Relaties
alle pijlers
Allergie voor ex?
donderdag 31 januari 2019 om 22:18
Dus ja, na lang nagedacht te hebben met een aantal post hier op het forum toch de beslissing genomen om het uit te maken. Het is nu een maand uit en heb mijn ex geappt om te vragen wanneer we spullen kunnen wisselen, maar toen ik een datum ging vast zetten werd ik echt heel misselijk. Deze misselijkheid had ik ook voordat ik het uit had gemaakt. Het leek net alsof alle stress van de periode weer terug kwam.
Is het mogelijk om een allergie tegen een persoon te creëeren? Hebben andere mensen dit ook gehad/ is het herkenbaar?
Is het mogelijk om een allergie tegen een persoon te creëeren? Hebben andere mensen dit ook gehad/ is het herkenbaar?
donderdag 31 januari 2019 om 22:59
hopelijk over zijn schoenen...wijzermetdejaren schreef: ↑31-01-2019 22:25Gewoon echt van spanning, hij ging zo tegen mij tekeer dat ik er van over mijn nek ging..
donderdag 31 januari 2019 om 23:35
Jaaaa echt, dit herken ik. Van een ex waarmee het allang uit is (denk aan langer dan een jaar) staan hier nog steeds spullen, best duur en helaas ook groot en zwaar, opsturen is peperduur. Pas weer een appje of hij het kan komen halen *zucht*
Echt zó geen zin in, wordt alweer geïrriteerd als ik denk aan waarom het uit is gegaan. Als ik nu afspreek is mijn hele weekend verpest, en er valt wat mij betreft niks uit te praten. Hij wil me namelijk ook nog één keer spreken.
Ik vind het nog rot voor hem ook, hij snapt echt niet dat we niet bij elkaar passen en hoopt dat het ooit weer goed komt. Egnie!!
Zelf brengen is ook geen optie: hij is verhuisd naar de andere kant van het land, kan het ook moeilijk aan iemand vragen om die reden.. balen!
Na zo'n lange rit nog geen kop koffie aanbieden vind ik weer overdreven onaardig maar ik wil hem gewoon nooit meer zien of spreken. Maar die spullen moeten echt terug.
Echt zó geen zin in, wordt alweer geïrriteerd als ik denk aan waarom het uit is gegaan. Als ik nu afspreek is mijn hele weekend verpest, en er valt wat mij betreft niks uit te praten. Hij wil me namelijk ook nog één keer spreken.
Ik vind het nog rot voor hem ook, hij snapt echt niet dat we niet bij elkaar passen en hoopt dat het ooit weer goed komt. Egnie!!
Zelf brengen is ook geen optie: hij is verhuisd naar de andere kant van het land, kan het ook moeilijk aan iemand vragen om die reden.. balen!
Na zo'n lange rit nog geen kop koffie aanbieden vind ik weer overdreven onaardig maar ik wil hem gewoon nooit meer zien of spreken. Maar die spullen moeten echt terug.
donderdag 31 januari 2019 om 23:43
Als het allemaal zo vreselijk is dan stuur je het gewoon op, ongeacht de kosten. Of je doet 50/50 of geeft het aan familie etc etc.SadButTrue999 schreef: ↑31-01-2019 23:35Jaaaa echt, dit herken ik. Van een ex waarmee het allang uit is (denk aan langer dan een jaar) staan hier nog steeds spullen, best duur en helaas ook groot en zwaar, opsturen is peperduur. Pas weer een appje of hij het kan komen halen *zucht*
Echt zó geen zin in, wordt alweer geïrriteerd als ik denk aan waarom het uit is gegaan. Als ik nu afspreek is mijn hele weekend verpest, en er valt wat mij betreft niks uit te praten. Hij wil me namelijk ook nog één keer spreken.
Ik vind het nog rot voor hem ook, hij snapt echt niet dat we niet bij elkaar passen en hoopt dat het ooit weer goed komt. Egnie!!
Zelf brengen is ook geen optie: hij is verhuisd naar de andere kant van het land, kan het ook moeilijk aan iemand vragen om die reden.. balen!
Na zo'n lange rit nog geen kop koffie aanbieden vind ik weer overdreven onaardig maar ik wil hem gewoon nooit meer zien of spreken. Maar die spullen moeten echt terug.
Het is echt mogelijk om elkaar niet meer te hoeven zien, tenzij er kinderen in het spel zijn. In alle andere gevallen is het gewoon een excuus om de ander te zien maar wordt dat niet als zodanig erkend.
Lees nu dat hij zelf verhuisd is? Nou, als hij die spullen wil kan hij dokken en anders zet je het aan de straat. Kan ie kiezen.
donderdag 31 januari 2019 om 23:48
vrijdag 1 februari 2019 om 01:59
Je hebt gelijk.. familie woont nog wel redelijk in de buurt, hij stuurt maar een broer langs. Is echt zwaar én duur, daarom nog niet verzonden of weggegooid. Morgen mailen dat het binnen een week door zijn familie opgehaald moet worden, klaar. Tnx!Snowpink schreef: ↑31-01-2019 23:43Als het allemaal zo vreselijk is dan stuur je het gewoon op, ongeacht de kosten. Of je doet 50/50 of geeft het aan familie etc etc.
Het is echt mogelijk om elkaar niet meer te hoeven zien, tenzij er kinderen in het spel zijn. In alle andere gevallen is het gewoon een excuus om de ander te zien maar wordt dat niet als zodanig erkend.
Lees nu dat hij zelf verhuisd is? Nou, als hij die spullen wil kan hij dokken en anders zet je het aan de straat. Kan ie kiezen.
Geen kinderen of andere redenen om nog contact te houden.
Ben juist blij dat hij verhuisd is, waar zijn familie woont kom ik nooit. Opgelost
vrijdag 1 februari 2019 om 08:00
Ik word misselijk als ik bedenk dat ik hem weer moet zien en ik vraag me af of andere mensen dit ooit hebben gehad.
vrijdag 1 februari 2019 om 13:11
Ja dat komt gewoon door de spanning.. Google maar eens spanning en misselijkheid..Scout4life schreef: ↑01-02-2019 08:00Ik word misselijk als ik bedenk dat ik hem weer moet zien en ik vraag me af of andere mensen dit ooit hebben gehad.
zaterdag 2 februari 2019 om 15:58
Ik had een huisgenote die mij belazerd heeft. Schuld bij mij had en haar spullen stonden in mijn berging. Ik heb het gewoon verkocht en wat geen waarde had weggegooid. Alleen haar fotoalbum heb ik afgeleverd bij haar werk, omdat ik het niet vond kunnen om iets dat zeer persoonlijk is weg te gooien. Voor de rest lig ik er niet wakker van, ik ben geen gratis opslagruimte.Snowpink schreef: ↑31-01-2019 23:43Als het allemaal zo vreselijk is dan stuur je het gewoon op, ongeacht de kosten. Of je doet 50/50 of geeft het aan familie etc etc.
Het is echt mogelijk om elkaar niet meer te hoeven zien, tenzij er kinderen in het spel zijn. In alle andere gevallen is het gewoon een excuus om de ander te zien maar wordt dat niet als zodanig erkend.
Lees nu dat hij zelf verhuisd is? Nou, als hij die spullen wil kan hij dokken en anders zet je het aan de straat. Kan ie kiezen.
zaterdag 2 februari 2019 om 16:40
Ja, echt. Hier exact hetzelfde; ik heb al eerder gereageerd en dacht nav een reactie: ik laat zijn (dure) spullen wel ophalen door familie. Op het moment leek het me een goed idee maar toen ik de volgende dag een mailtje wilde sturen werd ik letterlijk misselijk: ik heb het niet gedaan.Scout4life schreef: ↑01-02-2019 08:00Ik word misselijk als ik bedenk dat ik hem weer moet zien en ik vraag me af of andere mensen dit ooit hebben gehad.
Ben er nu blij om, voel me al niet lekker en dan ook nog de stress dat ik vandaag of morgen weer met die mensen moet dealen.. nee. Het idee alleen al maakt me chagrijnig!
Die spullen staan me eigenlijk niet in de weg, weggooien vind ik te ver gaan omdat het echt om veel geld gaat. Daar zou ik me ook niet prettig bij voelen en daar gaat het om: IK wil er geen last van hebben.
Als het blijft staan waar het nu staat heb ik er geen last van; mocht hij het nodig hebben mailt hij me zelf maar en dan zeg ik wel: stuur dan NU maar iemand langs. Diegene belt maar als hij of zij voor de deur staat dan zet ik het buiten. Dan heb ik maar een uurtje stress ipv dagenlang.
Het moet dan ook echt meteen weg, niet de volgende dag: genoeg tijd verknoeid aan die man en anders zit ik er toch weer een dag tegenaan te hikken.
We praten echt over een paar duizend euro en ik kan een hoop van hem zeggen maar niet dat hij me ooit financieel benadeeld heeft. Maar ik heb gewoon zo'n hekel aan hem gekregen toen ik ontdekte hoe hij me -terwijl hij me recht in mijn ogen keek- keihard voor stond te liegen
Én ben ook boos op mezelf uiteraard; mijn intuïtie had me gewaarschuwd.. en ik ben oud en wijs genoeg om te weten dat je daarnaar moet luisteren. Ik had wel wat anders aan mijn hoofd dus heb het mezelf vergeven maar toch:
als ik eraan denk. Nu weer snel uit mijn hoofd zetten maar!
zaterdag 2 februari 2019 om 17:51
Ja maar ben er van genezen
Het was niet een allergie
Gewoon afkeer van een ex
We hadden bijna 2 jaar wat met elkaar gehad.
Hij ging herhaaldelijk vreemd en had losse handjes
De eerste 2 jaar nadat uit was
Werd ik bang als ik hem zag, was ik misselijk als ik aan hem dacht of iets van hem tegenkwam
(Denk aan foto,s of als ik hem in de stad zag)
Op een gegeven moment is dat over gegaan..
Een jaar of 2 terug (bijna) heb ik gekeken op Facebook naar mensen uit mijn verleden en zag dat die eindelijk zijn voorkeur vriendin heeft (Aziatisch) en ik hoop alleen maar dat hij haar beter behandeld dan hij bij mij deed en dat ze verder een gelukkig leven hebben
De ex na mij kon hij ook prima goed behandelen
De familie van mijn ex (na hem) hebben vast een afkeer aan mij gehad
Het was niet een allergie
Gewoon afkeer van een ex
We hadden bijna 2 jaar wat met elkaar gehad.
Hij ging herhaaldelijk vreemd en had losse handjes
De eerste 2 jaar nadat uit was
Werd ik bang als ik hem zag, was ik misselijk als ik aan hem dacht of iets van hem tegenkwam
(Denk aan foto,s of als ik hem in de stad zag)
Op een gegeven moment is dat over gegaan..
Een jaar of 2 terug (bijna) heb ik gekeken op Facebook naar mensen uit mijn verleden en zag dat die eindelijk zijn voorkeur vriendin heeft (Aziatisch) en ik hoop alleen maar dat hij haar beter behandeld dan hij bij mij deed en dat ze verder een gelukkig leven hebben
De ex na mij kon hij ook prima goed behandelen
De familie van mijn ex (na hem) hebben vast een afkeer aan mij gehad
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
dinsdag 12 februari 2019 om 20:13
Vandaag heb ik spullen met hem geruild en het was eigenlijk wel heel fijn. Veel dingen nog uit kunnen praten maar ben zo blij dat het nu gewoon voorbij is. Heb zin om mijn eigen leven te gaan leiden en niet vast te zitten aan iemand. De misselijkheid was er wel maar nadat we gewoon hebben gepraat was het al wel snel voorbij. Het was inderdaad de stress, toen hij weg ging was het ook gewoon voorbij en kon ik mijn dingen weer doen die ik wilde doen. Bedankt voor de reacties!
