Balans in relatie

21-04-2019 17:49 42 berichten
Een thema waar ik heel veel over kan na blijven denken is balans in de relatie.

Ik doel dan op:
- geen drama maken en niet manipuleren versus je eigen gedachten/gevoelens communiceren.
- de ander de vrijheid gunnen versus je eigen grenzen bewaken.
- inlevingsvermogen/tolerantie/openheid jegens je partner versus je eigenwaarde behouden
- je partner nemen hoe hij/zij is versus respect opeisen voor jouw eigenheid.

Ik ben benieuwd hoe andere koppels hier mee omgaan en hoe jullie het geven en nemen vorm geven. Welke thema's er bijvoorbeeld spelen, wanneer eea op te lossen is met communicatie en wanneer je besluit dat liefde niet genoeg is en je blijkbaar niet bij elkaar past.
Bij ons gaat alles min of meer vanzelf. Op het gebied van orde, netheid, discipline zijn we behoorlijke tegenpolen, maar dat leidt niet tot irritaties omdat we beide weten hoe de ander in elkaar zit en daar vanzelf rekening mee houden. We zijn allebei geen ruziemakers, geen emotionele types, dus meningsverschillen lopen nooit hoog op. Het grappige is dat we allebei een compromis zien als ‘dan heeft niemand wat hij wil’, dus we kiezen vaak het een of het ander.
Dat klinkt allemaal wat saai maar we vinden elkaar ook heel lief en zo gaan we ook met elkaar om.
sugarmiss schreef:
21-04-2019 18:45
Waarom is gewoon gelukkig zijn samen benauwend?

En ik kan mij niet voorstellen dat je gelukkig wordt van constant drama.

Dan liever voorspelbaar saai maar wel gelukkig zijn samen.

Als ik de posts van fluthershy lees in dit topic dan denk ik dit elis een relatie die niet werkt en ook niet gaat werken. Alleen willen ze geen van beide nog toegeven.

Een relatie in de categorie alles beter dan alleen zijn.

Nou als je zegt: 'Zolang we elkaar niet de tent uitvechten is het goed.' Vind ik dat niet heel gezellig klinken. Dat klinkt alsof alle onenigheid over het tapijt wordt geveegd maar alsof er wel heel veel onenigheid is.

Is een gevoeletje, dat wel. Elkaar niet de tent uit vechten, klinkt niet heel harmonieus.
Alle reacties Link kopieren
Andersom schreef:
21-04-2019 18:50
Nou als je zegt: 'Zolang we elkaar niet de tent uitvechten is het goed.' Vind ik dat niet heel gezellig klinken. Dat klinkt alsof alle onenigheid over het tapijt wordt geveegd maar alsof er wel heel veel onenigheid is.

Is een gevoeletje, dat wel. Elkaar niet de tent uit vechten, klinkt niet heel harmonieus.
Als je het zo zegt vind ik het ook niet leuk klinken.

Ik haalde er uit dat het alles gewoon min of meer vanzelf gaat.
Alle reacties Link kopieren
Je probeert het hem altijd naar de zin te maken toch? Want je wil dat hij blijft.

Als jij het niet meer naar je zin hebt is dat einde relatie.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
Alle reacties Link kopieren
Een beetje manipuleren doe je ook altijd. Iedereen doet dat. Het leven is één grote aaneenschakeling van zetten. Je wil graag dat je gedrag effect heeft. Je kan iets op een stomme manier vragen en op een slimme, charmante manier vragen. De vraag is op zich hetzelfde.

Na tien jaar moet hij nog steeds denken dat jij de beste catch van zijn leven bent; dan heb je het goed gedaan. :)
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
Alle reacties Link kopieren
Manipuleren is een van de eerste dingen die een kind leert. Heb je weleens gezien hoe een peuter met haar lachjes pappa om haar vinger windt?

Maar als jij het niet meer naar je zin hebt in een relatie omdat je teveel moet inleveren naar je zin, dan moet je gewoon gaan.
En als het vuur gedoofd is komen er wolven
Hoe het bij ons verloopt en hoe ik dingen ervaar, hangt heel erg samen met de dynamiek tussen ons. Zijn we allebei open, lief en zacht dan hebben we fijne gesprekken met veel diepgang, begrip en respect.

Zitten er angsten of onzekerheden in de weg, dan krijgen we een 'conflict' (niet alles wordt uitgesproken) dat die angsten/onzekerheden bevestigt. Het positieve is dat we elkaar daarin wel weer erg goed begrijpen en na twee jaar ook elkaars gedrag beter kunnen interpreteren. (Als extravert persoon vond ik zijn terugtrekken doodeng, terwijl hij zich dood schrok van mijn neiging om de confrontatie op te zoeken. Inmiddels weet ik wanneer hij even in zichzelf moet graven en wanneer hij aan het wachten is tot ik hem uit zijn schulp kom trekken. Hij weet inmiddels dat mijn woede eerder verdriet en gekwetstheid is waar hij me beter bevestiging kan geven dan wegrennen. Ook leer ik mijn temperament matigen en hij wat opener praten.)

Ik vind dat stukje tegenpolen aan de ene kant heel mooi om te leren van elkaar, anderzijds ook weer frustreren soms.

Ik weet ook dat ik niet werk met een ander extravert energiek persoon. Mijn huidige partner helpt me wel rustiger te blijven en met de voetjes op de vloer te blijven en zijn sterke karakter zet een rem op mijn innerlijke diva :P (terwijl ik hem dan weer van de bank af krijg, laat praten en zijn moody gedrag beteugeld wordt.)

Ik vind het heel fijn om te lezen hoe het bij anderen werkt.
Jullie zijn twee jaar samen ?
ikBedoelHetGoed schreef:
21-04-2019 18:10
Ik snap de OP niet zo goed. Je beschrijft allemaal zaken met "versus", terwijl het geen tegenstellingen zijn. Ook denk ik dat dit in de meeste langdurige, blije relaties geen thema's zijn. Je neemt elkaar toch zoals je bent bijvoorbeeld. Wat zou je daar over moeten bespreken? En tolerantie jegens je partner versus je eigenwaarde behouden? Huh? Dat laatste zou ik sowieso altijd doen. Het eerste zou niet nodig moeten zijn.
Ik bedoel in de praktische uitvoering. Dat botst soms met de idealen in je hoofd.

Ik vind mijn vriend fantastisch hoe hij is. Maar als we elkaar anderhalve week niet zien of horen, omdat hij even op zijn eigen eiland wil zitten, dan krijgen we een spanningsveld omdat ik zijn karakter wil respecteren, maar ook recht wil doen aan mijn eigen relatiewensen. Dat botst al in mijn hoofd.

Ik kan me voorstellen dat het bij anderen bijvoorbeeld speelt over thema's als de netheid van het huishouden, uitgaan of thuisblijven, plannen of met de dag leven, sparen of je leeft maar een keer, de mate waarin je familie bezoekt, en noem maar op.
Alle reacties Link kopieren
Wij hebben de balans gevonden door minimumeisen uit te spreken, en daar aan te voldoen. De rest is een kwestie van overeenstemming, compromis of mee leren leven
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
Stampertje12 schreef:
21-04-2019 18:19
Pfff, wat een lastig onderwerp.

Bij ons zijn het ondersteunen van de ander in het bereiken van de individuele doelen het belangrijkst. Dat klinkt heel formeel en als een soort jaarplan op werk, maar is het in de praktijk absoluut niet. Het is meer het idee dat je de ander ondersteunt in het zelfvertrouwen en dat diegene weet dat als iets niet lukt dat die altijd terug kan vallen op de ander.

Verder zijn we in de praktijk op veel punten tegenpolen. Dat werkt ook wel goed. We gebruiken de goede eigenschappen van de ander om je eigen slechte eigenschappen mee op te vangen. Dat werkt fantastisch en maakt je beiden leukere en gelukkigere mensen.

Qua communicatie zijn we behoorlijk direct en dat werkt ook wel goed. Spreken in raadsels of vage bewoordingen terwijl je eigenlijk iets anders bedoelt werkt niet. Dus het is gewoon heel duidelijk: "ruim die haren eens op uit het doucheputje als je klaar bent" en niet "het zou prettig zijn als je na het douchen de douche nog eens naloopt".
Dat klinkt heel mooi. Kun je daar praktijkvoorbeelden van geven? (Evt. fictief als je privacy in het gedrang komt.)
Rooss4.0 schreef:
21-04-2019 18:36
Ik vind het een fantastisch onderwerp en ook een zeer regelmatig terugkerend thema in mijn relatie, mijn lief en ik kunnen hier intens over bomen.
Ik zou alleen per forum niet kunnen omschrijven hoe dit bij ons werkt, het is te veelomvattend, er zijn veel meer woorden nodig dan ik hier kan typen maar ik zal proberen het kort te houden.

*geen drama maken en niet manipuleren versus je eigen gedachten/gevoelens communiceren*

Misschien is dit bij ons meteen wel de lastigste, mijn lief vindt iets met emoties snel drama, ik zeg dan ook wel eens gekscherend: "als je geen drama wenst, moet je geen relatie aangaan met een vrouw".
We doen water bij de wijn, ik probeer mijn emoties handlebaar te houden, hij geeft me ruimte voor het stuk dat ik laat zien en behandelt me serieus en niet als een dramaqueen. Tot nu toe is het niet uit de hand gelopen zonder dat ik het gevoel heb me enorm in te moeten houden. Emoties zijn prima te reguleren, als je de woorden maar hebt en de regulatietools bezit.

*je partner nemen hoe hij/zij is versus respect opeisen voor jouw eigenheid*

Wat is jouw eigenheid? En hoe eis je respect op?
Ik heb mijn partner gekozen met al zijn eigenaardigheden en dat zijn er nogal wat. Ik wil hem niet veranderen maar ik weet ook dat ik een subtiele manipulator ben, ik heb mijn ex bv aardig gekneed, dat ben ik met deze man niet van plan en hij laat dat ook niet gebeuren.
Hiermee geef ik niks op, ik doe mezelf niet tekort door zijn eigenheid te respecteren, natuurlijk kan hij op mijn irriatiespier zitten en natuurlijk doe ik een hoop dingen anders, socialer, maatschappelijk geaccepteerder, harmonieuzer maar ik kan vrij en blij naar zijn keuzes en gedragingen kijken.

Je andere twee stellingen spelen bij ons niet echt, dat komt doordat wij zeer zuiver communiceren. We spreken precies dezelfde taal. Jij omschrijft jouw partner als introvert, jezelf als extravert, voor mij zou dat niet werken, voor mij geen binnenvetter. Ik heb geen zin om alle lastigheidjes eruit te moeten peuren.

Beginnen hier al jullie issues niet mee? Dat communicatie een lastig ding is bij jullie?
Jouw relatie komt op het forum altijd zo ontzettend fijn over! Ik ga jouw tekst nog een aantal keer goed doorlezen voor ik reageer, want ik denk dat ik wel eea van jou mee kan nemen.
fluttershy schreef:
21-04-2019 20:13
Jouw relatie komt op het forum altijd zo ontzettend fijn over! Ik ga jouw tekst nog een aantal keer goed doorlezen voor ik reageer, want ik denk dat ik wel eea van jou mee kan nemen.
Fijn, dank je!
Mijn relatie is ook ontzettend fijn, ik heb bijna de 50 moeten aantikken om te ervaren dat een relatie een écht en waar feest kan zijn. Natuurlijk hebben we zo onze issues. We zijn geen hompjes kneedbare klei meer, we zijn uitgekristalliseerd en dat past of dat past niet en waar het niet past mogen we kijken of we elkaars oneffenheidjes kunnen accepteren of zelfs omarmen.

Stel gerust vragen, ik zal je topic in de gaten houden.
Alle reacties Link kopieren
.
stampertje12 wijzigde dit bericht op 22-04-2019 11:21
99.80% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
lucky82 schreef:
21-04-2019 18:23
Dit is ook een manier. Jullie zijn getrouwd dus klaar, dit is het. Ik vind dat verschrikkelijk benauwend en saai, maar wie ben ik.
Sleur is lekker.
ik geef mn bek ook maar een douw
Alle reacties Link kopieren
Julus schreef:
21-04-2019 18:15
Rooskleurig? Het is de basis.
Ja en nee. Als je heel erg van elkaar verschilt en compleet verschillende zaken belangrijk vindt, betekent de ander accepteren zoals hij is soms dat jij jezelf geweld aan doet.
Opinions are like assholes. Everybody has one.
Alle reacties Link kopieren
.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven