Relaties
alle pijlers
Auw
zaterdag 11 juni 2011 om 00:50
Waarom doet liefdesverdriet zo een pijn. En waarom doet het zo een pijn ook al weet je dat het beter is dat het over is? Ik ben gewoon boos op mezelf omdat ik dit voel, want het was sowieso een aflopende zaak na de manier waarop hij zich gedroeg jegens mij. Wat kunnen mannen rotzakken zijn zeg. Niet te geloven. Ik dacht niet dat ik erin zou trappen of dat zoiets mij zou overkomen omdat ik oprecht was in mijn relatie! Hij ook, maar hij heeft gewoon heel gemeen en zo rot als maar kan tegen mij gedaan. Uitschelden, wegsturen, omlaaghalen en noem maar op. Maar toch vergaf ik het hem steeds weer omdat hij ook een hele gevoelige kant heeft. Voel me in de maling genomen omdat hij zijn nare manier van doen en behandelen van zijn naaste (ik dus) zo het tegenovergestelde is van hoe hij zich in de eerste (kleine) helft van onze relatie (2 jaar) heeft voorgedaan. Alsof ik in een of andere val ben getrapt. Wat kan een mens daar mismoedig van worden zeg.
zaterdag 11 juni 2011 om 01:01
Ik kan het gewoon niet geloven. Ik heb het zelf beëindigd vandaag nadat hij weer eens veel te ver is gegaan. Maar waarom blijf ik medelijden voelen en hopen dat het weer goedkomt? Dat hopen op goed komen dat maakt me woedend want hij verdient mij niet. En dat hopen betekent ook dat ik heel blij mee zou zijn als hij toenadering zoekt. Wat een zwakkeling ben ik wat dit betreft. Alsof mijn hart van heel zacht materiaal is gemaakt en je maar met je vinger een beetje hoeft te drukken om weer terug te kunnen komen in mijn hart. Hij dus. Weet het echt even niet meer. Voel me ellendig, en niet zo een beetje ook 
De toekomst zie ik als een groot zwart gat voor me. Ik wou dat ik wat sterker kon zijn
De toekomst zie ik als een groot zwart gat voor me. Ik wou dat ik wat sterker kon zijn
zaterdag 11 juni 2011 om 01:02
zaterdag 11 juni 2011 om 01:04
Wat is het dan meds? Hoe kan ik er geestelijk mee omgaan? Het is eerder uit geweest en soms was ik er echt helemaal klaar mee en voelde ik me goed. Maar toch omdat ik zo gewend aan hem was en de leuke momenten miste besloot ik ervoor hem weer te vertrouwen om niet zo tegen me tekeer te gaan om niksdingen. Maar dit is gewoon een geestelijk slechte week. PMS en dergelijken, dus komt nu extra hard aan maar ik kon het niet over me heen laten gaan alweer. Zijn respectloze gedrag jegens mij. Alsof ik een stukje stront onder zijn schoen ben.
zaterdag 11 juni 2011 om 01:06
Mannen die je behandelen als stront moet je ver van je houden. Maar jij had een relatie met zo'n man, hoe kan dat? Uiteindelijk gaat het erover hoe jij jezelf behandelt. Je relatie is een spiegel van de relatie met jezelf. Ben je onzeker en vind je anderen beter/ knapper/ succesvoller, dan is de kans groot dat je vriendje jou ook niet op nummer 1 heeft staan. Je zoekt namelijk datgene dat je herkent
zaterdag 11 juni 2011 om 01:24
Zo was ik toen ik wat jonger was, aan begin van relatie. Maar ik ben inmiddels als persoon heel erg gegroeid en heb die onzekerheid achter mij gelaten. En ben daar ook voor een groot gedeelte overheen. Alleen blijf steken in deze relatie vanwege de pijn die het doet. Het is echt makkelijker gezegd dan gedaan op sommige momenten. Ik weet dat ik gewoon moet doorbijten en dat het uiteindelijk veel beter voor me is.
zaterdag 11 juni 2011 om 01:27
quote:meds schreef op 11 juni 2011 @ 01:02:
Je hoopt dat het goedkomt omdat het alternatief (lees: alleen zijn) je angst aanjaagt. In plaats van je energie te stoppen in je afvragen waarom hij zo'n klootzak is, kan je je beter afvragen, waarom jij denkt dat verkering met een klootzak beter is dan single zijnDank je wel!!!! Deze is heel goed en kan ik goed gebruiken. Pfff inderdaad zeg!!!
Je hoopt dat het goedkomt omdat het alternatief (lees: alleen zijn) je angst aanjaagt. In plaats van je energie te stoppen in je afvragen waarom hij zo'n klootzak is, kan je je beter afvragen, waarom jij denkt dat verkering met een klootzak beter is dan single zijnDank je wel!!!! Deze is heel goed en kan ik goed gebruiken. Pfff inderdaad zeg!!!
zaterdag 11 juni 2011 om 06:44
quote:britta123 schreef op 11 juni 2011 @ 01:01:
Wat een zwakkeling ben ik wat dit betreft. Alsof mijn hart van heel zacht materiaal is gemaakt en je maar met je vinger een beetje hoeft te drukken om weer terug te kunnen komen in mijn hart.Ziehier de oorzaak van het succes van egoisme: mijn egoisme (even als voorbeeldje) kan alleen blijven bestaan bij de gratie van hen die niet volledig in mijn egoisme wensen te geloven. Ziehier ook de reden waarom egoisme er baat bij heeft om vermomd te gaan als iets liefdevols.
Wat een zwakkeling ben ik wat dit betreft. Alsof mijn hart van heel zacht materiaal is gemaakt en je maar met je vinger een beetje hoeft te drukken om weer terug te kunnen komen in mijn hart.Ziehier de oorzaak van het succes van egoisme: mijn egoisme (even als voorbeeldje) kan alleen blijven bestaan bij de gratie van hen die niet volledig in mijn egoisme wensen te geloven. Ziehier ook de reden waarom egoisme er baat bij heeft om vermomd te gaan als iets liefdevols.
zaterdag 11 juni 2011 om 08:22
Lieve TO, zoveel mensen die erin trappen hoor, blijven hopen om vervolgens keihard op hun bek te gaan. Je bent niet de enige, je hebt je best gedaan en nu is het over. De pijn en teleurstellingen in hem, in jezelf, het is nu het heftigste. En laat het maar toe, ga je emoties niet onderdrukken nu! Als jij wil schreeuwen of tegen deuren bonken, pleur alles er maar uit!! Die emoties zullen nog wel even aanhouden, maar na een tijd wordt het minder hoor, echt. Alleen is het wel keihard werken en vooral aan jezelf.
Probeer je lessen hieruit te trekken, neem ze mee op je verdere pad. Zoiets wil je toch nooit meer meemaken? Komt tot jezelf, hervindt je eigen 'ik' en ga eens goed voor jezelf zorgen. Waar liggen je grenzen, enzovoorts. Wanneer je genoeg van jezelf houdt dan zul je je nooit meer zo laten verlagen door wie dan ook! Zorg dat je de signalen leert herkennen, zodat je in het vervolg dit niet meer laat gebeuren. Daar moet je aan werken meid, je eigenwaarde en grenzen trekken!
Probeer je lessen hieruit te trekken, neem ze mee op je verdere pad. Zoiets wil je toch nooit meer meemaken? Komt tot jezelf, hervindt je eigen 'ik' en ga eens goed voor jezelf zorgen. Waar liggen je grenzen, enzovoorts. Wanneer je genoeg van jezelf houdt dan zul je je nooit meer zo laten verlagen door wie dan ook! Zorg dat je de signalen leert herkennen, zodat je in het vervolg dit niet meer laat gebeuren. Daar moet je aan werken meid, je eigenwaarde en grenzen trekken!
zaterdag 11 juni 2011 om 08:33
Dat medelijden voelen is een van de valkuilen. Leer die eens herkennen! Hij speelt daar hoogstwaarschijnlijk handig op in, want hij kent jouw zwakheden. Hij bepaalt hoe jij je voelt en je gaat je zowat schuldig voelen terwijl daar geen enkele reden toe is...
De enige weg is dan de harde aanpak, al het contact met hem verbreken. En de komende tijd alleen bezig zijn met jezelf en de mensen om je heen die wél achter jou staan en die je níet als stront behandelen!
Heel veel sterkte en wijsheid gewenst!!
De enige weg is dan de harde aanpak, al het contact met hem verbreken. En de komende tijd alleen bezig zijn met jezelf en de mensen om je heen die wél achter jou staan en die je níet als stront behandelen!
Heel veel sterkte en wijsheid gewenst!!
zaterdag 11 juni 2011 om 09:08
quote:britta123 schreef op 11 juni 2011 @ 01:04:
Hoe kan ik er geestelijk mee omgaan.
Als je echt van hem af wil neem je een ander telefoonnummer,
blokt hem op je mail e.d. maar dat ga je niet doen omdat je
onbewust toch hoopt op dat sms-je of die mail waarin hij weer
zijn lieve kant toont.
Dus wordt het een cirkel, jij gaat bij hem weg, hij sms't na een
paar dagen "Hoe is het met je?" jij weer blij reageerd binnen 10
seconden want je mobiel wijkt niet van je zijde deze dagen en
zo begint de ellende weer van voor af aan.
Heb het zelf meegemaakt en geloof me alleen jij kan er een
einde aan maken of je meot een stront behandeling fijn vinden.
Hoe kan ik er geestelijk mee omgaan.
Als je echt van hem af wil neem je een ander telefoonnummer,
blokt hem op je mail e.d. maar dat ga je niet doen omdat je
onbewust toch hoopt op dat sms-je of die mail waarin hij weer
zijn lieve kant toont.
Dus wordt het een cirkel, jij gaat bij hem weg, hij sms't na een
paar dagen "Hoe is het met je?" jij weer blij reageerd binnen 10
seconden want je mobiel wijkt niet van je zijde deze dagen en
zo begint de ellende weer van voor af aan.
Heb het zelf meegemaakt en geloof me alleen jij kan er een
einde aan maken of je meot een stront behandeling fijn vinden.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zaterdag 11 juni 2011 om 09:55
quote:gaia9 schreef op 11 juni 2011 @ 08:33:
Dat medelijden voelen is een van de valkuilen. (...) Hij bepaalt hoe jij je voelt en je gaat je zowat schuldig voelen terwijl daar geen enkele reden toe is... De enige weg is dan de harde aanpak (...)Dit dus: om je werkelijk zachtheid te kunnen permitteren, moet je helaas eerst de hardheid beheersen. Anders ben je ten eerste zacht uit gewoonte en niet uit vrije keus, en dat is dan geen werkelijke zachtheid. Ten tweede duurt de zachtheid dan niet lang: voordat ze lang kan duren is ze al wijd en breed opgesoupeerd door bloedzuigers.
Dat medelijden voelen is een van de valkuilen. (...) Hij bepaalt hoe jij je voelt en je gaat je zowat schuldig voelen terwijl daar geen enkele reden toe is... De enige weg is dan de harde aanpak (...)Dit dus: om je werkelijk zachtheid te kunnen permitteren, moet je helaas eerst de hardheid beheersen. Anders ben je ten eerste zacht uit gewoonte en niet uit vrije keus, en dat is dan geen werkelijke zachtheid. Ten tweede duurt de zachtheid dan niet lang: voordat ze lang kan duren is ze al wijd en breed opgesoupeerd door bloedzuigers.
zaterdag 11 juni 2011 om 09:57
quote:meds schreef op 11 juni 2011 @ 01:06:
Mannen die je behandelen als stront moet je ver van je houden. Maar jij had een relatie met zo'n man, hoe kan dat? Uiteindelijk gaat het erover hoe jij jezelf behandelt. Je relatie is een spiegel van de relatie met jezelf. Ben je onzeker en vind je anderen beter/ knapper/ succesvoller, dan is de kans groot dat je vriendje jou ook niet op nummer 1 heeft staan. Je zoekt namelijk datgene dat je herkent zo enorm mee eens
Mannen die je behandelen als stront moet je ver van je houden. Maar jij had een relatie met zo'n man, hoe kan dat? Uiteindelijk gaat het erover hoe jij jezelf behandelt. Je relatie is een spiegel van de relatie met jezelf. Ben je onzeker en vind je anderen beter/ knapper/ succesvoller, dan is de kans groot dat je vriendje jou ook niet op nummer 1 heeft staan. Je zoekt namelijk datgene dat je herkent zo enorm mee eens
zaterdag 11 juni 2011 om 10:00
Britta, dat komt omdat jij, net als elke vrouw hoopt, dat jij nu net wel diegene bent waarvoor hij door het vuur gaat in tegenstelling tot zijn vorige partners. En dat kun je heel lang volhouden. Het ook nogal wat om te beseffen en te moeten toegeven dat hij nou dus niet geweldig genoeg vind om je op handen te dragen. Maar geloof mij, er zijn er zat die dat wel doen en daar hoef je niet eens veel moeite voor te doen. Lkefde is geen gevecht.....
zaterdag 11 juni 2011 om 10:09
En maak niet de fout die ik bijna maakte.....
Als je volgende wel de allergrootste lieverd op aarde is, denken dat hij niet goed genoeg is omdat je de spanning van het aanstoten, aftrekken en op eieren lopen mist. Dat is namelijk geen relatie .
De enige spanning die ik nog toelaat in mijn relatie is in bed .
Hij heeft me nog nooit omlaag gehaald, weggestuurd, uitgescholden of wat dan ook. Hij is gewoon altijd zijn lieve zelf. Er zijn vrouwen die dat saai vinden. Maar dat zijn diezelfde vrouwen die jaren in een vecht, ruzie en 'waarom zie je me niet staan' relatie zitten. Die niet meer snappen dat een relatie geen zuigende toestand moet zijn. Omdat, als ze even geen ruzie hebben en de boel gewoon normaal is, zij dat als een 'piek' zien. Simpelweg omdat iets al heel snel een piek kan zijn als je net weer dagen klote bent behandeld. Zo'n relatie noemen ze dan foutief 'intens'...
Ik denk dat ik een. Normale relatie heb. Maar vergeleken bij mijn vorige relatie is deze hele relatie een grote piek. . Verkeerd. Meer een flatline, maar dan op het hoogste niveau. Hahahaha. En dat geeft rust. Waardoor ik kan groeien. Ik hoef geen inmense hoeveelheid energie in mijn relatie te steken om de boel niet uit de klauwen te laten lopen, waardoor ik de ruimte heb om me ook op andere dingen te focussen. Heerlijk!
Als je volgende wel de allergrootste lieverd op aarde is, denken dat hij niet goed genoeg is omdat je de spanning van het aanstoten, aftrekken en op eieren lopen mist. Dat is namelijk geen relatie .
De enige spanning die ik nog toelaat in mijn relatie is in bed .
Hij heeft me nog nooit omlaag gehaald, weggestuurd, uitgescholden of wat dan ook. Hij is gewoon altijd zijn lieve zelf. Er zijn vrouwen die dat saai vinden. Maar dat zijn diezelfde vrouwen die jaren in een vecht, ruzie en 'waarom zie je me niet staan' relatie zitten. Die niet meer snappen dat een relatie geen zuigende toestand moet zijn. Omdat, als ze even geen ruzie hebben en de boel gewoon normaal is, zij dat als een 'piek' zien. Simpelweg omdat iets al heel snel een piek kan zijn als je net weer dagen klote bent behandeld. Zo'n relatie noemen ze dan foutief 'intens'...
Ik denk dat ik een. Normale relatie heb. Maar vergeleken bij mijn vorige relatie is deze hele relatie een grote piek. . Verkeerd. Meer een flatline, maar dan op het hoogste niveau. Hahahaha. En dat geeft rust. Waardoor ik kan groeien. Ik hoef geen inmense hoeveelheid energie in mijn relatie te steken om de boel niet uit de klauwen te laten lopen, waardoor ik de ruimte heb om me ook op andere dingen te focussen. Heerlijk!
zaterdag 11 juni 2011 om 10:30
Ik ben het eens met gaia en orian.
Ik zat in een heftige intense relatie. Veel up en downs, met vooral heel veel strijd. Het heeft mij zoveel pijn geleverd en energie gekost. En het was niet de moeite waard. Ik kies nu ook voor mijzelf, ook al doet het mij veel pijn, maar ergens voel ik ook een opluchting. Ik hoef niet meer te vechten om mijn standpunt te verdedigen. Ik wil een partner die mij respecteerd en mij accepteerd voor wie ik ben. En visa versa dat ook kunnen natuurlijk.
En inderdaad nu tijd voor mijzelf nemen en aan mijzelf te werken.
Ik begrijp jouw frustratie en verdriet, ik hoop dat de posts van de vorige dames jou goed doen. Ik vind ze iig erg waardevol. Veel sterkte!
Ik zat in een heftige intense relatie. Veel up en downs, met vooral heel veel strijd. Het heeft mij zoveel pijn geleverd en energie gekost. En het was niet de moeite waard. Ik kies nu ook voor mijzelf, ook al doet het mij veel pijn, maar ergens voel ik ook een opluchting. Ik hoef niet meer te vechten om mijn standpunt te verdedigen. Ik wil een partner die mij respecteerd en mij accepteerd voor wie ik ben. En visa versa dat ook kunnen natuurlijk.
En inderdaad nu tijd voor mijzelf nemen en aan mijzelf te werken.
Ik begrijp jouw frustratie en verdriet, ik hoop dat de posts van de vorige dames jou goed doen. Ik vind ze iig erg waardevol. Veel sterkte!
