Relaties
alle pijlers
Bestaat het eigenlijk wel?
woensdag 9 september 2009 om 17:29
Even een vraagje: Bestaat het dat je een relatie hebt waarin je niet twijfelt of diegene het wel voor je is? Dat je je gelukkig voelt in de relatie en niet twijfelt. Dus wel zo je ups and downs als in ruzies, maar nooit oprechte twijfels? Ik ben er benieuwd naar. Ik heb namelijk altijd twijfels gehad, in iedere relatie. Heb er net weer een verboken om die reden, maar het doet zoveel pijn. En ik vraag me af of ik niet iets wil wat niet bestaat.
Dank je wel!
Dank je wel!
woensdag 9 september 2009 om 19:12
Ik snap eigenlijk niet zo goed wat er mis was met je relatie. Als ik je zo hoor, was alles prima behalve dat er weinig spanning was en dat hij verlegen was, maar dat had ook'weer zijn positieve kanten zeg je. Verder mis je niet iemand maar hém en was alles prima.
Niemand is perfect, geen relatie ook. Mijn vriend is ook erg introvert en ik herken wat je zegt dat je alles uit hem moet trekken als jullie op een terrasje zitten, maar al zijn goeie en mooie dingen wegen daar ruimschoots tegenop.
Ik ben 6,5 jaar samen met mijn vriend en nu twijfel ik niet meer. De eerste jaren wel hoor. Is het ook wel eens uit geweest. Nu weet ik, hoe erg onze ruzie ook is, we komen er toch wel uit.
Niemand is perfect, geen relatie ook. Mijn vriend is ook erg introvert en ik herken wat je zegt dat je alles uit hem moet trekken als jullie op een terrasje zitten, maar al zijn goeie en mooie dingen wegen daar ruimschoots tegenop.
Ik ben 6,5 jaar samen met mijn vriend en nu twijfel ik niet meer. De eerste jaren wel hoor. Is het ook wel eens uit geweest. Nu weet ik, hoe erg onze ruzie ook is, we komen er toch wel uit.
woensdag 9 september 2009 om 19:15
quote:effeniet schreef op 09 september 2009 @ 17:29:
Even een vraagje: Bestaat het dat je een relatie hebt waarin je niet twijfelt of diegene het wel voor je is? Dat je je gelukkig voelt in de relatie en niet twijfelt. Dus wel zo je ups and downs als in ruzies, maar nooit oprechte twijfels? Ik ben er benieuwd naar. Ik heb namelijk altijd twijfels gehad, in iedere relatie. Heb er net weer een verboken om die reden, maar het doet zoveel pijn. En ik vraag me af of ik niet iets wil wat niet bestaat.
Dank je wel!Echt het bestaat, ik had ook nooit verwacht dat ik dit ooit zou zeggen.
Even een vraagje: Bestaat het dat je een relatie hebt waarin je niet twijfelt of diegene het wel voor je is? Dat je je gelukkig voelt in de relatie en niet twijfelt. Dus wel zo je ups and downs als in ruzies, maar nooit oprechte twijfels? Ik ben er benieuwd naar. Ik heb namelijk altijd twijfels gehad, in iedere relatie. Heb er net weer een verboken om die reden, maar het doet zoveel pijn. En ik vraag me af of ik niet iets wil wat niet bestaat.
Dank je wel!Echt het bestaat, ik had ook nooit verwacht dat ik dit ooit zou zeggen.
woensdag 9 september 2009 om 19:18
Maar wij hadden ook nooit echt ruzie. Meer dat ik dan aangaf wat me niet lekker zat en dan was het einde van het liedje dat hij moest huilen en dan voelde ik me weer schuldig dat ik zo'n lieverd had gekwetst. Dat zou ik niet hebben als iemand dwars tegen me in zou gaan.
Ook wel belangrijk: deze twijfels speelden meteen al vanaf het begin. Dus die spanning (die je volgens mij in het begin hoort te voelen) was er ook nooit. Had jij dat ook Marijn 81?
Ook wel belangrijk: deze twijfels speelden meteen al vanaf het begin. Dus die spanning (die je volgens mij in het begin hoort te voelen) was er ook nooit. Had jij dat ook Marijn 81?
woensdag 9 september 2009 om 19:22
woensdag 9 september 2009 om 19:44
Toen ik de relatie verbrak was mijn hoofdgedachte "ik wil een relatie met spanning, iemand die me in vuur en vlam zet" en ik was ook vastberaden niet weer te gaan twijfelen omdat ik hem zo zou gaan missen. Maar nu zijn we twee weken verder en mis ik hem zo. Denk ik alleen maar aan alles wat we wel hadden. Hoe doe je dat nou, dat loslaten ? Als je ook weet wat je achter je laat en geen garantie hebt dat een andere relatie ooit beter wordt?
Ik voel me constant in de rouw en vanmiddag heb ik zelfs in totale paniek de huisarts gebeld. ik dacht dat ik een hartaanval ging krijgen. En dan denk ik zoveel verdriet da's toch ook niet gezond?
Ik zou willen dat mijn ex een hufter was, dat ik boos op hem kon zijn, maar ook dat kan ik niet. Er is niks slechts aan hem te ontdekken.
Ik voel me constant in de rouw en vanmiddag heb ik zelfs in totale paniek de huisarts gebeld. ik dacht dat ik een hartaanval ging krijgen. En dan denk ik zoveel verdriet da's toch ook niet gezond?
Ik zou willen dat mijn ex een hufter was, dat ik boos op hem kon zijn, maar ook dat kan ik niet. Er is niks slechts aan hem te ontdekken.
woensdag 9 september 2009 om 19:47
woensdag 9 september 2009 om 20:11
Het is niet altijd 'alles of niets'. Wat ik bedoel is dat je de relatie an sich niet bevredigend vond maar dat je hem als persoon desondanks kan missen. Kun je dat accepteren zonder meteen terug te willen rennen? Zo heb ik ooit iemand los moeten laten die "het" niet voor mij was, dat wist ik meteen, maar als persoon vond ik hem fantastisch (alleen niet om een relatie mee te hebben). Liefde komt in zoveel gradaties en intensiteiten en daarom zeg dat het niet altijd "alles of niets is".
Als jij kunt accepteren dat je van hem houdt als persoon maar dat een relatie met hem niet is wat je wil dan hoef je niet meer zo in de war te zijn over het verdriet wat je nu voelt. Ik ga er vanuit dat een vriendschap er niet in zit. Anders had je jouw liefde voor hem gewoon kunnen blijven uiten in de vriendschap. Ik schrijf weer lekker vaag op, ik hoop dat je een beetje snapt wat ik probeer te zeggen.
En om antwoord te geven op je vraag: ja, ik denk dat het mogelijk is een relatie te hebben zonder de existentiele twijfel. Zoiets voel je volgens mij. Net zoals al die keren dat ik voelde dat iemand het gewoon NIET was.
Als jij kunt accepteren dat je van hem houdt als persoon maar dat een relatie met hem niet is wat je wil dan hoef je niet meer zo in de war te zijn over het verdriet wat je nu voelt. Ik ga er vanuit dat een vriendschap er niet in zit. Anders had je jouw liefde voor hem gewoon kunnen blijven uiten in de vriendschap. Ik schrijf weer lekker vaag op, ik hoop dat je een beetje snapt wat ik probeer te zeggen.
En om antwoord te geven op je vraag: ja, ik denk dat het mogelijk is een relatie te hebben zonder de existentiele twijfel. Zoiets voel je volgens mij. Net zoals al die keren dat ik voelde dat iemand het gewoon NIET was.
woensdag 9 september 2009 om 20:22
Hoi sensy.
Volgens mij snap ik wel wat je bedoelt. Ik wil juist dolgraag met hem bevriend blijven en hij ook met mij. Alleen zou ik willen dat ik een manier kon vinden dat twijfelen los te laten.
Accepteren dat iemand het gewoon niet 100% is. Maar hij was zoveel wél en dat is zo moeilijk. Alles wat hij wel was ben ik nu dus ook kwijt.
Ik zou hem nooit helemaal uit mijn leven willen hebben.
Maar om nou te zeggen dat t alleen vriendschap is wat ik voel, nee niet echt. Het is toch wel wat meer.
Nu snap ik mijn eigen verhaal niet meer...
Volgens mij snap ik wel wat je bedoelt. Ik wil juist dolgraag met hem bevriend blijven en hij ook met mij. Alleen zou ik willen dat ik een manier kon vinden dat twijfelen los te laten.
Accepteren dat iemand het gewoon niet 100% is. Maar hij was zoveel wél en dat is zo moeilijk. Alles wat hij wel was ben ik nu dus ook kwijt.
Ik zou hem nooit helemaal uit mijn leven willen hebben.
Maar om nou te zeggen dat t alleen vriendschap is wat ik voel, nee niet echt. Het is toch wel wat meer.
Nu snap ik mijn eigen verhaal niet meer...
woensdag 9 september 2009 om 21:32
Effeniet, ik heb alleen je openingspost gelezen en de laatste posts, maar wil snel even antwoorden: ja het bestaat want mijn huidige relatie (van 10 jaar) is zo. Er zijn ook geen 'ups en downs', of beter gezegd: geen 'downs'.
Ik heb mijn 2 vorige relaties zelf verbroken, maar daar was van alles heel erg mis mee, het was veel erger dan 'iets' missen.
Ik heb mijn 2 vorige relaties zelf verbroken, maar daar was van alles heel erg mis mee, het was veel erger dan 'iets' missen.
woensdag 9 september 2009 om 22:38
Ik hoorde eens het volgende. Een stel dat 60 jaar getrouwd was antwoordde op de vraag, hoe ze het zo lang vol hadden gehouden samen: we wilden nooit op hetzelfde moment ermee kappen.
Mijn ouders zijn ontzettend gelukkig getrouwd al heel lang en laatst verzuchtte ik tegen mijn moeder : pfff ik wou dat het gewoon soepel ging bij ons (vriend en mij) zonder hobbels. Toen zei zij: meid, dat is bij niemand zo. Dat vond ik een grote eye opener want ik ken niemand met een beter huwelijk als mijn ouders (wel hetzelfde, maar van ouders van een vriendin heb ik ook weleens soortgelijke dingen en ervaringen gehoord, waar ze achteraf om lachen).
Voor mij zou het huwelijk wel een stap zijn waarbij je echt tegen elkaar verklaart dat je er alles aan doet om bij elkaar te zijn en een goeie relatie te hebben no matter what omdat 'het uitmaken' in principe geen optie meer is. Maar zelfs dan is dat geen 'verzekering' dus.
Mijn ouders zijn ontzettend gelukkig getrouwd al heel lang en laatst verzuchtte ik tegen mijn moeder : pfff ik wou dat het gewoon soepel ging bij ons (vriend en mij) zonder hobbels. Toen zei zij: meid, dat is bij niemand zo. Dat vond ik een grote eye opener want ik ken niemand met een beter huwelijk als mijn ouders (wel hetzelfde, maar van ouders van een vriendin heb ik ook weleens soortgelijke dingen en ervaringen gehoord, waar ze achteraf om lachen).
Voor mij zou het huwelijk wel een stap zijn waarbij je echt tegen elkaar verklaart dat je er alles aan doet om bij elkaar te zijn en een goeie relatie te hebben no matter what omdat 'het uitmaken' in principe geen optie meer is. Maar zelfs dan is dat geen 'verzekering' dus.
donderdag 10 september 2009 om 01:19
quote:Sensy12 schreef op 09 september 2009 @ 20:11:
Het is niet altijd 'alles of niets'. Wat ik bedoel is dat je de relatie an sich niet bevredigend vond maar dat je hem als persoon desondanks kan missen. Kun je dat accepteren zonder meteen terug te willen rennen? Zo heb ik ooit iemand los moeten laten die "het" niet voor mij was, dat wist ik meteen, maar als persoon vond ik hem fantastisch (alleen niet om een relatie mee te hebben). Liefde komt in zoveel gradaties en intensiteiten en daarom zeg dat het niet altijd "alles of niets is".
Als jij kunt accepteren dat je van hem houdt als persoon maar dat een relatie met hem niet is wat je wil dan hoef je niet meer zo in de war te zijn over het verdriet wat je nu voelt. Ik ga er vanuit dat een vriendschap er niet in zit. Anders had je jouw liefde voor hem gewoon kunnen blijven uiten in de vriendschap. Ik schrijf weer lekker vaag op, ik hoop dat je een beetje snapt wat ik probeer te zeggen.
En om antwoord te geven op je vraag: ja, ik denk dat het mogelijk is een relatie te hebben zonder de existentiele twijfel. Zoiets voel je volgens mij. Net zoals al die keren dat ik voelde dat iemand het gewoon NIET was.
sensy wat schrijf je dat goed op. Wilde dit ook zeggen, maar jij was me voor
Volgens mij zi t ik nu heel erg in hetzelfde schuitje met mijn ex. Vraag me alleen af waarom je een vriendschap niet als optie ziet? Het is misschien nu nog te vroeg, omdat het verdriet nog zo vers is, maar in de toekomst wellicht mogelijk. Of bedoelde je dat ook?
Het is niet altijd 'alles of niets'. Wat ik bedoel is dat je de relatie an sich niet bevredigend vond maar dat je hem als persoon desondanks kan missen. Kun je dat accepteren zonder meteen terug te willen rennen? Zo heb ik ooit iemand los moeten laten die "het" niet voor mij was, dat wist ik meteen, maar als persoon vond ik hem fantastisch (alleen niet om een relatie mee te hebben). Liefde komt in zoveel gradaties en intensiteiten en daarom zeg dat het niet altijd "alles of niets is".
Als jij kunt accepteren dat je van hem houdt als persoon maar dat een relatie met hem niet is wat je wil dan hoef je niet meer zo in de war te zijn over het verdriet wat je nu voelt. Ik ga er vanuit dat een vriendschap er niet in zit. Anders had je jouw liefde voor hem gewoon kunnen blijven uiten in de vriendschap. Ik schrijf weer lekker vaag op, ik hoop dat je een beetje snapt wat ik probeer te zeggen.
En om antwoord te geven op je vraag: ja, ik denk dat het mogelijk is een relatie te hebben zonder de existentiele twijfel. Zoiets voel je volgens mij. Net zoals al die keren dat ik voelde dat iemand het gewoon NIET was.
sensy wat schrijf je dat goed op. Wilde dit ook zeggen, maar jij was me voor
Volgens mij zi t ik nu heel erg in hetzelfde schuitje met mijn ex. Vraag me alleen af waarom je een vriendschap niet als optie ziet? Het is misschien nu nog te vroeg, omdat het verdriet nog zo vers is, maar in de toekomst wellicht mogelijk. Of bedoelde je dat ook?
donderdag 10 september 2009 om 09:18
quote:effeniet schreef op 09 september 2009 @ 22:31:
Maar in mijn hart wil ik wel huisje boompje beestje.
Dus serieuze relatie= geen spanning meer?
Dan kan ik nooit een serieuze relatie hebben vrees ik
Dan ben je er in elk geval nu nog niet aan toe, denk ik.
Ik geniet ontzettend van mijn man, maar echte 'spanning' voel ik niet meer, wel heel geregeld een enorm geluksgevoel, alsof je net te horen hebt gekregen dat je een miljoen euro gewonnen hebt (ik zoek een betere vergelijking maar vind er geen.)
Persoonlijk vind ik de spanning niet het leukste in een goede relatie. Het leukste vind ik de ontzettende lol, het enorme gevoel van tederheid (of liefde, hoe je het ook wil noemen), het praten, knuffelen, de intimiteit, het besef dat je er altijd voor elkaar zult zijn (tot de dood, althans...).
Maar in mijn hart wil ik wel huisje boompje beestje.
Dus serieuze relatie= geen spanning meer?
Dan kan ik nooit een serieuze relatie hebben vrees ik
Dan ben je er in elk geval nu nog niet aan toe, denk ik.
Ik geniet ontzettend van mijn man, maar echte 'spanning' voel ik niet meer, wel heel geregeld een enorm geluksgevoel, alsof je net te horen hebt gekregen dat je een miljoen euro gewonnen hebt (ik zoek een betere vergelijking maar vind er geen.)
Persoonlijk vind ik de spanning niet het leukste in een goede relatie. Het leukste vind ik de ontzettende lol, het enorme gevoel van tederheid (of liefde, hoe je het ook wil noemen), het praten, knuffelen, de intimiteit, het besef dat je er altijd voor elkaar zult zijn (tot de dood, althans...).
donderdag 10 september 2009 om 22:26
donderdag 10 september 2009 om 22:52
In een serieuze relatie heb je zeker nog spanning, net als passie, aantrekkingskracht en seksuele aantrekkingskracht. Positieve spanning.
Tenminste. Zo ervaar ik dat.
Downs ontbreken hier ook, en ik vind dat prima. Een goede relatie hebben, zeker weten dat je nóg meer wilt opbouwen met elkaar dan je al hebt en voor elkaar gaan. Met spanning, vuur, passie en spetterende seks, zonder problemen. Heerlijk.
En geloof me, wij zijn geen saaie doetjes.
Tenminste. Zo ervaar ik dat.
Downs ontbreken hier ook, en ik vind dat prima. Een goede relatie hebben, zeker weten dat je nóg meer wilt opbouwen met elkaar dan je al hebt en voor elkaar gaan. Met spanning, vuur, passie en spetterende seks, zonder problemen. Heerlijk.
En geloof me, wij zijn geen saaie doetjes.
donderdag 10 september 2009 om 23:06
Zeker bestaat dat.
Er moet ongedwongenheid zijn, dat je makkelijk met elkaar omgaat in je relatie. Dat je een diepe vriendschapsband hebt met elkaar en dat die ander in staat is om je te geven wat je nodig hebt (op emotioneel, spiritueel, fysiek vlak enzv) en dit vise versa.
Ik ben al heel lang met mijn man (ruim 20 jaar) en ik heb mijn match gevonden.
Er moet ongedwongenheid zijn, dat je makkelijk met elkaar omgaat in je relatie. Dat je een diepe vriendschapsband hebt met elkaar en dat die ander in staat is om je te geven wat je nodig hebt (op emotioneel, spiritueel, fysiek vlak enzv) en dit vise versa.
Ik ben al heel lang met mijn man (ruim 20 jaar) en ik heb mijn match gevonden.
