Relaties
alle pijlers
Ben even zooo boos!!!
vrijdag 24 juni 2011 om 12:51
Moet het even van me afschrijven hoor..
Mijn broer is sinds 2 maanden terug uit het buitenland, hij heeft daar een jaar of 6 gewoond. Heb hem ook al die tijd niet gezien.
Ik ben inmiddels getrouwd enz enz.
Sinds hij terug is ben ik al een keer of 5 naar hem toe geweest, en hem meerdere keren bij mij uitgenodigd.
Nu heeft hij ook een aantal keer gezegd ik kom dan en dan langs. Komt hij niet. Elke keer komt er wat tussen. Ook lullige dingen zoals het regent enzo.
Nou heb ik al die keren dat hij heeft gezegd ik kom naar je toe even gebeld en gevraagd waar hij bleef. Hij zei nooit zelf af.
Goed, ik ben opgehouden met daar achteraan te gaan.
Nou belde hij vorige week ergens dat hij waarschijnlijk deze week zou langskomen. Nou prima.
Gisteravond een belletje van hem. Als je morgen kan dan kom ik langs. Ik dus helemaal blij. 1 en ander afgezegd voor vandaag.
De afspraak was, hij zou om 09:00 uur vertrekken. Met de trein. Ik haal hem halverwege op, dan hoeft ie niet zo'n lang stuk en ik breng hem in de middag/ avond weer terug. Leuk leuk leuk!!
Ben vanmorgen om half 7 opgestaan. Huis aan kant. Auto volgetankt. Boodschappen gedaan. Eten voorbereid.
Manlief heeft een halve dag vrij genomen van werk.
En broer?? Volgens mijn moeder ligt hij nog bed!
Krijg ik nog de wind van voren van moeder, dat ik niet zo boos moet zijn. Dat ik niet zo hard moet doen. Arme jongen, bla bla.
Grrrrrr, ik kan hem wat!!
Weet niet wat ik hiermee wil eigenlijk. Ben blij dat ik het even hier kan delen.
Mijn broer is sinds 2 maanden terug uit het buitenland, hij heeft daar een jaar of 6 gewoond. Heb hem ook al die tijd niet gezien.
Ik ben inmiddels getrouwd enz enz.
Sinds hij terug is ben ik al een keer of 5 naar hem toe geweest, en hem meerdere keren bij mij uitgenodigd.
Nu heeft hij ook een aantal keer gezegd ik kom dan en dan langs. Komt hij niet. Elke keer komt er wat tussen. Ook lullige dingen zoals het regent enzo.
Nou heb ik al die keren dat hij heeft gezegd ik kom naar je toe even gebeld en gevraagd waar hij bleef. Hij zei nooit zelf af.
Goed, ik ben opgehouden met daar achteraan te gaan.
Nou belde hij vorige week ergens dat hij waarschijnlijk deze week zou langskomen. Nou prima.
Gisteravond een belletje van hem. Als je morgen kan dan kom ik langs. Ik dus helemaal blij. 1 en ander afgezegd voor vandaag.
De afspraak was, hij zou om 09:00 uur vertrekken. Met de trein. Ik haal hem halverwege op, dan hoeft ie niet zo'n lang stuk en ik breng hem in de middag/ avond weer terug. Leuk leuk leuk!!
Ben vanmorgen om half 7 opgestaan. Huis aan kant. Auto volgetankt. Boodschappen gedaan. Eten voorbereid.
Manlief heeft een halve dag vrij genomen van werk.
En broer?? Volgens mijn moeder ligt hij nog bed!
Krijg ik nog de wind van voren van moeder, dat ik niet zo boos moet zijn. Dat ik niet zo hard moet doen. Arme jongen, bla bla.
Grrrrrr, ik kan hem wat!!
Weet niet wat ik hiermee wil eigenlijk. Ben blij dat ik het even hier kan delen.
vrijdag 24 juni 2011 om 14:04
@janice_mayhem: Moet wel lachen om je post. Mijn man denkt er hetzelfde over.
Maar weet je... als ik bij mijn moeder of bij landgenoten langsga dan word ook bijna de rode loper uitgerold. Dan staat er eten waar ik bij wijze van een week mee kan doen. Dan word het huis op elk stofje uitgekamd.
Dat is gewoon zo.
'Ik hoor hem uit te nodigen'. Doe ik dat niet dan ben ik onbeschoft en niet gastvrij. Zo zijn wij opgevoed.
Ik ben in dat opzicht best verwesterd maar tegenover mijn familie word dat van mij verwacht.
Ik vind het niet leuk dat ik al die moeite moet doen. Maar echt, als mijn moeder langskomt, gelukkig niet vaak, dan begint ze al bij binnenkomst te zeuren.
'Staat er nog geen eten klaar voor als je man thuis is straks, wat slecht zeg'. 'Doet jou man straks de was????!!!!! dat kan je toch niet maken'.
Dat soort dingen. Zodoende kan het inderdaad overkomen alsof ik mij uitsloof. (Wat ik dus ook wel doe).
Maar dan nog.. ik vind niet als iemand iets met je afspreekt je zonder bericht maar kan wegblijven van een afspraak.
Maar weet je... als ik bij mijn moeder of bij landgenoten langsga dan word ook bijna de rode loper uitgerold. Dan staat er eten waar ik bij wijze van een week mee kan doen. Dan word het huis op elk stofje uitgekamd.
Dat is gewoon zo.
'Ik hoor hem uit te nodigen'. Doe ik dat niet dan ben ik onbeschoft en niet gastvrij. Zo zijn wij opgevoed.
Ik ben in dat opzicht best verwesterd maar tegenover mijn familie word dat van mij verwacht.
Ik vind het niet leuk dat ik al die moeite moet doen. Maar echt, als mijn moeder langskomt, gelukkig niet vaak, dan begint ze al bij binnenkomst te zeuren.
'Staat er nog geen eten klaar voor als je man thuis is straks, wat slecht zeg'. 'Doet jou man straks de was????!!!!! dat kan je toch niet maken'.
Dat soort dingen. Zodoende kan het inderdaad overkomen alsof ik mij uitsloof. (Wat ik dus ook wel doe).
Maar dan nog.. ik vind niet als iemand iets met je afspreekt je zonder bericht maar kan wegblijven van een afspraak.
vrijdag 24 juni 2011 om 14:19
@saara. Begrijpelijk dat jij doet, zoals je doet, vanuit jouw cultuur vanuit jouw opvoeding en vanuit jouw zienswijze.
Ik wilde alleen een tegengeluid laten horen.
Niet netjes idd om niet af te zeggen. Eigenlijk al niet netjes om zelf te bellen om langs te komen (= initiatief) en dan toch niet komen. Het is ook niet netjes om niet gewoon eerlijk te zeggen, dat je eigenlijk geen zin hebt.
Maar ook hier is een tegengeluid. Als je al, diep-in-je, eigenlijk niet echt zin had om te komen, maar je voelt je door de buitenwereld (ouders, andere broers/zussen of jouw push-gedrag) bijna gedwongen om een afspraak te maken.... dan geeft afbellen (bij kleine redenen maar ook met legitieme redenen) zo ongeveer een super-kut-gevoel.
Ik zou het afbellen ook proberen te vermijden
Overdreven gesteld: er is al zoveel druk op dit item, dat hij niet durft te zeggen dat hij geen zin heeft en zoveel druk dat afbellen een enorme opgave is geworden.
Nog meer reden dus om 't relaxed aan te pakken.
Ik wilde alleen een tegengeluid laten horen.
Niet netjes idd om niet af te zeggen. Eigenlijk al niet netjes om zelf te bellen om langs te komen (= initiatief) en dan toch niet komen. Het is ook niet netjes om niet gewoon eerlijk te zeggen, dat je eigenlijk geen zin hebt.
Maar ook hier is een tegengeluid. Als je al, diep-in-je, eigenlijk niet echt zin had om te komen, maar je voelt je door de buitenwereld (ouders, andere broers/zussen of jouw push-gedrag) bijna gedwongen om een afspraak te maken.... dan geeft afbellen (bij kleine redenen maar ook met legitieme redenen) zo ongeveer een super-kut-gevoel.
Ik zou het afbellen ook proberen te vermijden
Overdreven gesteld: er is al zoveel druk op dit item, dat hij niet durft te zeggen dat hij geen zin heeft en zoveel druk dat afbellen een enorme opgave is geworden.
Nog meer reden dus om 't relaxed aan te pakken.
vrijdag 24 juni 2011 om 14:28
quote:saara schreef op 24 juni 2011 @ 13:19:
Overigens heb ik net mijn man gesproken en die ziet het positief: Huis is aan kant, (hoef het weekend niks te doen!!), en hij is om 14:00 uur thuis ipv 19:00 uur, dus langer weekend samen.
We gaan zo wat leuks doen. Ga hem van zijn werk afhalen zo.
Thanks dat ik even mijn frustratie kon uiten!!
Je hebt groot gelijk dat je boos bent, pfffffffffffffffff ik zou
ook ontploffen en zeker over de reactie van je moeder.
Veel plezier met je man, fijn dat hij het zo oppakt.
En laat je broer lekker dood vallen
Overigens heb ik net mijn man gesproken en die ziet het positief: Huis is aan kant, (hoef het weekend niks te doen!!), en hij is om 14:00 uur thuis ipv 19:00 uur, dus langer weekend samen.
We gaan zo wat leuks doen. Ga hem van zijn werk afhalen zo.
Thanks dat ik even mijn frustratie kon uiten!!
Je hebt groot gelijk dat je boos bent, pfffffffffffffffff ik zou
ook ontploffen en zeker over de reactie van je moeder.
Veel plezier met je man, fijn dat hij het zo oppakt.
En laat je broer lekker dood vallen
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
vrijdag 24 juni 2011 om 14:28
saara wat schrijf je lief over je broer en familie ondanks dat je boos bent. lekker laten gaan zou ik ook denken maar even en fijn van je extra lange weekend met man genieten en wat een nuchtere man als die het zelfde tegengeluid laat horen als janic . Grappig. Zou hem ook zeker even in zijn sop gaar laten koken en dat het initiatief en de plannen maar even van zijn kant komen dan zie je wel wat er gebeurt. Snap dat je boos was dat zou ik ook zijn
vrijdag 24 juni 2011 om 19:58
Kan me voorstellen dat je boos bent! En ook dat je er moeite voor doet. Je wilde er toch iets leuks van maken? Logisch dat je even opruimt en iets lekkers in huis haalt, ik zou me er ook druk om maken. Vind het op zijn minst onbeschoft van je broer, vooral omdat je ook nog zo lief aanbood om een deel met de auto te rijden.
Gelukkig heb je een positieve man en een schoon huis, dus geniet van je weekend! Voor de volgende keer zijn afspraken niet te serieus nemen en nu zelf niet te veel moeite doen, laat het maar van zijn kant komen.
Gelukkig heb je een positieve man en een schoon huis, dus geniet van je weekend! Voor de volgende keer zijn afspraken niet te serieus nemen en nu zelf niet te veel moeite doen, laat het maar van zijn kant komen.
vrijdag 24 juni 2011 om 20:00
Jeetje, ik zou ook boos zijn. Maar ja, ondertussen zit jij met een probleem en broerlief (de boosdoener in dit geval) zit klaarblijkelijk nergens mee en wordt ook nog gesteund door moeders.
Ik zou hem even bellen en zeggen:
"als je zin en tijd hebt om te komen ben je welkom... we horen graag van te voren wanneer je vertrekt!
Ik zou hem even bellen en zeggen:
"als je zin en tijd hebt om te komen ben je welkom... we horen graag van te voren wanneer je vertrekt!
vrijdag 24 juni 2011 om 20:06
vrijdag 24 juni 2011 om 20:11
Maar wil je je broer graag zien of doe je het omdat het hoort? Want om eerlijk te zijn lees ik nergens dat je teleurgesteld bent dat je hém niet ziet, maar is het vooral vervelend voor de moeite die je hebt gedaan. En in twee maanden tijd je zus vijf keer zien vind ik best vaak als je net terug bent na zo lang in het buitenland te zijn geweest. Je wordt namelijk best een beetje geleefd, als je net terug bent, weet ik uit ervaring. Iedereen wil je zien en het liefst zo lang, snel en vaak mogelijk. Terwijl het best kan dat je zelf gewoon even wil aarden en wennen aan de nieuwe situatie.