boos op ongeinteresseerde schoonmoeder

Ik weet niet precies wat ik met dit topic wil, ik denk gewoon even mijn frustratie, kwijt.



Ik baal zo van mij schoonmoeder. Ik kan mij niet voorstellen dat een moeder/oma zo kan zijn.



Mijn vriend was 13 toen hij verlaten werd door zijn moeder. Het huwelijk liep stuk tussen zijn ouders, en zijn moeder besloot terug te gaan naar land van herkomst. Italie.

Mijn vriend bleef toen bij vader wonen die elke dag dronken was/is.

Hij had regelmatig last van verdriet/pijn en heimwee naar zijn moeder. Hij werd snel volwassen omdat hij geen steun en hulp kreeg van zijn vader.



Vanaf zijn dertiende is hij 4 keer per jaar, altijd alleen naar zijn moeder gereisd. Nooit kwam zij hem opzoeken,

Hij was ook degene die elk weekend telefonisch kontakt opnam met zijn moeder.

Nooit belde zij naar hem.



Inmiddels hebben vriend en ik 4 jaar een relatie, en hebben een zoontje van anderhalf.



Nog steeds is mijn vriend degene die altijd maar kontakt opzoekt.

Een telefoontje/ smsje vanaf haar kant kan er nooit vanaf. (Ook niet met verjaardagen, enz)

En als hij een keer vergeten was te bellen, geloof maar niet dat zij dan even zou bellen.



Toen we net een relatie kregen ben ik met hem meegegaan naar Italie. Ik heb zijn moeder ontmoet, en vond haar wel een vriendelijke vrouw..



Ik heb lange tijd gedacht dat de reden van het niet wederzijdse kontakt, armoede van mijn schoonmoeder was,

Achteraf bleek dit niet het geval. Schoonmoeder had een flink bedrag gekregen na de scheiding. Zij leeft van de rente, en werkt verder niet.



7 maanden(!!) na de geboorte van ons zoontje, is zij na veel gevraag van onze kant, naar Nederland gekomen.

Het idee om haar kleinzoon te zien kwam niet van haar kant.



Nu een jaar later, niet meer gevraagd wanneer we komen/ of wanneer zij naar ons kan komen. Ook zegt ze niet dat ze ons mist, of benieuwd is naar haar kleinzoon.

Ik heb haar een paar keer fotoboekjes van haar kleinzoon gestuurd, maar ook nooit een bedankje/ leuke reactie.



Pas geleden kreeg ik te horen van mijn vriend dat schoonmoeder naar Engeland ging omdat haar nichtje ging trouwen.



Ik werd ineens zo pissig. Ik krijg maar geen hoogte van dat mens,

Hoe kan een moeder/oma nou zo zijn? Waarom wel naar haar nichtje en niet naar haar (klein)kind?

Vriend heeft het er ook moeilijk mee, en vind het moeilijk om te zien dat een warm gezin wel kan bestaan.

Ik heb zovaak gezegt dat hij dit dan tegen haar moet zeggen, maar hij kan dit niet, omdat er een te groot afstand is om "ruzie"te maken.



Hij blijft haar elk weekend bellen. Ook had hij het erover om in het nazeisoen naar haar toe te gaan. Ik heb hier eerlijk gezegt geen zin in. Zolang zij geen intresse toont en kontakt zoekt met ons hoeft het voor mij niet.

Hij mag gaan hoor, het blijft zijn moeder.

Grrr het maakt mij zo boos en vraag ik mij steeds af waarom..