daten of niet
donderdag 24 januari 2019 om 08:17
Hi ,
Heb er even over getwijfeld om dit topic aan te maken maar toch besloten het te doen , wees eerlijk in je reactie maar als het kan wees niet te hard a.u.b.
Ik ben een man midden de 30 en worstel al half mijn leven met despressieve gevoelens , het laatste half jaar enorm hard.
Werken lukt me niet meer, paniekaanvallen , hyperventileren , huilbuien , ik raak amper de dag door.
Volg psychotherapie en heb ik het verleden zowat de helft van de AD's die beschikbaar zijn geprobeerd maar weinig tot geen succes.
Heb de diagnose ASS/ADHD maar despressie is zowat allesoverheersend
zware hoofdpijn is iets dat al half mijn leven aanwezig is (overprikkeld?) en zeker heeft bijgedragen tot depressie angsten , ben sociale contacten gaan mijden wegens telkens een weerslag ervan te hebben (hoofdpijn)
Mijn goede kanten: Ben een heel eerlijke ,directe en oprechte man , welbespraakt en heel erg lief , good old fashion gentleman denk ik wel voorwie een liefde/relatie veel betekend en exclusief is, ben altijd helemaal eerlijk en rechtuit en heb veel humor ook wel word me verteld.
Big dilema of nu moet gaan daten of niet, ik ben vaak te open op eerste date en vertel veel over mezelf maar dat schrikt zeker niet altijd af .
ik vertel dan over mijn diagnose en hoe dat voor mij is en dat al moeilijke momenten heb doorstaan , vertel niet dat ik op dit moment 1 grote puinhoop ben natuurlijk...
Tijdens een date komt ook het beste in mij naar boven , die vrolijke , lieve en openhartige man met humor .
Alleen achteraf voel ik mij dan een bedrieger omdat ik mijn beste kant heb laten zien voor mijn gevoel maar die spanning van een date geeft me ook de boost om mijn beste kant te laten zien.
Liefde kan een geweldig medicijn zijn zeggen ze maar maar hou ik mezelf en de dame die ik date niet wat voor de gek ofzo als het zo slecht met me gaat???
Heb er even over getwijfeld om dit topic aan te maken maar toch besloten het te doen , wees eerlijk in je reactie maar als het kan wees niet te hard a.u.b.
Ik ben een man midden de 30 en worstel al half mijn leven met despressieve gevoelens , het laatste half jaar enorm hard.
Werken lukt me niet meer, paniekaanvallen , hyperventileren , huilbuien , ik raak amper de dag door.
Volg psychotherapie en heb ik het verleden zowat de helft van de AD's die beschikbaar zijn geprobeerd maar weinig tot geen succes.
Heb de diagnose ASS/ADHD maar despressie is zowat allesoverheersend
zware hoofdpijn is iets dat al half mijn leven aanwezig is (overprikkeld?) en zeker heeft bijgedragen tot depressie angsten , ben sociale contacten gaan mijden wegens telkens een weerslag ervan te hebben (hoofdpijn)
Mijn goede kanten: Ben een heel eerlijke ,directe en oprechte man , welbespraakt en heel erg lief , good old fashion gentleman denk ik wel voorwie een liefde/relatie veel betekend en exclusief is, ben altijd helemaal eerlijk en rechtuit en heb veel humor ook wel word me verteld.
Big dilema of nu moet gaan daten of niet, ik ben vaak te open op eerste date en vertel veel over mezelf maar dat schrikt zeker niet altijd af .
ik vertel dan over mijn diagnose en hoe dat voor mij is en dat al moeilijke momenten heb doorstaan , vertel niet dat ik op dit moment 1 grote puinhoop ben natuurlijk...
Tijdens een date komt ook het beste in mij naar boven , die vrolijke , lieve en openhartige man met humor .
Alleen achteraf voel ik mij dan een bedrieger omdat ik mijn beste kant heb laten zien voor mijn gevoel maar die spanning van een date geeft me ook de boost om mijn beste kant te laten zien.
Liefde kan een geweldig medicijn zijn zeggen ze maar maar hou ik mezelf en de dame die ik date niet wat voor de gek ofzo als het zo slecht met me gaat???
kv12 wijzigde dit bericht op 24-01-2019 08:31
6.17% gewijzigd
donderdag 24 januari 2019 om 08:24
door de spanning kan ik op die moment de knop omdraaien lijkt wel
Als ik naar de winkel ofzo ga lukt het ook om gewoon even de knop om te draaien
Het is ook op de betere momenten zo nu en dan dat ik aan het tinderen ga en er een date tot stand komt ...
Had het topic mss niet moeten openenen...ik kan niet verwachten dat iemand me graag ziet als ik mezelf nog niet eens graag zie.
Langs de andere kant heb ik een relatie gehad waarvan ze van meet af aan wist dat ik het moeilijk had maar ze toch verliefd werd op mij.
De match bleek al vrij snel te mager (voor mijn gevoel) maar toch heb ik er een mooie tijd mee gehad , we deden heel veel samen en als ik bij haar was dan krijg ik die boost om vrolijk te zijn (heb ik trouwens bij zowat elk sociaal contact , langs de andere kant geeft het me ook zoveel prikkels dat ik er zware hoofdpijn van krijg en op bed moet gaan liggen)
donderdag 24 januari 2019 om 08:35
Ik zou niet gaan daten. Want wat heb je nu te bieden? Het gaat zo slecht met je, daar kan een ander echt niets mee.
De liefde hoort leuk te zijn, maar met zoveel problemen en beperkingen is dat het niet.
Ik denk dat daten je meer kwaad dan goed doet, want de kans dat je wordt afgewezen vanwege je te ernstige problemen is enorm groot. En daar zal je dan ook een klap van krijgen lijkt mij zo.
Zorg eerst eens dat je wat stabieler bent, dan ben je voor een ander veel leuker.
De liefde hoort leuk te zijn, maar met zoveel problemen en beperkingen is dat het niet.
Ik denk dat daten je meer kwaad dan goed doet, want de kans dat je wordt afgewezen vanwege je te ernstige problemen is enorm groot. En daar zal je dan ook een klap van krijgen lijkt mij zo.
Zorg eerst eens dat je wat stabieler bent, dan ben je voor een ander veel leuker.
donderdag 24 januari 2019 om 08:39
Het is verstandiger als je eerst zelf goed in je vel zit. Een relatie kan een aanvulling op een leuk leven zijn maar is niet de oplossing.
Mooi weer spelen houd je niet vol en zal waarschijnlijk depressieve gevoelens versterken. Dat wil je toch niet, en zij ook niet.
Als sociale contacten jou vermoeien kun je denk ik beter sporten, naar buiten gaan, (ontspannen) activiteiten ondernemen.
Mooi weer spelen houd je niet vol en zal waarschijnlijk depressieve gevoelens versterken. Dat wil je toch niet, en zij ook niet.
Als sociale contacten jou vermoeien kun je denk ik beter sporten, naar buiten gaan, (ontspannen) activiteiten ondernemen.
donderdag 24 januari 2019 om 08:40
Daar heb je helemaal gelijk in! dat doet iedereen , alleen bij anderen is er die "problematiek" nietJollyRider schreef: ↑24-01-2019 08:33Is het bij daten niet normaal jezelf positief te presenteren? Waarom is dat bedrieglijk?
Vandaar dat ik zo open ben denk ik op eerste date , ik maak grappen als ik me goed voel , vertel vol overtuiging over de job die doe (vroeger met veel passie , ben zelfstandige en mijn bedrijf bestaat nog maar alles op zeer laag pitje zeg maar) het is iets bijzonder dat ik wegens privacy redenen niet verder uit de doeken doe maar mag denk ik wel stellen dat ik iets verwezelijkt heb daarin, wereldbekend in een heel niche wereld)
Maar de eerlijke man in mij voelt zich verplicht om wat negatieve kanten uit de doeken te doen dan ook en op deze manier ben ik vaak ook veel te open op eerste date . tot mijn grote verbazing schrikt dat vaak niet af , eerder omgekeerd .er zijn denk ik niet veel mannen die zo eerlijk en open zijn en recht vanuit hun ziel vertellen denk ik.
donderdag 24 januari 2019 om 08:43
daar heb je helemaal gelijk in !Monchu69 schreef: ↑24-01-2019 08:35Ik zou niet gaan daten. Want wat heb je nu te bieden? Het gaat zo slecht met je, daar kan een ander echt niets mee.
De liefde hoort leuk te zijn, maar met zoveel problemen en beperkingen is dat het niet.
Ik denk dat daten je meer kwaad dan goed doet, want de kans dat je wordt afgewezen vanwege je te ernstige problemen is enorm groot. En daar zal je dan ook een klap van krijgen lijkt mij zo.
Zorg eerst eens dat je wat stabieler bent, dan ben je voor een ander veel leuker.
Het is een diepe put waar ik inzit en vaak lijkt het alsof ik er gewoon niet meer kan uitkomen maar ik probeer hoopvol te blijven.
Langs de ene kant kan liefde die ladder zijn om eruit te klimmen maar om het op een ietwat plastische manier uit te drukken kan ik niet verwachten dat een dame haar ladder in mijn put zal steken hmmm.
donderdag 24 januari 2019 om 08:45
Aan het daten heb ik wel enkele leuke vriendinnen overgehouden , en daar heb ik zeker wat aan , mooi weer spelen houd ik zeker niet lang vol en doe dat ook niet , vanaf date 1 geef ik mee dat er moeilijkheden zijn en daarna ga ik het ook zeker niet uit de weg om de reele situatie duidelijk te maken maar niet in 1 keer alles op tafel ofzo.ZaraZara100 schreef: ↑24-01-2019 08:39Het is verstandiger als je eerst zelf goed in je vel zit. Een relatie kan een aanvulling op een leuk leven zijn maar is niet de oplossing.
Mooi weer spelen houd je niet vol en zal waarschijnlijk depressieve gevoelens versterken. Dat wil je toch niet, en zij ook niet.
Als sociale contacten jou vermoeien kun je denk ik beter sporten, naar buiten gaan, (ontspannen) activiteiten ondernemen.
donderdag 24 januari 2019 om 08:49
familie niet zoveel , ouders wel aangezien ik er nog steeds bij woon (na mijn relatie terug naar huis gegaan)
Enkele fijne vriendinnen overgehouden aan het daten , die zie ik nog om samen fijn e dingen mee te doen , sommigen weten veel van mij , 1 ziet enkel de positieve kant , was ook snel duidelijk dat er geen liefde ging komen maar dat we wel dezelfde interesses hebben en een fijne vriendschap klik hebben , volgende keer ik haar zie ga ik er wel iets van meegeven maar ik ook niet dat ze als klaagmuur gaat fungeren ofzo , is helemaal de bedoeling niet , vind het net fijn om het even over een positieve boeg te kunnen gooien als ik haar zie
donderdag 24 januari 2019 om 08:50
Ik heb zelf een tijd gedate met een man met een depressie en dat was echt verschrikkelijk. Ik dacht dat hij zich wel beter zou voelen als hij een leuke, liefdevolle relatie had, maar zo werkt dat natuurlijk niet. Ik ging mijn grenzen ver over omdat ik hem zo leuk vond en heb daar nog maanden nadat het uit was last van gehad.
Mijn advies: doe het niet en werk eerst aan jezelf.
Alleen voor de fun kun je natuurlijk doen, maar wees dan wel duidelijk en eerlijk. Veel sterkte met uit deze put komen.
Mijn advies: doe het niet en werk eerst aan jezelf.
Alleen voor de fun kun je natuurlijk doen, maar wees dan wel duidelijk en eerlijk. Veel sterkte met uit deze put komen.
donderdag 24 januari 2019 om 08:53
En je moet het aantal dames met Florence Nightingale-ambities niet onderschatten.kv12 schreef: ↑24-01-2019 08:40Daar heb je helemaal gelijk in! dat doet iedereen , alleen bij anderen is er die "problematiek" niet
Vandaar dat ik zo open ben denk ik op eerste date , ik maak grappen als ik me goed voel , vertel vol overtuiging over de job die doe (vroeger met veel passie , ben zelfstandige en mijn bedrijf bestaat nog maar alles op zeer laag pitje zeg maar) het is iets bijzonder dat ik wegens privacy redenen niet verder uit de doeken doe maar mag denk ik wel stellen dat ik iets verwezelijkt heb daarin, wereldbekend in een heel niche wereld)
Maar de eerlijke man in mij voelt zich verplicht om wat negatieve kanten uit de doeken te doen dan ook en op deze manier ben ik vaak ook veel te open op eerste date . tot mijn grote verbazing schrikt dat vaak niet af , eerder omgekeerd .er zijn denk ik niet veel mannen die zo eerlijk en open zijn en recht vanuit hun ziel vertellen denk ik.
Neemt niet weg dat ik denk dat je moet stoppen jezelf een bedrieger te noemen als je je positieve kanten laat zien. Die heb je, niks mis mee om die te laten zien.
Like a great eternal Klansman
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
With his two flashing red eyes
Turn around he's always watching
(Dead Kennedys)
donderdag 24 januari 2019 om 08:57
Jij denkt dus dat die vrouw wel even jouw problemen gaat oplossen? Zij is verantwoordelijk voor jouw geluk?! Bij zulke uitspraken moet een vrouw vluchten. Een vrouw wil een partner, geen sociaal project of een patiënt, dan zou ze wel de zorg in zijn gegaan of doet ze vrijwilligerswerk. Als jij in je eentje nauwelijks kunt functioneren (en gebaseerd op jouw eigen verhaal is dat dus het geval) dan is er voor een vrouw niets leuk aan om met je om te gaan. Je kunt niet eens normaal de deur uit. Het is heel erg dat je zo ziek bent, maar je kunt echt niet verwachten dat een ander hier ‘zin in heeft’. Waarom zou een vrouw voor deze ellendige situatie kiezen?kv12 schreef: ↑24-01-2019 08:43daar heb je helemaal gelijk in !
Het is een diepe put waar ik inzit en vaak lijkt het alsof ik er gewoon niet meer kan uitkomen maar ik probeer hoopvol te blijven.
Langs de ene kant kan liefde die ladder zijn om eruit te klimmen maar om het op een ietwat plastische manier uit te drukken kan ik niet verwachten dat een dame haar ladder in mijn put zal steken hmmm.
donderdag 24 januari 2019 om 08:58
donderdag 24 januari 2019 om 09:01
Het is nogal een verschil of je in staat bent jezelf te zien en te accepteren als een volwaardig persoon met verschillende kanten, waaronder bepaalde psychische problematiek. Of dat je verwacht door je relatie uit de put te komen.JollyRider schreef: ↑24-01-2019 08:53En je moet het aantal dames met Florence Nightingale-ambities niet onderschatten.
Neemt niet weg dat ik denk dat je moet stoppen jezelf een bedrieger te noemen als je je positieve kanten laat zien. Die heb je, niks mis mee om die te laten zien.
donderdag 24 januari 2019 om 09:03
Pertinent met je oneens, zie bovenstaande. Het is niet zo dat mensen met een depressie geen relatie kunnen of ‘mogen’ hebben, het gaat om de manier hoe je er naar kijkt.JollyRider schreef: ↑24-01-2019 08:58Depressie is een, potentieel terminale, ziekte. Doe eens het gedachte-experiment dat je een potentieel terminale vorm van kanker hebt. Zou je dan stoppen met daten?
donderdag 24 januari 2019 om 09:11
En hoe moet TO dan een relatie aangaan als hij ‘nauwelijks de dag doorkomt’? Hij kan niets, hij doet niets, hij wil niets. Natuurlijk mag je een relatie. Iedereen mag dat. Maar wat ben je dan waard in een relatie? Vrij weinig, want in je eentje kun je ook niets. Dus waarom in een relatie dan wel?zeeuwsmeisje1981 schreef: ↑24-01-2019 09:03Pertinent met je oneens, zie bovenstaande. Het is niet zo dat mensen met een depressie geen relatie kunnen of ‘mogen’ hebben, het gaat om de manier hoe je er naar kijkt.
donderdag 24 januari 2019 om 09:15
Ik denk dat het niet heel prettig is voor een dame om uiteindelijk een relatie te hebben met een man die eigenlijk heel depressief is. Verliefd zijn kan je heel erg opvrolijken maar verliefdheid is tijdelijk. Stel dat jullie gaan samen wonen ofzo en jij zit heel de dag in een hoekje te huilen en zij moet jou elke keer opvrolijken. Ik zou dat heel erg vermoeiend vinden. Denk dat het verstandig is om eerst de oorzaak te vinden van je verdriet en depressieve gevoelens en dat op te lossen. Google eens op “emotional freedom technique” dit is een alternatieve form van therapie en ik beloof jou dat dit werkt. Heeft mij heel erg geholpen maar je moet er wel voor open staan want het is een beetje gek. Als je de oorzaak van je gevoelens oplost en dus wegneemt, voel je je al weer een stuk beter en kun je een gezonde relatie aan gaan. Een relatie gaat niet jou problemen oplossen. Veel succes en sterkte
donderdag 24 januari 2019 om 09:28
in de relatie die ik had was de vrouw die ladder zonder dat ze daar iets voor deed eigenlijk.
we planden dingen en ik deed ze allemaal met plezier , ze kookt niet graag , ik wel en het bracht voldoening om haar een lekker gekookte maaltijd te kunnen geven .
Vele kleine dingen dus die mij bezig hielden , moed gaven en voor afleiding zorgde , dingen waar zei niks voor hoefde te doen.
ze had zelf ook moeilijkheden en in de relatie als we samen waren was ik de vrolijke van de 2 , altijd klaar om het beste ervan te maken.
de momenten dat we apart waren (werk ofzo) stort ik thuis in en hield zei zich wel sterker .
Ik was de liefste man die ze ooit had zei ze (mijn enige relatie) altijd klaar voor haar en altijd alles positief proberen benaderen (vind het zelf vreemd dat het zo is eigenlijk?
Alleen zijn en ik stort in , samen met anderen en het beste komt in me naar boven tot ik overprikkeld ben en hoofdpijn krijg dat gaat het licht uit zeg maar , maar ik ben dan geen klager ofzo , ik ga niet moeilijk doen maar heb gewoon rust nodig om erdoor te geraken
we planden dingen en ik deed ze allemaal met plezier , ze kookt niet graag , ik wel en het bracht voldoening om haar een lekker gekookte maaltijd te kunnen geven .
Vele kleine dingen dus die mij bezig hielden , moed gaven en voor afleiding zorgde , dingen waar zei niks voor hoefde te doen.
ze had zelf ook moeilijkheden en in de relatie als we samen waren was ik de vrolijke van de 2 , altijd klaar om het beste ervan te maken.
de momenten dat we apart waren (werk ofzo) stort ik thuis in en hield zei zich wel sterker .
Ik was de liefste man die ze ooit had zei ze (mijn enige relatie) altijd klaar voor haar en altijd alles positief proberen benaderen (vind het zelf vreemd dat het zo is eigenlijk?
Alleen zijn en ik stort in , samen met anderen en het beste komt in me naar boven tot ik overprikkeld ben en hoofdpijn krijg dat gaat het licht uit zeg maar , maar ik ben dan geen klager ofzo , ik ga niet moeilijk doen maar heb gewoon rust nodig om erdoor te geraken
donderdag 24 januari 2019 om 09:30
donderdag 24 januari 2019 om 09:32
Dat begrijp ik ...Loes10 schreef: ↑24-01-2019 08:50Ik heb zelf een tijd gedate met een man met een depressie en dat was echt verschrikkelijk. Ik dacht dat hij zich wel beter zou voelen als hij een leuke, liefdevolle relatie had, maar zo werkt dat natuurlijk niet. Ik ging mijn grenzen ver over omdat ik hem zo leuk vond en heb daar nog maanden nadat het uit was last van gehad.
Mijn advies: doe het niet en werk eerst aan jezelf.
Alleen voor de fun kun je natuurlijk doen, maar wees dan wel duidelijk en eerlijk. Veel sterkte met uit deze put komen.
ik moet zeker duidelijk zijn , ik wil ook niet dat iemand verliefd zou worden op de mooie kant om dan pas de negatieve kant toe te lichten , dat bedoel ik dus met bedrieger zijn....
Ik doe dat ook niet , er hebben zeker al vrouwen afgehaakt daardoor.maar eerlijk is eerlijk
donderdag 24 januari 2019 om 09:34
Ik vind het heel eerlijk dat je hier je twijfels uitspreekt. Er zijn veel mensen die daten en die meer problemen hebben dan op het eerste gezicht lijkt.
Het uitspreken van jouw situatie is niet genoeg, je leunt te zwaar op de ander bij voorbaat doordat je de verwachting hebt dat een ander voor jouw positiviteit en geluk zou kunnen (/moeten?) zorgen.
Neem eerst de tijd om te werken aan je eigen problemen. Daar is echt nog veel in te verbeteren, al voelt dat misschien niet zo.
Blijf zoeken naar de juiste vorm van hulp. Zoek naar ondersteuning om dagbesteding te krijgen en mogelijk terugkeer in werk.
Je kunt misschien minder dan je wilt, maar je kunt vaak meer dan je denkt.
Openstaan voor een relatie met iemand gaat beter vanuit een gelijkwaardigheid, als je een eigen leven en mentaal een steviger basis hebt om op terug te vallen.
Het wil niet zeggen dat je nooit meer depressief zult zijn. Maar het hoeft niet je leven zo te regeren dat er nergens anders meer ruimte voor is. Het kan een gevoeligheid zijn die bij jou hoort en die op kan spelen. Maar daarnaast is er meer, jij als persoonlijkheid met jouw sterke kanten en alles wat je zelf hebt opgebouwd helpt je sterker te worden en daar uiteindelijk beter mee om te gaan, door te accepteren dat er periodes zijn dat het even minder gaat. Dat is al meer dan genoeg voor jezelf on mee te dealen en dat geldt evengoed voor jouw partner. Als er voldoende is wat jouw identiteit bepaalt, dan heb je ook genoeg te geven in een relatie. Op dit moment is dat nog niet het geval.
Het uitspreken van jouw situatie is niet genoeg, je leunt te zwaar op de ander bij voorbaat doordat je de verwachting hebt dat een ander voor jouw positiviteit en geluk zou kunnen (/moeten?) zorgen.
Neem eerst de tijd om te werken aan je eigen problemen. Daar is echt nog veel in te verbeteren, al voelt dat misschien niet zo.
Blijf zoeken naar de juiste vorm van hulp. Zoek naar ondersteuning om dagbesteding te krijgen en mogelijk terugkeer in werk.
Je kunt misschien minder dan je wilt, maar je kunt vaak meer dan je denkt.
Openstaan voor een relatie met iemand gaat beter vanuit een gelijkwaardigheid, als je een eigen leven en mentaal een steviger basis hebt om op terug te vallen.
Het wil niet zeggen dat je nooit meer depressief zult zijn. Maar het hoeft niet je leven zo te regeren dat er nergens anders meer ruimte voor is. Het kan een gevoeligheid zijn die bij jou hoort en die op kan spelen. Maar daarnaast is er meer, jij als persoonlijkheid met jouw sterke kanten en alles wat je zelf hebt opgebouwd helpt je sterker te worden en daar uiteindelijk beter mee om te gaan, door te accepteren dat er periodes zijn dat het even minder gaat. Dat is al meer dan genoeg voor jezelf on mee te dealen en dat geldt evengoed voor jouw partner. Als er voldoende is wat jouw identiteit bepaalt, dan heb je ook genoeg te geven in een relatie. Op dit moment is dat nog niet het geval.