30 en woont nog thuis
zaterdag 1 mei 2010 om 19:26
Ik heb veel contact met een man van 30 die nog thuis woont. We hebben tot nu 3 dates gehad en die bevielen me heel erg goed. We hebben uitgesproken elkaar erg leuk te vinden en zullen elkaar zeker vaker gaan zien. Hij vertelde me direct dat hij nog bij zijn ouders woont. Op zich vind ik dat geen probleem, zo vind hij het geen enkel bezwaar dat ik een zoontje van 7 heb en dat ik nu nog niet wil dat hij hem ontmoet. Maar we wonen 200 kilometer bij elkaar vandaan. En hoewel sms en email contact erg leuk is wil ik eigenlijk wel wat meer, en hij ook. Mijn ouders wonen vlakbij hem maar daar kan ik hem ook niet laten komen want als ik daar ben is mijn zoontje er ook. Ik ben benieuwd of iemand hier ervaring mee heeft. En misschien heeft iemand tips?
zaterdag 1 mei 2010 om 19:58
Mijn eerste instinctieve reactie bij je OP was: 30 jaar en nog thuis wonen, dat is óf een nerd óf een verwend moederskindje óf een zuinige gierigaard. Dat is vast niet PC van me, maar ik vrees dat hier meestal wel een kern van waarheid in zit.
Hoe stel je dat trouwens voor je? Eerst gezellig een bakkie doen bij ma en pa en dan samen naar boven? Brrr, ik moet er echt niet aan denken.
Hoe stel je dat trouwens voor je? Eerst gezellig een bakkie doen bij ma en pa en dan samen naar boven? Brrr, ik moet er echt niet aan denken.
zaterdag 1 mei 2010 om 19:59
quote:Zamirah schreef op 01 mei 2010 @ 19:50:
Kom op zeg, een vent die op zijn 30ste nog geen eigen leven heeft opgebouwd, kansloos lijkt me dat.Maar misschien heeft hij er wel een goede reden voor? Misschien is een van zijn ouders hulpbehoevend? Misschien is hij zelf langdurig ziek of langdurig ziek geweest? Misschien heeft hij wel een boerderij samen met zijn ouders.... of misschien is hij inderdaad een moederskindje. Er zijn heel veel mogelijke scenario's waarbij het niet triest is dat hij nog thuiswoont.
Kom op zeg, een vent die op zijn 30ste nog geen eigen leven heeft opgebouwd, kansloos lijkt me dat.Maar misschien heeft hij er wel een goede reden voor? Misschien is een van zijn ouders hulpbehoevend? Misschien is hij zelf langdurig ziek of langdurig ziek geweest? Misschien heeft hij wel een boerderij samen met zijn ouders.... of misschien is hij inderdaad een moederskindje. Er zijn heel veel mogelijke scenario's waarbij het niet triest is dat hij nog thuiswoont.
zaterdag 1 mei 2010 om 20:04
quote:iris1969 schreef op 01 mei 2010 @ 19:58:
Mijn eerste instinctieve reactie bij je OP was: 30 jaar en nog thuis wonen, dat is óf een nerd óf een verwend moederskindje óf een zuinige gierigaard. Dat is vast niet PC van me, maar ik vrees dat hier meestal wel een kern van waarheid in zit.
Hoe stel je dat trouwens voor je? Eerst gezellig een bakkie doen bij ma en pa en dan samen naar boven? Brrr, ik moet er echt niet aan denken.
Tja, mijn broer is bijna dertig en woont ook nog steeds thuis, maar is toch geen van drieen. Hij heeft veel geld en tijd gestoken in het opzetten van eigen bedrijf, dat het er nog niet van gekomen is. En het is toch een leuke vent hoor, vindt zijn vriendin ook.
Maar goed, mijn moeder is ook vaak de hort op en verwacht ook niet dat ze samen koffie drinken ofzo, dus ze hebben privacy genoeg
Mijn eerste instinctieve reactie bij je OP was: 30 jaar en nog thuis wonen, dat is óf een nerd óf een verwend moederskindje óf een zuinige gierigaard. Dat is vast niet PC van me, maar ik vrees dat hier meestal wel een kern van waarheid in zit.
Hoe stel je dat trouwens voor je? Eerst gezellig een bakkie doen bij ma en pa en dan samen naar boven? Brrr, ik moet er echt niet aan denken.
Tja, mijn broer is bijna dertig en woont ook nog steeds thuis, maar is toch geen van drieen. Hij heeft veel geld en tijd gestoken in het opzetten van eigen bedrijf, dat het er nog niet van gekomen is. En het is toch een leuke vent hoor, vindt zijn vriendin ook.
Maar goed, mijn moeder is ook vaak de hort op en verwacht ook niet dat ze samen koffie drinken ofzo, dus ze hebben privacy genoeg
zaterdag 1 mei 2010 om 20:15
quote:LadyPhoxy schreef op 01 mei 2010 @ 20:04:
[...]
Tja, mijn broer is bijna dertig en woont ook nog steeds thuis, maar is toch geen van drieen. Hij heeft veel geld en tijd gestoken in het opzetten van eigen bedrijf, dat het er nog niet van gekomen is. En het is toch een leuke vent hoor, vindt zijn vriendin ook.
Maar goed, mijn moeder is ook vaak de hort op en verwacht ook niet dat ze samen koffie drinken ofzo, dus ze hebben privacy genoegDat kan natuurlijk best, maar hoe kan TO deze man nu echt leren kennen met haar kind en zijn ouders op haar lip? Dat lijkt me eerlijk gezegd niet makkelijk.
[...]
Tja, mijn broer is bijna dertig en woont ook nog steeds thuis, maar is toch geen van drieen. Hij heeft veel geld en tijd gestoken in het opzetten van eigen bedrijf, dat het er nog niet van gekomen is. En het is toch een leuke vent hoor, vindt zijn vriendin ook.
Maar goed, mijn moeder is ook vaak de hort op en verwacht ook niet dat ze samen koffie drinken ofzo, dus ze hebben privacy genoegDat kan natuurlijk best, maar hoe kan TO deze man nu echt leren kennen met haar kind en zijn ouders op haar lip? Dat lijkt me eerlijk gezegd niet makkelijk.
zaterdag 1 mei 2010 om 20:26
zaterdag 1 mei 2010 om 20:30
Wat een klets: 'deze zomer plannen hebben om zelfstandig te gaan wonen', 'het is er nog niet van gekomen'. Als je een bedrijf op kan zetten kan je toch ook je eigen (gehuurde) woonruimte betrekken? Dat kunnen studentjes van amper 18 jaar ook. Zo moeilijk is het niet, meubels etc in huis en tadaaaa... Klaar. Op je 30e nog in hotel Mama is een afknapper. Maar goed, ik zou me gaan abonneren op de nieuwsbrief van hotel.nl
zaterdag 1 mei 2010 om 20:36
zaterdag 1 mei 2010 om 20:38
Toen ik mijn vriend leerde kennen woonde hij ook nog bij zijn moeder en hij was toen 27 jaar.
Ik heb het nooit als probleem ervaren. We woonden ook 200 km uit elkaar en ik woonde op mezelf.
Hij kwam het ene weekend hier en het andere weekend ging ik naar hem toe. Meestal gingen we dan overdag samen dingen doen, bijv. winkelen of wandelen, uit eten of iets anders leuks doen in de omgeving.
Zijn moeder hield rekening met ons, maar ging haar eigen gang. Ze was bijvoorbeeld meestal al op pad als wij pas wakker werden. En wij hielden rekening met haar.
Na een jaar is mijn vriend een baan gaan zoeken in mijn omgeving en na nog een jaar is hij bij mij komen wonen.
Vanaf het begin heeft hij meegeholpen in het huishouden, hij deed de was etc. Echt geen mama's kindje, gierigaard of wat dan ook. Gewoon een schat van een vent waar ik nu al weer 7 jaar mee samen ben.
Ik heb het nooit als probleem ervaren. We woonden ook 200 km uit elkaar en ik woonde op mezelf.
Hij kwam het ene weekend hier en het andere weekend ging ik naar hem toe. Meestal gingen we dan overdag samen dingen doen, bijv. winkelen of wandelen, uit eten of iets anders leuks doen in de omgeving.
Zijn moeder hield rekening met ons, maar ging haar eigen gang. Ze was bijvoorbeeld meestal al op pad als wij pas wakker werden. En wij hielden rekening met haar.
Na een jaar is mijn vriend een baan gaan zoeken in mijn omgeving en na nog een jaar is hij bij mij komen wonen.
Vanaf het begin heeft hij meegeholpen in het huishouden, hij deed de was etc. Echt geen mama's kindje, gierigaard of wat dan ook. Gewoon een schat van een vent waar ik nu al weer 7 jaar mee samen ben.
zaterdag 1 mei 2010 om 20:44
quote:Naski schreef op 01 mei 2010 @ 20:38:
Toen ik mijn vriend leerde kennen woonde hij ook nog bij zijn moeder en hij was toen 27 jaar.
Ik heb het nooit als probleem ervaren. We woonden ook 200 km uit elkaar en ik woonde op mezelf.
Hij kwam het ene weekend hier en het andere weekend ging ik naar hem toe. Meestal gingen we dan overdag samen dingen doen, bijv. winkelen of wandelen, uit eten of iets anders leuks doen in de omgeving.
Zijn moeder hield rekening met ons, maar ging haar eigen gang. Ze was bijvoorbeeld meestal al op pad als wij pas wakker werden. En wij hielden rekening met haar.
Na een jaar is mijn vriend een baan gaan zoeken in mijn omgeving en na nog een jaar is hij bij mij komen wonen.
Vanaf het begin heeft hij meegeholpen in het huishouden, hij deed de was etc. Echt geen mama's kindje, gierigaard of wat dan ook. Gewoon een schat van een vent waar ik nu al weer 7 jaar mee samen ben.Mooi verhaal.
Toen ik mijn vriend leerde kennen woonde hij ook nog bij zijn moeder en hij was toen 27 jaar.
Ik heb het nooit als probleem ervaren. We woonden ook 200 km uit elkaar en ik woonde op mezelf.
Hij kwam het ene weekend hier en het andere weekend ging ik naar hem toe. Meestal gingen we dan overdag samen dingen doen, bijv. winkelen of wandelen, uit eten of iets anders leuks doen in de omgeving.
Zijn moeder hield rekening met ons, maar ging haar eigen gang. Ze was bijvoorbeeld meestal al op pad als wij pas wakker werden. En wij hielden rekening met haar.
Na een jaar is mijn vriend een baan gaan zoeken in mijn omgeving en na nog een jaar is hij bij mij komen wonen.
Vanaf het begin heeft hij meegeholpen in het huishouden, hij deed de was etc. Echt geen mama's kindje, gierigaard of wat dan ook. Gewoon een schat van een vent waar ik nu al weer 7 jaar mee samen ben.Mooi verhaal.
zaterdag 1 mei 2010 om 20:47
Ik had vorige week nog een discussie met een exemplaar wat op z'n 32e bij mutti thuis zit.
Hij vond het maar bekrompen dat ik daar op af zou knappen.
Het is immers toch logisch dat je ( opnieuw) thuis gaat wonen als dat financieel aantrekkelijk is? Je gaat toch niet huren of godbetert anti-kraak wonen? Dat is natuurlijk alleen voor armzalige types.
Hij vond het maar bekrompen dat ik daar op af zou knappen.
Het is immers toch logisch dat je ( opnieuw) thuis gaat wonen als dat financieel aantrekkelijk is? Je gaat toch niet huren of godbetert anti-kraak wonen? Dat is natuurlijk alleen voor armzalige types.