Ben aan het einde van mijn latijn
maandag 31 oktober 2011 om 11:47
De afgelopen maand is een vermoeiende tijd geweest doordat er iets met mijn ouders was gebeurd. Ik was met mijn vader en moeder bezig en had het daar druk mee. Mijn moeder heeft een tijd bij ons geslapen en had het zelf ook moeilijk.
Mijn man heeft de hele tijd wel geholpen met veel dingen voor mijn ouders. Thuis echter ging het toch vaak mis. Alles was ontregeld, ik moest en dingen voor mijn ouders doen en dingen thuis regelen. Man die zaken thuis op mijn bordje legde en ik werd moe van alles. Geprobeerd te praten, er was niets zei hij. Gisteravond barste de bom. Hij was boos en het lag aan iedereen. Helaas had hij wat gedronken. De kinderen luisteren maar horen hem niet, ik luister maar hoor hem niet. Hij boos om hoe zoon tegen hem doet, zoon is boos hoe vader tegen hem doet.
Hij is beneden gaan slapen omdat ik niet wilde praten met hem. Dit is niet de eerste keer, we hebben vaker op het punt gestaan om te scheiden. We hebben het steeds geprobeerd. Kennelijk zit het er niet in. Juist nu flikt hij het om te doen.
Ik ben zo moe, alles maalt door mijn hoofd, mijn ouders, mijn gezin en ik! Niemand vraagt hoe het met mij gaat, geen schouder van hem. Ik ben, volgens hem, de sterkte van ons 2, maar dat wil ik niet. Ik wil een schouder, even huilen, nieuwe kracht verzamelen.
Mijn man heeft de hele tijd wel geholpen met veel dingen voor mijn ouders. Thuis echter ging het toch vaak mis. Alles was ontregeld, ik moest en dingen voor mijn ouders doen en dingen thuis regelen. Man die zaken thuis op mijn bordje legde en ik werd moe van alles. Geprobeerd te praten, er was niets zei hij. Gisteravond barste de bom. Hij was boos en het lag aan iedereen. Helaas had hij wat gedronken. De kinderen luisteren maar horen hem niet, ik luister maar hoor hem niet. Hij boos om hoe zoon tegen hem doet, zoon is boos hoe vader tegen hem doet.
Hij is beneden gaan slapen omdat ik niet wilde praten met hem. Dit is niet de eerste keer, we hebben vaker op het punt gestaan om te scheiden. We hebben het steeds geprobeerd. Kennelijk zit het er niet in. Juist nu flikt hij het om te doen.
Ik ben zo moe, alles maalt door mijn hoofd, mijn ouders, mijn gezin en ik! Niemand vraagt hoe het met mij gaat, geen schouder van hem. Ik ben, volgens hem, de sterkte van ons 2, maar dat wil ik niet. Ik wil een schouder, even huilen, nieuwe kracht verzamelen.
maandag 31 oktober 2011 om 11:55
Bij zoveel drukte en dingen die jullie moeten regelen is het niet uit te sluiten dat er soms spanningen ontstaan.
Kleine dingen kunnen ontzettend worden opgeblazen.
Als het allemaal wat gezakt is dan hoeft het niet te betekenen dat alles over is.
Maar een hele nare situatie. Veel sterkte met alles en iedereen.
Kleine dingen kunnen ontzettend worden opgeblazen.
Als het allemaal wat gezakt is dan hoeft het niet te betekenen dat alles over is.
Maar een hele nare situatie. Veel sterkte met alles en iedereen.
Beter te laat dan over tijd.
maandag 31 oktober 2011 om 11:57
Als je gebombardeerd bent tot de sterkste, hoef je eigenlijk nooit om een schouder te vragen, helaas. Misschien is het zaak om hem duidelijk te maken dat je ook maar een mens bent en, net als hij, ook niet tegen een stootje kunt. Je zal daar heel duidelijk in moeten zijn, want het dringt waarschijnlijk niet of nauwelijks tot hem door.
Ik wens je rust en vrede toe en die schouder waar je zo naar verlangt.
Ik wens je rust en vrede toe en die schouder waar je zo naar verlangt.
maandag 31 oktober 2011 om 12:34
maandag 31 oktober 2011 om 12:44
Ja, met bier op is iedereen een held.
Je kinderen zien hem liever gaan dan komen, hoe zit dat met jou?
Hou je van hem?
Mag je hem? Zeker niet onbelangrijk.
Zie je jezelf nog een aantal decennia zo door gaan?
Ik denk dat het bedenken en besluiten over wat je nou eigenlijk werkelijk wilt wel van belang is. Sommige huwelijken modderen zo voort tot aan het einde van het leven, andere huwelijken gaan er aan onderdoor. Punt is, het moet een keuze zijn. Laat het je niet allemaal maar zomaar overkomen, dan gooi je jezelf en je leven weg.
Je kinderen zien hem liever gaan dan komen, hoe zit dat met jou?
Hou je van hem?
Mag je hem? Zeker niet onbelangrijk.
Zie je jezelf nog een aantal decennia zo door gaan?
Ik denk dat het bedenken en besluiten over wat je nou eigenlijk werkelijk wilt wel van belang is. Sommige huwelijken modderen zo voort tot aan het einde van het leven, andere huwelijken gaan er aan onderdoor. Punt is, het moet een keuze zijn. Laat het je niet allemaal maar zomaar overkomen, dan gooi je jezelf en je leven weg.
woensdag 2 november 2011 om 20:09
je verhaal is heel herkenbaar. ook ik was altijd die schouder voor mijn man. Totdat ik hem een keer nodig had en hij keihard niet thuis gaf toen ik erom vroeg. dat gaf voor mij de doorslag na jaren aanmodderen. De reactie van cateautje hierboven is zo waar. Je moet een keuze maken wat JIJ wilt met je leven. neem je hier genoegen mee en maakt het je gelukkig, of wil je het anders. ik heb jaren gewacht, maar het uiteindelijk voor mezelf gekozen toen ik eraan toe was die stap te zetten. Dat was moeilijk, maar ik kan oprecht zeggen dat ik blij ben met het feit dat ik voor mezelf gekozen heb. Ik wens je veel sterkte toe, maar wat je ook doet, ik vind dat je recht hebt op steun van je partner als je dat nodig hebt. vraag erom!
donderdag 3 november 2011 om 09:21
quote:Cateautje schreef op 31 oktober 2011 @ 12:44:
Ja, met bier op is iedereen een held. Klopt!
Je kinderen zien hem liever gaan dan komen, hoe zit dat met jou? Op het moment vind ik het prima wanneer hij er niet is.
Hou je van hem? Ik weet het niet meer...
Mag je hem? Zeker niet onbelangrijk. Ja ik mag hem nog wel, maar niet meer voor de volle 100%
Zie je jezelf nog een aantal decennia zo door gaan? Nee, eigenlijk niet.
Ik denk dat het bedenken en besluiten over wat je nou eigenlijk werkelijk wilt wel van belang is. Sommige huwelijken modderen zo voort tot aan het einde van het leven, andere huwelijken gaan er aan onderdoor. Punt is, het moet een keuze zijn. Laat het je niet allemaal maar zomaar overkomen, dan gooi je jezelf en je leven weg.
Dat laatste stuk daar heb je gelijk in.
Het lijkt wel alsof we steeds in een cirkel zitten en er niet uit komen. Hoe vaak we ook praten. Op het moment praten we niet echt veel en doen we de dingen die gedaan moeten worden.
De kinderen praten vaker met mij dan met hem. Op het moment praat zoon niet eens met zijn vader.
Ik ben zijn sorry zeggen beu.
Van de week ook, ik had een tijd geleden wat gekocht voor hem en het werd van de week bezorgd. Hij kijkt met een half oog ernaar en zegt vervolgens dat hij het niet mooi vind.
De dag daarna zegt hij sorry dat ik zo raar deed en dat hij het wel mooi vind. Zo zijn er meer dingen die vanuit zijn kant fout gaan en hij sorry zegt.
Dit net allemaal nu!
Ja, met bier op is iedereen een held. Klopt!
Je kinderen zien hem liever gaan dan komen, hoe zit dat met jou? Op het moment vind ik het prima wanneer hij er niet is.
Hou je van hem? Ik weet het niet meer...
Mag je hem? Zeker niet onbelangrijk. Ja ik mag hem nog wel, maar niet meer voor de volle 100%
Zie je jezelf nog een aantal decennia zo door gaan? Nee, eigenlijk niet.
Ik denk dat het bedenken en besluiten over wat je nou eigenlijk werkelijk wilt wel van belang is. Sommige huwelijken modderen zo voort tot aan het einde van het leven, andere huwelijken gaan er aan onderdoor. Punt is, het moet een keuze zijn. Laat het je niet allemaal maar zomaar overkomen, dan gooi je jezelf en je leven weg.
Dat laatste stuk daar heb je gelijk in.
Het lijkt wel alsof we steeds in een cirkel zitten en er niet uit komen. Hoe vaak we ook praten. Op het moment praten we niet echt veel en doen we de dingen die gedaan moeten worden.
De kinderen praten vaker met mij dan met hem. Op het moment praat zoon niet eens met zijn vader.
Ik ben zijn sorry zeggen beu.
Van de week ook, ik had een tijd geleden wat gekocht voor hem en het werd van de week bezorgd. Hij kijkt met een half oog ernaar en zegt vervolgens dat hij het niet mooi vind.
De dag daarna zegt hij sorry dat ik zo raar deed en dat hij het wel mooi vind. Zo zijn er meer dingen die vanuit zijn kant fout gaan en hij sorry zegt.
Dit net allemaal nu!