Relaties
alle pijlers
Anne
woensdag 4 juli 2018 om 22:49
Even anoniem. Ik wil heel graag mijn verhaal eens met iemand delen...
Ik ben een man van 35. 12 jaar getrouwd, drie kinderen. Heb al bijna een jaar een relatie met een vrouwelijke collega. Laten we haar even Anne noemen.
Met Anne heb ik al vanalles gedaan wat niet mag, behalve seks. Mijn vrouw weet van niks dat ik haar veel berichten stuur en is daar niet zo blij mee, maar ze weet voor de rest van niks.
Anne is 6 jaar jonger dan mij. Had al drie jaar een vriend (en nog geen kinderen), maar die relatie is gedaan ondertussen, omdat zij aan haar vriend bekend heeft dat ze me gekust had.
Ik zit helemaal in de knoop met mezelf. Anne wil eigenlijk terug naar haar vriend, maar die wil haar niet meer. Dus zelfs als ik mijn vrouw zou verlaten, is de kans redelijk klein dat Anne en ik ooit een toekomst zouden hebben.
Als ik mijn verstand gebruik, kan ik best bij mijn vrouw blijven. Maar moet ik haar alles dan bekennen? Ik weet het niet. Anderzijds, als ik bij mijn vrouw ben, zit ik bijna constant met Anne in mijn hoofd. Ik kan haar gewoon niet loslaten. In principe zou het het beste zijn als ik zoveel mogelijk afstand neem van haar, maar dat kan ik gewoon niet. Ze is ook mijn collega, dus ik zie haar eigenlijk door de week meer dan mijn eigen vrouw.
Ik heb verlof nu, en ga Anne 3 weken niet meer zien, ook al stuur ik nog dagelijks berichten met haar. Ik weet dat de situatie zoals ze nu is niet houdbaar is (en zelfs nadelig voor ons alle drie), dus heb al voor mezelf beslist dat ik na mijn verlof ergens een knoop moet doorhakken. Maar ik weet het allemaal niet meer goed.
Als ik beslis om bij mijn vrouw te blijven en het haar niet te vertellen, heb ik het gevoel dat ik in een leugen leef. En dan moet ik nog het karakter hebben om afstand te nemen van Anne, wat ik eigenlijk al weet dat ik niet kan. Zoals ik al zei, is het al meer dan een jaar bezig, dus het is zeker meer dan een gewone stomme verliefdheid...
Als ik beslis om het mijn vrouw allemaal te vertellen, is mijn relatie met haar sowieso gedaan, dat weet ik gewoon. Dat is dan weer nadelig voor mij, mijn vrouw en mijn kinderen.
Als ik beslis om weg te gaan van mijn vrouw en het haar niet te vertellen, blijven we ook alledrie waarschijnlijk alleen achter...
Ik wilde dit gewoon al eens met iemand delen, dat is de eerste stap. Graag geen reacties met 'je had dit of dat moeten doen'. Ik weet dat ik fouten heb gemaakt, en er zijn nu eenmaal dingen gebeurd die ik niet kan terugdraaien, dus daar heb ik niks aan nu.
Gefundeerd advies is uiteraard altijd welkom.
Ik ben een man van 35. 12 jaar getrouwd, drie kinderen. Heb al bijna een jaar een relatie met een vrouwelijke collega. Laten we haar even Anne noemen.
Met Anne heb ik al vanalles gedaan wat niet mag, behalve seks. Mijn vrouw weet van niks dat ik haar veel berichten stuur en is daar niet zo blij mee, maar ze weet voor de rest van niks.
Anne is 6 jaar jonger dan mij. Had al drie jaar een vriend (en nog geen kinderen), maar die relatie is gedaan ondertussen, omdat zij aan haar vriend bekend heeft dat ze me gekust had.
Ik zit helemaal in de knoop met mezelf. Anne wil eigenlijk terug naar haar vriend, maar die wil haar niet meer. Dus zelfs als ik mijn vrouw zou verlaten, is de kans redelijk klein dat Anne en ik ooit een toekomst zouden hebben.
Als ik mijn verstand gebruik, kan ik best bij mijn vrouw blijven. Maar moet ik haar alles dan bekennen? Ik weet het niet. Anderzijds, als ik bij mijn vrouw ben, zit ik bijna constant met Anne in mijn hoofd. Ik kan haar gewoon niet loslaten. In principe zou het het beste zijn als ik zoveel mogelijk afstand neem van haar, maar dat kan ik gewoon niet. Ze is ook mijn collega, dus ik zie haar eigenlijk door de week meer dan mijn eigen vrouw.
Ik heb verlof nu, en ga Anne 3 weken niet meer zien, ook al stuur ik nog dagelijks berichten met haar. Ik weet dat de situatie zoals ze nu is niet houdbaar is (en zelfs nadelig voor ons alle drie), dus heb al voor mezelf beslist dat ik na mijn verlof ergens een knoop moet doorhakken. Maar ik weet het allemaal niet meer goed.
Als ik beslis om bij mijn vrouw te blijven en het haar niet te vertellen, heb ik het gevoel dat ik in een leugen leef. En dan moet ik nog het karakter hebben om afstand te nemen van Anne, wat ik eigenlijk al weet dat ik niet kan. Zoals ik al zei, is het al meer dan een jaar bezig, dus het is zeker meer dan een gewone stomme verliefdheid...
Als ik beslis om het mijn vrouw allemaal te vertellen, is mijn relatie met haar sowieso gedaan, dat weet ik gewoon. Dat is dan weer nadelig voor mij, mijn vrouw en mijn kinderen.
Als ik beslis om weg te gaan van mijn vrouw en het haar niet te vertellen, blijven we ook alledrie waarschijnlijk alleen achter...
Ik wilde dit gewoon al eens met iemand delen, dat is de eerste stap. Graag geen reacties met 'je had dit of dat moeten doen'. Ik weet dat ik fouten heb gemaakt, en er zijn nu eenmaal dingen gebeurd die ik niet kan terugdraaien, dus daar heb ik niks aan nu.
Gefundeerd advies is uiteraard altijd welkom.
anoniem_372380 wijzigde dit bericht op 05-07-2018 00:16
2.07% gewijzigd
donderdag 5 juli 2018 om 06:11
Mee eens.minnimouse schreef: ↑04-07-2018 23:00Mij viel dit stukje op:
Als ik beslis om weg te gaan van mijn vrouw en het haar niet te vertellen, blijven we ook alledrie waarschijnlijk alleen achter...
Waarom is het zo erg als je alleen achter blijft? Moet je perse een relatie hebben?
Ik vind het niet kunnen om niet eerlijk te zijn hierover tegen je vrouw.
Geloof me, een leugen komt harder aan dan de waarheid, ook als die waarheid niet leuk is.
Eerlijkheid duurt het langst i.m.o
Bovendien schrijf je dat die Anne haar vriend terug wil.
M.a.w jij bent dus tweede keuze, en eigenlijk houdt ze je dus gewoon aan het lijntje.
Ik denk eerlijk gezegd nou niet dat je van zo iemand echt blij gaat worden.
Ff op de blaren zitten, dat overleef je echt wel.
Je moet het verder allemaal zelf weten, maar zo doorgaan is toch geen doen?
Ook niet eerlijk tegenover je vrouw.
donderdag 5 juli 2018 om 06:17
Das een hele goede.
TO: als dit echt waar is, wat jij schrijft over dat je zonder kinderen allang weg was, dan gun ik jouw vrouw van harte een leven zonder jou en vind ik het egoïstischer dat je bij haar blijft terwijl je niet van haar houdt dan wanneer je knopen doorhakt. (Waarschijnlijk vooral omdat dat gedoe scheelt en je dan niet op je b*k hoeft te gaan)
Walgelijk dat jij zo met iemand omgaat...
donderdag 5 juli 2018 om 06:34
Uit ervaring: ooit was ik verliefd op een collega, geweldige man, 100% match en het was wederzijds. Toch besloten hier niets mee te doen, ik heb zelf ook een geweldige man, maar onze relatie zat toen in een dip. Vind mijn collega nog steeds een supervent en werk ook nog steeds met hem samen. Geen affaire beginnen was een wilsbesluit. Nog steeds blij mee. Verliefdheid is uitgedoofd. Het kan dus wel, als je wilt.
Love is the meaning of life
donderdag 5 juli 2018 om 06:39
Ik was die vrouw ooit, ik krijg tranen in mijn ogen als ik dit lees. Had ik deze eerlijkheid en respect maar gehad, in plaats van het gedraai, gelieg en bedrog. Dank voor je reactie! Dit is samenvattend precies waar het om draait..... Dank voor je mooie woorden, spot on.Enn schreef: ↑05-07-2018 00:50Weetje.. zoals jij over die Anne schrijft klinkt zij als degene die jij als partner zou willen. Je hebt meer raakvlakken, je voelt je beter bij haar, het is niet alleen op uiterlijk gericht. Ik zou als ik jou was serieus overwegen om met jouw huidige relatie te stoppen. Dit is namelijk zo oneerlijk naar jouw vrouw toe. En ook al beslis je om naast haar te blijven leven, dan zal zij altijd ‘second best’ voor je blijven. En dat merkt zij echt wel, ze merkt het nu ook al alleen ze zegt er misschien niets over.. Niets is erger voor een partner om te voelen dat je ‘second best’ bent maar de reden waardoor dit komt niet hoort. Logisch dat zij dan gaat denken dat het aan haar ligt, dat zij zich gaat afvragen wat ze heeft gedaan, dat zij analyseert waar het mis is gegaan ect. En dat alles omdat jij je bakkes houdt omdat je te schijterig bent om ervoor uit te komen dat zij het niet meer is voor jou. Omdat je serieus overweegt dat je haar misschien wel een plezier doet om niets te zeggen en naast haar door te leven want Anne moet je niet, jullie hebben ook nog kinderen enzo, dus Nja.. dan maar blijven.
Ik zou jou er vanavond nog uitflikkeren écht; niet perse om die Anne en al dat bedrog alleen maar zeker om de minne positie waarin jij mij als vrouw zou plaatsen. Opbokken met je vriendelijke woorden en ozo rekening houdend met de belangen van moeder de vrouw. Die bepaalt zij namelijk zelf wel, en nu heel snel open kaart spelen want jij bent nu met háár en haar leven aan het spelen. En dat is serieus min gedrag Arie, heel min gedrag. Zo behandel je namelijk niemand en zeker niet de moeder van jouw kinderen. Mag aannemen dat je anders opgevoed bent dan je nu laat zien? Zo ja, laat dan zien hoe je wel bent opgevoed. Zo nee, dan leer jij jouw kinderen dat je een partner dus mag gebruiken en denigreren door haar/hem als een ‘second bestie’ naast je te gedogen. Min gedrag.
Je vrouw verdient dit respect! En anders ben je niets anders dan een slappe, karakterloze lul.
donderdag 5 juli 2018 om 07:17
TO antwoordt maar niet op de vraag waarom zijn bedrijf failliet zou gaan als hij haar zou ontslaan. Daar ben ik ook wel benieuwd naar maar ik vermoed dat dat zo is omdat je niet zo maar iemand kunt ontslaan. Daar moet je een goede reden voor hebben. Als ik Anne was en TO zou mij ontslaan dan zou hij gegarandeerd een rechtszaak aan de broek hebben hangen. Bovendien komt zijn vrouw het dan ook te weten en volgens mij is dat ook iets wat hij liever vermijdt.
Dat is mijn interpretatie. Ik kan het mis hebben.
Dat is mijn interpretatie. Ik kan het mis hebben.
donderdag 5 juli 2018 om 07:23
Niet alles gelezen maar misschien is deze vraag al langs gekomen. In het begin van je relatie met je vrouw, voelde je toen voor haar hetzelfde als voor Anne nu?
Na twaalf jaar is het gevoel ook vaak rustiger dan in het begin. Dus de kans is groot, als Anne ook al met jou verder zou willen, dat het over twaalf jaar niet anders is dan nu. En je vond je vrouw leuk genoeg om 3 kinderen mee te krijgen. Wat is er dan nu niet meer wat er eerst wel was?
Na twaalf jaar is het gevoel ook vaak rustiger dan in het begin. Dus de kans is groot, als Anne ook al met jou verder zou willen, dat het over twaalf jaar niet anders is dan nu. En je vond je vrouw leuk genoeg om 3 kinderen mee te krijgen. Wat is er dan nu niet meer wat er eerst wel was?
donderdag 5 juli 2018 om 08:06
Ok. Anne is niet persé geïnteresseerd in jou als persoon, noch als partner want ze wil haar ex terug. Ze vindt je wel okay. Ze heeft je ook niet nodig voor haar baan. Waarom, vraag ik me af, is Anne dan toch maar al te bereid om met je te neuken ? Pardon, ik bedoel natuurlijk knuffelen, zoenen, graaien en continu appen. Met andere woorden whats in it for Anne ? Heeft ze er financieel voordeel bij ? Of op het gebied van haar cariere ? Krijgt ze dingen van je ?
Wat is het TO ?
Wat is het TO ?
donderdag 5 juli 2018 om 08:30
Ik ben het roerend eens met de post van Enn.
En als antwoord op waarom men je een egoïst noemt: omdat je alleen maar denkt aan wat voor jou goed is en jij niet alleen achter wil blijven. En daar zal je alles voor doen.
Je kan ook accepteren dat je huwelijk blijkbaar over is en dat gesprek met je vrouw aan gaan. En accepteren dat je voor Anne altijd 2e keus zal zijn en als dat te pijnlijk is, haar ook uit je leven zetten. Dan blijf jij alleen over. Kut voor jou maar zo is het nou eenmaal.
En omdat je je verdedigt en in allerlei bochten wringt om dit maar niet te doen maakt dat je een enorme lamlul bent, een man zonder ballen die liever zielig op een forum zit te posten in de hoop van anderen gelijk te krijgen, voor elke oplossing een drogreden verzint “waarom dit niet kan” en ondertussen de situatie maar aan laat slepen waar anderen (je gezin!) de dupe van zijn.
Je vrouw is neem ik aan niet achterlijk, die heeft het al lang door. Zo hard zal die klap niet zijn. Wellicht is ze eerder opgelucht dat ze eindelijk weet dat het niet aan haar ligt. Geef haar de kans om boos op je te worden, dat helpt haar bij de verwerking. En ze heeft alle recht om boos op je te worden. Iets met billen en blaren.
En overigens: dat je geen seks hebt gehad, wat nu enkel klinkt alsof je je piemel er niet in hebt gestoken, zou voor mij geen zak uit maken. Je bent al vreemd gegaan, je zoekt het op, wilt er niet mee stoppen en dit duurt al een jaar. Ik zou dit nog erger vinden dan een eenmalig slippertje.
En als antwoord op waarom men je een egoïst noemt: omdat je alleen maar denkt aan wat voor jou goed is en jij niet alleen achter wil blijven. En daar zal je alles voor doen.
Je kan ook accepteren dat je huwelijk blijkbaar over is en dat gesprek met je vrouw aan gaan. En accepteren dat je voor Anne altijd 2e keus zal zijn en als dat te pijnlijk is, haar ook uit je leven zetten. Dan blijf jij alleen over. Kut voor jou maar zo is het nou eenmaal.
En omdat je je verdedigt en in allerlei bochten wringt om dit maar niet te doen maakt dat je een enorme lamlul bent, een man zonder ballen die liever zielig op een forum zit te posten in de hoop van anderen gelijk te krijgen, voor elke oplossing een drogreden verzint “waarom dit niet kan” en ondertussen de situatie maar aan laat slepen waar anderen (je gezin!) de dupe van zijn.
Je vrouw is neem ik aan niet achterlijk, die heeft het al lang door. Zo hard zal die klap niet zijn. Wellicht is ze eerder opgelucht dat ze eindelijk weet dat het niet aan haar ligt. Geef haar de kans om boos op je te worden, dat helpt haar bij de verwerking. En ze heeft alle recht om boos op je te worden. Iets met billen en blaren.
En overigens: dat je geen seks hebt gehad, wat nu enkel klinkt alsof je je piemel er niet in hebt gestoken, zou voor mij geen zak uit maken. Je bent al vreemd gegaan, je zoekt het op, wilt er niet mee stoppen en dit duurt al een jaar. Ik zou dit nog erger vinden dan een eenmalig slippertje.
donderdag 5 juli 2018 om 08:50
Dat probeerde ik dus ook te zeggen.Whateffa schreef: ↑05-07-2018 06:39Ik was die vrouw ooit, ik krijg tranen in mijn ogen als ik dit lees. Had ik deze eerlijkheid en respect maar gehad, in plaats van het gedraai, gelieg en bedrog. Dank voor je reactie! Dit is samenvattend precies waar het om draait..... Dank voor je mooie woorden, spot on.
Je vrouw verdient dit respect! En anders ben je niets anders dan een slappe, karakterloze lul.
Het lijkt me zeer pijnlijk als iemand zo met je omgaat.
TO: even je gedragen als een volwassen man ipv er nog langer een zooitje van te maken en mensen te kwetsen.
Even met de billen bloot, je hebt er zelf een zooitje van gemaakt (ach jee dat mocht ik niet zeggen..), dus nu los je het zelf ook maar op ipv nog langer twee mensen aan het lijntje te houden.
donderdag 5 juli 2018 om 09:05
wat mij daar vooral van opviel is het feit dat kennelijk Anne en zijn vrouw nooit meer iemand anders zouden vinden buiten hem omminnimouse schreef: ↑04-07-2018 23:00Mij viel dit stukje op:
Als ik beslis om weg te gaan van mijn vrouw en het haar niet te vertellen, blijven we ook alledrie waarschijnlijk alleen achter...
Waarom is het zo erg als je alleen achter blijft? Moet je perse een relatie hebben?
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
donderdag 5 juli 2018 om 09:10
je bent dus al aan t vreemdgaan, al is het nog niet voor de poes,bazinga77 schreef: ↑04-07-2018 23:11Tijdens het typen nog wat extra vragen gekregen, dus hier de antwoorden:
- mijn kinderen zijn 4, 6 en 8
- Anne heeft zeker gevoelens voor mij. Het is niet helemaal onmogelijk dat we samen een toekomst zouden hebben. Maar zolang ze meer gevoelens heeft voor haar ex als voor mij, is dat natuurlijk geen optie.
- 'Is kussen het enige fysieke wat je hebt gedaan met Anne?' Zoals ik zei hebben we geen seks gehad (dus de opmerking over de poes van Anne en Anne voor de seks zijn wat overdreven). Het is niet verder gegaan dan knuffelen, kussen en wat 'aftasten'.
"Not making a decision Is a BIIIIIIIIIIG decision"
donderdag 5 juli 2018 om 09:13
donderdag 5 juli 2018 om 09:24
bazinga77 schreef: ↑04-07-2018 23:15- @iris1969 van baan veranderen is geen optie. Anne ontslaan wel. Maar zeker niet eenvoudig, want dat zou waarschijnlijk het failissement van mijn bedrijf betekenen
- @Enn Ja, dat zou ik zeker willen weten. En ik weet zeker dat mijn vrouw ook liever de volledige waarheid weet. Maar dat wil nog niet zeggen dat dat ook de beste keuze is, zelfs niet voor haar. Dat zie je ook aan de reacties hierboven, zoals: 'Verbreek je contact met Anne, mond houden tegen je vrouw. Man up!'
O je bent haar werkgever ook nog eens?
#kansloos
donderdag 5 juli 2018 om 09:26
Hier is wat je moet doen:
“Anne, ik moet hiermee ophouden. Ik ben getrouwd, heb 3 kinderen, daar moet ik alsnog voor gaan vechten. Ik ben liever toch een vent en ga me alsnog aan mijn woord houden, ik heb tenslotte beloofd ‘in voor- en tegenspoed’. Ik vind jou leuker dan jij mij, dus wij hebben sowieso geen toekomst. Je hebt hier een baan maar ik zou het waarderen als je uit zou willen kijken naar een baan elders. “
En tegen je vrouw:”lieverd, ik heb het helemaal verkeerd gedaan de afgelopen periode. Ik heb ons huwelijk verwaarloosd en beloof je dat ik er nu heel hard aan ga werken on alsnog de beste man mogelijk voor jou en onze kinderen te zijn. “
En tegen jezelf: “Jeetje, ik voelde voor Anne wat ik voor m’n vrouw voelde 12 jaar en 3 kinderen geleden. Hoe heb ik mijn huwelijk zo kunnen verwaarlozen dat ik vergeten ben dat ik zoveel hou van de vrouw die al 12 jaar lang voor mij, en nu ook voor mijn kinderen zorgt??? Wil ik hun echt verlaten en verdriet doen? Nee toch? Zo ben ik toch niet? Ik ben toch een man van m’n woord? Ik ga toch niet 12 jaar huwelijk opgeven vanwege een fling met een dame die mij helemaal niet zo leuk vindt? Ik MOET dit goed maken. En m’n mond houden over de onzin van het afgelopen jaar. Man up! Ik ga voor m’n gezin zorgen en m’n vrouw gelukkig maken!”
Of je denkt na dit gelezen te hebben: “ja, maar...” in welk geval je als de sodemieter alles moet opbiechten aan je vrouw, het huwelijk netjes moet ontbinden en lekker in je eentje verder moet gaan omdat dat nou eenmaal het beste past bij mensen die vooral zichzelf belangrijk vinden.
“Anne, ik moet hiermee ophouden. Ik ben getrouwd, heb 3 kinderen, daar moet ik alsnog voor gaan vechten. Ik ben liever toch een vent en ga me alsnog aan mijn woord houden, ik heb tenslotte beloofd ‘in voor- en tegenspoed’. Ik vind jou leuker dan jij mij, dus wij hebben sowieso geen toekomst. Je hebt hier een baan maar ik zou het waarderen als je uit zou willen kijken naar een baan elders. “
En tegen je vrouw:”lieverd, ik heb het helemaal verkeerd gedaan de afgelopen periode. Ik heb ons huwelijk verwaarloosd en beloof je dat ik er nu heel hard aan ga werken on alsnog de beste man mogelijk voor jou en onze kinderen te zijn. “
En tegen jezelf: “Jeetje, ik voelde voor Anne wat ik voor m’n vrouw voelde 12 jaar en 3 kinderen geleden. Hoe heb ik mijn huwelijk zo kunnen verwaarlozen dat ik vergeten ben dat ik zoveel hou van de vrouw die al 12 jaar lang voor mij, en nu ook voor mijn kinderen zorgt??? Wil ik hun echt verlaten en verdriet doen? Nee toch? Zo ben ik toch niet? Ik ben toch een man van m’n woord? Ik ga toch niet 12 jaar huwelijk opgeven vanwege een fling met een dame die mij helemaal niet zo leuk vindt? Ik MOET dit goed maken. En m’n mond houden over de onzin van het afgelopen jaar. Man up! Ik ga voor m’n gezin zorgen en m’n vrouw gelukkig maken!”
Of je denkt na dit gelezen te hebben: “ja, maar...” in welk geval je als de sodemieter alles moet opbiechten aan je vrouw, het huwelijk netjes moet ontbinden en lekker in je eentje verder moet gaan omdat dat nou eenmaal het beste past bij mensen die vooral zichzelf belangrijk vinden.
ippy wijzigde dit bericht op 05-07-2018 09:28
Reden: Typo
Reden: Typo
0.03% gewijzigd
donderdag 5 juli 2018 om 09:26
Dat hoeft helemaal niet zo te zijn en een relatie/huwelijk kan gewoon klaar zijn. In het geval van TO lijkt dit zo te zijn. Hoe lullig dit ook is voor de partner die het misschien niet zo voelt. Maar dat zegt toch niets over hoeveel hij geeft om zijn kinderen?
@To Ook al neemt Anne het eerste vliegtuig naar Timboektoe en zie je haar nooit meer; Ben eerlijk tegen degene waarbij jij je niet meer goed voelt, ga voor eigen levensgeluk zonder dat deze afhankelijk is van het hebben van een relatie.
Behandel vrouw en jezelf met respect.
enn wijzigde dit bericht op 05-07-2018 09:37
27.13% gewijzigd
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
