Bindingsangst
woensdag 19 oktober 2011 om 17:39
OMG, wat een lap tekst! Kun je dit niet wat inkorten? Dan blijft het leesbaar en krijg je ook meer advies. De meesten haken af bij zo'n lange OP.
Wellicht kun je hier eens zoeken naar het topic 'het bindingsangst topic'. Daar werd veel geschreven over diegene met bindingsangst en die een partner hebben met bindingsangst.
Wellicht kun je hier eens zoeken naar het topic 'het bindingsangst topic'. Daar werd veel geschreven over diegene met bindingsangst en die een partner hebben met bindingsangst.
woensdag 19 oktober 2011 om 18:01
Ik heb me door de hele tekst heen geworsteld. Ik denk dat je wel een applaus verdient voor de langste OP ooit. (of is dat applaus voor mij omdat ik het redde om het geheel te lezen)
Mijn advies: Laat haar met rust. Ze heeft geen bindingsangst. Ze heeft juist angst om het oude vertrouwde (jou dus) los te laten. Ook omdat je haar eigenlijk steeds de kans niet toe geeft. Tegelijkertijd beseft ze zichzelf heel goed dat jij niet bij haar past en dat ze jou niet wil. Ik denk dat jij dit zult moeten accepteren!
Het lijkt mij voor jou erg verstandig om haar los te laten. Voor haar omdat dat is wat zij nodig heeft (en als je van haar houdt heb je het voor haar over) en voor jezelf omdat je jezelf nu vast blijft zetten. Leer weer van jezelf te houden en je komt vanzelf wel iemand tegen die beter bij je past en waarmee je veel gelukkiger kunt zijn. Iemand die dat wel ook wil en kan.
Ik wens je veel sterkte bij het liefdesverdriet en de verwerking!
Mijn advies: Laat haar met rust. Ze heeft geen bindingsangst. Ze heeft juist angst om het oude vertrouwde (jou dus) los te laten. Ook omdat je haar eigenlijk steeds de kans niet toe geeft. Tegelijkertijd beseft ze zichzelf heel goed dat jij niet bij haar past en dat ze jou niet wil. Ik denk dat jij dit zult moeten accepteren!
Het lijkt mij voor jou erg verstandig om haar los te laten. Voor haar omdat dat is wat zij nodig heeft (en als je van haar houdt heb je het voor haar over) en voor jezelf omdat je jezelf nu vast blijft zetten. Leer weer van jezelf te houden en je komt vanzelf wel iemand tegen die beter bij je past en waarmee je veel gelukkiger kunt zijn. Iemand die dat wel ook wil en kan.
Ik wens je veel sterkte bij het liefdesverdriet en de verwerking!
woensdag 19 oktober 2011 om 18:03
quote:zoeter schreef op 19 oktober 2011 @ 18:01:
Ik heb me door de hele tekst heen geworsteld. Ik denk dat je wel een applaus verdient voor de langste OP ooit. (of is dat applaus voor mij omdat ik het redde om het geheel te lezen)
Mijn advies: Laat haar met rust. Ze heeft geen bindingsangst. Ze heeft juist angst om het oude vertrouwde (jou dus) los te laten. Ook omdat je haar eigenlijk steeds de kans niet toe geeft. Tegelijkertijd beseft ze zichzelf heel goed dat jij niet bij haar past en dat ze jou niet wil. Ik denk dat jij dit zult moeten accepteren!
Het lijkt mij voor jou erg verstandig om haar los te laten. Voor haar omdat dat is wat zij nodig heeft (en als je van haar houdt heb je het voor haar over) en voor jezelf omdat je jezelf nu vast blijft zetten. Leer weer van jezelf te houden en je komt vanzelf wel iemand tegen die beter bij je past en waarmee je veel gelukkiger kunt zijn. Iemand die dat wel ook wil en kan.
Ik wens je veel sterkte bij het liefdesverdriet en de verwerking!
Ik heb me door de hele tekst heen geworsteld. Ik denk dat je wel een applaus verdient voor de langste OP ooit. (of is dat applaus voor mij omdat ik het redde om het geheel te lezen)
Mijn advies: Laat haar met rust. Ze heeft geen bindingsangst. Ze heeft juist angst om het oude vertrouwde (jou dus) los te laten. Ook omdat je haar eigenlijk steeds de kans niet toe geeft. Tegelijkertijd beseft ze zichzelf heel goed dat jij niet bij haar past en dat ze jou niet wil. Ik denk dat jij dit zult moeten accepteren!
Het lijkt mij voor jou erg verstandig om haar los te laten. Voor haar omdat dat is wat zij nodig heeft (en als je van haar houdt heb je het voor haar over) en voor jezelf omdat je jezelf nu vast blijft zetten. Leer weer van jezelf te houden en je komt vanzelf wel iemand tegen die beter bij je past en waarmee je veel gelukkiger kunt zijn. Iemand die dat wel ook wil en kan.
Ik wens je veel sterkte bij het liefdesverdriet en de verwerking!
woensdag 19 oktober 2011 om 18:09
Beste Dennis, omdat ik niet zo veel te doen heb, het toch maar even gelezen.
Als ik je verhaal zo lees dan krijg ik helemaal niet het idee dat je vriendin bindingsangst heeft.
Zij is heel veel jonger als jijzelf en jullie hebben al vanaf haar 17e een relatie op een klein dorp.
Jouw vriendin is gaan studeren en ontwikkelt zich zowel emotioneel als op allerlei andere vlakken.En zij groeit daardoor heel veel sneller als jij. Zij ontdekt, denk ik, letterlijk de wereld buiten het kleine dorpje. Dat er buiten de beperking van het dorp een hele leuke andere wereld is. Heel veel dingen om te kiezen, te beleven, te ontdekken.
Jij bent bijna tien jaar ouder, ontwikkelt je waarschijnlijk een heel stuk minder, en zit nog steeds in dat beperkte dorp met allerlei dorpse verwachtingen.
Ik ben bang dat zij jouw gewoon aan het ontgroeien is.
Dat is heel erg vervelend voor jou maar ik denk niet dat het nog goed komt.
Ik wens je veel sterkte!
Als ik je verhaal zo lees dan krijg ik helemaal niet het idee dat je vriendin bindingsangst heeft.
Zij is heel veel jonger als jijzelf en jullie hebben al vanaf haar 17e een relatie op een klein dorp.
Jouw vriendin is gaan studeren en ontwikkelt zich zowel emotioneel als op allerlei andere vlakken.En zij groeit daardoor heel veel sneller als jij. Zij ontdekt, denk ik, letterlijk de wereld buiten het kleine dorpje. Dat er buiten de beperking van het dorp een hele leuke andere wereld is. Heel veel dingen om te kiezen, te beleven, te ontdekken.
Jij bent bijna tien jaar ouder, ontwikkelt je waarschijnlijk een heel stuk minder, en zit nog steeds in dat beperkte dorp met allerlei dorpse verwachtingen.
Ik ben bang dat zij jouw gewoon aan het ontgroeien is.
Dat is heel erg vervelend voor jou maar ik denk niet dat het nog goed komt.
Ik wens je veel sterkte!
woensdag 19 oktober 2011 om 18:11
woensdag 19 oktober 2011 om 18:18
De relatie werkte niet voor haar. Ze heeft het een paar maal opnieuw geprobeerd maar vond het niet prettig genoeg om het voort te zetten. Natuurlijk is de liefde niet helemaal voorbij als iemand dat wil, want jullie hebben een lange tijd samen gedeeld. Maar voor haar is het op; ze wil niet meer en zal er overheen komen.
Nu kan je het wel gaan psychologiseren, haar tot een patient bombarderen, maar in feite maakt het helemaal niet uit wat voor soort psyche ze heeft.
Het is gewoon over. Jou rest nu uit te huilen en opnieuw te beginnen. Geleidelijk aan zul je ook merken dat je hier lessen uit geleerd hebt die je kan toepassen in de rest van je leven, waardoor het (hopelijk) beter zal gaan met je relaties.
Succes!
Nu kan je het wel gaan psychologiseren, haar tot een patient bombarderen, maar in feite maakt het helemaal niet uit wat voor soort psyche ze heeft.
Het is gewoon over. Jou rest nu uit te huilen en opnieuw te beginnen. Geleidelijk aan zul je ook merken dat je hier lessen uit geleerd hebt die je kan toepassen in de rest van je leven, waardoor het (hopelijk) beter zal gaan met je relaties.
Succes!
woensdag 19 oktober 2011 om 18:25
Er zijn twee opties;
- Ze heeft idd bindingsangst, daar kun jij niks aan veranderen en een relatie zal dus niet gaan werken.
- Ze heeft geen bindingsangst maar heeft gewoon onvoldoende gevoel meer voor je. Een relatie gaat dus niet werken.
Kortom; de conclusie is hetzelfde, de relatie is kansloos!
Ik begrijp dat dat vervelend is, maar doe jezelf en haar een plezier en laat haar met rust.
- Ze heeft idd bindingsangst, daar kun jij niks aan veranderen en een relatie zal dus niet gaan werken.
- Ze heeft geen bindingsangst maar heeft gewoon onvoldoende gevoel meer voor je. Een relatie gaat dus niet werken.
Kortom; de conclusie is hetzelfde, de relatie is kansloos!
Ik begrijp dat dat vervelend is, maar doe jezelf en haar een plezier en laat haar met rust.
woensdag 19 oktober 2011 om 18:42
quote:daydream schreef op 19 oktober 2011 @ 18:11:
[...]
Samenvatting?
Hij heeft een vriendin van bijna 10 jaar jonger. Ze hebben nu 5 jaar een relatie en het is al 3 keer eerder uitgeweest. Het is nu weer uit, omdat zij iedere keer twijfelt en hij het daarom uit heeft gemaakt.
Ze wil graag in de stad waar ze studeert blijven, maar wil dan ook wel weer naar het dorp waar hij woont toe. Als ze op de ene plaats is mist ze de andere. Ze verwijt hem oa te weinig mee te gaan stappen, maar hij kan niet want hij heeft geen geld.
Ze wil meer ontdekken en gaat met andere jongens om. Hij is dan erg jaloers over oa smsjes en dan ontstaat er ruzie. Ook vind zij het lastig dat hij vraagt om zich in de toekomst aan hem te binden. Hij begrijpt dat niet en denkt dat ze bindingsangst heeft. Hiervoor noemt hij verschillende redenen in zijn stukje.
[...]
Samenvatting?
Hij heeft een vriendin van bijna 10 jaar jonger. Ze hebben nu 5 jaar een relatie en het is al 3 keer eerder uitgeweest. Het is nu weer uit, omdat zij iedere keer twijfelt en hij het daarom uit heeft gemaakt.
Ze wil graag in de stad waar ze studeert blijven, maar wil dan ook wel weer naar het dorp waar hij woont toe. Als ze op de ene plaats is mist ze de andere. Ze verwijt hem oa te weinig mee te gaan stappen, maar hij kan niet want hij heeft geen geld.
Ze wil meer ontdekken en gaat met andere jongens om. Hij is dan erg jaloers over oa smsjes en dan ontstaat er ruzie. Ook vind zij het lastig dat hij vraagt om zich in de toekomst aan hem te binden. Hij begrijpt dat niet en denkt dat ze bindingsangst heeft. Hiervoor noemt hij verschillende redenen in zijn stukje.
woensdag 19 oktober 2011 om 19:46
aan iedereen een applaus die het leest, is idd erg lang.
Ik ben ook blij met het advies dat hier gegeven word al wil ik ook nog wel wat opmerkingen maken.
Ik ken haar idd al vanaf haar 13e omdat ze bij dezelfde club speelde als ik. En wij kregen iets toen ze 20 was.
De kenmerken met de bindingsangst komen wel ontzettend goed overeen met hetgeen wij meemaken. Ik wil haar zeker niet bombarderen tot patient maar tot die conclusie kwamen we samen een anderhalf jaar geleden. Ze studeert en een van haar vakken is psychologie.
Ze is telkens teruggekomen naar mij ( niet los kunnen laten van oude gewoonte is natuurlijk mogelijk)
Wat ik niet begrijp is het feit dat ze de ene keer tegen me zegt dat ik de liefde van haar leven ben en de andere keer dat ik haar met rust moet laten.
ik vind de samenvatting niet helemaal kloppen, ik ga vaak mee naar de stad en ook andere steden en we gaan ook veel naar feesten, het idee van plattelandsjongen en stadsmeisje is bij ons niet van toepassing zoals het daar word neergezet.
ook vraag ik haar niet om zich aan mij te binden, bewust niet, ik meen als ik zeg dat ik het nog prima naar mijn zin heb zo en de toekomst zou de toekomst worden ( misschien zelfs buitenland)
Heel kort gezegd gaat t dus altijd een hele tijd goed en dan ineens kan ze 180 graden draaien.
Bedankt voor jullie adviezen
Ik ben ook blij met het advies dat hier gegeven word al wil ik ook nog wel wat opmerkingen maken.
Ik ken haar idd al vanaf haar 13e omdat ze bij dezelfde club speelde als ik. En wij kregen iets toen ze 20 was.
De kenmerken met de bindingsangst komen wel ontzettend goed overeen met hetgeen wij meemaken. Ik wil haar zeker niet bombarderen tot patient maar tot die conclusie kwamen we samen een anderhalf jaar geleden. Ze studeert en een van haar vakken is psychologie.
Ze is telkens teruggekomen naar mij ( niet los kunnen laten van oude gewoonte is natuurlijk mogelijk)
Wat ik niet begrijp is het feit dat ze de ene keer tegen me zegt dat ik de liefde van haar leven ben en de andere keer dat ik haar met rust moet laten.
ik vind de samenvatting niet helemaal kloppen, ik ga vaak mee naar de stad en ook andere steden en we gaan ook veel naar feesten, het idee van plattelandsjongen en stadsmeisje is bij ons niet van toepassing zoals het daar word neergezet.
ook vraag ik haar niet om zich aan mij te binden, bewust niet, ik meen als ik zeg dat ik het nog prima naar mijn zin heb zo en de toekomst zou de toekomst worden ( misschien zelfs buitenland)
Heel kort gezegd gaat t dus altijd een hele tijd goed en dan ineens kan ze 180 graden draaien.
Bedankt voor jullie adviezen
woensdag 19 oktober 2011 om 20:00
Ze heeft geen bindingsangst, leuk als je psychologie studeert, maar nevernooit moet je ideeen uit vakken die je volgt op jezelf toepassen. Psychotherapie en diagnostiek is iets wat je leert, als je daadwerkelijk in de praktijk stage gaat lopen en je verder specialiseert in therapie en diagnostiseren. Bindingsangst gaat veel en veel verder van dit.
Dit is gewoon een meisje, dat heel jong in een vaste relatie terecht kwam. Waarschijnlijk heeft ze niet al te veel ervaring voor jou, alleen gezien haar leeftijd al. Als je dan bezig bent met op kamers gaan, studeren, erna willen gaan reizen etc. dan is een vaste relatie met iemand van 10 jaar ouder soms een belemmering. Een blok aan het been. Enerzijds is er het vertrouwde en de band, anderzijds wil zij zelf alleen dingen ontdekken en doen. Wat normaal is voor die leeftijd. En daarbij is het idee dat dingen vastliggen, omdat jij ouder bent en een stuk verder bent, niet prettig als je zo jong bent. Je wilt dan dat de toekomst open ligt en je zelf gaat ontdekken wat er allemaal mogelijk is en wat je wilt.
Het is heel verleidelijk om de psychologie op te gaan zoeken voor verklaringen. Maar dit is echt normaal gedrag voor iemand van haar leeftijd. En ook voor haar is het lastig om knopen door te hakken en echt los te laten. Ook al staat ze achter haar beslissing, soms neig je toch naar het oude vertrouwde en al het goede, waar ze ook afscheid van moet nemen.
Dit is gewoon een meisje, dat heel jong in een vaste relatie terecht kwam. Waarschijnlijk heeft ze niet al te veel ervaring voor jou, alleen gezien haar leeftijd al. Als je dan bezig bent met op kamers gaan, studeren, erna willen gaan reizen etc. dan is een vaste relatie met iemand van 10 jaar ouder soms een belemmering. Een blok aan het been. Enerzijds is er het vertrouwde en de band, anderzijds wil zij zelf alleen dingen ontdekken en doen. Wat normaal is voor die leeftijd. En daarbij is het idee dat dingen vastliggen, omdat jij ouder bent en een stuk verder bent, niet prettig als je zo jong bent. Je wilt dan dat de toekomst open ligt en je zelf gaat ontdekken wat er allemaal mogelijk is en wat je wilt.
Het is heel verleidelijk om de psychologie op te gaan zoeken voor verklaringen. Maar dit is echt normaal gedrag voor iemand van haar leeftijd. En ook voor haar is het lastig om knopen door te hakken en echt los te laten. Ook al staat ze achter haar beslissing, soms neig je toch naar het oude vertrouwde en al het goede, waar ze ook afscheid van moet nemen.