Communicatie met mijn vader
dinsdag 7 januari 2020 om 19:20
Hoi allemaal,
Ik ben nieuw hier op het forum, hoewel ik al een tijdje stiekem mee lees
Ik ben 26 jaar en door wat verkeerde keuzes woon ik nog bij mijn vader. Ik heb wel werk en ben momenteel heel dicht bij het verdienen van een salaris dat voldoende hoog is om uit huis te gaan. Ook heb ik sinds een half jaar een vriend waarmee het heel fijn is en waarmee ik op termijn ook graag samen zou willen wonen.
Dat is allemaal alleen nog niet aan de orde en ik zit nog vast aan het ouderlijk huis. Er zijn alleen zoveel dingen voorgevallen met mijn vader; fraude, liegen, ontrouw naar mijn moeder, kil doen naar mij en mijn zus, heel veel alcohol en noem het allemaal maar op, dat ik het soms heel erg lastig vind om bij hem te wonen.
Ik zou zo graag met hem praten, weten wat er in zijn hoofd omgaat en warmte van hem voelen, genegenheid. Nu heb ik het geluk dat mijn vriend ontzettend lief is en ik bij hem meer warmte en genegenheid krijg dan ik ooit zou kunnen vragen, maar die beschadigde band met mijn vader, die zou ik zo graag anders zien. Maar mijn vader is geen prater en als hij al praat, dan zijn het praktische zaken. Ik heb zo het idee dat dat gewoon zijn karakter is, maar ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik er geen moeite mee heb. Ik vind het zelf ook lastig om erover te beginnen na alles wat er gebeurd is, ik ben ook bang geworden om me open te stellen naar hem toe uit angst gekwetst te worden. Ik weet niet meer zo goed of ik het beter kan opgeven en maar blijven wonen in dat koude, kille en vooral stille huis, of dat ik moet proberen het gesprek aan te gaan met iemand die me al een hele tijd niet serieus neemt en al helemaal niet mijn gevoelens.
Ik heb voornamelijk geschreven zodat het even uit mijn systeem is, maar als iemand tips heeft, dan hoor ik ze graag!
Ik ben nieuw hier op het forum, hoewel ik al een tijdje stiekem mee lees
Ik ben 26 jaar en door wat verkeerde keuzes woon ik nog bij mijn vader. Ik heb wel werk en ben momenteel heel dicht bij het verdienen van een salaris dat voldoende hoog is om uit huis te gaan. Ook heb ik sinds een half jaar een vriend waarmee het heel fijn is en waarmee ik op termijn ook graag samen zou willen wonen.
Dat is allemaal alleen nog niet aan de orde en ik zit nog vast aan het ouderlijk huis. Er zijn alleen zoveel dingen voorgevallen met mijn vader; fraude, liegen, ontrouw naar mijn moeder, kil doen naar mij en mijn zus, heel veel alcohol en noem het allemaal maar op, dat ik het soms heel erg lastig vind om bij hem te wonen.
Ik zou zo graag met hem praten, weten wat er in zijn hoofd omgaat en warmte van hem voelen, genegenheid. Nu heb ik het geluk dat mijn vriend ontzettend lief is en ik bij hem meer warmte en genegenheid krijg dan ik ooit zou kunnen vragen, maar die beschadigde band met mijn vader, die zou ik zo graag anders zien. Maar mijn vader is geen prater en als hij al praat, dan zijn het praktische zaken. Ik heb zo het idee dat dat gewoon zijn karakter is, maar ik zou liegen als ik zou zeggen dat ik er geen moeite mee heb. Ik vind het zelf ook lastig om erover te beginnen na alles wat er gebeurd is, ik ben ook bang geworden om me open te stellen naar hem toe uit angst gekwetst te worden. Ik weet niet meer zo goed of ik het beter kan opgeven en maar blijven wonen in dat koude, kille en vooral stille huis, of dat ik moet proberen het gesprek aan te gaan met iemand die me al een hele tijd niet serieus neemt en al helemaal niet mijn gevoelens.
Ik heb voornamelijk geschreven zodat het even uit mijn systeem is, maar als iemand tips heeft, dan hoor ik ze graag!
dinsdag 7 januari 2020 om 20:38
“Van je vriend krijg je meer warmte en genegenheid dan je ooit zou durven vragen”.
Bovenstaande vind ik een gevaarlijke uitspraak in deze situatie. Je hebt van je kille vader kennelijk geleerd dat je niet teveel warmte en genegenheid mag vragen. Pas hiermee op alsjeblieft. Jouw behoeftes tellen net zo hard als die van een ander.
Dat jouw vriend heel gunstig afsteekt tegenover je vader, maakt hem niet persé een geweldige, geschikte partner. Pas ook op dat je hem niet ‘gebruikt’ om uit de situatie weg te komen. Zo te lezen ben je dat niet van plan, goed zo.
Wat tips betreft: praat hierover met iemand die niet te dicht bij de situatie staat en dus/daarmee alleen jouw belang behartigt. Dan ga je de dingen helder zien.
Bovenstaande vind ik een gevaarlijke uitspraak in deze situatie. Je hebt van je kille vader kennelijk geleerd dat je niet teveel warmte en genegenheid mag vragen. Pas hiermee op alsjeblieft. Jouw behoeftes tellen net zo hard als die van een ander.
Dat jouw vriend heel gunstig afsteekt tegenover je vader, maakt hem niet persé een geweldige, geschikte partner. Pas ook op dat je hem niet ‘gebruikt’ om uit de situatie weg te komen. Zo te lezen ben je dat niet van plan, goed zo.
Wat tips betreft: praat hierover met iemand die niet te dicht bij de situatie staat en dus/daarmee alleen jouw belang behartigt. Dan ga je de dingen helder zien.
dinsdag 7 januari 2020 om 20:47
Dat is een hele lastige situatie waarbij je niet zomaar verandering kan verwachten. Pas vooral op jezelf; verwachtingen creëren en hopen op meer warmte in de ouderlijke relatie is een strijd die je al je energie kan kosten. Ik snap je wens op een betere band heel goed, maar als iemand emotioneel zo op slot zit en al jaren bepaalde patronen heeft, zal dat niet gauw veranderen. Acceptatie van de situatie en naar je eigen gevoel luisteren is het enige antwoord, vrees ik. Een warme, diepe hechting moet altijd vanuit 2 mensen komen.
dinsdag 7 januari 2020 om 21:04
dinsdag 7 januari 2020 om 21:45
slaan , wie heeft het over slaanicequeen2000 schreef: ↑07-01-2020 21:04excuseer? accepteren? wat als hij haar had zouden slaan bijvoorbeeld ook dan maar aanvaarden omdat je bij hem woont?
t.o niet
dinsdag 7 januari 2020 om 21:49
slaan is nooit acceptabel
dinsdag 7 januari 2020 om 22:13
Je noemt twee heel verschillende dingen.
Willen weten wat er in hem omgaat
en
Allemaal nare dingen die hij gedaan heeft.
En als ik het goed inschat vraag je hier óf ‘toestemming’/ herkenning om je vader echt niet (meer) leuk te vinden óf een manier om het weer gezellig te krijgen en warmer verder te kunnen.
Een gesprek over gevoelens lijkt nog heel wat bruggen te ver. Je zou toenadering is sfeer kunnen zoeken door heel simpele dingen als de tafel dekken en pizza bestellen. Of zijn muziek op te zetten.
Maar de vraag is of je dat nog wel wil.
Sommige mensen zijn gewoon niet zo leuk. En tonen hun liefde of plichtsgevoel door je bij hem te laten wonen.
Willen weten wat er in hem omgaat
en
Allemaal nare dingen die hij gedaan heeft.
En als ik het goed inschat vraag je hier óf ‘toestemming’/ herkenning om je vader echt niet (meer) leuk te vinden óf een manier om het weer gezellig te krijgen en warmer verder te kunnen.
Een gesprek over gevoelens lijkt nog heel wat bruggen te ver. Je zou toenadering is sfeer kunnen zoeken door heel simpele dingen als de tafel dekken en pizza bestellen. Of zijn muziek op te zetten.
Maar de vraag is of je dat nog wel wil.
Sommige mensen zijn gewoon niet zo leuk. En tonen hun liefde of plichtsgevoel door je bij hem te laten wonen.
Je hebt zo’n 26.000 dagen tussen níets en eeuwigheid, je kunt lachen, je kunt klagen, maar elke dag ben je voor eeuwig kwijt.
woensdag 8 januari 2020 om 00:45
Ga eens een dag wat leuks doen met m.
Als jullie beiden het gesprek niet beginnen is dat misschien iets om mee te beginnen.
En anders gewoon zeggen dat je die hechte band mist. Krijg je misschien niet de reactie waar je op hoopt, of misschien wel. Maar nu knaagt het ook aan je.
Misschien vind je vader het ook wel heel moeilijk omdat hij weet dat hij jullie pijn heeft gedaan
Als jullie beiden het gesprek niet beginnen is dat misschien iets om mee te beginnen.
En anders gewoon zeggen dat je die hechte band mist. Krijg je misschien niet de reactie waar je op hoopt, of misschien wel. Maar nu knaagt het ook aan je.
Misschien vind je vader het ook wel heel moeilijk omdat hij weet dat hij jullie pijn heeft gedaan
woensdag 8 januari 2020 om 02:07
woensdag 8 januari 2020 om 04:45
In dit geval kan het jou misschien helpen om eens te lezen over "The Five Love Languages".
Verschillende mensen tonen liefde op verschillende manieren. Mijn eigen vader is ook absoluut geen prater en nu als volwassene voelt het ook soms dat hij geen/weinig interesse in mijn gezin heeft. Toch is dit niet zo maar toont hij zijn liefde vooral door dingen voor mij te doen of spontaan een rekening te betalen ofzo.
Het is inderdaad wel een kwestie van elkaar accepteren zoals we zijn. Bij mijn vader is het zo dat daden meer zeggen dan woorden. Soms mis ik inderdaad die woorden maar ik weet gewoon dat hij onvoorwaardelijk van mij houdt zonder dat hij dat uitspreekt.
Verschillende mensen tonen liefde op verschillende manieren. Mijn eigen vader is ook absoluut geen prater en nu als volwassene voelt het ook soms dat hij geen/weinig interesse in mijn gezin heeft. Toch is dit niet zo maar toont hij zijn liefde vooral door dingen voor mij te doen of spontaan een rekening te betalen ofzo.
Het is inderdaad wel een kwestie van elkaar accepteren zoals we zijn. Bij mijn vader is het zo dat daden meer zeggen dan woorden. Soms mis ik inderdaad die woorden maar ik weet gewoon dat hij onvoorwaardelijk van mij houdt zonder dat hij dat uitspreekt.
woensdag 8 januari 2020 om 06:39
Super bedankt allemaal voor de reacties! Veel van jullie zeggen dat het het beste is om hem te accepteren zoals hij is. Ik denk dat jullie gelijk hebben en ik doe daar ook mijn best voor. De tips om toenadering te zoeken, ga ik zeker in mijn achterhoofd houden voor als ik daar klaar voor ben. Misschien komt dat moment ook helemaal niet en is het gewoon klaar zodra ik het huis uit ben, dat kan ook. Wat betreft het dankbaar zijn dat ik onderdak heb, dat ben ik absoluut. Als dat niet zo was, dan had ik hier geen topic geopend, want dan had ik geen dilemma. Ik word niet geslagen en mishandeling zou ik het niet noemen, hoewel die afstandelijkheid gewoon wel heel moeilijk kan zijn.
@Mermedina,
Dit raakte me wel tijdens het lezen. Ik snap wat je bedoelt en aan het begin van de relatie begreep ik ook niet goed wat er aan de hand was omdat ik dacht dat het normaal was hoe het thuis ging. Nu heb ik wel een beetje geleerd dat dat dus niet per se zo is. Hij is ook niet om die reden 'geweldig' (of überhaupt mijn vriend), maar omdat ik het gevoel heb dat we heel goed bij elkaar passen
@feow
Ik denk dat je gelijk hebt, ik weet nog niet of ik hem gewoon niet leuk vind en dat gevoel wil accepteren, of er het beste van wil proberen te maken in de tijd dat ik nog bij hem woon. En wellicht heb je wel gelijk dat dit zijn manier is van liefde tonen, bij die mogelijkheid had ik helemaal nog niet stilgestaan.
@Sunny-in-Perth
Daar ga ik eens meer over lezen, dank je voor de tip!
@martje55
Wat naar dat het zo lang geduurd heeft en veel pijn heeft gekost
Wel heel fijn dat je uiteindelijk hebt kunnen accepteren.
@Mermedina,
Dit raakte me wel tijdens het lezen. Ik snap wat je bedoelt en aan het begin van de relatie begreep ik ook niet goed wat er aan de hand was omdat ik dacht dat het normaal was hoe het thuis ging. Nu heb ik wel een beetje geleerd dat dat dus niet per se zo is. Hij is ook niet om die reden 'geweldig' (of überhaupt mijn vriend), maar omdat ik het gevoel heb dat we heel goed bij elkaar passen
@feow
Ik denk dat je gelijk hebt, ik weet nog niet of ik hem gewoon niet leuk vind en dat gevoel wil accepteren, of er het beste van wil proberen te maken in de tijd dat ik nog bij hem woon. En wellicht heb je wel gelijk dat dit zijn manier is van liefde tonen, bij die mogelijkheid had ik helemaal nog niet stilgestaan.
@Sunny-in-Perth
Daar ga ik eens meer over lezen, dank je voor de tip!
@martje55
Wat naar dat het zo lang geduurd heeft en veel pijn heeft gekost