Apatische partner
woensdag 3 mei 2017 om 20:43
Hallo iedereen,
Ik zit de laatste maanden met een heleboel vragen en ik hoop dat dit topic mij min of meer kan helpen om bepaalde knopen door te hakken.
Om een lang verhaal kort te maken: ik heb al 4 jaar een heel tumulteuze relatie door vooral veel terugkomende frustraties en ergernissen. Ik woon nog thuis omdat ik laat ben beginnen studeren (ben momenteel 25). Mijn vriend is 30 en woont ook nog steeds bij zijn ouders. In de 4 jaar dat we elkaar kennen heb ik van hem nooit het idee gehad dat hij bepaalde toekomstperspectieven heeft. Hij is bijna continu werkloos (af en toe seizoenswerk) en heeft totaal geen idee wat hij met zijn leven wilt doen. Hij heeft een diploma, maar ziet het niet zitten om in die branche te werken. Ik probleem hem telkens opnieuw aan te sporen en 'warm te maken' voor bepaalde jobs, maar hij heeft geen motivatie noch enthousiasme om hier effectief iets mee te doen. Momenteel heeft hij besloten om wederom een grote reis te maken.
Daarbuiten heb ik ook het gevoel dat hij extreem apatisch is. Wanneer ik mij minder goed voel, kan hij hier precies niet op reageren. Ik kan mij het bijvoorbeeld niet voorstellen om getroost te worden door mijn partner. Tijdens ruzies loopt hij consequent weg. Hij kan ook heel grof uit de hoek komen, opmerkingen maken die echt misplaatst zijn.
Intussen stapelen de frustraties zich op. Ik weet niet hoe ik hem nog kan motiveren om zijn toekomstdoelen te bepalen. Of toch op z'n minst een tijdelijke job zoeken en niet altijd thuis te zitten.
Dus hebben jullie tips want ik word er ontzettend moedeloos van. Ik weet echt niet wat ik hiermee moet doen.
Alvast bedankt!
Ik zit de laatste maanden met een heleboel vragen en ik hoop dat dit topic mij min of meer kan helpen om bepaalde knopen door te hakken.
Om een lang verhaal kort te maken: ik heb al 4 jaar een heel tumulteuze relatie door vooral veel terugkomende frustraties en ergernissen. Ik woon nog thuis omdat ik laat ben beginnen studeren (ben momenteel 25). Mijn vriend is 30 en woont ook nog steeds bij zijn ouders. In de 4 jaar dat we elkaar kennen heb ik van hem nooit het idee gehad dat hij bepaalde toekomstperspectieven heeft. Hij is bijna continu werkloos (af en toe seizoenswerk) en heeft totaal geen idee wat hij met zijn leven wilt doen. Hij heeft een diploma, maar ziet het niet zitten om in die branche te werken. Ik probleem hem telkens opnieuw aan te sporen en 'warm te maken' voor bepaalde jobs, maar hij heeft geen motivatie noch enthousiasme om hier effectief iets mee te doen. Momenteel heeft hij besloten om wederom een grote reis te maken.
Daarbuiten heb ik ook het gevoel dat hij extreem apatisch is. Wanneer ik mij minder goed voel, kan hij hier precies niet op reageren. Ik kan mij het bijvoorbeeld niet voorstellen om getroost te worden door mijn partner. Tijdens ruzies loopt hij consequent weg. Hij kan ook heel grof uit de hoek komen, opmerkingen maken die echt misplaatst zijn.
Intussen stapelen de frustraties zich op. Ik weet niet hoe ik hem nog kan motiveren om zijn toekomstdoelen te bepalen. Of toch op z'n minst een tijdelijke job zoeken en niet altijd thuis te zitten.
Dus hebben jullie tips want ik word er ontzettend moedeloos van. Ik weet echt niet wat ik hiermee moet doen.
Alvast bedankt!