Relaties
alle pijlers
Achternaam Veranderen
zaterdag 25 mei 2019 om 13:20
Ik lees al jaren mee op dit forum en zit nu zelf met een probleem. Vandaar dat ik een account heb aangemaakt in de hoop op vergelijkbare ervaringen en misschien tips over het omgaan met schuldgevoelens.
Mijn ouders zijn uit elkaar sinds ik 3 ben. Sindsdien heb ik een band met mijn vader die door de jaren heen alsmaar verslechterd is. Als klein kind wilde ik al nooit naar hem toe, huilend aan de deurpost hing ik, omdat mijn vader nooit interesse in me toonde als ik er was. Het enige wat hij deed was blowen en slapen, de hele dag als ik er was. Ik moest mezelf dus vermaken en dit resulteerde zich in 7 uur non-stop op de bank tv kijken, met eten dat ik zelf uit de kastjes graaide. Het enige wat hij deed als ik er was, was: slapen, blowen, drugs dealen, zijn "plantjes" verzorgen, en "chocoladetaart" eten, waar ik geen hapje van mocht.
Hij heeft nooit alimentatie of ook maar iets betaald, of voor mij gezorgd. Nada. Hij had immers geen geld en de familie van mijn moeder had er genoeg van volgens hem.
Naarmate ik ouder werd ben ik ook steeds minder bij mijn vader op bezoek gegaan, soms zat er tussen twee bezoeken wel een half jaar of meer. En altijd bleef ik hoop houden, hoop dat hij zich als een vader zou gaan gedragen. Telkens werd ik teleurgesteld, nu weet ik beter en hoop ik op niks meer. Ik heb geen contact meer met hem en vind het wel prima zo.
Nu zit ik met het volgende. Ik heb zijn achternaam, maar eigenlijk wil ik niks meer van hem. Het liefst wil ik dus mijn achternaam veranderen naar die van mijn moeder, die altijd voor me gezorgd heeft. Ik weet dat het een administratieve rompslomp is en ik het overal zal moeten veranderen. Maar waar ik het meeste mee zit is dat schuldgevoel. Ik weet heel goed dat dit nergens op slaat, maar telkens ben ik bang voor zijn reactie. Of de reactie van de hele kant van die familie.
Hoe kan ik hier het beste mee omgaan? Moet ik hier lak aan hebben en gewoon doen wat ik zelf wil? Moet ik ze informeren? Of mijn achternaam maar gewoon behouden, omdat het maar een naam is? Ik weet het allemaal even niet zo goed meer en mijn gevoel stuurt me twee kanten uit.
Alvast bedankt voor het lezen van dit stuk en ik hoop ten zeerste dat jullie me kunnen helpen, al weet ik zelf niet helemaal waarmee.
Mijn ouders zijn uit elkaar sinds ik 3 ben. Sindsdien heb ik een band met mijn vader die door de jaren heen alsmaar verslechterd is. Als klein kind wilde ik al nooit naar hem toe, huilend aan de deurpost hing ik, omdat mijn vader nooit interesse in me toonde als ik er was. Het enige wat hij deed was blowen en slapen, de hele dag als ik er was. Ik moest mezelf dus vermaken en dit resulteerde zich in 7 uur non-stop op de bank tv kijken, met eten dat ik zelf uit de kastjes graaide. Het enige wat hij deed als ik er was, was: slapen, blowen, drugs dealen, zijn "plantjes" verzorgen, en "chocoladetaart" eten, waar ik geen hapje van mocht.
Hij heeft nooit alimentatie of ook maar iets betaald, of voor mij gezorgd. Nada. Hij had immers geen geld en de familie van mijn moeder had er genoeg van volgens hem.
Naarmate ik ouder werd ben ik ook steeds minder bij mijn vader op bezoek gegaan, soms zat er tussen twee bezoeken wel een half jaar of meer. En altijd bleef ik hoop houden, hoop dat hij zich als een vader zou gaan gedragen. Telkens werd ik teleurgesteld, nu weet ik beter en hoop ik op niks meer. Ik heb geen contact meer met hem en vind het wel prima zo.
Nu zit ik met het volgende. Ik heb zijn achternaam, maar eigenlijk wil ik niks meer van hem. Het liefst wil ik dus mijn achternaam veranderen naar die van mijn moeder, die altijd voor me gezorgd heeft. Ik weet dat het een administratieve rompslomp is en ik het overal zal moeten veranderen. Maar waar ik het meeste mee zit is dat schuldgevoel. Ik weet heel goed dat dit nergens op slaat, maar telkens ben ik bang voor zijn reactie. Of de reactie van de hele kant van die familie.
Hoe kan ik hier het beste mee omgaan? Moet ik hier lak aan hebben en gewoon doen wat ik zelf wil? Moet ik ze informeren? Of mijn achternaam maar gewoon behouden, omdat het maar een naam is? Ik weet het allemaal even niet zo goed meer en mijn gevoel stuurt me twee kanten uit.
Alvast bedankt voor het lezen van dit stuk en ik hoop ten zeerste dat jullie me kunnen helpen, al weet ik zelf niet helemaal waarmee.
zondag 26 mei 2019 om 16:49
Ik heb mijn hele middelbare schoolperiode nooit mijn achternaam gebruikt. Daar waar ik kon, vermeed ik hem. En anders schreef ik hem met walging op.
Op mijn achttiende wil ik er werk van maken om mijn achternaam te veranderen. Toen was het nog onderdeel van de procedure dat je er echt 'last' van moest hebben voordat je het mocht veranderen. 5 praatsessies waren het gevolg. Wel 5 praatsessies die mij volledig duidelijk maakte dat ik de naam wilde veranderen om aan hem te laten zien dat ik geen verbondenheid meer voelde, dat ik zijn gedrag verafschuwde en daarom niks meer met hem te maken wilde hebben.
Dat doorbreken van verbondenheid heb ik op een andere manier gedaan en ik ben gaan werken om trots te zijn op mijn naam en (een positieve) invulling gaan geven aan mijn naam.
Ik ben getrouwd en ik had mijn mans naam kunnen aannemen, waardoor ik in de dagelijkse praktijk mijn achternaam niet meer zou hoeven gebruiken, maar ik heb het niet gedaan. Ik ben wie ik ben, met mijn eigen voornaam en achternaam.
Op mijn achttiende wil ik er werk van maken om mijn achternaam te veranderen. Toen was het nog onderdeel van de procedure dat je er echt 'last' van moest hebben voordat je het mocht veranderen. 5 praatsessies waren het gevolg. Wel 5 praatsessies die mij volledig duidelijk maakte dat ik de naam wilde veranderen om aan hem te laten zien dat ik geen verbondenheid meer voelde, dat ik zijn gedrag verafschuwde en daarom niks meer met hem te maken wilde hebben.
Dat doorbreken van verbondenheid heb ik op een andere manier gedaan en ik ben gaan werken om trots te zijn op mijn naam en (een positieve) invulling gaan geven aan mijn naam.
Ik ben getrouwd en ik had mijn mans naam kunnen aannemen, waardoor ik in de dagelijkse praktijk mijn achternaam niet meer zou hoeven gebruiken, maar ik heb het niet gedaan. Ik ben wie ik ben, met mijn eigen voornaam en achternaam.
