Ben ik asociaal?

27-03-2012 11:31 131 berichten
Alle reacties Link kopieren
Nee, ik bedoel dus niet dat ik denk dat ik een onopgevoede Tokkie ben . Naar aanleiding van een opmerking van een kennis vraag ik me of of ik niet te weinig sociaal ben: te weinig contact heb met andere mensen.



Bovengenoemde kennis was nogal verbaasd toen ik vertelde hoe mijn sociale leven eruitziet. Ik ga nooit stappen, heb geen facebookpagina en ga zelden naar feestjes. Op vrijdagavond zit ik het liefst in joggingbroek op de bank met thee, koekjes en een boek of de tv aan. Ik heb aardig wat kennissen met wie ik zo nu en dan wat onderneem maar geen vrienden bij wie ik wekelijks over de vloer kom of dagelijks mee bel/sms. Met een paar mensen heb ik een heel sterke band maar die zijn op één hand te tellen. Met hen deel ik ook problemen en persoonlijke dingen, met kennissen doe ik dat niet. Ik heb daar namelijk geen behoefte aan.

Zelf ben ik eigenlijk best tevreden met de situatie zoals die is. Ik ben geen kluizenaar en voel me niet eenzaam. Ik heb nooit sociale verplichtingen waar ik geen zin in heb, heb een paar mensen om me heen op wie ik kan bouwen en hou zeeen van tijd over om dingen te doen die ik leuk vind. Maar goed, volgens die kennis is mijn gedrag ongezond. Zij vindt het afstandelijk om persoonlijke dingen niet te delen, voor haar is dat een cruciaal onderdeel van een sociale relatie. Ook vindt ze het raar dat ik verjaardagen en andere sociale activiteiten eerder als een belasting dan als een leuke tijdsbesteding zie. Het kwam eigenlijk hier op neer: volgens haar heb ik een probleem met het onderhouden van relaties en moet ik daar wat aan doen omdat mijn einzelgangerige gedrag ongezond is (ze liet zelfs het woord autisme vallen).



Ik heb het maar weggewuifd onder het mom van "mensen verschillen nu eenmaal en als ik het zo goed vind, waarom dan veranderen"? Maar toch blijft het aan me knagen. Zijn er meer mensen die weinig behoefte hebben aan contact met andere mensen? Die niet de behoefte hebben om veel diepgaande vriendschappen te hebben waarbij je veel persoonlijke dingen deelt? Krijg je daar wel eens kritiek op en hoe ga je daar mee om? Is mijn gedrag echt zo raar en ongezond? En zo ja, moet ik er wat aan doen?



Ik ben trouwens het grootste deel van de middag niet online dus ik reageer misschien niet meteen.
Alle reacties Link kopieren
Ik had je stukje kunnen schrijven. Exact. Idem dito. Ik hoef niet elke avond mensen om mij heen. Zitverjaardagen zie ik de hele dag tegenop. Heb vrienden die ik op een hand kan tellen maar waar ik wel op kan bouwen.

Ik heb nergens problemen mee in m'n leven en als anderen dat wel hebben kijken ze maar de andere kant op toch?



En als het voor jou goed voelt wie is iemand anders dan om daarover te oordelen?
Alle reacties Link kopieren
Wat een onzin. Omdat je weinig behoefte hebt aan sociale verplichtingen heb je (misschien) autisme en ben je asociaal? Omdat je vriendin vindt dat je vaker naar feestjes moet gaan en je wat mankeert als je op vrijdag in je joggingbroek op de bank zit, terwijl je daar zelf prima tevreden en gelukkig mee bent?



Er is een heel topic van mensen die het prima in hun eentje hebben en weinig uitgaan etc. Geen idee meer hoe dat heet en waar het te vinden is, maar er zijn er heel veel van jouw soort hoor
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
Alle reacties Link kopieren
Wat een onzin. Als jij je er prima bij voelt is het goed toch.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
Alle reacties Link kopieren
Niet iedereen hoeft te zijn zoals jouw kennis het graag zou zien. Zolang jij gelukkig bent is er geen reden tot paniek in mijn ogen
Oh, je vriendin is een zelfbenoemd psychiater en als je toevallig niet de behoefte hebt om een rijk sociaal leven met dito vrienden en kennissen te hebben, dan ben je autistisch?



Prima, mag ik bij je clubje?



Klinkklare onzin wat zij verkondigd. Het is pas een probleem als je er zelf last van hebt. Als jij je zo lekker voelt en geen problemen hebt met je "gebrek" aan sociale contacten, dan is er toch niets aan de hand?

Je kunt het ook omdraaien; het is ongezond om altijd maar mensen om je heen te willen hebben en niet eens even lekker kunt kluizenaren.
Ik herken me hier wel in. Hou ook niet van allerlei sociale verplichtingen maar ik heb wél weer de behoefte aan een diepgaande vriendschap. Daar heb ik iemand voor, maar ik hoef zo echt niet 'n hele groep mensen om mij heen. En oppervlakkige contacten kunnen af en toe wel 'ns gezellig zijn, maar kosten me meer energie dan dat 't me oplevert, dus zal me daar ook niet al teveel mee bezig houden. Heb ook veel behoefte aan lekker tijd voor mezelf.
Alle reacties Link kopieren
Waarom veranderen als je je er goed bij voelt? Je bent niet eenzaam, doet wel dingen samen met anderen, maar hebt geen behoefte aan meer. Prima toch? Ik zit er denk ik een beetje tussenin, heb geen hordes mensen om me heen bij wie ik de deur platloop, maar wel een paar goede vriendinnen die ik vanwege de afstand eens per maand zie en nog wat kennissen met wie ik zo nu en dan afspreek. Ik kan een einzelganger zijn en ben niet zo goed in het onderhouden van contacten, maar ik vind het ook heel fijn om gezelschap te hebben. Anderen vinden misschien ook dat ik geen geweldig sociaal leven heb, maar ik vind het goed zo. Hoef ik ook niet elke week op een verjaardag of feestje te gaan zitten en heb ik in het weekend niet teveel verplichtingen.
Alle reacties Link kopieren
Asociaal is als anderen last van je hebben. Het lijkt me dat daar juist geen sprake van is



Er was laatst ook een introvert vs extravert topic, dat vond ik een eye opener!



Verder had ik ook (bijna) jouw stukje kunnen schrijven.
Alle reacties Link kopieren
Wij leven precies hetzelfde.



Verjaardagen doen we wel en ander sociaal onderhoud, zeg maar.



Geen grote vriendengroep. In het verleden wel vaker de neus gestoten op vriendengebied dus heeft geen prio meer.



Ik vind het heerlijk om bij man en kinders te zijn en man ook. Voor de rest zie en spreek ik diverse mensen op werk, schoolplein en buren. Familie vind ik wel belangrijk.



Op het schoolplein sta ik nooit bij een vast kliekje. Heb ik een hekel aan. Zo spreek ik ook verschillende mensen en blijft het interessant en praat ik ook nooit mee over anderen.



Geen autisme bekend bij man en mij. We werken wel allebei veel en hebben huis, sport en kinderen dus we vinden het wel goed zo.



Doen waar je je prettig bij voelt zou ik zeggen
Wil ook bij die club... als we maar niet bij elkaar komen want dan zeg ik vaak af denk ik . Kortom er is niks mis mee. De een KRIJGT energie van veel sociale contacten, de ander KOST het energie. Het een is niet slechter dan 't ander.
Alle reacties Link kopieren
Ik herken het wel, ik hou ook niet van een volle sociale agenda en spreek dan ook af en toe met vrienden af als ik daar zin in heb. Heb ook een hoop kennissen maar dat contact blijft oppervlakkig. Ik vind het heerlijk om veel tijd voor mezelf te hebben en heb dat ook echt nodig, anders voel ik me uitgeput. Ik bel en sms nauwelijks en moet er niet aan denken om elke dag iets sociaals op de agenda te hebben staan. Mijn vriend is hetzelfde, hij is heel open en sociaal tegenover mensen en heeft een hoop kennissen en vrienden, maar het liefst zit hij thuis zijn eigen dingen te doen, net als ik. De dingen die we leuk vinden kosten ook een hoop tijd, daar past niet eens een druk sociaal leven bij, zeker niet als het geen hechte vriendschappen zijn.



Waarom zou je dat veranderen als je je daar niet prettig bij voelt? Iedereen is anders gelukkig, en zolang jij persoonlijke dingen uit kan spreken met de mensen die het dichtste bij je staan is dat toch voldoende?
Alle reacties Link kopieren
Heel herkenbaar. Er was een topic over een tijdje geleden voor mij heel veel herkenning. Heb hem voor je geupped.
Heel herkenbaar. Ik ben introvert en als ik al iets te doen heb dan plan ik dat zo dat ik 1 dag in het weekend wat heb en de andere dag en het liefst het weekend er na vrij.



Verder heeft Oriane alles al gezegt.
Ook ik had jou stukje kunnen schrijven. Ik moet er niet aan denken om dagelijks volop sociaal bezig te zijn, ik kom liever regelmatig lekker aan mezelf toe. Heb het ook heerlijk naar mijn zin in mijn eentje en ik trek me dan ook terug als al dat sociale me een beetje teveel word.

Geniet van je leven zoals jij dat het prettigst vindt en maak je niet druk om de mening van mensen die altijd om aandacht verlegen zitten, want dat is , naar mijn bescheiden mening, een stuk ongezonder.
Ook eens met wat er gezegd is. Ik hoef niet zo nodig elke dag met mensen af te spreken, liever niet zelfs.



Ik ben ook graag alleen, ik zou bloednerveus worden als ik constant maar allemaal mensen om me heen zou hebben. Buiten mijn gezin uiteraard.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het nogal veroordelend van die vriendin van jou. Je kan het ook omdraaien: Waarom heeft zij constant de aandacht nodig van al die mensen? Ze is wel erg op zoek naar bevestiging als ze al haar problemen met iedereen deelt.



De een heeft nou eenmaal andere behoeftes dan de ander. Of was ze jaloers dat jij iets niet aan haar verteld had en wel aan een ander? Voelde ze zich daardoor uitgesloten en een mindere vriendin?



In ieder geval niet aan jezelf gaan twijfelen. Je moet doen wat goed voelt voor jezelf, niet wat anderen van je verwachten.
Alle reacties Link kopieren
TO, heel normaal als je het mij vraagt.

Ik ben ook zo.

Vooral als het niet goed met me gaat, bijvoorbeeld bij spoedopname in ZH,wil ik alleen maar mijn eigen familie zien.

(wat onbegrijpelijk is voor sommigen...gaan ze gewoon over zeuren)
Alle reacties Link kopieren
Ha fijn, ik ben niet de enige. Ergens dacht ik ook al: mens, waar bemoei je je mee. Maar het raakte toch een gevoelige snaar. Veel mensen raken niet uitgepraat over de geweldige dingen die ze ondernemen met andere mensen en de fantastisch diepgaande gesprekken die ze hebben. Dus dan vraag ik me toch af of het een gebrek is dat ik dat verlangen niet heb. Maar als het al een gebrek is, dan zijn er in ieder geval meer mensen die het hebben.

Om eerlijk te zijn word ik doodmoe van sociale activiteiten. Ik kan slecht tegen grote mensenmassa's en gesprekken op gang houden vind ik moeilijk. Natuurlijk is het af en toe leuk om mensen te zien en ik wil me ook best vermannen als mijn beste vriendin jarig is. Maar de dag erna moet ik echt bijkomen.

Het is niet zo dat ik niet geinteresseerd ben ik andere mensen (juist wel) maar ik kan slecht tegen verplichtingen. Dat moeten, vreselijk vind ik dat. Daar is mijn relatie met mijn ex ook op stukgelopen: hij wilde altijd maar samenzijn, ik niet. Heel egoistisch misschien, maar wat heb je aan een vriendin die tegen haar zin bij je is? Ik vind het wel eens moeilijk om uit te leggen dat ik iemand echt wel mag maar hem of haar niet doorlopend om me heen wil hebben.
Je schrijft mijn verhaal. En ik, ik voel mij er prima bij.



Heb een aantal mensen om mij heen die ik niet eens zo vaak zie, maar waarvan ik weet dat ze er zijn als ik ze nodig heb.
jij bent niet raar en ongezond
Alle reacties Link kopieren
Isadoro: Eens.
Alle reacties Link kopieren
quote:Maja82 schreef op 27 maart 2012 @ 11:44:

Heel herkenbaar. Ik ben introvert en als ik al iets te doen heb dan plan ik dat zo dat ik 1 dag in het weekend wat heb en de andere dag en het liefst het weekend er na vrij.

Hier ook hoogstens 1 dag in het weekend met afspraken, de rest voor spontane dingen of gewoon helemaal niks. En dat hoor ik van meerdere mensen.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
quote:Liquorice schreef op 27 maart 2012 @ 11:31:

[...]

Zelf ben ik eigenlijk best tevreden met de situatie zoals die is. Ik ben geen kluizenaar en voel me niet eenzaam. Ik heb nooit sociale verplichtingen waar ik geen zin in heb, heb een paar mensen om me heen op wie ik kan bouwen en hou zeeen van tijd over om dingen te doen die ik leuk vind. [...]



Het kwam eigenlijk hier op neer: volgens haar heb ik een probleem met het onderhouden van relaties en moet ik daar wat aan doen omdat mijn einzelgangerige gedrag ongezond is (ze liet zelfs het woord autisme vallen).



[...]



Als je ontevreden zou zijn met je leven en moeilijkheden zou hebben bij het onderhouden van graag gewilde of nodige sociale contacten, dan zou je het je kunnen aantrekken wat die persoon je zegt. Aangezien dat niet het geval is, kun je het naast je neerleggen.



Einzelgänger zijn zou ongezond zijn? Hoezo? Vreemde ideeën houdt zij er op na.
Alle reacties Link kopieren
Mag ik ook bij je club?

Geen fb geen hyves geen twitter.



"Een handvol vrienden, meer hoeft het niet te zijn,

voor het stikken van het lachen, voor het stillen van de pijn"
De waarheid is dat iedereen zomaar wat probeert

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven