Relaties
alle pijlers
Claimende moeder ..HELP
dinsdag 31 juli 2018 om 16:37
Ik heb een claimende moeder en het wordt met teveel.
Om te beginnen : Ik ben 35 jaar en het enigste kind van mijn ouders. Mijn ouders hebben me op latere leeftijd gekregen. Mijn moeder heeft veel meegemaakt in haar leven, heeft veel depressies gehad, geen goede band met haar broers en zij moest bijna alles voor haar eigen moeder doen.
Ik wil niet zeggen dat ik een slechte jeugd heb gehad maar al tijdens mijn opvoeding ben ik geclaimd. Ze hebben me enorm beschermend opgevoed: ik ben hun enigste kind en ze dachten geen kind meer te krijgen tot ik kwam toen ze ouder waren dus wilden ze me beschermen tegen de " o zo slechte wereld". Beide ouders wantrouwden mensen omdat vooral mijn moeder veel meegemaakt heeft. Ze werkte niet maar moest voor mij zorgen EN haar eigen moeder. Dit werd haar psychisch en lichamelijk veel. Tijdens haar depressies heb ik regelmatig moeten aanhoren dat ze een einde aan haar leven wilde maken. Geen pretje als kind.
naarmate ik ouder werd (mijn tienerjaren) is mijn moeder slecht ter been geworden. Dus thuis kon ze op een gegeven moment "niets". Koken, kleine huishoudelijke taken kon ze wel doen. Maar mijn vader en ik deden veel voor haar. Ik denk dat zij gewend is geraakt aan het feit dat bijna alles voor haar gedaan werd. Ze kon ook heel goed het slachtoffer spelen. Ze was o zo zielig want ze heeft veel meegemaakt en kan slecht lopen. Hulp hiervoor zoeken deed ze niet, ze had mijn vader en mij. Ze was jaren niet naar buiten geweest omdat ze de trap niet af kan
Om het verhaal niet te lang te maken: op mijn 25e ontmoette ik mijn huidige vriend. Hij was niet goed genoeg en ook dit was een drama. We zijn nog steeds bij elkaar maar er is geen band tussen hem en mijn moeder hoewel mijn moeder dit sinds de geboorte van ons kind wel wilt. Op mijn 29e ben ik pas uit huis gegaan en sindsdien belt ze ELKE dag. soms een paar keer per dag. Vaak gewoon om te praten maar ook vaak genoeg om me weer te vragen iets te doen voor haar. Internet bankieren kan ze niet en boodschappen ook niet. Dit deed ik voor haar. Mijn vader deed heel lang ook de boodschappen. 2 jaar terug belandde mijn vader in een verpleeghuis, hij is dementerend. Omdat mijn moeder zijn zorg niet aankon is hij daarheen gegaan. Sindsdien is ze dus alleen. en jullie raden het al het gebel ging door en werd soms erger. Nu heeft ze 2 maanden geleden gehoord dat ze borstkanker heeft. Ze is hiervoor geopereerd en wordt bestraald. Heel erg natuurlijk maar ze verwacht dat ik alles voor haar doe, ze krijgt huishoudelijke hulp en gaat 1 keer per week nr buiten met vrijwilligers. Maar het geclaim gaat door. Ik zal wat voorbeelden noemen:
paar dagen geleden was er een hittegolf: belt ze mij op om te klagen hoe zwaar ze het heeft in deze hitte, of ik water voor haar kan kopen en brengen. Waarop ik zei: ik heb het ook warm, Je hebt een kraan dus er is water genoeg. Als antwoord kreeg ik: heb je dan geen medelijden met me? Paar dagen later: de ventilator lijkt minder wind te blazen kan je een nieuwe zoeken?
in het weekend sprak ik haar in de ochtend normaal gesprek. ik zei ik ga vandaag naar het centrum met mijn vriend en kids. Vond ze leuk. Belt ze me een paar uur later terwijl ik in de stad ben of ik langs de Mc Donalds of Burger king wil gaan want ze heeft zin in wat lekkers, waarop ik zeg nee sorry: ik heb het druk, waarop zij antwoord: Je doet me pijn als je nee zegt je kan toch even komen je bent toch met de auto. waarop ik zeg ik ben niet met de auto het gaat niet lukken vandaag. Moeders hangt boos en beledigd op.
Vandaag belt ze op mn werk op. ben je op het werk zegt ze. Ik zeg ja het is dinsdag. Oke heel even dan. Ik belde net je vader dacht gezellig even praten zegt je vader dat hij thuis bij me wilt wonen. Waarop ik zeg waarom moet ik dit horen, ik ben op het werk..
Wasmachine kapot: wie belt ze? MIJ. of ik even wil kijken voor een nieuwe wasmachine. Heb deze uiteindelijk besteld maar ze zal me vast vragen hoe het werkt.
Sorry voor mijn lange verhaal maar ik weet hier soms niet mee om te gaan. Ik heb 2 oudere ouders die hulpbehoevend zijn, ik heb een baan, 2 kleine kinderen een vriend, ga binnenkort op vakantie en verhuizen. Als ik er wat van zeg tegen mijn moeder wordt ze of boos of speelt ze het slachtoffer en wordt ze "ziek". ik wil er voor haar zijn want ja het is best een pittige periode voor haar met de bortskanker maar dit is niet gezond.
Hoe kan ik hier het beste mee omgaan?
een radelose enigste kind
Om te beginnen : Ik ben 35 jaar en het enigste kind van mijn ouders. Mijn ouders hebben me op latere leeftijd gekregen. Mijn moeder heeft veel meegemaakt in haar leven, heeft veel depressies gehad, geen goede band met haar broers en zij moest bijna alles voor haar eigen moeder doen.
Ik wil niet zeggen dat ik een slechte jeugd heb gehad maar al tijdens mijn opvoeding ben ik geclaimd. Ze hebben me enorm beschermend opgevoed: ik ben hun enigste kind en ze dachten geen kind meer te krijgen tot ik kwam toen ze ouder waren dus wilden ze me beschermen tegen de " o zo slechte wereld". Beide ouders wantrouwden mensen omdat vooral mijn moeder veel meegemaakt heeft. Ze werkte niet maar moest voor mij zorgen EN haar eigen moeder. Dit werd haar psychisch en lichamelijk veel. Tijdens haar depressies heb ik regelmatig moeten aanhoren dat ze een einde aan haar leven wilde maken. Geen pretje als kind.
naarmate ik ouder werd (mijn tienerjaren) is mijn moeder slecht ter been geworden. Dus thuis kon ze op een gegeven moment "niets". Koken, kleine huishoudelijke taken kon ze wel doen. Maar mijn vader en ik deden veel voor haar. Ik denk dat zij gewend is geraakt aan het feit dat bijna alles voor haar gedaan werd. Ze kon ook heel goed het slachtoffer spelen. Ze was o zo zielig want ze heeft veel meegemaakt en kan slecht lopen. Hulp hiervoor zoeken deed ze niet, ze had mijn vader en mij. Ze was jaren niet naar buiten geweest omdat ze de trap niet af kan
Om het verhaal niet te lang te maken: op mijn 25e ontmoette ik mijn huidige vriend. Hij was niet goed genoeg en ook dit was een drama. We zijn nog steeds bij elkaar maar er is geen band tussen hem en mijn moeder hoewel mijn moeder dit sinds de geboorte van ons kind wel wilt. Op mijn 29e ben ik pas uit huis gegaan en sindsdien belt ze ELKE dag. soms een paar keer per dag. Vaak gewoon om te praten maar ook vaak genoeg om me weer te vragen iets te doen voor haar. Internet bankieren kan ze niet en boodschappen ook niet. Dit deed ik voor haar. Mijn vader deed heel lang ook de boodschappen. 2 jaar terug belandde mijn vader in een verpleeghuis, hij is dementerend. Omdat mijn moeder zijn zorg niet aankon is hij daarheen gegaan. Sindsdien is ze dus alleen. en jullie raden het al het gebel ging door en werd soms erger. Nu heeft ze 2 maanden geleden gehoord dat ze borstkanker heeft. Ze is hiervoor geopereerd en wordt bestraald. Heel erg natuurlijk maar ze verwacht dat ik alles voor haar doe, ze krijgt huishoudelijke hulp en gaat 1 keer per week nr buiten met vrijwilligers. Maar het geclaim gaat door. Ik zal wat voorbeelden noemen:
paar dagen geleden was er een hittegolf: belt ze mij op om te klagen hoe zwaar ze het heeft in deze hitte, of ik water voor haar kan kopen en brengen. Waarop ik zei: ik heb het ook warm, Je hebt een kraan dus er is water genoeg. Als antwoord kreeg ik: heb je dan geen medelijden met me? Paar dagen later: de ventilator lijkt minder wind te blazen kan je een nieuwe zoeken?
in het weekend sprak ik haar in de ochtend normaal gesprek. ik zei ik ga vandaag naar het centrum met mijn vriend en kids. Vond ze leuk. Belt ze me een paar uur later terwijl ik in de stad ben of ik langs de Mc Donalds of Burger king wil gaan want ze heeft zin in wat lekkers, waarop ik zeg nee sorry: ik heb het druk, waarop zij antwoord: Je doet me pijn als je nee zegt je kan toch even komen je bent toch met de auto. waarop ik zeg ik ben niet met de auto het gaat niet lukken vandaag. Moeders hangt boos en beledigd op.
Vandaag belt ze op mn werk op. ben je op het werk zegt ze. Ik zeg ja het is dinsdag. Oke heel even dan. Ik belde net je vader dacht gezellig even praten zegt je vader dat hij thuis bij me wilt wonen. Waarop ik zeg waarom moet ik dit horen, ik ben op het werk..
Wasmachine kapot: wie belt ze? MIJ. of ik even wil kijken voor een nieuwe wasmachine. Heb deze uiteindelijk besteld maar ze zal me vast vragen hoe het werkt.
Sorry voor mijn lange verhaal maar ik weet hier soms niet mee om te gaan. Ik heb 2 oudere ouders die hulpbehoevend zijn, ik heb een baan, 2 kleine kinderen een vriend, ga binnenkort op vakantie en verhuizen. Als ik er wat van zeg tegen mijn moeder wordt ze of boos of speelt ze het slachtoffer en wordt ze "ziek". ik wil er voor haar zijn want ja het is best een pittige periode voor haar met de bortskanker maar dit is niet gezond.
Hoe kan ik hier het beste mee omgaan?
een radelose enigste kind
dinsdag 31 juli 2018 om 16:49
Wat een lastige situatie! Ik denk dat je moeder niet iets anders meer kan dan zoveel hulp vragen maar begrijpelijk dat het voor jou heel veel is.
Ik kan me zo voorstellen dat je haar best wilt helpen maar dat het 24/7 beschikbaar zijn heel pittig is.
Is het een idee om ritme te maken in het contact? Dus vaste belmomenten en vaste dagen dat je langsgaat. Dingen waar ze tegenaan loopt zoals wasmachine/ ven/ kleding kopen laat je haar opschrijven in een notitieblok. Daar kijk je dan in als je daar bent. Zo heb je de belasting als het jouw uitkomt en niet elk moment van de dag. Tja en dan ook niet opnemen op andere momenten. In geval van nood een lijstje met het nummer van de huisarts/ de HAP ect
Verder zou ik kijken of het pgb uitbreiden mogelijk is maar daar heb ik niet zoveel verstand van.
Pittig hoor, er wordt veel van mantelzorgster verwacht en als je het alleen moet doen is het niet niets.
Sterkte! Hoop dat er goede tips komen.
Ik kan me zo voorstellen dat je haar best wilt helpen maar dat het 24/7 beschikbaar zijn heel pittig is.
Is het een idee om ritme te maken in het contact? Dus vaste belmomenten en vaste dagen dat je langsgaat. Dingen waar ze tegenaan loopt zoals wasmachine/ ven/ kleding kopen laat je haar opschrijven in een notitieblok. Daar kijk je dan in als je daar bent. Zo heb je de belasting als het jouw uitkomt en niet elk moment van de dag. Tja en dan ook niet opnemen op andere momenten. In geval van nood een lijstje met het nummer van de huisarts/ de HAP ect
Verder zou ik kijken of het pgb uitbreiden mogelijk is maar daar heb ik niet zoveel verstand van.
Pittig hoor, er wordt veel van mantelzorgster verwacht en als je het alleen moet doen is het niet niets.
Sterkte! Hoop dat er goede tips komen.
dinsdag 31 juli 2018 om 16:58
Dank je voor je het meedenken. Een ritme maken in het contact is misschien een oplossing. Weet niet hoe ze hierop reageert. Niet opnemen zou ik wel willen maar dan denk ik weer, wat als er wat is. Stom he ik doe dat dan ook weer zelf... pffffSaartjepoes schreef: ↑31-07-2018 16:49Wat een lastige situatie! Ik denk dat je moeder niet iets anders meer kan dan zoveel hulp vragen maar begrijpelijk dat het voor jou heel veel is.
Ik kan me zo voorstellen dat je haar best wilt helpen maar dat het 24/7 beschikbaar zijn heel pittig is.
Is het een idee om ritme te maken in het contact? Dus vaste belmomenten en vaste dagen dat je langsgaat. Dingen waar ze tegenaan loopt zoals wasmachine/ ven/ kleding kopen laat je haar opschrijven in een notitieblok. Daar kijk je dan in als je daar bent. Zo heb je de belasting als het jouw uitkomt en niet elk moment van de dag. Tja en dan ook niet opnemen op andere momenten. In geval van nood een lijstje met het nummer van de huisarts/ de HAP ect
Verder zou ik kijken of het pgb uitbreiden mogelijk is maar daar heb ik niet zoveel verstand van.
Pittig hoor, er wordt veel van mantelzorgster verwacht en als je het alleen moet doen is het niet niets.
Sterkte! Hoop dat er goede tips komen.
dinsdag 31 juli 2018 om 16:58
Ik vind het een moeilijke situatie voor je, claimende mensen zijn altijd energievretend.
Maar als je precies zo reageert zoals je hier schrijft kom je wel een beetje bot over.
Je kan je moeder ook op een andere manier afwimpelen toch?
Misschien ben je er na al die jaren erg klaar mee dat je niet meer aardig kan reageren, maar misschien is een tijdje geen contact een beter idee??
Maar als je precies zo reageert zoals je hier schrijft kom je wel een beetje bot over.
Je kan je moeder ook op een andere manier afwimpelen toch?
Misschien ben je er na al die jaren erg klaar mee dat je niet meer aardig kan reageren, maar misschien is een tijdje geen contact een beter idee??
dinsdag 31 juli 2018 om 17:02
Misschien is het inderdaad bot. Maar ik wordt er echt een beetje moe van. Om de kleinste dingen belt ze mij. Ook nog voor ze borstkanker had. Sinds ik opgroei wordt ik geclaimd.Madre schreef: ↑31-07-2018 16:58Ik vind het een moeilijke situatie voor je, claimende mensen zijn altijd energievretend.
Maar als je precies zo reageert zoals je hier schrijft kom je wel een beetje bot over.
Je kan je moeder ook op een andere manier afwimpelen toch?
Misschien ben je er na al die jaren erg klaar mee dat je niet meer aardig kan reageren, maar misschien is een tijdje geen contact een beter idee??
Tips hoe ik haar het beste kan "afwimpelen" zijn erg welkom! Geen contact is ook geen optie denk ik dat kan zij niet aan.
dinsdag 31 juli 2018 om 17:04
Dat weet ik ook, ik ontken ook niet zwaar heeft. Ik zou het liefst willen dat ze dit niet hoeft mee te maken. Maar het gaat er mij om dat ik zoveel geclaimd wordt.TanteBedelia schreef: ↑31-07-2018 16:58Je moeder heeft het ook zwaar, een partner met dementie en zelf borstkanker.
Ik neem aan dat er meerdere moeders zijn die borstkanker hebben en misschien geen partner. Ik vraag me af of zij ook zo reageren? Wat ik zie in mijn omgeving is dat die moeders er anders mee omgaan.
dinsdag 31 juli 2018 om 17:07
dinsdag 31 juli 2018 om 17:08
Wat verwacht je van je moeder?Onlychild35 schreef: ↑31-07-2018 17:04Dat weet ik ook, ik ontken ook niet zwaar heeft. Ik zou het liefst willen dat ze dit niet hoeft mee te maken. Maar het gaat er mij om dat ik zoveel geclaimd wordt.
Ik neem aan dat er meerdere moeders zijn die borstkanker hebben en misschien geen partner. Ik vraag me af of zij ook zo reageren? Wat ik zie in mijn omgeving is dat die moeders er anders mee omgaan.
dinsdag 31 juli 2018 om 17:15
Het is natuurlijk makkelijk om te zeggen doe lief jij bent de belangrijkste persoon in haar leven. Je hebt ook recht op je eigen leven, ik zou dit ook echt niet trekken.. en mijn geduld verliezen.
Is het geen mogelijkheid dat ze terecht kan in een aanleunwoning bij een verpleeghuis of een verpleeghuis zelf?
Als ze dit niet wil is er misschien nog de mogelijkheid dat ze een paar dagen per week naar de dagbesteding kan. Dan is ze onder de mensen en die kunnen haar helpen met praktische zaken.
Neem inderdaad contact op met de huisarts en leg uit dat het zo echt niet meer gaat.
Veel succes en laat je hier niet ook een schuld gevoel aanpraten
Is het geen mogelijkheid dat ze terecht kan in een aanleunwoning bij een verpleeghuis of een verpleeghuis zelf?
Als ze dit niet wil is er misschien nog de mogelijkheid dat ze een paar dagen per week naar de dagbesteding kan. Dan is ze onder de mensen en die kunnen haar helpen met praktische zaken.
Neem inderdaad contact op met de huisarts en leg uit dat het zo echt niet meer gaat.
Veel succes en laat je hier niet ook een schuld gevoel aanpraten
dinsdag 31 juli 2018 om 17:16
Eerlijk? Je komt nogal egoïstisch over zo. Ik lees niets abnormaals of claimend. Water halen, meekijken voor wasmachine, internetbankieren..... het is toch niet meer dan normaal dat je dat soort taken voor je moeder doet? Ze heeft borstkanker en een dementerende man!! Als je dat soort dingen
al niet trekt voor je zieke ma, dan ben je
weinig belastbaar. Alleen het gebeld worden op het werk gaat ver, de rest hoort er nu eenmaal bij. Dat krijgen we bijna allemaal op ons bord, hoor!
al niet trekt voor je zieke ma, dan ben je
weinig belastbaar. Alleen het gebeld worden op het werk gaat ver, de rest hoort er nu eenmaal bij. Dat krijgen we bijna allemaal op ons bord, hoor!
dinsdag 31 juli 2018 om 17:16
Het is gek hoe dat werkt. Tijdens het lezen van het eerste gedeelte kreeg ik inderdaad een heel benauwd gevoel en begreep precies waar je ‘probleem’ lag. Ik voelde het geclaim en het verdriet/boosheid van jou. Ik kreeg medelijden met het kind van toen. Dat is niet makkelijk geweest.
Tijdens het lezen van het tweede gedeelte vond ik je ineens heel hard en bot overkomen en kan ik je moeder daarin wel een beetje begrijpen. Wie moet zij anders bellen voor zulke dingen? Je vader weet het niet en kan het ook niet meer. Aan een vreemde (want dat is de hulp nou eenmaal) vindt je moeder waarschijnlijk heel moeilijk. Bij jou komt tijdens zulke momenten de pijn en de boosheid naar boven van toen. Maar voor jouw moeder is dit niet te begrijpen want ze weet niks van jouw gevoelens. (Niet van toen en niet van nu). Ook, als je gedrag laat doorgaan is de ander nooit op de hoogte dat jij het eigenlijk niet fijn vindt.
Eerlijk gezegd denk ik dat je moeder nu te oud/te ziek is om echt een gesprek aan te gaan. Dat had je misschien eerder wel kunnen doen. Ik zou zelf wel mijn grenzen aangeven maar wat aardiger naar haar toe zijn. Misschien niet eens om haar een goed gevoel te geven maar meer zodat ik zelf niet chagrijnig wordt. Ja je moeder heeft je geclaimd en ja je moeder doet dat nu nog en je boosheid is terecht maar wat heb je er aan? Laat het los, probeer een nieuwe manier van doen met je moeder. Zeg bijvoorbeeld: nee ma, vandaag komt niet uit maar ik kom morgen (of wanneer je kan) op de koffie en dan kijk ik gelijk even naar je wasmachine. Nee sorry mam, ik kan nu niet praten ik ben op mijn werk maar als ik straks (of morgen) tijd heb dan bel ik jou. Ja is inderdaad heel vervelend een kapotte wasmachine, ik ga kijken wat ik voor je kan betekenen..... dan geef je jezelf wat ruimte en rust.
Tijdens het lezen van het tweede gedeelte vond ik je ineens heel hard en bot overkomen en kan ik je moeder daarin wel een beetje begrijpen. Wie moet zij anders bellen voor zulke dingen? Je vader weet het niet en kan het ook niet meer. Aan een vreemde (want dat is de hulp nou eenmaal) vindt je moeder waarschijnlijk heel moeilijk. Bij jou komt tijdens zulke momenten de pijn en de boosheid naar boven van toen. Maar voor jouw moeder is dit niet te begrijpen want ze weet niks van jouw gevoelens. (Niet van toen en niet van nu). Ook, als je gedrag laat doorgaan is de ander nooit op de hoogte dat jij het eigenlijk niet fijn vindt.
Eerlijk gezegd denk ik dat je moeder nu te oud/te ziek is om echt een gesprek aan te gaan. Dat had je misschien eerder wel kunnen doen. Ik zou zelf wel mijn grenzen aangeven maar wat aardiger naar haar toe zijn. Misschien niet eens om haar een goed gevoel te geven maar meer zodat ik zelf niet chagrijnig wordt. Ja je moeder heeft je geclaimd en ja je moeder doet dat nu nog en je boosheid is terecht maar wat heb je er aan? Laat het los, probeer een nieuwe manier van doen met je moeder. Zeg bijvoorbeeld: nee ma, vandaag komt niet uit maar ik kom morgen (of wanneer je kan) op de koffie en dan kijk ik gelijk even naar je wasmachine. Nee sorry mam, ik kan nu niet praten ik ben op mijn werk maar als ik straks (of morgen) tijd heb dan bel ik jou. Ja is inderdaad heel vervelend een kapotte wasmachine, ik ga kijken wat ik voor je kan betekenen..... dan geef je jezelf wat ruimte en rust.
dinsdag 31 juli 2018 om 17:18
Je moeder is wie ze is, dat verandert niet. Ik lees vooral moeheid in je bericht van het jarenlange klaarstaan. Ik snap de reacties van andere wel dat je moeder het zwaar heeft maar het is ook niet goed als jij daar zo gebukt onder gaat. Jij zal dus de grenzen moeten aangeven.
Je moeder zal even sputteren naar het kan ook wennen:
He mam, ik hou heel veel van je maar ik kan niet heel de dag mijn telefoon opnemen omdat ik moet werken en voor mijn gezin moet zorgen. Ik bel je elke avond om 19.00 eventje om te kijken hoe het met je is.
Om 19.30 geef He aan dat je nu je kinderen op bed gaat leggen en die laat je ook even Weltrusten zeggen. Zo maak je het contact ook positiever omdat je op dat moment echt even tijd voor haar maakt.
Wasmachine stuk: O naar mam, weet je schrijf maar even op dan kijken we er zaterdag samen naar. Bedenk maar vast wat j erop wilt hebben. Zal ik zaterdag nog wat voor je meenemen?
Door zelf de regie te nemen krijg je ook de regie.
En laat de boodschappen thuis bezorgen:)
Je moeder zal even sputteren naar het kan ook wennen:
He mam, ik hou heel veel van je maar ik kan niet heel de dag mijn telefoon opnemen omdat ik moet werken en voor mijn gezin moet zorgen. Ik bel je elke avond om 19.00 eventje om te kijken hoe het met je is.
Om 19.30 geef He aan dat je nu je kinderen op bed gaat leggen en die laat je ook even Weltrusten zeggen. Zo maak je het contact ook positiever omdat je op dat moment echt even tijd voor haar maakt.
Wasmachine stuk: O naar mam, weet je schrijf maar even op dan kijken we er zaterdag samen naar. Bedenk maar vast wat j erop wilt hebben. Zal ik zaterdag nog wat voor je meenemen?
Door zelf de regie te nemen krijg je ook de regie.
En laat de boodschappen thuis bezorgen:)
dinsdag 31 juli 2018 om 17:20
Aparte zin. Beetje opruierig.Ikhouvankaas schreef: ↑31-07-2018 17:15
Veel succes en laat je hier niet ook een schuld gevoel aanpraten
dinsdag 31 juli 2018 om 17:37
Ik vind je reactie erg kil, koud en totaal zonder enig gevoel voor je MOEDER. Ze heeft veel meegemaakt en speelt niks. Je doet alsof haar leven er niet meer toe doet, want jij hebt een vriend en kinderen en zij is in een verzorgingstehuis. Is toch logisch dat ze vraagt hoe wasmachine werkt en dat vind jij al vervelend?! Ik vind dat je z.v.m. voor je moeder dient te zorgen en heb niet het idee dat je dit doet. Alles is je te veel, zelfs een hamburger kopen. Het is voor haar ook niet makkelijk en leuk om zo afhankelijk van jou te zijn, hoor. Stel nou dat je haar in huis had en altijd voor haar moest zorgen. Al was ze niet ziek, enkel de leeftijd is reden voor hulp. Jeetje. Ik vind je echt heel naar. Hopelijk laten jou kinderen je morgen niet in de steek, zoals jij dat doet bij je moeder en vader. Je vader, wat doe je daarmee? Zeker eens per maand een kopje koffie gaan drinken? Huishouden dien je sowieso te doen, thuishulp stelt weinig voor. Ik snap dat het vermoeiend is, echt waar. Maar ik zou het niet over mijn hart kunnen krijgen. Bah, sneu dit.
anoniem_106277 wijzigde dit bericht op 31-07-2018 17:42
32.09% gewijzigd
dinsdag 31 juli 2018 om 17:38
Dit.
Misschien klinkt dit voor jou extreem, maar ik had mijn moeder in huis gehaald. Ik vind het een beetje zielig dit verhaal, helaas is het in Nederland de realiteit voor heel veel oudjes. In mijn cultuur zie je dit eigenlijk bijna nooit.
dinsdag 31 juli 2018 om 17:44
Ik dus ook, hoe zwaar en vervelend het ook is voor iedereen. Inderdaad, dit is wel echt Hollands.
dinsdag 31 juli 2018 om 17:46
Moeder is to's hele leven al manipulatief geweest (tegen een kind zeggen dat je een einde aan je leven wilt maken 
) Nu is TO volwassen en is moeder niks veranderd. Bot gezegd is TO's jeugd al door haar moeder overheerst en nu moet ze het ook nog toe laten dat in haar volwassen leven te laten gebeuren? Ik vind TO juist veel te soft overkomen en moeder echt verschrikkelijk manipulatief. Ik snap je wel TO en ik vind het echt niet kunnen dat mensen je hier wegzetten als bot en kil. Je hebt niet gekozen voor je ouders, maar er wordt nu wel verwacht dat je alles voor ze opzij zet.
Ik vind dat je je gezin op de eerste plaats moet zetten. Daarnaast kun je voor je moeder zorgen. Lukt dit niet afdoende dan zou ik externen inschakelen, maar laat je niet voor je karretje spannen.
) Nu is TO volwassen en is moeder niks veranderd. Bot gezegd is TO's jeugd al door haar moeder overheerst en nu moet ze het ook nog toe laten dat in haar volwassen leven te laten gebeuren? Ik vind TO juist veel te soft overkomen en moeder echt verschrikkelijk manipulatief. Ik snap je wel TO en ik vind het echt niet kunnen dat mensen je hier wegzetten als bot en kil. Je hebt niet gekozen voor je ouders, maar er wordt nu wel verwacht dat je alles voor ze opzij zet.Ik vind dat je je gezin op de eerste plaats moet zetten. Daarnaast kun je voor je moeder zorgen. Lukt dit niet afdoende dan zou ik externen inschakelen, maar laat je niet voor je karretje spannen.
dinsdag 31 juli 2018 om 17:46
Ik denk zomaar dat moeder bijna tegen de 60 is, voor borstkanker in een verpleeghuis of zorgcentrum is eigenlijk
te vroeg voor. Denk ik.
Maar misschien kan moeder kleiner wonen bij haar partner in de buurt.
dinsdag 31 juli 2018 om 17:46
Ik begrijp je helemaal. Je wordt inderdaad geclaimed en jouw moeder zoekt continue contact en aandacht. Dat komt doordat jij haar hele wereld bent, terwijl zij slechts een onderdeel uitmaakt van jouw wereld die veel groter en veel
voller is, en niet alleen bestaat uit haar.
De beste manier om dit gedrag te veranderen is door vanuit jezelf gerichte aandacht te geven en heel duidelijk te zijn over wanneer je dat doet. Inderdaad, elke avond of ochtend even bellen is een goed idee, en op vaste momenten bij haar langs gaan ook.
Buiten die momenten om, moet je leren om heel goed jouw grenzen te bewaken, en dus heel duidelijk zijn. “Mam, ik ben nu aan het werk en kan dus niet praten, maar ik bel je vanavond om half 7. Doei”
Daarnaast vraag ik me af of er nog winst valt te behalen uit het vergroten van haar zelfredzaamheid. Misschien kan ze leren om een computer te gebruiken zodat ze zelf haar boodschappen kan gaan doen en een nieuwe wasmachine kan kopen? Misschien kun je haar leren WhatsApp te gebruiken, zodat ze wel berichten aan jou kan sturen, maar jij die leest en/of er op reageert als het jou uitkomt? Het voordeel hiervan is niet alleen dat ze minder vaak een beroep op jou hoeft te doen, maar ook dat ze zelf wat meer invulling van haar dag krijgt en daardoor haar behoefte aan contact met jou op die momenten even op een zijspoor komt.
voller is, en niet alleen bestaat uit haar.
De beste manier om dit gedrag te veranderen is door vanuit jezelf gerichte aandacht te geven en heel duidelijk te zijn over wanneer je dat doet. Inderdaad, elke avond of ochtend even bellen is een goed idee, en op vaste momenten bij haar langs gaan ook.
Buiten die momenten om, moet je leren om heel goed jouw grenzen te bewaken, en dus heel duidelijk zijn. “Mam, ik ben nu aan het werk en kan dus niet praten, maar ik bel je vanavond om half 7. Doei”
Daarnaast vraag ik me af of er nog winst valt te behalen uit het vergroten van haar zelfredzaamheid. Misschien kan ze leren om een computer te gebruiken zodat ze zelf haar boodschappen kan gaan doen en een nieuwe wasmachine kan kopen? Misschien kun je haar leren WhatsApp te gebruiken, zodat ze wel berichten aan jou kan sturen, maar jij die leest en/of er op reageert als het jou uitkomt? Het voordeel hiervan is niet alleen dat ze minder vaak een beroep op jou hoeft te doen, maar ook dat ze zelf wat meer invulling van haar dag krijgt en daardoor haar behoefte aan contact met jou op die momenten even op een zijspoor komt.
