
contacten zorgverlener-patient buiten de praktijk
zaterdag 23 augustus 2025 om 10:18
In een ander topic kwam het aan bod, en ik kan er geen goed antwoord op vinden. Morgen zorgverleners buiten hun praktijk contact hebben met hun patienten? Het kwam in het topic 'wat bespreek je met je fysiotherapeut' aan bod.
-ik hoor bij het ja-kamp: de fysiotherapeut moet haar auto naar een andere garage brengen dan die om de hoek, omdat de garagist bij haar onder behandeling is? Maar geen noten halen bij de notenkraam op het dorp, maar 3 dorpen verderop? Van de voetbal af moeten omdat ze dan weleens relaties zou onderhouden met teamleden die bij haar onder behandeling zijn? Haar kinderen op een andere basisschool doen omdat de helft van de juffen weleens bij haar op de behandeltafeltafel ligt?
-maar het nee-kamp is ook wat voor te zeggen: Het is onprofessioneel (onethisch), dorps of niet.
Buiten de behandelpraktijk contacten onderhouden met patiënten is niet toegestaan voor zorgverleners.
Zijn patiënten behoren niet tot zijn eigen (privé) netwerk. En nee, dat gebeurt niet in elk dorp.
En is er dan nog verschil tussen de verpleegster in het bejaardenhuis bij haar in de buurt, of de logopedist, fysiotherapeut, tandarts, gynaecoloog, huisarts of psychiater? Of is het aan de behandelaar zelf om die grens te bepalen? Zijn er richtlijnen of is er een wet die de vorm van die contacten voorschrijft?
Al deze zorgverleners mogen niet de informatie die ze van hun patienten kennen delen met anderen, dat spreekt voor zich. En ze mogen hun kwetsbare patienten ook niet in vervelende posities brengen door de informatie die ze van hen hebben. Als huisarts op de braderie voor je fietsclub je verslavingsgevoelige patient overhalen om lootjes te kopen is not done natuurlijk. En zo kun je verschillende voorbeelden verzinnen die over de grens van het betamelijke gaan. Maar wie of wat heeft die grens bepaald?
-ik hoor bij het ja-kamp: de fysiotherapeut moet haar auto naar een andere garage brengen dan die om de hoek, omdat de garagist bij haar onder behandeling is? Maar geen noten halen bij de notenkraam op het dorp, maar 3 dorpen verderop? Van de voetbal af moeten omdat ze dan weleens relaties zou onderhouden met teamleden die bij haar onder behandeling zijn? Haar kinderen op een andere basisschool doen omdat de helft van de juffen weleens bij haar op de behandeltafeltafel ligt?
-maar het nee-kamp is ook wat voor te zeggen: Het is onprofessioneel (onethisch), dorps of niet.
Buiten de behandelpraktijk contacten onderhouden met patiënten is niet toegestaan voor zorgverleners.
Zijn patiënten behoren niet tot zijn eigen (privé) netwerk. En nee, dat gebeurt niet in elk dorp.
En is er dan nog verschil tussen de verpleegster in het bejaardenhuis bij haar in de buurt, of de logopedist, fysiotherapeut, tandarts, gynaecoloog, huisarts of psychiater? Of is het aan de behandelaar zelf om die grens te bepalen? Zijn er richtlijnen of is er een wet die de vorm van die contacten voorschrijft?
Al deze zorgverleners mogen niet de informatie die ze van hun patienten kennen delen met anderen, dat spreekt voor zich. En ze mogen hun kwetsbare patienten ook niet in vervelende posities brengen door de informatie die ze van hen hebben. Als huisarts op de braderie voor je fietsclub je verslavingsgevoelige patient overhalen om lootjes te kopen is not done natuurlijk. En zo kun je verschillende voorbeelden verzinnen die over de grens van het betamelijke gaan. Maar wie of wat heeft die grens bepaald?
zaterdag 23 augustus 2025 om 10:25
zaterdag 23 augustus 2025 om 10:33
Het wordt ons afgeraden. Zoals ook om patiënten en/of hun familie op social media toe te voegen.
Maar het is ons niet verboden.
Al is al meermaals gebleken dat het in ons eigen belang is om het zo veel mogelijk te vermijden.
Maar soms bén je al klant of (op social media) bevriend. Of kan je bij familie van je patiënt toch écht wel (zoals iedereen) de beste deal of service krijgen om nieuwe banden op je auto te leggen of zoiets.
Het is belangrijk om je gezond verstand te gebruiken.
Maar het is ons niet verboden.
Al is al meermaals gebleken dat het in ons eigen belang is om het zo veel mogelijk te vermijden.
Maar soms bén je al klant of (op social media) bevriend. Of kan je bij familie van je patiënt toch écht wel (zoals iedereen) de beste deal of service krijgen om nieuwe banden op je auto te leggen of zoiets.
Het is belangrijk om je gezond verstand te gebruiken.
zaterdag 23 augustus 2025 om 10:33
Precies, dat is ook niet mijn definitie van contact.nerdopviva schreef: ↑23-08-2025 10:25Bij contacten onderhouden denk ik niet aan nootjes halen of je auto bij een garage brengen. Naast zorgverlener ben je ook mens en heb je weleens contact met andere mensen. Ik denk eerder aan actief contact zoeken of contact uitbreiden. Dat zou ik als zorgverlener niet zomaar doen.
zaterdag 23 augustus 2025 om 10:33
Ik heb even de reacties in het andere topic gelezen. Ik denk dat het er vooral in zit of je in de privésfeer van de patiënt terechtkomt. Ik zie geen probleem in een patiënt die zegt "ik werk bij Garage De Botsauto, wij kunnen je auto wel onderhouden". Een patiënt die het als vriendendienst aanbiedt, vind ik al wat lastiger.
zaterdag 23 augustus 2025 om 10:38
Zoiets. Als je jaren bij iemand gestaan hebt ga je wel eens een ex-patiënt bezoeken in het wzc. Daar heeft ook niemand problemen mee.nerdopviva schreef: ↑23-08-2025 10:25Bij contacten onderhouden denk ik niet aan nootjes halen of je auto bij een garage brengen. Naast zorgverlener ben je ook mens en heb je weleens contact met andere mensen. Ik denk eerder aan actief contact zoeken of contact uitbreiden. Dat zou ik als zorgverlener niet zomaar doen.
zaterdag 23 augustus 2025 om 10:39
zaterdag 23 augustus 2025 om 10:59
Ik hield het sociale zoveel mogelijk beperkt.
Ik nam nooit het initiatief tot contact, als ik bijv een bekende uit de zorgpraktijk op straat zag. Zei nooit als eerste gedag. Dat liet ik aan hen.
En contact via social media ben ik nooit aan begonnen.
Ik behandelde geen mensen die ik al persoonlijk kende. Gaf wel eens een tip. Maar verwees naar een collega. Dat snapte iedereen ook wel.
Zakelijk contact kan wel wmb, zoals een garage of bootjes.
Dit soort regels geeft mij rust en duidelijkheid
Ik nam nooit het initiatief tot contact, als ik bijv een bekende uit de zorgpraktijk op straat zag. Zei nooit als eerste gedag. Dat liet ik aan hen.
En contact via social media ben ik nooit aan begonnen.
Ik behandelde geen mensen die ik al persoonlijk kende. Gaf wel eens een tip. Maar verwees naar een collega. Dat snapte iedereen ook wel.
Zakelijk contact kan wel wmb, zoals een garage of bootjes.
Dit soort regels geeft mij rust en duidelijkheid
zeepbelle wijzigde dit bericht op 23-08-2025 18:08
Reden: Ik bedoelde ‘nootjes’ maar ‘bootjes’ is ook leuk
Reden: Ik bedoelde ‘nootjes’ maar ‘bootjes’ is ook leuk
0.00% gewijzigd
kerstlampjes en bloemen zijn heel verschillend - en allebei prachtig!
zaterdag 23 augustus 2025 om 11:03
Ligt er volgens mij aan hoe zoiets gaat. Nootjes halen op de markt in je woonplaats of toevallig er achter komen dat jouw patiënt degene van de garage waar je je auto laat onderhouden vind ik dingen die gewoon kunnen gebeuren.
Lastiger zijn misschien als zaken als de huisarts zijn in een dorp waar bijna elke inwoner jouw patiënt is en je kind dan op school zit terwijl bijna elke ouder al in jouw praktijk is geweest. Zou dan zelf misschien kiezen voor werken buiten je woonplaats of je kind naar een andere school doen waar niet iedereen in de klas jouw patiënt is.
Maar zoiets kan nog gebeuren misschien...
Wat m.i. echt niet kan is de zorgverlener (fysio, huisarts, psycholoog) die er tijdens de behandeling achter komt dat cliënt net als hij/zij aan wielrennen of hardlopen doet of van koken houdt en de cliënt dan benadert van: wij hebben dezelfde interesses, vind je het leuk een keer af te spreken? Ook als het niet romantisch bedoeld is. En ook niet nadat de behandelingen zijn afgelopen.
Lastiger zijn misschien als zaken als de huisarts zijn in een dorp waar bijna elke inwoner jouw patiënt is en je kind dan op school zit terwijl bijna elke ouder al in jouw praktijk is geweest. Zou dan zelf misschien kiezen voor werken buiten je woonplaats of je kind naar een andere school doen waar niet iedereen in de klas jouw patiënt is.
Maar zoiets kan nog gebeuren misschien...
Wat m.i. echt niet kan is de zorgverlener (fysio, huisarts, psycholoog) die er tijdens de behandeling achter komt dat cliënt net als hij/zij aan wielrennen of hardlopen doet of van koken houdt en de cliënt dan benadert van: wij hebben dezelfde interesses, vind je het leuk een keer af te spreken? Ook als het niet romantisch bedoeld is. En ook niet nadat de behandelingen zijn afgelopen.
zaterdag 23 augustus 2025 om 11:23
Ik woon in een dorp waar heel veel artsen van een nabijgelegen ziekenhuis wonen. Maar dat ziekenhuis is dus ook mijn ‘locale ziekenhuis’. Dus ja, dan kan het gebeuren dat ik daar terecht kom, of met kind, en dat de arts iemand blijkt te zijn die ik ken van school of sport of zo. Of dat een probleem is hangt een beetje van de klacht af. Kom je op de eerste hulp met een verstuikte enkel, kan de klassenouder best even het onderzoek doen en naar de foto kijken. Is het iets intiemers of heftigers, dan zullen ze je meestal doorsturen naar een collega. Ze willen zelf ook niet in een situatie komen waar zij al weten dat je uitzaaiing hebt, maar jij nog niet, en dan samen op het schoolplein staan.
Omgekeerd zal de fysiotherapeut uit het dorp vast wel eens in lokale winkels iets kopen, net als als iedereen na zijn of haar werk. En daar kan dan best een patiënt bij zitten. In principe lijkt me dat ook geen probleem, zo lang je geen giften (incl korting) aanneemt en niet zelf kenbaar maakt dat iemand een patiënt is. Zegt de kaasboer ‘he, nog bedankt he, mijn knie gaat veel beter!’ dan is daar weinig mis mee. Maar de fysio moet niet zelf gaan roepen ‘he Theo, hoe gaat het nu met je elleboog? Hou je het werk wel vol?’
Dit soort dingen zijn nooit helemaal in regels te vatten. Een collega van mij heeft de vader van een andere collega geopereerd. Dat zou vast volgens sommige mensen ook niet mogen. Maar wij zijn het expertise centrum voor deze aandoening en deze chirurg dé expert. Ook een beetje lullig als je dan verplicht naar een minder ervaren chirurg moet, omdat deze je dochter goed kent. Uiteraard was hier wel openheid aan alle kanten, iedereen wist wie elkaar kende en hoe, en was daar ok mee.
Omgekeerd zal de fysiotherapeut uit het dorp vast wel eens in lokale winkels iets kopen, net als als iedereen na zijn of haar werk. En daar kan dan best een patiënt bij zitten. In principe lijkt me dat ook geen probleem, zo lang je geen giften (incl korting) aanneemt en niet zelf kenbaar maakt dat iemand een patiënt is. Zegt de kaasboer ‘he, nog bedankt he, mijn knie gaat veel beter!’ dan is daar weinig mis mee. Maar de fysio moet niet zelf gaan roepen ‘he Theo, hoe gaat het nu met je elleboog? Hou je het werk wel vol?’
Dit soort dingen zijn nooit helemaal in regels te vatten. Een collega van mij heeft de vader van een andere collega geopereerd. Dat zou vast volgens sommige mensen ook niet mogen. Maar wij zijn het expertise centrum voor deze aandoening en deze chirurg dé expert. Ook een beetje lullig als je dan verplicht naar een minder ervaren chirurg moet, omdat deze je dochter goed kent. Uiteraard was hier wel openheid aan alle kanten, iedereen wist wie elkaar kende en hoe, en was daar ok mee.
zaterdag 23 augustus 2025 om 11:40
Ik heb wel eens gehad dat clienten me op Facebook wilden toevoegen en toen later zeiden dat ze me niet konden vinden op Facebook. Ik heb toen altijd maar gedaan dat ik geen Facebook had omdat ik het niet zag zitten clienten daar op te hebben en wilde ze niet onnodig kwetsen.
En ik kwam ook wel eens clienten tegen in de stad of in de supermarkt. Dan zei ik gewoon hoi, maakte af en toe een praatje maar voor de rest houd ik werk en prive echt gescheiden.
Had wel collega's die wel clienten op FB hadden en die prive ook omgingen met client. Bijvoorbeeld een keer extra op bezoek gaan, week boodschappen doen of iemand meenemen naar de stad, bioscoop etc. Dat vond ik wel ver gaan en mocht officieel gezien niet. Het was een regel dat je buiten je werk geen contact had met clienten tenzij het echt nodig was voor je werk, bijvoorbeeld even afbellen of vragen of client op een ander tijdstip tijd had. Heb het toen niet gemeld bij mijn werkgever want ik wist dat die client erg eenzaam was.
En ik kwam ook wel eens clienten tegen in de stad of in de supermarkt. Dan zei ik gewoon hoi, maakte af en toe een praatje maar voor de rest houd ik werk en prive echt gescheiden.
Had wel collega's die wel clienten op FB hadden en die prive ook omgingen met client. Bijvoorbeeld een keer extra op bezoek gaan, week boodschappen doen of iemand meenemen naar de stad, bioscoop etc. Dat vond ik wel ver gaan en mocht officieel gezien niet. Het was een regel dat je buiten je werk geen contact had met clienten tenzij het echt nodig was voor je werk, bijvoorbeeld even afbellen of vragen of client op een ander tijdstip tijd had. Heb het toen niet gemeld bij mijn werkgever want ik wist dat die client erg eenzaam was.
zaterdag 23 augustus 2025 om 11:57
“Het is onprofessioneel”: wat is er onprofessioneel aan het uit elkaar kunnen houden van een professionele en een niet professionele relatie? Zeker als het een puur fysiek aspect als fysiotherapie/logo of ergo betreft zie ik echt het probleem niet.
Sterker nog: als ik een fysiotherapeut nodig zou hebben ging ik echt wel naar mijn bestie.
Sterker nog: als ik een fysiotherapeut nodig zou hebben ging ik echt wel naar mijn bestie.
zaterdag 23 augustus 2025 om 11:57
Dus het is niet dat het niet mág, maar jullie hebben wel zelf allemaal grenzen bepaald.
Je zit als ...loog / ...ist samen in een kookclub en dan behandel je bekenden soms wel, maar andersom, je nodigt een patient niet uit in je kookclub.
Je groet als psychiater die een patient tegenkomt op de markt niet actief zelf, maar als de patient jou begroet, groet je wel terug.
Wel heel helder eigenlijk. Maar het is dus niet heel stellig verboden, en ook niet heel zwart-wit. Ik vind de voorbeelden die jullie geven wel heel erg duidelijk.
Je zit als ...loog / ...ist samen in een kookclub en dan behandel je bekenden soms wel, maar andersom, je nodigt een patient niet uit in je kookclub.
Je groet als psychiater die een patient tegenkomt op de markt niet actief zelf, maar als de patient jou begroet, groet je wel terug.
Wel heel helder eigenlijk. Maar het is dus niet heel stellig verboden, en ook niet heel zwart-wit. Ik vind de voorbeelden die jullie geven wel heel erg duidelijk.
zaterdag 23 augustus 2025 om 12:00
En als je dan weet dat jij met jouw specialisme echt de beste behandelaar voor haar bent en de collega's hebben dat specialisme niet, zou je dan ook doorverwijzen? Of zou dat afhangen van je werk en de klachten? Ik kan me namelijk voorstellen dat het gemakkelijker is om als podoloog aangepaste schoenen te maken voor een vriend, dan als psychiater een vriendin met hechtingsproblemen behandelen.gonniegijsje schreef: ↑23-08-2025 10:39Je maakt je leven makkelijker door niet in het dorp te werken waar je al 30jaar woont of bent opgegroeid. Maar soms pakt het toch zo uit en dan moet je steeds een professionele inschatting maken. Je beste vriendin zou je dan doorverwijzen naar een collega bijv
zaterdag 23 augustus 2025 om 12:00
zaterdag 23 augustus 2025 om 12:07
zaterdag 23 augustus 2025 om 12:09
Precies. En zelfs van een psychotherapeut verwacht ik dat wat in de spreekkamer besproken wordt daar ook blijft.blijfgewoonbianca schreef: ↑23-08-2025 12:07Ik vind een fysiotherapeut echt heel iets anders dan een psychotherapeut.
Ik zie echt het probleem niet waarom je bijvoorbeeld geen mensen van je eigen sportclub - of team - zou kunnen behandelen bij een blessure.
zaterdag 23 augustus 2025 om 12:15
Ja he? Dat realiseer ik me al lezende hier steeds meer. Dat de mensen in de ggz de meeste afstand moeten bewaren, en ook heel lastig -of misschien beter niet- bekenden kunnen behandelen. Omdat daar kwetsbaarheid en overdracht het aannemelijkste is. Denk ik. Maar misschien zijn er ook weer legio ggz'ers die er andere ervaringen mee hebben.blijfgewoonbianca schreef: ↑23-08-2025 12:07Ik vind een fysiotherapeut echt heel iets anders dan een psychotherapeut.
Ik zie echt het probleem niet waarom je bijvoorbeeld geen mensen van je eigen sportclub - of team - zou kunnen behandelen bij een blessure.
Dat voorbeeld van de radioloog of oncoloog die al weet dat een bekende een slechte uitslag te wachten staat is belastend voor jezelf, maar staat een vriendschappelijke relatie niet in de weg denk ik. Dat is een beetje hetzelfde als een ambtenaar van vrom die weet dat er ergens een groot bouwproject gepland staat in de straat waar een bekende naar een huis gaat kijken.
zaterdag 23 augustus 2025 om 12:16
Als dingen door elkaar heen kunnen gaan lopen ( dat men je via je privé nummer dingen gaat vragen of meedelen over hun behandeling bijvoorbeeld ) dan snap ik dat dat niet de bedoeling is. Maar als jij bijvoorbeeld zelf een praktijk hebt ( fysio ) ben je ook je eigen wandelende uithangbord.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zaterdag 23 augustus 2025 om 12:16
In ons dorp zit een praktijk met 4 huisartsen. Ik ging altijd naar een van hen omdat ik hem een prettige huisarts vond. Toen kregen we kinderen, hij ook en onze dochters raakten bevriend en kwamen we prive ook bij elkaar over de vloer. Ik heb er toen voor gekozen om zelf over te stappen naar een van de andere huisartsen. Dat vond ik zelf prettiger. Met de kinderen ging ik wel vaak naar hem toe als er iets was.
De huisarts waar ik naar overstapte was de eerste vrouw in de praktijk. Met haar stond ik wekelijks langs de lijn bij voetbal omdat onze zoons bij elkaar in het team zaten.
En als het dorpsfeest is staan we met z’n allen te dansen in de feesttent, de huisartsen, apotheker en assistentenzijn er dan ook. Niemand lijkt er last van te hebben dat zaken vermengen. De huisartsen doen gewoon mee en letten er zelf op dat ze hun vak in de praktijk laten. Gaat gewoon helemaal prima.
De huisarts waar ik naar overstapte was de eerste vrouw in de praktijk. Met haar stond ik wekelijks langs de lijn bij voetbal omdat onze zoons bij elkaar in het team zaten.
En als het dorpsfeest is staan we met z’n allen te dansen in de feesttent, de huisartsen, apotheker en assistentenzijn er dan ook. Niemand lijkt er last van te hebben dat zaken vermengen. De huisartsen doen gewoon mee en letten er zelf op dat ze hun vak in de praktijk laten. Gaat gewoon helemaal prima.
zaterdag 23 augustus 2025 om 12:20
Bij ons in het dorp gaat het ook zo. Alle mensen die in een plaats wonen en werken zullen privé en zakelijk weleens door elkaar hebben lopen. Als elk zijn professionele grenzen bewaart is daar niks mis mee denk ik.Sinneljocht schreef: ↑23-08-2025 12:16
En als het dorpsfeest is staan we met z’n allen te dansen in de feesttent, de huisartsen, apotheker en assistentenzijn er dan ook. Niemand lijkt er last van te hebben dat zaken vermengen. De huisartsen doen gewoon mee en letten er zelf op dat ze hun vak in de praktijk laten. Gaat gewoon helemaal prima.
Het zou ook gek zijn als de huisarts niet naar de kermis kan, omdat hij dan patienten tegen kan komen.
zaterdag 23 augustus 2025 om 12:26
Bij een sportblessure geldt dat misschien wel. Maar mensen kunnen om verschillende redenen naar een fysiotherapeut moeten. Bij ziekte bijvoorbeeld.blijfgewoonbianca schreef: ↑23-08-2025 12:07Ik vind een fysiotherapeut echt heel iets anders dan een psychotherapeut.
Ik zie echt het probleem niet waarom je bijvoorbeeld geen mensen van je eigen sportclub - of team - zou kunnen behandelen bij een blessure.
Ik ervaar echt honderd keer meer gevoel van schaamte (?) of ergernis (?) dat ik in behandeling moe(s)t bij een fysiotherapeut dan bij een psychotherapeut. Ik voelde me daar veel meer patiënt en ongezond. Hoewel die gedachten op zichzelf natuurlijk weer meer voer zijn voor die psych


Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn
Al een account? Log dan hier in