Relaties
alle pijlers
Afhankelijk van vriend
woensdag 5 april 2017 om 12:27
Hoi,
Ik merk dat ik erg afhankelijk ben van mijn vriend. Het liefst wil ik dat wij elkaar elke week zoveel mogelijk zien. Natuurlijk is het logisch dat je in een relatie veel tijd met elkaar door wil brengen maar ik merk wel dat het bij mij voor problemen zorgt.
Deze week bijvoorbeeld zien we elkaar geen één dag, dit omdat hij druk is met werk en in het weekend naar vrienden gaat. Ik woon op kamers en studeer nog, dus doordeweeks naar hem toe gaan is al geen optie. Meestal komt hij doordeweeks altijd één avond bij mij langs. Elkaar een week niet zien hoeft natuurlijk helemaal geen probleem te zijn als je allebei druk bent met werk en studie.
Maar ik merk dat ik mij daar zo ontzettend slecht door voel. Als ik hoor dat wij elkaar een week niet zullen zien is mijn eerste reactie dan ook dat ik bijna in huilen uitbarst. Tevens reageer ik het vaak op hem af terwijl hij er natuurlijk ook niks aan kan doen als hij druk is met werk. Het is niet zo dat altijd maar alleen druk is met werk, we brengen ook echt genoeg tijd met elkaar samen door. Sommige periodes meer dan andere. Ik weet wel dat mijn gevoel niet helemaal eerlijk is maar ik kan er niks aan doen.
Ik weet niet zo goed wat ik met dit gevoel moet. Ik moet er voor zorgen dat ik me ook gelukkig kan voelen zonder hem in de buurt, ik zal aan mezelf moeten werken. Maar ik weet niet waar ik moet beginnen.. Kan dit gevoel te maken met een onderliggende reden, zoals niet tevreden over jezelf zijn en last van gevoelens van eenzaamheid? Ik wil er graag wat aan doen, want ik wil niet dat dit onze relatie kapot maakt..
Wat raden jullie mij aan om te doen in deze situatie?
Ik merk dat ik erg afhankelijk ben van mijn vriend. Het liefst wil ik dat wij elkaar elke week zoveel mogelijk zien. Natuurlijk is het logisch dat je in een relatie veel tijd met elkaar door wil brengen maar ik merk wel dat het bij mij voor problemen zorgt.
Deze week bijvoorbeeld zien we elkaar geen één dag, dit omdat hij druk is met werk en in het weekend naar vrienden gaat. Ik woon op kamers en studeer nog, dus doordeweeks naar hem toe gaan is al geen optie. Meestal komt hij doordeweeks altijd één avond bij mij langs. Elkaar een week niet zien hoeft natuurlijk helemaal geen probleem te zijn als je allebei druk bent met werk en studie.
Maar ik merk dat ik mij daar zo ontzettend slecht door voel. Als ik hoor dat wij elkaar een week niet zullen zien is mijn eerste reactie dan ook dat ik bijna in huilen uitbarst. Tevens reageer ik het vaak op hem af terwijl hij er natuurlijk ook niks aan kan doen als hij druk is met werk. Het is niet zo dat altijd maar alleen druk is met werk, we brengen ook echt genoeg tijd met elkaar samen door. Sommige periodes meer dan andere. Ik weet wel dat mijn gevoel niet helemaal eerlijk is maar ik kan er niks aan doen.
Ik weet niet zo goed wat ik met dit gevoel moet. Ik moet er voor zorgen dat ik me ook gelukkig kan voelen zonder hem in de buurt, ik zal aan mezelf moeten werken. Maar ik weet niet waar ik moet beginnen.. Kan dit gevoel te maken met een onderliggende reden, zoals niet tevreden over jezelf zijn en last van gevoelens van eenzaamheid? Ik wil er graag wat aan doen, want ik wil niet dat dit onze relatie kapot maakt..
Wat raden jullie mij aan om te doen in deze situatie?
woensdag 5 april 2017 om 12:32
Dus je hebt normaal ook last van onzekerheden en kun je slecht tegen alleen zijn of is dat pas zo sinds jullie een relatie hebben? Als het nieuw is, kan het er dan niet gewoon aan liggen dat je hoteldebotel bent van je vriend.
Maar als je er altijd al last van hebt, misschien eens langs de huisarts gaan? Die kan je doorsturen naar iemand die je handvatten kan geven, hoe er mee om te gaan en soms lucht het gewoon op om met een professional te praten.
Maar als je er altijd al last van hebt, misschien eens langs de huisarts gaan? Die kan je doorsturen naar iemand die je handvatten kan geven, hoe er mee om te gaan en soms lucht het gewoon op om met een professional te praten.
Als klagen telde als werk, dan had mijn ex zich ook moeiteloos een Mercedes kunnen veroorloven.
woensdag 5 april 2017 om 12:35
Ik denk dat je eerst moet leren blij te zijn met jezelf, jezelf goed leren vermaken. En je afvragen waarom je je zo afhankelijk maakt van een ander. Want dit gaat vroeg of laat je relatie kapot maken. Een ander is nooit verantwoordelijk voor jouw vertier en geluk. Als je zelf niet uit deze modus komt komen, zou ik er hulp bij zoeken. Want als je steviger in je schoenen staat, wordt het leven een stuk leuker!
woensdag 5 april 2017 om 12:35
"Ik woon op kamers en studeer nog, dus doordeweeks naar hem toe gaan is al geen optie."
Waarom niet? Ik ben dan wel geen student, maar woon nog in een studentenhuis. En mijn vriend ook. Wij zien elkaar ook gewoon doordeweeks als we moeten werken. Juist als student kan dat toch makkelijk, omdat je meestal een OV hebt en er niet elke dag vroeg uit moet.
Buiten dat: hier op het forum vindt iedereen altijd dat je totaal onafhankelijk moet zijn en dat je je partner niet nodig dient te hebben etc. Noem mij maar ouderwets, maar ik vind niets mis met een beetje afhankelijkheid. Als je elkaar een week niet ziet, kan ik me best voorstellen dat dat niet leuk is. Ik zie mijn vriend deze periode ook weinig en dat vind ik ook jammer.
Het wordt anders als het echt je dagelijks leven in de weg gaat zitten. Heb je vriendinnen? Vrienden? Hobbies? Een leuke bijbaan? Studiegenoten waar je mee omgaat? Sport je? Als je zelf zorgt voor een leuk leven, gevuld met leuke activiteiten en mensen om je heen, heb je je vriend ook niet zo 'nodig' en zul je hem minder missen.
Waarom niet? Ik ben dan wel geen student, maar woon nog in een studentenhuis. En mijn vriend ook. Wij zien elkaar ook gewoon doordeweeks als we moeten werken. Juist als student kan dat toch makkelijk, omdat je meestal een OV hebt en er niet elke dag vroeg uit moet.
Buiten dat: hier op het forum vindt iedereen altijd dat je totaal onafhankelijk moet zijn en dat je je partner niet nodig dient te hebben etc. Noem mij maar ouderwets, maar ik vind niets mis met een beetje afhankelijkheid. Als je elkaar een week niet ziet, kan ik me best voorstellen dat dat niet leuk is. Ik zie mijn vriend deze periode ook weinig en dat vind ik ook jammer.
Het wordt anders als het echt je dagelijks leven in de weg gaat zitten. Heb je vriendinnen? Vrienden? Hobbies? Een leuke bijbaan? Studiegenoten waar je mee omgaat? Sport je? Als je zelf zorgt voor een leuk leven, gevuld met leuke activiteiten en mensen om je heen, heb je je vriend ook niet zo 'nodig' en zul je hem minder missen.
woensdag 5 april 2017 om 12:35
Maar zien jullie elkaar dan 1 week, dus 7 dagen niet? Of bedoel je dat je hem deze week (tot en met zondag) niet meer kan zien, en dat de volgende optie pas weer volgende week donderdag of zo is? Wat dus al bijna 2 weken is.
Ik zie mijn vriend sowieso meestal maar 1 keer in de week, maar no way dat wij die ene keer dus volledig afzeggen. Als we het allebei even heel erg druk hebben, dan zorgen we er iniedergeval voor dat we elkaar ergens een avond 2 uurtjes kunnen zien of zo. Komt gelukkig bijna nooit voor.
Maar ik snap je dus wel. Als ik hem eigenlijk pas weer na 2 weken zou zien, nee sorry dat is voor mij echt te lang . Heeft mijn inziens niets met afhankelijkheid te maken eigenlijk. Ik bedoel, als je vriend op reis gaat of zo is het normaal om elkaar een paar weken niet te zien natuurlijk. Maar ik kan mij eerlijk gezegd niet zo goed voorstellen dat je niet één klein momentje voor elkaar kan vinden als jullie beiden gewoon "thuis" zijn.
En waarom kan jij doordeweeks niet? Je studie is niet van 8 sochtends tot 10 savonds in de schoolbanken zitten neem ik aan, toch? Dus het vergt ook wel een beetje flexibiliteit vanuit jouw kant.
Ik zie mijn vriend sowieso meestal maar 1 keer in de week, maar no way dat wij die ene keer dus volledig afzeggen. Als we het allebei even heel erg druk hebben, dan zorgen we er iniedergeval voor dat we elkaar ergens een avond 2 uurtjes kunnen zien of zo. Komt gelukkig bijna nooit voor.
Maar ik snap je dus wel. Als ik hem eigenlijk pas weer na 2 weken zou zien, nee sorry dat is voor mij echt te lang . Heeft mijn inziens niets met afhankelijkheid te maken eigenlijk. Ik bedoel, als je vriend op reis gaat of zo is het normaal om elkaar een paar weken niet te zien natuurlijk. Maar ik kan mij eerlijk gezegd niet zo goed voorstellen dat je niet één klein momentje voor elkaar kan vinden als jullie beiden gewoon "thuis" zijn.
En waarom kan jij doordeweeks niet? Je studie is niet van 8 sochtends tot 10 savonds in de schoolbanken zitten neem ik aan, toch? Dus het vergt ook wel een beetje flexibiliteit vanuit jouw kant.
''The sea, once it casts its spell, holds on in its net of wonder forever.''
woensdag 5 april 2017 om 12:47
Hij woont op dit moment weer bij zijn ouders, na 4 jaar op kamers gewoond te hebben. Dit is voor mij met OV 2 uur heen reizen en 2 uur terug reizen, dat maakt het al een stukje lastiger als je maar beperkte tijd hebt. Tevens zitten zijn ouders er niet op te wachten dat ik daar doordeweeks langs kom, dus dat houdt mij eigenlijk ook wel erg tegen.
Inmiddels zijn wij binnen drie jaar samen, dus het ligt echt vooral aan mij zelf. Niet dat onze relatie net nieuw is.
Ik denk inderdaad het grootste probleem is dat ik naast mijn studie niet heel erg veel te doen heb, of voor mijn gevoel weinig te doen heb. Ik sport wel en heb een goede vriendin waar ik regelmatig mee afspreek. Maar toch ik blijf me heel vaak eenzaam voelen.
Ik trek het mij bijvoorbeeld heel erg aan als hij dit weekend met vrienden opstap gaat, maar ik zit in principe heel het weekend thuis omdat ik niemand heb om mee af te spreken. Tuurlijk doe ik ook wel dingen in dat weekend, en zit ik niet heel het weekend binnen maar dat zijn dan vaak dingen die ik in mijn eentje doe of samen met mijn ouders. Ik wil dit wel graag doorbreken en wat socialer gaan leven, maar dit vind ik erg lastig.
Inmiddels zijn wij binnen drie jaar samen, dus het ligt echt vooral aan mij zelf. Niet dat onze relatie net nieuw is.
Ik denk inderdaad het grootste probleem is dat ik naast mijn studie niet heel erg veel te doen heb, of voor mijn gevoel weinig te doen heb. Ik sport wel en heb een goede vriendin waar ik regelmatig mee afspreek. Maar toch ik blijf me heel vaak eenzaam voelen.
Ik trek het mij bijvoorbeeld heel erg aan als hij dit weekend met vrienden opstap gaat, maar ik zit in principe heel het weekend thuis omdat ik niemand heb om mee af te spreken. Tuurlijk doe ik ook wel dingen in dat weekend, en zit ik niet heel het weekend binnen maar dat zijn dan vaak dingen die ik in mijn eentje doe of samen met mijn ouders. Ik wil dit wel graag doorbreken en wat socialer gaan leven, maar dit vind ik erg lastig.
woensdag 5 april 2017 om 12:48
Het niet leuk vinden dat jullie elkaar een week niet zien vind ik niet afhankelijk zijn hoor, is zelfs heel normaal.
Je op hem afreageren is natuurlijk een slecht idee want dan zorg je er niet echt voor dat hij met plezier uitkijkt naar jullie volgende ontmoeting en extra zijn best gaat doen om toch wat tijd voor jullie vrij te maken.
Vind het dus gerust jammer maar ga daarvoor niet vervelend doen of je heel slecht voelen.
Je op hem afreageren is natuurlijk een slecht idee want dan zorg je er niet echt voor dat hij met plezier uitkijkt naar jullie volgende ontmoeting en extra zijn best gaat doen om toch wat tijd voor jullie vrij te maken.
Vind het dus gerust jammer maar ga daarvoor niet vervelend doen of je heel slecht voelen.
woensdag 5 april 2017 om 12:51
Gaan je studiegenoten niet soms wat doen met zijn alle? Bij mij op school ging er regelmatig een groep stappen, en daar kon je altijd bij aanhaken.
Verder werkte we veel in projectgroepen. Daar werd soms ook een feestje van gemaakt door bijvoorbeeld een pizza vergadering te houden of eens een overleg op een terrasje te doen. Misschien kun je zelf ook wel zulke dingen initiëren. Mij deed dat wel goed destijds, ben een stuk socialer geworden. Voelde me echt een kuiken toen ik aan mijn studie begon.
Verder werkte we veel in projectgroepen. Daar werd soms ook een feestje van gemaakt door bijvoorbeeld een pizza vergadering te houden of eens een overleg op een terrasje te doen. Misschien kun je zelf ook wel zulke dingen initiëren. Mij deed dat wel goed destijds, ben een stuk socialer geworden. Voelde me echt een kuiken toen ik aan mijn studie begon.
woensdag 5 april 2017 om 12:51
Ik denk dat je daar wat aan moet doen. Als jij ook gewoon een leuk leven hebt, dan heb je je vriend daarin minder nodig. Die wrok of jaloezie gaat namelijk tegen je werken.
Ik herken het wel hoor, ik heb ook zo'n fase gehad toen ik net verhuisd was. Mijn vriend heeft wel 30 vrienden die hij ook allemaal zeer regelmatig ziet. Hij heeft ook de energie om elk vrij moment iets te ondernemen met anderen. Inmiddels heb ik het zelf ook gewoon leuk voor elkaar wat betreft hobbies en vrienden en dat maakt wel verschil, want eerst kon ik best jaloers op hem reageren of het hem kwalijk nemen. Daar ben ik dus wat aan gaan doen.
Wat zou je zelf willen? Heb je wel vrienden in je studentenstad of juist op de plek waar je ouders wonen? Heb je een bijbaan, een sport of hobbies? Hoe zou je ervoor kunnen zorgen dat je je minder eenzaam voelt?
Ik herken het wel hoor, ik heb ook zo'n fase gehad toen ik net verhuisd was. Mijn vriend heeft wel 30 vrienden die hij ook allemaal zeer regelmatig ziet. Hij heeft ook de energie om elk vrij moment iets te ondernemen met anderen. Inmiddels heb ik het zelf ook gewoon leuk voor elkaar wat betreft hobbies en vrienden en dat maakt wel verschil, want eerst kon ik best jaloers op hem reageren of het hem kwalijk nemen. Daar ben ik dus wat aan gaan doen.
Wat zou je zelf willen? Heb je wel vrienden in je studentenstad of juist op de plek waar je ouders wonen? Heb je een bijbaan, een sport of hobbies? Hoe zou je ervoor kunnen zorgen dat je je minder eenzaam voelt?
woensdag 5 april 2017 om 12:56
Wat doe je naast werken en studeren? Studeer je elke avond, de hele avond? Of spreek je ook met andere mensen af? Sport je of heb je andere hobbies? Als je vriend je enige sociale leven is, dan kan ik me voorstellen dat het erg rot is als dat wegvalt. Ik zou dan toch investeren in meer contacten, zodat je sociale kring groter wordt.
Ik vind het overigens normaal om je vriend te missen. Maar als hij eens niet kan kun je het natuurlijk ook leuk maken voor jezelf. Als dat nu niet lukt zou ik daar in investeren.
Is je vriend alleen dit weekend druk of elk weekend? Want dat laatste zou ik niet leuk vinden. Ik zou elkaar toch wel regelmatig in het weekend willen zien.
Ik vind het overigens normaal om je vriend te missen. Maar als hij eens niet kan kun je het natuurlijk ook leuk maken voor jezelf. Als dat nu niet lukt zou ik daar in investeren.
Is je vriend alleen dit weekend druk of elk weekend? Want dat laatste zou ik niet leuk vinden. Ik zou elkaar toch wel regelmatig in het weekend willen zien.
woensdag 5 april 2017 om 13:01
quote:lunaleeflang schreef op 05 april 2017 @ 12:35:
"Ik woon op kamers en studeer nog, dus doordeweeks naar hem toe gaan is al geen optie."
Waarom niet? Ik ben dan wel geen student, maar woon nog in een studentenhuis. En mijn vriend ook. Wij zien elkaar ook gewoon doordeweeks als we moeten werken. Juist als student kan dat toch makkelijk, omdat je meestal een OV hebt en er niet elke dag vroeg uit moet.
Buiten dat: hier op het forum vindt iedereen altijd dat je totaal onafhankelijk moet zijn en dat je je partner niet nodig dient te hebben etc. Noem mij maar ouderwets, maar ik vind niets mis met een beetje afhankelijkheid. Als je elkaar een week niet ziet, kan ik me best voorstellen dat dat niet leuk is. Ik zie mijn vriend deze periode ook weinig en dat vind ik ook jammer.
Het wordt anders als het echt je dagelijks leven in de weg gaat zitten. Heb je vriendinnen? Vrienden? Hobbies? Een leuke bijbaan? Studiegenoten waar je mee omgaat? Sport je? Als je zelf zorgt voor een leuk leven, gevuld met leuke activiteiten en mensen om je heen, heb je je vriend ook niet zo 'nodig' en zul je hem minder missen.
Hier ben ik het erg mee eens. Dat sfeertje op het forum herken ik. Ik vind het ook erg lastig zonder mijn man, mis hem erg als hij er niet is, en dat is prima. Sterker nog ik zou dat niet anders willen. Ik heb hem
Nog nooit een week niet gezien en dat gaan we niet doen ook! Ik snap je dus. "Afhankelijk" zijn hoeft niet slecht te zijn, alles hangt af van de mate waarin. Ga gewoon lekker wat vaker doordeweeks naar hem toe, waarom doe je dat niet?
"Ik woon op kamers en studeer nog, dus doordeweeks naar hem toe gaan is al geen optie."
Waarom niet? Ik ben dan wel geen student, maar woon nog in een studentenhuis. En mijn vriend ook. Wij zien elkaar ook gewoon doordeweeks als we moeten werken. Juist als student kan dat toch makkelijk, omdat je meestal een OV hebt en er niet elke dag vroeg uit moet.
Buiten dat: hier op het forum vindt iedereen altijd dat je totaal onafhankelijk moet zijn en dat je je partner niet nodig dient te hebben etc. Noem mij maar ouderwets, maar ik vind niets mis met een beetje afhankelijkheid. Als je elkaar een week niet ziet, kan ik me best voorstellen dat dat niet leuk is. Ik zie mijn vriend deze periode ook weinig en dat vind ik ook jammer.
Het wordt anders als het echt je dagelijks leven in de weg gaat zitten. Heb je vriendinnen? Vrienden? Hobbies? Een leuke bijbaan? Studiegenoten waar je mee omgaat? Sport je? Als je zelf zorgt voor een leuk leven, gevuld met leuke activiteiten en mensen om je heen, heb je je vriend ook niet zo 'nodig' en zul je hem minder missen.
Hier ben ik het erg mee eens. Dat sfeertje op het forum herken ik. Ik vind het ook erg lastig zonder mijn man, mis hem erg als hij er niet is, en dat is prima. Sterker nog ik zou dat niet anders willen. Ik heb hem
Nog nooit een week niet gezien en dat gaan we niet doen ook! Ik snap je dus. "Afhankelijk" zijn hoeft niet slecht te zijn, alles hangt af van de mate waarin. Ga gewoon lekker wat vaker doordeweeks naar hem toe, waarom doe je dat niet?
woensdag 5 april 2017 om 13:04
allereerst....je gevoel is wat het is
het is in jou maar je bent het niet
je voelt je soms afhankelijk
of het nou eerlijk is of niet
dat gevoel is er
wat goed dat je hierbij stilstaat
velen doen dat niet
ik zou niet meteen in oplossingen denken maar eerst aan bewustwording
erbij stilstaan
als je voelt dat het zich aandient..ontvang het...ipv naar praktische oplossingen te zoeken
als je dat doet ...krijg je als het ware doorwat er onder ligt .. bijv. ik wil bevestiging, of ik ben bang alleen te zijn, ik zoek zekerheid etc.
duurt wel soms even
is niet leuk of prettig
WEL waardevol.
het is in jou maar je bent het niet
je voelt je soms afhankelijk
of het nou eerlijk is of niet
dat gevoel is er
wat goed dat je hierbij stilstaat
velen doen dat niet
ik zou niet meteen in oplossingen denken maar eerst aan bewustwording
erbij stilstaan
als je voelt dat het zich aandient..ontvang het...ipv naar praktische oplossingen te zoeken
als je dat doet ...krijg je als het ware doorwat er onder ligt .. bijv. ik wil bevestiging, of ik ben bang alleen te zijn, ik zoek zekerheid etc.
duurt wel soms even
is niet leuk of prettig
WEL waardevol.
--
woensdag 5 april 2017 om 13:12
woensdag 5 april 2017 om 13:57
quote:lunaleeflang schreef op 05 april 2017 @ 12:35:
"Ik woon op kamers en studeer nog, dus doordeweeks naar hem toe gaan is al geen optie."
Waarom niet? Ik ben dan wel geen student, maar woon nog in een studentenhuis. En mijn vriend ook. Wij zien elkaar ook gewoon doordeweeks als we moeten werken. Juist als student kan dat toch makkelijk, omdat je meestal een OV hebt en er niet elke dag vroeg uit moet.
Buiten dat: hier op het forum vindt iedereen altijd dat je totaal onafhankelijk moet zijn en dat je je partner niet nodig dient te hebben etc. Noem mij maar ouderwets, maar ik vind niets mis met een beetje afhankelijkheid. Als je elkaar een week niet ziet, kan ik me best voorstellen dat dat niet leuk is. Ik zie mijn vriend deze periode ook weinig en dat vind ik ook jammer.
Het wordt anders als het echt je dagelijks leven in de weg gaat zitten. Heb je vriendinnen? Vrienden? Hobbies? Een leuke bijbaan? Studiegenoten waar je mee omgaat? Sport je? Als je zelf zorgt voor een leuk leven, gevuld met leuke activiteiten en mensen om je heen, heb je je vriend ook niet zo 'nodig' en zul je hem minder missen.Inderdaad. Mijn vriend en ik waren ook geen student, maar woonden wel allebei nog in een studentenhuis.
"Ik woon op kamers en studeer nog, dus doordeweeks naar hem toe gaan is al geen optie."
Waarom niet? Ik ben dan wel geen student, maar woon nog in een studentenhuis. En mijn vriend ook. Wij zien elkaar ook gewoon doordeweeks als we moeten werken. Juist als student kan dat toch makkelijk, omdat je meestal een OV hebt en er niet elke dag vroeg uit moet.
Buiten dat: hier op het forum vindt iedereen altijd dat je totaal onafhankelijk moet zijn en dat je je partner niet nodig dient te hebben etc. Noem mij maar ouderwets, maar ik vind niets mis met een beetje afhankelijkheid. Als je elkaar een week niet ziet, kan ik me best voorstellen dat dat niet leuk is. Ik zie mijn vriend deze periode ook weinig en dat vind ik ook jammer.
Het wordt anders als het echt je dagelijks leven in de weg gaat zitten. Heb je vriendinnen? Vrienden? Hobbies? Een leuke bijbaan? Studiegenoten waar je mee omgaat? Sport je? Als je zelf zorgt voor een leuk leven, gevuld met leuke activiteiten en mensen om je heen, heb je je vriend ook niet zo 'nodig' en zul je hem minder missen.Inderdaad. Mijn vriend en ik waren ook geen student, maar woonden wel allebei nog in een studentenhuis.
woensdag 5 april 2017 om 14:16
quote:Cadance schreef op 05 april 2017 @ 13:12:
Dus je voelt je verdrietig omdat je je vriend een tijdje niet ziet. Volgens mij ben je gewoon verliefd en mis je hem En hoe kom je aan het idee dat je dan afhankelijk bent? Heb je dat zelf bedacht?
Ik heb, denk ik ongeveer een half jaar geleden, twee gesprekken gehad bij een ggz instelling. Daar kwam toen naar voren dat zij mij de stempel 'afhankelijke persoonlijkheidsstoornis' gaven. Daardoor heb ik misschien wel te snel het idee dat ik afhankelijk ben. Maar dat idee van afhankelijk komt vooral doordat hij het grootste gedeelte van mijn sociale leven is en ik me rot voel als ik hem te weinig zie.
Eigenlijk heb ik op geen enkele plek echt vrienden, de plek waar mijn ouders wonen iig helemaal niet meer. Toch ben ik daar wel vaak in de weekenden omdat de paar sociale contacten die ik mijn studentenstad heb er ook niet in het weekend zijn. Mijn beste vriendin, met wie ik wel regelmatig afspraak, woont op 1.5 uur reizen van mij vandaan. Wij proberen wel vaak leuke dingen te doen, maar dat is lastig qua reistijd en zij heeft natuurlijk ook niet altijd tijd.
Doordeweeks ga ik eigenlijk nooit langs omdat de heenweg voor mij al 2 uur reizen is met het OV, tevens zitten zijn ouders er niet om te springen. Vooral dat laatste houdt mij erg tegen.
Inprincipe is hij ook vaak de zaterdag aan het werk, dus dan blijft alleen de zondag over dat we echt tijd met zijn tweetjes door kunnen brengen.
Dus je voelt je verdrietig omdat je je vriend een tijdje niet ziet. Volgens mij ben je gewoon verliefd en mis je hem En hoe kom je aan het idee dat je dan afhankelijk bent? Heb je dat zelf bedacht?
Ik heb, denk ik ongeveer een half jaar geleden, twee gesprekken gehad bij een ggz instelling. Daar kwam toen naar voren dat zij mij de stempel 'afhankelijke persoonlijkheidsstoornis' gaven. Daardoor heb ik misschien wel te snel het idee dat ik afhankelijk ben. Maar dat idee van afhankelijk komt vooral doordat hij het grootste gedeelte van mijn sociale leven is en ik me rot voel als ik hem te weinig zie.
Eigenlijk heb ik op geen enkele plek echt vrienden, de plek waar mijn ouders wonen iig helemaal niet meer. Toch ben ik daar wel vaak in de weekenden omdat de paar sociale contacten die ik mijn studentenstad heb er ook niet in het weekend zijn. Mijn beste vriendin, met wie ik wel regelmatig afspraak, woont op 1.5 uur reizen van mij vandaan. Wij proberen wel vaak leuke dingen te doen, maar dat is lastig qua reistijd en zij heeft natuurlijk ook niet altijd tijd.
Doordeweeks ga ik eigenlijk nooit langs omdat de heenweg voor mij al 2 uur reizen is met het OV, tevens zitten zijn ouders er niet om te springen. Vooral dat laatste houdt mij erg tegen.
Inprincipe is hij ook vaak de zaterdag aan het werk, dus dan blijft alleen de zondag over dat we echt tijd met zijn tweetjes door kunnen brengen.
woensdag 5 april 2017 om 14:30
Ik denk helemaal niet dat je een stoornis hebt. Ik denk dat je zou moeten kijken hoe je wat meer mensen kunt leren kennen. Als je ieder weekend weer naar je ouders gaat, bouw je in je studentenstad zelf niets op. Gaan jullie nooit eens na een collega het café in? Ga je nooit eens samen met een studiegenoot blokken voor je tentamens? Is een studentenvereniging of een sportvereniging (bijv. roeien) waar je lid van kunt worden? Probeer je wereld daar te vergroten, je op je huidige woonplek te richten, daar je eigen leven op te bouwen. Dat is spannend en soms zelfs ronduit eng, maar denk eens in mogelijkheden ipv in belemmeringen. Dan heb je straks het beste van twee werelden: je eigen plek in de stad waar je woont (en waar je nu alleen studeert en logeert), èn je vriend!
woensdag 5 april 2017 om 15:12
quote:Vivavivi schreef op 05 april 2017 @ 14:51:
Eehm de GGZ heeft toch niet voor niets die diagnose?
Het verwoorden als een stempel klinkt alsof je het niet serieus neemt TO.Niet serieus nemen? Ze vraagt hier om advies en zegt zelf dat ze te afhankelijk is. Ze neemt het wel degelijk serieus. Ik zei dat het niet per se een stoornis hoeft te zijn..
Eehm de GGZ heeft toch niet voor niets die diagnose?
Het verwoorden als een stempel klinkt alsof je het niet serieus neemt TO.Niet serieus nemen? Ze vraagt hier om advies en zegt zelf dat ze te afhankelijk is. Ze neemt het wel degelijk serieus. Ik zei dat het niet per se een stoornis hoeft te zijn..
woensdag 5 april 2017 om 17:50
Twee gesprekken en er wordt geconcludeerd dat je een stoornis hebt? Daar zou ik dus niet teveel waarde aan hechten. Ik kan me heel goed voorstellen dat je het niet tof vindt als je elkaar meer dan een week niet ziet en dat je het leuk zou vinden als jullie allebei tijd voor elkaar vrij maken. Waarom zou je die verwachting niet mogen hebben? Als jouw vriend daar heel anders over denkt dan kun je je afvragen of jullie wel bij elkaar passen.
woensdag 5 april 2017 om 18:34
Even los van al dan niet een diagnose en dat ik me kan voorstellen dat het niet leuk is om je vriend een week niet te zien, klinkt het alsof het tijd is om invulling aan je eigen leven te geven en daarvoor niet te leunen op anderen. Probeer zelf een sociale kring op te bouwen, via studie, sporten, werk of je studentenhuis. Het zal even tijd kosten, maar echt, als je er wat tijd in investeert gaat het daarna vanzelf.