Relaties
alle pijlers
beginnende settle-drang, hij niet...
vrijdag 23 maart 2012 om 23:11
Mijn vriend is twee jaar jonger dan ik (ik 29 hij 27) en was dat eerder nooit een probleem, nu ik zie een probleempje aankomen.. We zijn ruim vier jaar samen, ik ben 5 jaar geleden afgestudeerd, hij twee jaar geleden.
En zoals de titel al uitlegt, ik begin lichte settle-drang te krijgen en hij (totaal) niet. We wonen nu drie jaar samen, huren samen een appartementje. Ik heb een baan waar ik redelijk goed mee verdien, hij hopt nog een beetje van baantje naar baantje, weet niet wat ie wil,etc. etc.
En ja, ik ben wel toe aan 'een volgende stap' om het zo maar te zeggen. Een huis kopen of zo, we zijn in mijn ogen geld aan het weggooien door maar te blijven huren, maar ja... dan zal hij ook aan de vaste baan moeten..
En wat betreft het topic kinderen, ik weet dat hij ze ooit ook wil, maar wanneer... daar is geen pijl op te trekken. Terwijl ik denk, tussen nu en een jaar of vijf zie ik dat wel zitten.
Ooh, maar ik snap hem ook zo goed.. hij is gewoon jonger en weet het allemaal nog niet.
Moet ik me niet aanstellen en gewoon rustig afwachten? Hem alle tijd gunnen? Maar als ik hem vraag, denk je binnen nu en vijf jaar, tien jaar, (n)ooit? Dan is het van ja, ik weet het niet, ik weet het niet...
Hoor graag jullie meningen, wil hier ook echt geen ruzie met hem om maken, maar het is zo frustrerend soms!
En zoals de titel al uitlegt, ik begin lichte settle-drang te krijgen en hij (totaal) niet. We wonen nu drie jaar samen, huren samen een appartementje. Ik heb een baan waar ik redelijk goed mee verdien, hij hopt nog een beetje van baantje naar baantje, weet niet wat ie wil,etc. etc.
En ja, ik ben wel toe aan 'een volgende stap' om het zo maar te zeggen. Een huis kopen of zo, we zijn in mijn ogen geld aan het weggooien door maar te blijven huren, maar ja... dan zal hij ook aan de vaste baan moeten..
En wat betreft het topic kinderen, ik weet dat hij ze ooit ook wil, maar wanneer... daar is geen pijl op te trekken. Terwijl ik denk, tussen nu en een jaar of vijf zie ik dat wel zitten.
Ooh, maar ik snap hem ook zo goed.. hij is gewoon jonger en weet het allemaal nog niet.
Moet ik me niet aanstellen en gewoon rustig afwachten? Hem alle tijd gunnen? Maar als ik hem vraag, denk je binnen nu en vijf jaar, tien jaar, (n)ooit? Dan is het van ja, ik weet het niet, ik weet het niet...
Hoor graag jullie meningen, wil hier ook echt geen ruzie met hem om maken, maar het is zo frustrerend soms!
zaterdag 24 maart 2012 om 09:16
hoi! Ik ben zeer nieuw hier op het forum en dit wordt mijn eerste reactie 
maar ik moest nu wel eventjes reageren ivm na alles gelezen te hebben dit mij te herkenbaar in de oren klinkt.
Net als iedereen kan ik je ook niet zeggen wat je "moet" doen.Wat verstandig is want al lijken onze verhalen zo als twee druppels water op elkaar....toch zijn we geen van allen hetzelfde,zitten geen van allen in dezelfde situatie.
Goed na bovenstaande relaas mijn visie
Het is je goed recht om te weten waar je aan toe bent. en het is gewoon ronduit vervelend dat je vriend gewoonweg nog niet kan zeggen wat hij wilt en/of wanneer hij kindjes zou willen met je
MIjn ex (ja....precies...
) en ik was hetzelfde scenario. Ik was 28 en hij was 25 toen we elkaar hebben ontmoet (dit jaar word ik 35). Ik was zijn alles.... (idd zorgelijk.....) al af en toe besproken of hij in zijn toekomst met mij kindjes zou willen. antwoord: Ja hoor maar ik weet nog niet wanneer. Oke prima, ik was er ook nog niet aan toe. Toen werd ik 30,31,32,33,34...en altijd kreeg ik hetzelfde soort antwoord: Ja hoor, maar ik weet niet wanneer. Ook heeft die gezegd dat die op zijn 30e wel graag papa zou willen worden,
Enfin. Ik heb hem alle ruimte gegeven die hij nodig had om zichzelf te vinden. Want hij wist niet wat hij nu wilde qua werk...en was gewoon niet gelukkig maar wist niet hoe die dan gelukkig kon worden etc etc. Het is altijd een vrijbuiter geweest en heb hem alle vrijheid altijd gegeven. Maandje op vakantie alleen?Geen probleem! ga maar... O heb je nog een jaar extrra nodig om na te denken? Geen probleem...Als je het nodig vindt om een jaar naar buitenland te gaan (Surfen...) oid ga maar....maar zoek uit wat je wilt....
Nou mijn verhaal wordt lang sorry.
Toen vorig jaar december (was ik 33) na weer lange gesprekken met hem te hebben gehad, hij nog steeds niet wist wat die wilde in het leven, was niet gelukkig bla bla en dus zeker geen kindjes binnen nu en paar jaar... TOen heb ik de knoop doorgehakt en heb ik onze relatie beeindigd.
In mei is hij naar een heel mooi warm tropisch surf oord vertrokken om daar te gaan troubadouren. In juni was die al verliefd op een ander. Niks geworden maar toch. En sinds november is die smoorverliefd op een jong vrouwtje.
En ik ben heel gelukkig met mijn leven zonder hem. Maar ik word dit jaar 35, kinderwens blijft. Zeker toe aan een relatie maar goed het daten is niet je van het
O de strekking van mijn verhaal?Um doe wat voor jou goed voelt, wat jou hart je ingeeft. En als het voor jou goed is om om "te wachten" dan is dat prima! Maar als je in je hart weet dat het nog jaren zo verder gaat zonder enige vooruitgang dan weet je ook wat je te doen staat... Ik wist in mijn hart,mijn onderbewuste dat mijn ex nog heel lang niet aan kindjes ed zou willen beginnen. Alleen ik heb er nooit naar geluisterd en het altijd goed gepraat want ik hield zoveel van die jongen!!
En het vreemde is, toch ben ik gelukkiger en gezonder dan dat ik in jaren ben geweest Hoe raar ook.
Wilde niet een heel verhaal over mij typen want het gaat het niet over mij. Maar ik zag zoveel herkenningspunten. En ik weet dus hoe moeilijk dit is. En ik hoop dat je wat aan mijn relaas hebt.
Laat je me weten hoe het verder gaat?
maar ik moest nu wel eventjes reageren ivm na alles gelezen te hebben dit mij te herkenbaar in de oren klinkt.Net als iedereen kan ik je ook niet zeggen wat je "moet" doen.Wat verstandig is want al lijken onze verhalen zo als twee druppels water op elkaar....toch zijn we geen van allen hetzelfde,zitten geen van allen in dezelfde situatie.
Goed na bovenstaande relaas mijn visie
Het is je goed recht om te weten waar je aan toe bent. en het is gewoon ronduit vervelend dat je vriend gewoonweg nog niet kan zeggen wat hij wilt en/of wanneer hij kindjes zou willen met je
MIjn ex (ja....precies...
) en ik was hetzelfde scenario. Ik was 28 en hij was 25 toen we elkaar hebben ontmoet (dit jaar word ik 35). Ik was zijn alles.... (idd zorgelijk.....) al af en toe besproken of hij in zijn toekomst met mij kindjes zou willen. antwoord: Ja hoor maar ik weet nog niet wanneer. Oke prima, ik was er ook nog niet aan toe. Toen werd ik 30,31,32,33,34...en altijd kreeg ik hetzelfde soort antwoord: Ja hoor, maar ik weet niet wanneer. Ook heeft die gezegd dat die op zijn 30e wel graag papa zou willen worden,Enfin. Ik heb hem alle ruimte gegeven die hij nodig had om zichzelf te vinden. Want hij wist niet wat hij nu wilde qua werk...en was gewoon niet gelukkig maar wist niet hoe die dan gelukkig kon worden etc etc. Het is altijd een vrijbuiter geweest en heb hem alle vrijheid altijd gegeven. Maandje op vakantie alleen?Geen probleem! ga maar... O heb je nog een jaar extrra nodig om na te denken? Geen probleem...Als je het nodig vindt om een jaar naar buitenland te gaan (Surfen...) oid ga maar....maar zoek uit wat je wilt....
Nou mijn verhaal wordt lang sorry.
Toen vorig jaar december (was ik 33) na weer lange gesprekken met hem te hebben gehad, hij nog steeds niet wist wat die wilde in het leven, was niet gelukkig bla bla en dus zeker geen kindjes binnen nu en paar jaar... TOen heb ik de knoop doorgehakt en heb ik onze relatie beeindigd.
In mei is hij naar een heel mooi warm tropisch surf oord vertrokken om daar te gaan troubadouren. In juni was die al verliefd op een ander. Niks geworden maar toch. En sinds november is die smoorverliefd op een jong vrouwtje.
En ik ben heel gelukkig met mijn leven zonder hem. Maar ik word dit jaar 35, kinderwens blijft. Zeker toe aan een relatie maar goed het daten is niet je van het
O de strekking van mijn verhaal?Um doe wat voor jou goed voelt, wat jou hart je ingeeft. En als het voor jou goed is om om "te wachten" dan is dat prima! Maar als je in je hart weet dat het nog jaren zo verder gaat zonder enige vooruitgang dan weet je ook wat je te doen staat... Ik wist in mijn hart,mijn onderbewuste dat mijn ex nog heel lang niet aan kindjes ed zou willen beginnen. Alleen ik heb er nooit naar geluisterd en het altijd goed gepraat want ik hield zoveel van die jongen!!
En het vreemde is, toch ben ik gelukkiger en gezonder dan dat ik in jaren ben geweest
Hoe raar ook.Wilde niet een heel verhaal over mij typen want het gaat het niet over mij. Maar ik zag zoveel herkenningspunten. En ik weet dus hoe moeilijk dit is. En ik hoop dat je wat aan mijn relaas hebt.
Laat je me weten hoe het verder gaat?
zaterdag 24 maart 2012 om 09:25
Waarom willen vrouwen toch alles zo plannen? En hebben ze daarvoor ook nog bevestiging van de andere nodig? Waarom geniet je niet van het leven zoals het nu is? Lees maar eens een tijdje mee met die verhalen over hoe moeilijk vrouwen het hebben om alles te combineren. Geniet van t leven zonder al die plannen.
maandag 26 maart 2012 om 15:00
Dank je voor je verhaal pura_vida, heb er zeker wat aan, moet erg moeilijk geweest zijn voor je! Ik hoop natuurlijk dat het bij mij anders zal gaan...
En betjeklets, ik geniet zeker van het leven! En ik wil dat graag zo houden vandaar dat ik denk dat het goed is om af en toe een kleine blik vooruit te werpen. Je moet binnen een relatie je wensen toch een beetje op elkaar afstemmen of niet?
En betjeklets, ik geniet zeker van het leven! En ik wil dat graag zo houden vandaar dat ik denk dat het goed is om af en toe een kleine blik vooruit te werpen. Je moet binnen een relatie je wensen toch een beetje op elkaar afstemmen of niet?
donderdag 29 maart 2012 om 13:26
quote:aninha schreef op 26 maart 2012 @ 15:00:
Dank je voor je verhaal pura_vida, heb er zeker wat aan, moet erg moeilijk geweest zijn voor je! Ik hoop natuurlijk dat het bij mij anders zal gaan...
Graag gedaan! Lief je reactie. Een einde van "iets" is altijd iets wat je een plekje moet geven. Maar ik mag niet liegen, echt moeilijk is het niet geweest omdat ik wist dat het goed was om uit elkaar te gaan. Lastig uit te leggen ;+)
Ik hoop zeker dat het bij jou anders zal gaan, dat gaat de toekomst ons zeker vertellen En dat zou zomaar eens kunnen!!!
Dank je voor je verhaal pura_vida, heb er zeker wat aan, moet erg moeilijk geweest zijn voor je! Ik hoop natuurlijk dat het bij mij anders zal gaan...
Graag gedaan! Lief je reactie. Een einde van "iets" is altijd iets wat je een plekje moet geven. Maar ik mag niet liegen, echt moeilijk is het niet geweest omdat ik wist dat het goed was om uit elkaar te gaan. Lastig uit te leggen ;+)
Ik hoop zeker dat het bij jou anders zal gaan, dat gaat de toekomst ons zeker vertellen
En dat zou zomaar eens kunnen!!!