Relaties
alle pijlers
Anne
woensdag 4 juli 2018 om 22:49
Even anoniem. Ik wil heel graag mijn verhaal eens met iemand delen...
Ik ben een man van 35. 12 jaar getrouwd, drie kinderen. Heb al bijna een jaar een relatie met een vrouwelijke collega. Laten we haar even Anne noemen.
Met Anne heb ik al vanalles gedaan wat niet mag, behalve seks. Mijn vrouw weet van niks dat ik haar veel berichten stuur en is daar niet zo blij mee, maar ze weet voor de rest van niks.
Anne is 6 jaar jonger dan mij. Had al drie jaar een vriend (en nog geen kinderen), maar die relatie is gedaan ondertussen, omdat zij aan haar vriend bekend heeft dat ze me gekust had.
Ik zit helemaal in de knoop met mezelf. Anne wil eigenlijk terug naar haar vriend, maar die wil haar niet meer. Dus zelfs als ik mijn vrouw zou verlaten, is de kans redelijk klein dat Anne en ik ooit een toekomst zouden hebben.
Als ik mijn verstand gebruik, kan ik best bij mijn vrouw blijven. Maar moet ik haar alles dan bekennen? Ik weet het niet. Anderzijds, als ik bij mijn vrouw ben, zit ik bijna constant met Anne in mijn hoofd. Ik kan haar gewoon niet loslaten. In principe zou het het beste zijn als ik zoveel mogelijk afstand neem van haar, maar dat kan ik gewoon niet. Ze is ook mijn collega, dus ik zie haar eigenlijk door de week meer dan mijn eigen vrouw.
Ik heb verlof nu, en ga Anne 3 weken niet meer zien, ook al stuur ik nog dagelijks berichten met haar. Ik weet dat de situatie zoals ze nu is niet houdbaar is (en zelfs nadelig voor ons alle drie), dus heb al voor mezelf beslist dat ik na mijn verlof ergens een knoop moet doorhakken. Maar ik weet het allemaal niet meer goed.
Als ik beslis om bij mijn vrouw te blijven en het haar niet te vertellen, heb ik het gevoel dat ik in een leugen leef. En dan moet ik nog het karakter hebben om afstand te nemen van Anne, wat ik eigenlijk al weet dat ik niet kan. Zoals ik al zei, is het al meer dan een jaar bezig, dus het is zeker meer dan een gewone stomme verliefdheid...
Als ik beslis om het mijn vrouw allemaal te vertellen, is mijn relatie met haar sowieso gedaan, dat weet ik gewoon. Dat is dan weer nadelig voor mij, mijn vrouw en mijn kinderen.
Als ik beslis om weg te gaan van mijn vrouw en het haar niet te vertellen, blijven we ook alledrie waarschijnlijk alleen achter...
Ik wilde dit gewoon al eens met iemand delen, dat is de eerste stap. Graag geen reacties met 'je had dit of dat moeten doen'. Ik weet dat ik fouten heb gemaakt, en er zijn nu eenmaal dingen gebeurd die ik niet kan terugdraaien, dus daar heb ik niks aan nu.
Gefundeerd advies is uiteraard altijd welkom.
Ik ben een man van 35. 12 jaar getrouwd, drie kinderen. Heb al bijna een jaar een relatie met een vrouwelijke collega. Laten we haar even Anne noemen.
Met Anne heb ik al vanalles gedaan wat niet mag, behalve seks. Mijn vrouw weet van niks dat ik haar veel berichten stuur en is daar niet zo blij mee, maar ze weet voor de rest van niks.
Anne is 6 jaar jonger dan mij. Had al drie jaar een vriend (en nog geen kinderen), maar die relatie is gedaan ondertussen, omdat zij aan haar vriend bekend heeft dat ze me gekust had.
Ik zit helemaal in de knoop met mezelf. Anne wil eigenlijk terug naar haar vriend, maar die wil haar niet meer. Dus zelfs als ik mijn vrouw zou verlaten, is de kans redelijk klein dat Anne en ik ooit een toekomst zouden hebben.
Als ik mijn verstand gebruik, kan ik best bij mijn vrouw blijven. Maar moet ik haar alles dan bekennen? Ik weet het niet. Anderzijds, als ik bij mijn vrouw ben, zit ik bijna constant met Anne in mijn hoofd. Ik kan haar gewoon niet loslaten. In principe zou het het beste zijn als ik zoveel mogelijk afstand neem van haar, maar dat kan ik gewoon niet. Ze is ook mijn collega, dus ik zie haar eigenlijk door de week meer dan mijn eigen vrouw.
Ik heb verlof nu, en ga Anne 3 weken niet meer zien, ook al stuur ik nog dagelijks berichten met haar. Ik weet dat de situatie zoals ze nu is niet houdbaar is (en zelfs nadelig voor ons alle drie), dus heb al voor mezelf beslist dat ik na mijn verlof ergens een knoop moet doorhakken. Maar ik weet het allemaal niet meer goed.
Als ik beslis om bij mijn vrouw te blijven en het haar niet te vertellen, heb ik het gevoel dat ik in een leugen leef. En dan moet ik nog het karakter hebben om afstand te nemen van Anne, wat ik eigenlijk al weet dat ik niet kan. Zoals ik al zei, is het al meer dan een jaar bezig, dus het is zeker meer dan een gewone stomme verliefdheid...
Als ik beslis om het mijn vrouw allemaal te vertellen, is mijn relatie met haar sowieso gedaan, dat weet ik gewoon. Dat is dan weer nadelig voor mij, mijn vrouw en mijn kinderen.
Als ik beslis om weg te gaan van mijn vrouw en het haar niet te vertellen, blijven we ook alledrie waarschijnlijk alleen achter...
Ik wilde dit gewoon al eens met iemand delen, dat is de eerste stap. Graag geen reacties met 'je had dit of dat moeten doen'. Ik weet dat ik fouten heb gemaakt, en er zijn nu eenmaal dingen gebeurd die ik niet kan terugdraaien, dus daar heb ik niks aan nu.
Gefundeerd advies is uiteraard altijd welkom.
anoniem_372380 wijzigde dit bericht op 05-07-2018 00:16
2.07% gewijzigd
woensdag 4 juli 2018 om 22:52
Gefundeerd advies, dat is nogal een eis.
Goed. Maak je brillenglazen nooit schoon met een sopje van afwasmiddel op citroenbasis, want dat krast.
Over je dilemma: kies voor een van beiden en wees daar duidelijk in. Voor Anne, voor je vrouw en ook voor jezelf. Dit is geen doen zo. Vergeet ook je kinderen niet mee te nemen in je beslissing.
Goed. Maak je brillenglazen nooit schoon met een sopje van afwasmiddel op citroenbasis, want dat krast.
Over je dilemma: kies voor een van beiden en wees daar duidelijk in. Voor Anne, voor je vrouw en ook voor jezelf. Dit is geen doen zo. Vergeet ook je kinderen niet mee te nemen in je beslissing.
anoniem_328039 wijzigde dit bericht op 04-07-2018 22:53
40.50% gewijzigd
woensdag 4 juli 2018 om 22:53
woensdag 4 juli 2018 om 22:54
woensdag 4 juli 2018 om 23:00
Anne wil terug naar haar vriend dus jullie hebben geen toekomst samen. Hoezo moeten jullie dan alsnog dagelijks berichtjes sturen? Nogal destructief gedrag dat nergens toe zal leiden. Verbreek het contact en zoek desnoods een andere baan. En bedenk voor jezelf of je nog van je vrouw houdt en beslis op basis daarvan of je met haar verder wil, en niet omdat je anders alleen eindigt.
woensdag 4 juli 2018 om 23:00
vrouwjagersma schreef: ↑04-07-2018 22:52Gefundeerd advies, dat is nogal een eis.
Goed. Maak je brillenglazen nooit schoon met een sopje van afwasmiddel op citroenbasis, want dat krast.
Over je dilemma: kies voor een van beiden en wees daar duidelijk in. Voor Anne, voor je vrouw en ook voor jezelf. Dit is geen doen zo. Vergeet ook je kinderen niet mee te nemen in je beslissing.
voor het advies bril. Eens met het tweede deel.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
woensdag 4 juli 2018 om 23:01
Dus als ik het goed begrijp wil Anne jou eigenlijk niet en zou je vrouw je ook niet willen als jij eerlijk bent.
De keus allemaal alleen verder lijkt mij daarom voor bijna alle partijen het beste.
De keus allemaal alleen verder lijkt mij daarom voor bijna alle partijen het beste.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
woensdag 4 juli 2018 om 23:06
Wow, zo snel zoveel reacties! Bedankt alvast...
Even reageren:
- Ik waardeer alle reacties maar met reacties als 'Wat denk je nou zelf... Aan je vrouw opbiechten natuurlijk.' ben ik niet veel. Waarom zou ik het aan mijn vrouw moeten opbiechten? Dit is exact de reden waarom ik vraag naar gefundeerde reacties...
- Mijn kinderen betekenen heel veel voor mij. Als we ooit uit elkaar zijn, zou ik ook zeker willen dat mijn kinderen niets te kort komen. Maar ik wil zeker niet alleen voor mijn kinderen samenblijven met mijn vrouw, ook al besef ik dat dat egoïstisch kan overkomen...
- Ik zie mijn vrouw zeker nog graag. Maar mijn gevoelens voor Anne zijn zonder twijfel een stuk sterker.
- 'Verbreek je contact met Anne, mond houden tegen je vrouw' -> mond houden tegen mijn vrouw zou ik nog wel kunnen doen, ook al heb ik dan wel het gevoel dat ik voor de rest van mijn leven in een leugen ga leven. Maar als dat de beste optie is, kan ik daar nog mee leven denk ik. Maar contact breken met Anne is onmogelijk. Ze is mijn collega, dus dat zou willen zeggen dat één van ons van werk zou moeten veranderen, en dat is echt geen optie momenteel. Het contact met Anne enkel professioneel houden is een optie die ik zelf uiteraard ook bedacht (en zelfs al uitgeprobeerd) heb, maar dat lukt me gewoon niet. Ik besef van mezelf dat dit echt een zwakte is van mij. Op andere vlakken heb ik zeker wel veel karakter, maar op dit vlak absoluut niet.
Even reageren:
- Ik waardeer alle reacties maar met reacties als 'Wat denk je nou zelf... Aan je vrouw opbiechten natuurlijk.' ben ik niet veel. Waarom zou ik het aan mijn vrouw moeten opbiechten? Dit is exact de reden waarom ik vraag naar gefundeerde reacties...
- Mijn kinderen betekenen heel veel voor mij. Als we ooit uit elkaar zijn, zou ik ook zeker willen dat mijn kinderen niets te kort komen. Maar ik wil zeker niet alleen voor mijn kinderen samenblijven met mijn vrouw, ook al besef ik dat dat egoïstisch kan overkomen...
- Ik zie mijn vrouw zeker nog graag. Maar mijn gevoelens voor Anne zijn zonder twijfel een stuk sterker.
- 'Verbreek je contact met Anne, mond houden tegen je vrouw' -> mond houden tegen mijn vrouw zou ik nog wel kunnen doen, ook al heb ik dan wel het gevoel dat ik voor de rest van mijn leven in een leugen ga leven. Maar als dat de beste optie is, kan ik daar nog mee leven denk ik. Maar contact breken met Anne is onmogelijk. Ze is mijn collega, dus dat zou willen zeggen dat één van ons van werk zou moeten veranderen, en dat is echt geen optie momenteel. Het contact met Anne enkel professioneel houden is een optie die ik zelf uiteraard ook bedacht (en zelfs al uitgeprobeerd) heb, maar dat lukt me gewoon niet. Ik besef van mezelf dat dit echt een zwakte is van mij. Op andere vlakken heb ik zeker wel veel karakter, maar op dit vlak absoluut niet.
woensdag 4 juli 2018 om 23:07
woensdag 4 juli 2018 om 23:11
Tijdens het typen nog wat extra vragen gekregen, dus hier de antwoorden:
- mijn kinderen zijn 4, 6 en 8
- Anne heeft zeker gevoelens voor mij. Het is niet helemaal onmogelijk dat we samen een toekomst zouden hebben. Maar zolang ze meer gevoelens heeft voor haar ex als voor mij, is dat natuurlijk geen optie.
- 'Is kussen het enige fysieke wat je hebt gedaan met Anne?' Zoals ik zei hebben we geen seks gehad (dus de opmerking over de poes van Anne en Anne voor de seks zijn wat overdreven). Het is niet verder gegaan dan knuffelen, kussen en wat 'aftasten'.
- mijn kinderen zijn 4, 6 en 8
- Anne heeft zeker gevoelens voor mij. Het is niet helemaal onmogelijk dat we samen een toekomst zouden hebben. Maar zolang ze meer gevoelens heeft voor haar ex als voor mij, is dat natuurlijk geen optie.
- 'Is kussen het enige fysieke wat je hebt gedaan met Anne?' Zoals ik zei hebben we geen seks gehad (dus de opmerking over de poes van Anne en Anne voor de seks zijn wat overdreven). Het is niet verder gegaan dan knuffelen, kussen en wat 'aftasten'.
