Contact ouders
zondag 3 april 2022 om 10:00
Het contact met mijn ouders is niet zoals het moet zijn. Zij (vooral mijn moeder) hebben moeite met mij te zien als een volwassen persoon met een eigen leven (34 jaar oud, getrouwd, 1 kind). Vooral mijn moeder wil graag van alles wat er in mijn leven gebeurt op de hoogte gehouden worden. Welke leuke dingen ik doe, als ik nieuwe kleding koop, dingen in huis verander etc. Zij heeft daar dan ook altijd oordelen over, geeft ongevraagd allerlei adviezen etc.
Ik probeer mij nu wat meer los te maken van mijn ouders. Ik vraag me alleen af wat jullie wel/niet tegen jullie ouders vertellen. Vertellen jullie het als jullie/je kinderen ziek zijn, dingen die je doet etc. En hoe gaat dat dan? Vertel je die dingen als je je ouders ziet, belnie ze, of app je die dingen.
Ik probeer een "goed" beeld te creëren van hoe een relatie tussen ouders-volwassen kind "hoort" te zijn.
Ik probeer mij nu wat meer los te maken van mijn ouders. Ik vraag me alleen af wat jullie wel/niet tegen jullie ouders vertellen. Vertellen jullie het als jullie/je kinderen ziek zijn, dingen die je doet etc. En hoe gaat dat dan? Vertel je die dingen als je je ouders ziet, belnie ze, of app je die dingen.
Ik probeer een "goed" beeld te creëren van hoe een relatie tussen ouders-volwassen kind "hoort" te zijn.
zondag 3 april 2022 om 10:13
Oh dan heb je aan mij niets gok ik.
Ik deel best veel met ze en zie ze ook regelmatig. We hebben een goede band. Ze hebben ook geen oordelen over dingen die ik vertel, het is mijn leven. (36, 2 kids, getrouwd)
Is het echt iets heel ergs belangrijks dan bellen we tussendoor.
Mijn man daarentegen heeft weinig contact met zijn familie. Hij heeft daar ook geen behoefte aan, ze zien elkaar misschien 1 x in het jaar en videobellen soms bij een verjaardag.
Het is denk ik maar net waar jij je fijn bij voelt. Je geeft aan dat je dit geen fijn contact vind nu dus zal je dingen moeten aanpassen of veranderen naar wat jij fijn vindt.
Ik deel best veel met ze en zie ze ook regelmatig. We hebben een goede band. Ze hebben ook geen oordelen over dingen die ik vertel, het is mijn leven. (36, 2 kids, getrouwd)
Is het echt iets heel ergs belangrijks dan bellen we tussendoor.
Mijn man daarentegen heeft weinig contact met zijn familie. Hij heeft daar ook geen behoefte aan, ze zien elkaar misschien 1 x in het jaar en videobellen soms bij een verjaardag.
Het is denk ik maar net waar jij je fijn bij voelt. Je geeft aan dat je dit geen fijn contact vind nu dus zal je dingen moeten aanpassen of veranderen naar wat jij fijn vindt.
zondag 3 april 2022 om 10:19
Ik deel best wel veel met mijn moeder. Meer nog met mijn vader, maar die leeft niet meer.
Toch heb ik het contact het liefst via de telefoon of bij haar thuis. Als ze te vaak bij mij thuis komt, brengt dat inderdaad kritiek en ongevraagd advies met zich mee. Dat is onder controle als ik voornamelijk daar kom en zij niet te vaak hier.
Met mijn schoonmoeder deel ik minder omdat zij van het nogal zorgelijke type is. Deelde ik dat mijn kind wat keelpijn had, dan kon ze daar letterlijk slapeloze nachten van hebben. Dat moest dan weer uitgebreid besproken worden, en dan gaan dat soort dingen alleen nog maar over hoe erg het is voor háár. Daar is dus minder sprake van delen van dagelijkse dingen.
Toch heb ik het contact het liefst via de telefoon of bij haar thuis. Als ze te vaak bij mij thuis komt, brengt dat inderdaad kritiek en ongevraagd advies met zich mee. Dat is onder controle als ik voornamelijk daar kom en zij niet te vaak hier.
Met mijn schoonmoeder deel ik minder omdat zij van het nogal zorgelijke type is. Deelde ik dat mijn kind wat keelpijn had, dan kon ze daar letterlijk slapeloze nachten van hebben. Dat moest dan weer uitgebreid besproken worden, en dan gaan dat soort dingen alleen nog maar over hoe erg het is voor háár. Daar is dus minder sprake van delen van dagelijkse dingen.
zondag 3 april 2022 om 10:20
Wij zijn een behoorlijk hechte familie. Ik spreek/zie/app mijn vader een aantal keer per week en we eten 1 keer per week samen. Mijn broer met gezin komt dan ook en vaak ook mijn zus. Als een van de kinderen ziek is vertel ik dat wel, zeker toen ze kleiner waren. Mijn vader past al 17 jaar op onze kinderen. Al is het nu al een tijdje geen oppassen meer, maar gewoon gezellig. Ook leuke uitstapjes worden zeker besproken. Maar hij heeft geen inspraak bij beslissingen die wij maken. Geeft alleen advies als ik daar om vraag.
Mijn moeder is 18 jaar geleden overleden, dat heeft natuurlijk een grote invloed op onze familie gehad.
Door dit topic vraag ik me af hoe hecht we zouden zijn geweest als mijn moeder niet overleden was toen ik net zwanger was van mijn oudste. Dan had ik heel veel met mijn moeder kunnen delen, maar hadden mijn ouders veel meer samen ondernomen. Zouden ze samen gepensioneerd zijn en misschien wel constant op reis zijn. Mijn moeder wilde een camper kopen en heel Europa door reizen. Of zou het hebben van kleinkinderen haar toch in de buurt hebben gehouden?
Mijn moeder is 18 jaar geleden overleden, dat heeft natuurlijk een grote invloed op onze familie gehad.
Door dit topic vraag ik me af hoe hecht we zouden zijn geweest als mijn moeder niet overleden was toen ik net zwanger was van mijn oudste. Dan had ik heel veel met mijn moeder kunnen delen, maar hadden mijn ouders veel meer samen ondernomen. Zouden ze samen gepensioneerd zijn en misschien wel constant op reis zijn. Mijn moeder wilde een camper kopen en heel Europa door reizen. Of zou het hebben van kleinkinderen haar toch in de buurt hebben gehouden?
zondag 3 april 2022 om 10:22
Je zult je ouders niet kunnen veranderen. Het enige waar je invloed op hebt, is hoe je zelf met ze omgaat. Vind je dat ze zich teveel met zaken bemoeien. Vertel niet alles. Ik ben zelf boven de 50, alleen mijn moeder leeft nog. Ook zij had de neiging om zich met alles te bemoeien. Maar ik vertelde teveel, denk ik en ik gaf haar daardoor teveel ruimte. Ik heb nu heel beperkt contact, door omstandigheden.
Ik heb zelf volwassen kinderen en ik heb belangstelling voor wat ze doen, maar ik probeer niet overal wat van te vinden. Leven en laten leven.
Ik heb zelf volwassen kinderen en ik heb belangstelling voor wat ze doen, maar ik probeer niet overal wat van te vinden. Leven en laten leven.
zondag 3 april 2022 om 10:23
Ik deel gewoon wat ik wil delen, met mijn moeder is dat best veel aangezien we een goede band hebben. Met mijn vader vrij weinig want die zie of spreek ik nauwelijks (ze zijn gescheiden toen ik kleuter was). Onbenullige dingen zoals iets nieuws in huis deel ik niet, dat ziet ze vanzelf als ze hier is (of niet)!
Maar zij is daar wel weer van.
zondag 3 april 2022 om 10:27
'Welke leuke dingen ik doe, als ik nieuwe kleding koop, dingen in huis verander etc. Zij heeft daar dan ook altijd oordelen over, geeft ongevraagd allerlei adviezen etc.'
Ik denk dat het een wisselwerking is? Ongevraagde adviezen kreeg ik nooit eigenlijk. Ik zeg: Kijk hoe leuk mijn nieuwe trui is en zij zeggen: oh ja! Het is toch aan jou wat je vertelt? Als de reacties niet leuk zijn zou ik zeggen: Wil je nog dat ik wat vertel, zou ik niet zo oordelen. Je komt op mij over als iemand die moeite heeft haar eigen ruimte en zelfstandigheid op te eisen en je moeder pakt die ruimte.
Met de inrichting van mijn huis bemoeien ze zich al helemaal nooit, dat is namelijk mijn huis.
Je bent volwassen, je bepaalt zelf wat je deelt en je mag ook reageren als iemand jouw grens over gaat.
Ik denk dat het een wisselwerking is? Ongevraagde adviezen kreeg ik nooit eigenlijk. Ik zeg: Kijk hoe leuk mijn nieuwe trui is en zij zeggen: oh ja! Het is toch aan jou wat je vertelt? Als de reacties niet leuk zijn zou ik zeggen: Wil je nog dat ik wat vertel, zou ik niet zo oordelen. Je komt op mij over als iemand die moeite heeft haar eigen ruimte en zelfstandigheid op te eisen en je moeder pakt die ruimte.
Met de inrichting van mijn huis bemoeien ze zich al helemaal nooit, dat is namelijk mijn huis.
Je bent volwassen, je bepaalt zelf wat je deelt en je mag ook reageren als iemand jouw grens over gaat.
~ Whatever it is you're seeking won't come in the form you're expecting ~
zondag 3 april 2022 om 11:33
Bij alles wat ik met ze deel, weeg ik automatisch al een beetje af of ik hen er nog of al mee wil belasten. Ze hoeven zich van mij niet onnodig zorgen te maken over ons. Het is een beetje de balans zoeken en vinden tussen hun steun nodig hebben en het niet ongerust maken.
Bij schoonouders denken we nog veel meer na over wat we wél en niet vertellen. Daar speelt ook nog mee of ik hun reactie of mening over die kwestie wel wil krijgen. Maar ook of zij wel om kunnen gaan met de informatie. Ze maken zelf erg weinig mee en delen onze verhalen gewoon met iedereen die ze tegenkomen. Daarbij ontbreekt een soort natuurlijk filter. Toen wij verteld hadden over onze fertiliteitsproblemen wisten op de volgende verjaardag echt alle ooms en tantes dat. Daarbij waren ze zich niet bewust dat het daardoor ook weer terecht kwam bij mijn collega's. Een nichtje van mijn man was mijn collega, maar ook de vrouw van een neef. Het voelde voor mij ineens of mijn problemen op het journaal waren geweest.
Bij schoonouders denken we nog veel meer na over wat we wél en niet vertellen. Daar speelt ook nog mee of ik hun reactie of mening over die kwestie wel wil krijgen. Maar ook of zij wel om kunnen gaan met de informatie. Ze maken zelf erg weinig mee en delen onze verhalen gewoon met iedereen die ze tegenkomen. Daarbij ontbreekt een soort natuurlijk filter. Toen wij verteld hadden over onze fertiliteitsproblemen wisten op de volgende verjaardag echt alle ooms en tantes dat. Daarbij waren ze zich niet bewust dat het daardoor ook weer terecht kwam bij mijn collega's. Een nichtje van mijn man was mijn collega, maar ook de vrouw van een neef. Het voelde voor mij ineens of mijn problemen op het journaal waren geweest.
zondag 3 april 2022 om 11:43
Er is geen blauwdruk hoe een relatie tussen ouder en kind hoort te zijn. Iedereen is anders en iedere relatie is anders.
Ik mocht mijn moeder graag, ik hield van haar (ze is overleden) maar we waren zeker geen vriendinnen die alles deelden. Ik hoefde van haar ook niet alles te weten en zij niet van mij. Natuurlijk deelde ik wel veel met haar, maar ze was niet de eerste die ik belde wanneer er iets veranderde in mijn leven. Zeker niet bij inrichting van huis, verkoudheidje etc etc Daar kom je vanzelf toch achter.
Vond ze mijn inrichting, kleding, vakantiekeuze etc niet goed, prima. Het is tenslotte mijn keuze en zij hoeft niet in mijn huis te wonen of op mijn vakantie te gaan.
Wanneer een moeder dominant of bemoeizuchtig is dan vraag ik altijd "had jij het op prijs gesteld wanneer je moeder, of je schoonmoeder, zich had bemoeid met jouw keuzes? Vaak wordt het goed bedoeld en willen ze "gewoon advies geven". En wordt er minder begrepen dat het fijner is wanneer je gewoon je eigen keuzes mag bepalen en uitvoeren. Ook al kom je er later achter dat deze misschien iets minder verstandig waren.
Ik mocht mijn moeder graag, ik hield van haar (ze is overleden) maar we waren zeker geen vriendinnen die alles deelden. Ik hoefde van haar ook niet alles te weten en zij niet van mij. Natuurlijk deelde ik wel veel met haar, maar ze was niet de eerste die ik belde wanneer er iets veranderde in mijn leven. Zeker niet bij inrichting van huis, verkoudheidje etc etc Daar kom je vanzelf toch achter.
Vond ze mijn inrichting, kleding, vakantiekeuze etc niet goed, prima. Het is tenslotte mijn keuze en zij hoeft niet in mijn huis te wonen of op mijn vakantie te gaan.
Wanneer een moeder dominant of bemoeizuchtig is dan vraag ik altijd "had jij het op prijs gesteld wanneer je moeder, of je schoonmoeder, zich had bemoeid met jouw keuzes? Vaak wordt het goed bedoeld en willen ze "gewoon advies geven". En wordt er minder begrepen dat het fijner is wanneer je gewoon je eigen keuzes mag bepalen en uitvoeren. Ook al kom je er later achter dat deze misschien iets minder verstandig waren.
I can't control the wind but I can adjust the sail
explore, dream & discover
explore, dream & discover
zondag 3 april 2022 om 12:05
@aardbeienslof meerder keren heb ik geprobeerd het te bespreken. Ze wordt dan meteen kwaad (en dan breng ik het onderwerp echt op een goede manier ter sprake) en stormt de deur uit. Vervolgens word ik genegeerd als ik bel of app. Ze zegt dan tegen familie dat ze vind dat ik mijn excuses aan moet bieden.
@ gatinmijnsok het lijkt me ook erg om je moeder te moeten missen al zo vroeg.
@juliaagrippina ja ik vertel dus ook niet alles aangezien ik geen zin heb in commentaar op van alles. Maar dat vindt mijn moeder dan weer vervelend en dan krijg ik dat weer te horen. Vandaar ook dit topic om te kijken hoe dat bij anderen gaat.
@pauwenveer. Je hebt gelijk ik heb inderdaad moeite met de ruimte en zelfstandigheid op te eisen. Dat probeer ik nu juist wat meer te gaan doen. Maar ik merk dat ik dus niet goed in kan schatten wat dan een goede balans is. En jaz het is voor iedereen anders, maar toch. Ik moet ergens iets van een referentiekader gaan krijgen.
@puntilita ze heeft het ook niet door. Maar elke keer als ik dan wel mijn grens aan geef dan reageert ze gepikeerd en boos. Dat zorgt ervoor dat ik me in de eerste plaats schuldig voel, maar ook dus niet weet of ik terecht een grens aan geef of dat ik onredelijk ben. Ze bedoelt het allemaal heel goed, maar het is vaak echt too much. Zoals nu hebben we Corona. Dan appt ze elke ochtend hoe het gaat, ze belt in de middag en in de avond nog een app. Lief bedoelt, maar te veel.
@ gatinmijnsok het lijkt me ook erg om je moeder te moeten missen al zo vroeg.
@juliaagrippina ja ik vertel dus ook niet alles aangezien ik geen zin heb in commentaar op van alles. Maar dat vindt mijn moeder dan weer vervelend en dan krijg ik dat weer te horen. Vandaar ook dit topic om te kijken hoe dat bij anderen gaat.
@pauwenveer. Je hebt gelijk ik heb inderdaad moeite met de ruimte en zelfstandigheid op te eisen. Dat probeer ik nu juist wat meer te gaan doen. Maar ik merk dat ik dus niet goed in kan schatten wat dan een goede balans is. En jaz het is voor iedereen anders, maar toch. Ik moet ergens iets van een referentiekader gaan krijgen.
@puntilita ze heeft het ook niet door. Maar elke keer als ik dan wel mijn grens aan geef dan reageert ze gepikeerd en boos. Dat zorgt ervoor dat ik me in de eerste plaats schuldig voel, maar ook dus niet weet of ik terecht een grens aan geef of dat ik onredelijk ben. Ze bedoelt het allemaal heel goed, maar het is vaak echt too much. Zoals nu hebben we Corona. Dan appt ze elke ochtend hoe het gaat, ze belt in de middag en in de avond nog een app. Lief bedoelt, maar te veel.
zondag 3 april 2022 om 12:09
Ja dit doet mijn moeder ook. Ik heb nu een burn out en ik vertel vrij weinig hierover tegen mijn moeder vooral, omdat iedereen het inderdaad te horen krijgt. Dus ik kijk wel uit met wat ik zeg. En zelfs als ik zeg dat ik het niet wil dat dingen zo gedeeld worden dan wuift ze dat weg met een opmerking van "ach ja, maat die zie jij toch nooit".Andersom schreef: ↑03-04-2022 11:33Bij alles wat ik met ze deel, weeg ik automatisch al een beetje af of ik hen er nog of al mee wil belasten. Ze hoeven zich van mij niet onnodig zorgen te maken over ons. Het is een beetje de balans zoeken en vinden tussen hun steun nodig hebben en het niet ongerust maken.
Bij schoonouders denken we nog veel meer na over wat we wél en niet vertellen. Daar speelt ook nog mee of ik hun reactie of mening over die kwestie wel wil krijgen. Maar ook of zij wel om kunnen gaan met de informatie. Ze maken zelf erg weinig mee en delen onze verhalen gewoon met iedereen die ze tegenkomen. Daarbij ontbreekt een soort natuurlijk filter. Toen wij verteld hadden over onze fertiliteitsproblemen wisten op de volgende verjaardag echt alle ooms en tantes dat. Daarbij waren ze zich niet bewust dat het daardoor ook weer terecht kwam bij mijn collega's. Een nichtje van mijn man was mijn collega, maar ook de vrouw van een neef. Het voelde voor mij ineens of mijn problemen op het journaal waren geweest.
zondag 3 april 2022 om 13:10
Zolang je alles vertelt, krijg je ook overal een mening over.
Waarom moet je moeder weten wat je koopt en of je kind een buikgriepje heeft?
Er bestaat geen 'hoe het hoort' er bestaat alleen: hoe jij het graag wil. Zolang je het allemaal goed wil doen sta je nog steeds bloot aan allerlei oordelen.
Waarom moet je moeder weten wat je koopt en of je kind een buikgriepje heeft?
Er bestaat geen 'hoe het hoort' er bestaat alleen: hoe jij het graag wil. Zolang je het allemaal goed wil doen sta je nog steeds bloot aan allerlei oordelen.
This user may use sarcasm and cynicism in a way you are not accustomed to. You might suffer severe mental damage.
zondag 3 april 2022 om 13:22
Ik heb ook zo'n moeder. Het heeft veel gekibbel gekost (proces van jaren) om haar bemoeidrang te beteugelen. Ik zeg niet alles meer, of soms bewust een paar weken later, en als ze dan uit haar plaat gaat (lekker laten gaan overigens) grinnik enkel een beetje dat ik "het niet zo belangrijk vond" om te delen. Ik voel me niet schuldig als ze een bokkenpruik opzet, of mij negeert. Ze komt toch altijd weer tevoorschijn (ze is veel te nieuwsgierig).
Ik heb verder een prima band met haar. Ze is heel lief en zorgzaam en over veel dingen denken we hetzelfde. Dus veel conflicten zijn er eigenlijk niet. Haar bemoeizorg en soms ongevraagde mening probeer ik in goede banen te leiden. Hou zelf de regie TO en laat je niet manipuleren met een zielige act of bokkenpruik. Zie je moeder als een vrouw (met goede en slechte kanten) en niet als je baas.
Ik heb verder een prima band met haar. Ze is heel lief en zorgzaam en over veel dingen denken we hetzelfde. Dus veel conflicten zijn er eigenlijk niet. Haar bemoeizorg en soms ongevraagde mening probeer ik in goede banen te leiden. Hou zelf de regie TO en laat je niet manipuleren met een zielige act of bokkenpruik. Zie je moeder als een vrouw (met goede en slechte kanten) en niet als je baas.
"Wees gewoon jezelf....maar in jouw geval dringend een ander"
zondag 3 april 2022 om 13:47
Ik denk dat je niet opzoek moet gaan naar hoe ouders-kind gemiddeld met elkaar omgaan. Het is altijd persoonlijk hoe dat gevormd is.
Je zegt dat je moeder oordelen heeft en ongevraagd advies. Dan lijkt het me logisch dat je geen zin hebt om alles te gaan vertellen. Geeft jouw alleen maar onrust.
Niet elke moeder is zo. Dus andere hier zullen hun moeder misschien meer vertellen. Maar dat is omdat dat veilig is om te zeggen tegen hun moeder.
Toen me moeder nog leefde, vertelde ik haar alles. Want ze had nooit oordelen of ongevraagde adviezen. Vond het alleen leuk om te weten wat haar dochter doet.
Dat is niet per se normaal, eerder mijn geluk dat dat zo was.
Je zegt dat je moeder oordelen heeft en ongevraagd advies. Dan lijkt het me logisch dat je geen zin hebt om alles te gaan vertellen. Geeft jouw alleen maar onrust.
Niet elke moeder is zo. Dus andere hier zullen hun moeder misschien meer vertellen. Maar dat is omdat dat veilig is om te zeggen tegen hun moeder.
Toen me moeder nog leefde, vertelde ik haar alles. Want ze had nooit oordelen of ongevraagde adviezen. Vond het alleen leuk om te weten wat haar dochter doet.
Dat is niet per se normaal, eerder mijn geluk dat dat zo was.
zondag 3 april 2022 om 13:58
Dat laatste is een goeie opmerking. Ik wil het voor anderen graag goed doen, maar vergeet daarbij hoe ik het graag wil. Ik wil geen meningen over allerlei dingen dus vertel ik ook niet alles. En ja dat vindt mijn moeder niet leuk, maar misschien moet ik dat dan bij haar laten en niet op mezelf betrekken en mezelf dan maar weer aanpassen aan hoe zij het wil.viva-amber schreef: ↑03-04-2022 13:10Zolang je alles vertelt, krijg je ook overal een mening over.
Waarom moet je moeder weten wat je koopt en of je kind een buikgriepje heeft?
Er bestaat geen 'hoe het hoort' er bestaat alleen: hoe jij het graag wil. Zolang je het allemaal goed wil doen sta je nog steeds bloot aan allerlei oordelen.
zondag 3 april 2022 om 14:00
Goeie!Housemus schreef: ↑03-04-2022 13:22Ik heb ook zo'n moeder. Het heeft veel gekibbel gekost (proces van jaren) om haar bemoeidrang te beteugelen. Ik zeg niet alles meer, of soms bewust een paar weken later, en als ze dan uit haar plaat gaat (lekker laten gaan overigens) grinnik enkel een beetje dat ik "het niet zo belangrijk vond" om te delen. Ik voel me niet schuldig als ze een bokkenpruik opzet, of mij negeert. Ze komt toch altijd weer tevoorschijn (ze is veel te nieuwsgierig).
Ik heb verder een prima band met haar. Ze is heel lief en zorgzaam en over veel dingen denken we hetzelfde. Dus veel conflicten zijn er eigenlijk niet. Haar bemoeizorg en soms ongevraagde mening probeer ik in goede banen te leiden. Hou zelf de regie TO en laat je niet manipuleren met een zielige act of bokkenpruik. Zie je moeder als een vrouw (met goede en slechte kanten) en niet als je baas.
zondag 3 april 2022 om 14:25
To, ik heb geen goed contact met mijn moeder. Ik wacht tot zij mij belt, dat kan maanden duren. In jouw geval zou ik het omdraaien: wanneer heb jij zin om haar/hun te spreken. En ik weet dat ze graag over zichzelf praat. Dat gebruik ik in mijn voordeel. Tachtig procent van het gesprek gaat over haar en ik vertel altijd dat het redelijk gaat, ook als het slecht met me gaat. Op deze manier kunnen we toch een soort van contact hebben.
Wat betreft het vele contact nu met corona. Wat let je om 'gewoon' niet te reageren op appjes, of de telefoon niet op te nemen?
Sterkte met het vinden van een nieuwe modus.
Wat betreft het vele contact nu met corona. Wat let je om 'gewoon' niet te reageren op appjes, of de telefoon niet op te nemen?
Sterkte met het vinden van een nieuwe modus.
zondag 3 april 2022 om 14:38
Aardbei_86 schreef: ↑03-04-2022 12:09Ja dit doet mijn moeder ook. Ik heb nu een burn out en ik vertel vrij weinig hierover tegen mijn moeder vooral, omdat iedereen het inderdaad te horen krijgt. Dus ik kijk wel uit met wat ik zeg. En zelfs als ik zeg dat ik het niet wil dat dingen zo gedeeld worden dan wuift ze dat weg met een opmerking van "ach ja, maat die zie jij toch nooit".
of: Wij hebben er ook verdriet van dus, dat bespreken we dan met ome x en tante y.....
zondag 3 april 2022 om 14:45
Ik vertel mijn ouders ook niet alles omdat ik ook een moeder heb die naar mijn mening te diep met haar tentakels in de levens van haar kinderen zit. Zelf ziet ze dat niet zo, maar ik ervaar het wel zo. Voorheen deelde ik veel met mijn ouders, maar nu houd ik het allemaal wat oppervlakkiger omdat ik gewoon geen zin heb om als volwassen vrouw door mijn moeder als een minderjarig kind te worden behandeld. Hoe minder ze weet, hoe minder ze zich ergens mee kan bemoeien. En verder is het ook een kwestie van je grenzen durven aangeven. Tegen je ouders in gaan. Nee durven zeggen. Nee, het gaat je niks aan en nee ik heb je ongevraagde opinie niet nodig.
zondag 3 april 2022 om 14:53
Nou precies dit. En dat nee zeggen vind ik echt erg lastig. Als ik eens iets zeg als ze iets doet wat ik niet wil, dan reageert ze meteen gepikeerd en gekwetst, wordt boos. En dan heb ik het weet gedaan. Ik wordt dan gezien als de onredelijke. En ik moet dat gedrag naast me neer proberen te leggen, maar dat is wat ik nog lastig vind.aardbei35 schreef: ↑03-04-2022 14:45Ik vertel mijn ouders ook niet alles omdat ik ook een moeder heb die naar mijn mening te diep met haar tentakels in de levens van haar kinderen zit. Zelf ziet ze dat niet zo, maar ik ervaar het wel zo. Voorheen deelde ik veel met mijn ouders, maar nu houd ik het allemaal wat oppervlakkiger omdat ik gewoon geen zin heb om als volwassen vrouw door mijn moeder als een minderjarig kind te worden behandeld. Hoe minder ze weet, hoe minder ze zich ergens mee kan bemoeien. En verder is het ook een kwestie van je grenzen durven aangeven. Tegen je ouders in gaan. Nee durven zeggen. Nee, het gaat je niks aan en nee ik heb je ongevraagde opinie niet nodig.