunnen zakken. Maar wel dat de wensen van zijn ouders aangepast moeten worden en om jóuw wensen heen gevouwen moeten worden. En niet jóuw wensen aangepast en om die van zijn ouders heen gevouwen.
"Oefenen" met een bescheidener koophuis of een huurhuis geen optie? Dan kun je eerst de strijd over de aankleding van het huis en de tuin, het voeren van de huishouding en jullie financiële planning aan met je schoonouders. En als dan ieders grenzen en wensen duidelijk zijn, dàn die ton aanspreken en 'n groter/ander huis kopen.
Ik ga eens een heel goed gesprek met hem voeren, het gaat wel om onze toekomst..
Reden te meer om te zorgen dat je het lopen onder de knie hebt voor je gaat rennen.
Je vriend gaat met JOU samenwonen. Jouw wensen zouden voorrang moeten hebben op die van zijn ouders. Daarmee bedoel ik niet dat alles wat jij wil maar moet gebeuren en dat zijn ouders in de plomp kunnen zakken. Maar wel dat de wensen van zijn ouders aangepast moeten worden en om jóuw wensen heen gevouwen moeten worden. En niet jóuw wensen aangepast en om die van zijn ouders heen gevouwen.
"Oefenen" met een bescheidener koophuis of een huurhuis geen optie? Dan kun je eerst de strijd over de aankleding van het huis en de tuin, het voeren van de huishouding en jullie financiële planning aan met je schoonouders. En als dan ieders grenzen en wensen duidelijk zijn, dàn die ton aanspreken en 'n groter/ander huis kopen.
vrijdag 22 april 2011 om 11:30
quote:Snormel schreef op 22 april 2011 @ 11:28:
Ik zou er to-taal geen trek in hebben, dit soort bemoeienis.
Ten eerste moet je het huis kopen waar júllie in willen wonen, niet een statusobject voor hun gerief.
Ten tweede kun je er donder op zeggen dat het met deze bemoeienis niet afgelopen zal zijn. Straks als je in dat huis woont krijg je bemoeienis met de keuken, met de inrichting, met het schilderwerk, met de tuin........allemaal onder het motto:"We hebben er aan meebetaald, we hebben toch het beste met jullie voor, je mag wel wat dankbaarder zijn dat we zo behulpzaam zijn"
Ik zou die ton echt niet hoeven. Dan maar een goedkoper huis of wat langer wachten.
Inderdaad. Verschrikkelijk...
Misschien eerst eens samen iets gaan huren en eens kijken hoe het met jullie relatie gaat en zijn schoonouders.
Zo lang zijn jullie nu ook weer niet samen, zie dit als 'oefenen' voor als jullie straks echt een huis kopen want dan zit je ook echt aan die schoonouders vast.
Ik zou er to-taal geen trek in hebben, dit soort bemoeienis.
Ten eerste moet je het huis kopen waar júllie in willen wonen, niet een statusobject voor hun gerief.
Ten tweede kun je er donder op zeggen dat het met deze bemoeienis niet afgelopen zal zijn. Straks als je in dat huis woont krijg je bemoeienis met de keuken, met de inrichting, met het schilderwerk, met de tuin........allemaal onder het motto:"We hebben er aan meebetaald, we hebben toch het beste met jullie voor, je mag wel wat dankbaarder zijn dat we zo behulpzaam zijn"
Ik zou die ton echt niet hoeven. Dan maar een goedkoper huis of wat langer wachten.
Inderdaad. Verschrikkelijk...
Misschien eerst eens samen iets gaan huren en eens kijken hoe het met jullie relatie gaat en zijn schoonouders.
Zo lang zijn jullie nu ook weer niet samen, zie dit als 'oefenen' voor als jullie straks echt een huis kopen want dan zit je ook echt aan die schoonouders vast.
vrijdag 22 april 2011 om 11:31
Idd een heel goed gesprek met elkaar hebben. Wat jullie van elkaar verwachten en juist niet verwachten van jouw schoonouders.
bespreek ook vooraf de juridische kanten van een hypotheek. Op wiens naam de hypotheek komt. Maar ook de overlijdensdekking.
Ik had ooit schoonouders die wilden een exra clausule in de overlijdensdekking. Want stel dat hun zoon zou komen te overlijden dan zou ik begunstigde zijn, maar als ik daarna ook zou komen te overlijden zouden mijn ouders begunstigde zijn. Dan zouden zij niets krijgen !!!!!!!
Alles dus vooraf doornemen en dan mededelen aan je schoonouders zodat zij niet hun ideetjes in jullie maag kunnen schuiven.
bespreek ook vooraf de juridische kanten van een hypotheek. Op wiens naam de hypotheek komt. Maar ook de overlijdensdekking.
Ik had ooit schoonouders die wilden een exra clausule in de overlijdensdekking. Want stel dat hun zoon zou komen te overlijden dan zou ik begunstigde zijn, maar als ik daarna ook zou komen te overlijden zouden mijn ouders begunstigde zijn. Dan zouden zij niets krijgen !!!!!!!
Alles dus vooraf doornemen en dan mededelen aan je schoonouders zodat zij niet hun ideetjes in jullie maag kunnen schuiven.
vrijdag 22 april 2011 om 11:31
Ik zou nooit never niet een huis willen kopen waar anderen, dan mijn partner en ik, zeggenschap over hebben. Als je schoonouders nu al zo reageren, meid bereid je er maar vast op voor, dan word het de komende jaren nog een hel. Iedere verbouwing die jullie willen doen zullen ze inspraak over willen, de kleuren die je op de muur smeert. Of je de bank nu wel of niet tegen die muur aan zet, dat je toch beter vouwgordijnen kunt doen dan luxaflex.
Tijd dus om dit direct de kop in te drukken. Jij en je vriend kopen een huis en beslissen dus. Zij komen pas aan de beurt nadat het koopcontract getekend is. En bij de eerste afkraak opmerking die ze maken over jullie paleis, mogen ze direct de voordeur weer uit.
En verder zou ik me ook afvragen of je wel een huis wilt kopen met een vriend die zo onder de plak zit met zn ouders. je hoeft hier op Viva maar een paar topics te lezen om te weten hoe het kan lopen....Er zijn er vele jou voorgegaan, leer daar van!
Tijd dus om dit direct de kop in te drukken. Jij en je vriend kopen een huis en beslissen dus. Zij komen pas aan de beurt nadat het koopcontract getekend is. En bij de eerste afkraak opmerking die ze maken over jullie paleis, mogen ze direct de voordeur weer uit.
En verder zou ik me ook afvragen of je wel een huis wilt kopen met een vriend die zo onder de plak zit met zn ouders. je hoeft hier op Viva maar een paar topics te lezen om te weten hoe het kan lopen....Er zijn er vele jou voorgegaan, leer daar van!
vrijdag 22 april 2011 om 11:31
En overigens, je hóeft dat geld niet te accepteren, zelfs niet nu het al op de bankrekening staat.
Ik heb ook wel eens geld aan een familielid teruggegeven (OK, ging om een aanzienlijk kleiner bedrag maar toch een bedrag dat ik an sich erg goed kon gebruiken), omdat ik me onafhankelijk van diegene wilde voelen.
Dat heeft toen een hoop gedoe veroorzaakt, maar ik sta er nog altijd achter. Je zult maar moeten leven met het idee dat iemand zijn invloed op jouw leven gekocht heeft.
Ik heb ook wel eens geld aan een familielid teruggegeven (OK, ging om een aanzienlijk kleiner bedrag maar toch een bedrag dat ik an sich erg goed kon gebruiken), omdat ik me onafhankelijk van diegene wilde voelen.
Dat heeft toen een hoop gedoe veroorzaakt, maar ik sta er nog altijd achter. Je zult maar moeten leven met het idee dat iemand zijn invloed op jouw leven gekocht heeft.
vrijdag 22 april 2011 om 11:33
Woont je vriend nog bij zijn ouders? Laat hem dan eerst eens op zichzelf gaan wonen, zodat hij de kans kan grijpen om zelfstandig te worden.
Het geld heeft je vriend dus eigenlijk door de jaren heen gekregen van zijn ouders? Mocht hij daarmee doen wat hij wilde of moest hij dat sparen voor een huis? Het geld is van hem, zijn ouders hebben dus geen enkel recht om zich te bemoeien met de aankoop van het huis.
Praat met je vriend en laat hem een goed gesprek met zijn ouders hebben.
Het geld heeft je vriend dus eigenlijk door de jaren heen gekregen van zijn ouders? Mocht hij daarmee doen wat hij wilde of moest hij dat sparen voor een huis? Het geld is van hem, zijn ouders hebben dus geen enkel recht om zich te bemoeien met de aankoop van het huis.
Praat met je vriend en laat hem een goed gesprek met zijn ouders hebben.
vrijdag 22 april 2011 om 11:34
Ik snap dat zijn ouders het zien als hun geld, waarmee ze inspraak hebben "gekocht".
Laat je vriend om tafel gaan met zijn ouders waarbij hij verteld dat ze inderdaad eenmalig inspraak krijgen bij de aankoop van het huis. Ze krijgen een week de tijd om hun voorwaardes en beperking voor het gebruik van die ton voor het huis op papier te zetten.
Op basis daarvan kunnen jullie vervolgens de keuze maken om wel of niet te kiezen voor het gebruiken van die ton voor een huis.
Probeer het dus zo zakelijk mogelijk te maken en zo min mogelijk emoties erbij te betrekken.
Laat je vriend om tafel gaan met zijn ouders waarbij hij verteld dat ze inderdaad eenmalig inspraak krijgen bij de aankoop van het huis. Ze krijgen een week de tijd om hun voorwaardes en beperking voor het gebruik van die ton voor het huis op papier te zetten.
Op basis daarvan kunnen jullie vervolgens de keuze maken om wel of niet te kiezen voor het gebruiken van die ton voor een huis.
Probeer het dus zo zakelijk mogelijk te maken en zo min mogelijk emoties erbij te betrekken.
vrijdag 22 april 2011 om 11:34
Ga in Godsnaam huren!
Ik zie de bemoeienis van schoonouders nog wel voor flinke strubbelingen zorgen.
Eerst zorgen dat jullie samen een huishouden kunnen runnen zonder dat hij steeds naar z'n ouders rent/ z'n ouders zich met alles bemoeien.
Ik vind je alles behalve een verwend kreng. Jouw vader vind ik daarentegen kortzichtig denken.
Ik zie de bemoeienis van schoonouders nog wel voor flinke strubbelingen zorgen.
Eerst zorgen dat jullie samen een huishouden kunnen runnen zonder dat hij steeds naar z'n ouders rent/ z'n ouders zich met alles bemoeien.
Ik vind je alles behalve een verwend kreng. Jouw vader vind ik daarentegen kortzichtig denken.
Ja, dat vind ik echt.
