Relaties
alle pijlers
de afstandelijke man
maandag 16 januari 2012 om 19:10
Lieve lezers,
ik ben nu ongeveer een half jaar samen met een man die 8 jaar ouder is dan ik. Ik kwam net uit een relatie, hij had al jaren geen relatie meer gehad. Ik heb in het begin heel erg zijn tempo aangenomen, omdat ik me kon voorstellen dat hij er even aan zou moeten wennen om weer iemand in zijn leven te hebben. We zagen elkaar ongeveer 1x in de week; het initiatief kwam dan meestal van mij. Hij hecht veel waarde aan "alleen zijn", en vond (en vindt) het de normaalste zaak van de wereld als we elkaar soms een weekend helemaal niet zien. Ondertussen zijn we al vele maanden verder, en we zien elkaar nog steeds 1x in de week (vaak 1 dag of 1,5 dagen in t weekend). Door de week hebben we helemaal geen contact (in het begin werd er nog wel eens sporadisch iets liefs ge-sms't door 'm, maar dat is nu gereduceerd tot 0) (Als ik iets stuur, krijg ik altijd wel wat terug, moet ik er eerlijkheidshalve bij zeggen). Omdat er zo weinig contact is, heb ik het gevoel dat we helemaal niet "in elkaars leven staan"; hij heeft nauwelijks idee wat ik allemaal doe (bv tentamens oid), vraagt er ook niet naar. Als we bij elkaar zijn echter, is het weer leuk en fijn, hij is aanhankelijk en aanhalig. Hij zegt vaak hoe dol-ie op me is, en hoe fijn-ie het vindt om bij me te zijn. Samenzijn is fijn, maar zodra het weekend om is en we 'uit elkaar gaan' zakt dat gevoel gelijk weer weg, omdat ik weer zo'n kouwe week tegemoet ga en maar weer moet afwachten wanneer we elkaar zien (hij zegt nog steeds "tot gauw"). Ik weet dat het een gevoelige jongen is, die door een vorige vriendin erg op zijn hart is getrapt, en denk wel eens dat hij uit 'angst' de boot een beetje afhoudt. Per se zijn onafhankelijkheid/zelfstandigheid wil bewaren. Hoe dan ook: ik word hier heeeeeel erg moe van! Zo langzamerhand trek ik de conclusie dat hij mij wel wil, maar niet de relatie. Of maar een halve relatie. Of iets dergelijks. Klinkt dat plausibel? Moet ik gewoon nog wat langer geduld hebben? Of met hem gaan praten? Of gewoon gelijk helemaal stoppen? Tjee, lang verhaal... Alvast bedankt voor jullie reacties
ik ben nu ongeveer een half jaar samen met een man die 8 jaar ouder is dan ik. Ik kwam net uit een relatie, hij had al jaren geen relatie meer gehad. Ik heb in het begin heel erg zijn tempo aangenomen, omdat ik me kon voorstellen dat hij er even aan zou moeten wennen om weer iemand in zijn leven te hebben. We zagen elkaar ongeveer 1x in de week; het initiatief kwam dan meestal van mij. Hij hecht veel waarde aan "alleen zijn", en vond (en vindt) het de normaalste zaak van de wereld als we elkaar soms een weekend helemaal niet zien. Ondertussen zijn we al vele maanden verder, en we zien elkaar nog steeds 1x in de week (vaak 1 dag of 1,5 dagen in t weekend). Door de week hebben we helemaal geen contact (in het begin werd er nog wel eens sporadisch iets liefs ge-sms't door 'm, maar dat is nu gereduceerd tot 0) (Als ik iets stuur, krijg ik altijd wel wat terug, moet ik er eerlijkheidshalve bij zeggen). Omdat er zo weinig contact is, heb ik het gevoel dat we helemaal niet "in elkaars leven staan"; hij heeft nauwelijks idee wat ik allemaal doe (bv tentamens oid), vraagt er ook niet naar. Als we bij elkaar zijn echter, is het weer leuk en fijn, hij is aanhankelijk en aanhalig. Hij zegt vaak hoe dol-ie op me is, en hoe fijn-ie het vindt om bij me te zijn. Samenzijn is fijn, maar zodra het weekend om is en we 'uit elkaar gaan' zakt dat gevoel gelijk weer weg, omdat ik weer zo'n kouwe week tegemoet ga en maar weer moet afwachten wanneer we elkaar zien (hij zegt nog steeds "tot gauw"). Ik weet dat het een gevoelige jongen is, die door een vorige vriendin erg op zijn hart is getrapt, en denk wel eens dat hij uit 'angst' de boot een beetje afhoudt. Per se zijn onafhankelijkheid/zelfstandigheid wil bewaren. Hoe dan ook: ik word hier heeeeeel erg moe van! Zo langzamerhand trek ik de conclusie dat hij mij wel wil, maar niet de relatie. Of maar een halve relatie. Of iets dergelijks. Klinkt dat plausibel? Moet ik gewoon nog wat langer geduld hebben? Of met hem gaan praten? Of gewoon gelijk helemaal stoppen? Tjee, lang verhaal... Alvast bedankt voor jullie reacties
maandag 16 januari 2012 om 19:15
Ik heb eigenlijk precies hetzelfde. En ik noem dit echt geen relatie, sorry. Zeker als je tussendoor ook helemaal geen contact hebt. Een relatie is juist "elkaar beter leren kennen", verdieping, elkaar af en toe even bellen of als iemand iets speciaals had die dag, even vragen hoe het ging oid etc. en dat is totaal niet aan de orde. Misschien dat iemand er anders over denkt, maar voor mij voelt dit niet als relatie. En het feit dat jij hier heeeeel erg moe van wordt, zegt natuurlijk ook genoeg. Jij wilt wel een relatie. Had gehoopt dat het contact frequenter zou worden. Maar dat wordt het niet, blijkbaar. Misschien moet je eens een gesprek met hem aangaan hierover.
Hoe oud zijn jullie? (even voor het perspectief..
Hoe oud zijn jullie? (even voor het perspectief..
maandag 16 januari 2012 om 19:34
Ik herken het wel. Niet bij mezelf maar vriendinnen van mij hebben wel relaties gehad met zulk soort mannen. Ze voelden zich altijd teveel, hadden altijd het gevoel dat ze een agendapunt waren en spontaniteit was ver te zoeken.
Ik krijg altijd het idee dat die mannen genoeg hebben aan zichzelf en er geen ruimte is voor een ander. Niet in hun huis, niet in hun tijd en zeker niet in hun hart. Mensen zijn voorbijgangers in hun leven. Niets wordt opgebouwd, alles blijft aan de oppervlakte.
Kan me voorstellen dat het knaagt en je je relatie aan het heroverwegen bent.
Sterkte meid, je verdient een leuke man!
Ik krijg altijd het idee dat die mannen genoeg hebben aan zichzelf en er geen ruimte is voor een ander. Niet in hun huis, niet in hun tijd en zeker niet in hun hart. Mensen zijn voorbijgangers in hun leven. Niets wordt opgebouwd, alles blijft aan de oppervlakte.
Kan me voorstellen dat het knaagt en je je relatie aan het heroverwegen bent.
Sterkte meid, je verdient een leuke man!
maandag 16 januari 2012 om 19:35
Jullie hebben dus een verschil van het begrip relatie. Ik ben net zoals je vriend. Onafhankelijk, maar dat wil niet zeggen dat je niet geinteresseert bent in iemand.
Sommige mensen willen in een relatie zoveel mogelijk met iemand samen zijn, terwijl anderen dat niet persé willen en moeten.
Dat heb ik dus ook. Ik zou ook nooit samen willen wonen, gewoon omdat ik op mijn vrijheid en onafhankelijkheid gesteld ben. Er bestaan niet voor niets LAT-relaties.
Het is nu aan jou om te bepalen of je met de instelling van je vriend kunt leven ja of nee. Want het is maar de vraag of hij ooit nog wil veranderen.
Hij geeft zelf al aan dat hij perse zijn onafhankelijkheid/zelfstandigheid wil bewaren. Duidelijker kan hij niet zijn lijkt me.
Sommige mensen willen in een relatie zoveel mogelijk met iemand samen zijn, terwijl anderen dat niet persé willen en moeten.
Dat heb ik dus ook. Ik zou ook nooit samen willen wonen, gewoon omdat ik op mijn vrijheid en onafhankelijkheid gesteld ben. Er bestaan niet voor niets LAT-relaties.
Het is nu aan jou om te bepalen of je met de instelling van je vriend kunt leven ja of nee. Want het is maar de vraag of hij ooit nog wil veranderen.
Hij geeft zelf al aan dat hij perse zijn onafhankelijkheid/zelfstandigheid wil bewaren. Duidelijker kan hij niet zijn lijkt me.
maandag 16 januari 2012 om 19:41
Aranea, er is nogal een verschil tussen een LAT relatie of elkaar 1x per week zien maar verder geen enkel onderdeel van elkaars leven uitmaken.
En als je meer contact hebt, verlies je dan meteen je zelfstandigheid of onafhankelijkheid? Nou nou, dan ben je wat mij betreft wel erg fragiel en snel te beinvloeden hoor.
En als je meer contact hebt, verlies je dan meteen je zelfstandigheid of onafhankelijkheid? Nou nou, dan ben je wat mij betreft wel erg fragiel en snel te beinvloeden hoor.
maandag 16 januari 2012 om 20:01
quote:Marsepeintje schreef op 16 januari 2012 @ 19:41:
Aranea, er is nogal een verschil tussen een LAT relatie of elkaar 1x per week zien maar verder geen enkel onderdeel van elkaars leven uitmaken.
En als je meer contact hebt, verlies je dan meteen je zelfstandigheid of onafhankelijkheid? Nou nou, dan ben je wat mij betreft wel erg fragiel en snel te beinvloeden hoor.
Zo kan jij er over denken Marsepeintje en dat is prima, ieder zijn mening. Maar er zijn nu eenmaal mensen die niet 3 of meer keer per week bij elkaar willen klitten. TO's vriend is blijkbaar zo'n persoon en hij is niet de enige. En dat heeft niets met fragiel of beinvloeden te maken.
Maar gewoon met het feit dat iemand heel erg op zijn vrijheid gesteld kan zijn en geen verdere verplichtingen wil. Daar is niets mis mee zolang de tegenpartij daar mee kan leven toch?
Overigens wél eerlijk dat hij het aangeeft. Dan kan je ook geen valse verwachtingen kweken.
Aranea, er is nogal een verschil tussen een LAT relatie of elkaar 1x per week zien maar verder geen enkel onderdeel van elkaars leven uitmaken.
En als je meer contact hebt, verlies je dan meteen je zelfstandigheid of onafhankelijkheid? Nou nou, dan ben je wat mij betreft wel erg fragiel en snel te beinvloeden hoor.
Zo kan jij er over denken Marsepeintje en dat is prima, ieder zijn mening. Maar er zijn nu eenmaal mensen die niet 3 of meer keer per week bij elkaar willen klitten. TO's vriend is blijkbaar zo'n persoon en hij is niet de enige. En dat heeft niets met fragiel of beinvloeden te maken.
Maar gewoon met het feit dat iemand heel erg op zijn vrijheid gesteld kan zijn en geen verdere verplichtingen wil. Daar is niets mis mee zolang de tegenpartij daar mee kan leven toch?
Overigens wél eerlijk dat hij het aangeeft. Dan kan je ook geen valse verwachtingen kweken.
maandag 16 januari 2012 om 20:02
Allemaal; bedankt voor jullie reacties wat fijn!
@ marsepeintje: ik ben 26 en hij 34. Ik wil het er wel heel graag met hem over hebben, maar kom er niet zo goed uit wat ik nou eigenlijk tegen hem wil zeggen. Of aan hem wil vragen. Hoe zou jij het aanpakken als je mij was? (om maar eens schandalig naar advies te hengelen...
)
@ annelaure; heb ongeveer na drie maanden, toen ik er ook een beetje doorheen zat, wel met hem gepraat over dat het mij een naar gevoel gaf dat het initiatief om af te spreken onevenredig veel van mij kwam. Daar reageerde hij wat narrig op, zei dat-ie het niet herkende en er niets mee kon (quote: "moet ik je dan elke dag gaan bellen om te vragen wat je hebt gedroomd?". De twee weken daarop stuurde hij wel meer berichtjes, (hoewel het me daar niet eens zozeer om ging) ook met vragen naar wat ik had gedaan ("hoe was de film", etc), maar na 2 weken was dat weer gedaan. Heb laatst na een vriendloos weekend ook aan hem verteld dat ik het naar vond dat ik in het weekend niets van 'm had gehoord, hij legde toen uit dat hij 'kapot was van de week, en gewoon niemand wilde zien, het was niet dat hij speciaal mij niet wilde zien'... Dubbel is goed samengevat
@ Aranea: ik zie mijzelf ook als onafhankelijk en zelfstandig; dat hangt voor mij niet samen met hoeveel je alleen bent of met een ander bent. Vrijheid en onafhankelijkheid vind ik: weten dat ik altijd de keus heb om mijn tijd in te delen hoe ik wil, inclusief 365 dagen per jaar met vriendlief doorbrengen mocht ik dat willen... (wat ik overigens niet wil, ik vind alleen zijn op z'n tijd ook heerlijk) Hopelijk heb ik dat duidelijk verwoord... Heb jij wel eens meegemaakt dat een geliefde niet overweg kon met jouw visie op een relatie?
@ marsepeintje: ik ben 26 en hij 34. Ik wil het er wel heel graag met hem over hebben, maar kom er niet zo goed uit wat ik nou eigenlijk tegen hem wil zeggen. Of aan hem wil vragen. Hoe zou jij het aanpakken als je mij was? (om maar eens schandalig naar advies te hengelen...
)@ annelaure; heb ongeveer na drie maanden, toen ik er ook een beetje doorheen zat, wel met hem gepraat over dat het mij een naar gevoel gaf dat het initiatief om af te spreken onevenredig veel van mij kwam. Daar reageerde hij wat narrig op, zei dat-ie het niet herkende en er niets mee kon (quote: "moet ik je dan elke dag gaan bellen om te vragen wat je hebt gedroomd?". De twee weken daarop stuurde hij wel meer berichtjes, (hoewel het me daar niet eens zozeer om ging) ook met vragen naar wat ik had gedaan ("hoe was de film", etc), maar na 2 weken was dat weer gedaan. Heb laatst na een vriendloos weekend ook aan hem verteld dat ik het naar vond dat ik in het weekend niets van 'm had gehoord, hij legde toen uit dat hij 'kapot was van de week, en gewoon niemand wilde zien, het was niet dat hij speciaal mij niet wilde zien'... Dubbel is goed samengevat
@ Aranea: ik zie mijzelf ook als onafhankelijk en zelfstandig; dat hangt voor mij niet samen met hoeveel je alleen bent of met een ander bent. Vrijheid en onafhankelijkheid vind ik: weten dat ik altijd de keus heb om mijn tijd in te delen hoe ik wil, inclusief 365 dagen per jaar met vriendlief doorbrengen mocht ik dat willen... (wat ik overigens niet wil, ik vind alleen zijn op z'n tijd ook heerlijk
) Hopelijk heb ik dat duidelijk verwoord... Heb jij wel eens meegemaakt dat een geliefde niet overweg kon met jouw visie op een relatie?
maandag 16 januari 2012 om 20:15
@ Aranea: ik zie mijzelf ook als onafhankelijk en zelfstandig; dat hangt voor mij niet samen met hoeveel je alleen bent of met een ander bent. Vrijheid en onafhankelijkheid vind ik: weten dat ik altijd de keus heb om mijn tijd in te delen hoe ik wil, inclusief 365 dagen per jaar met vriendlief doorbrengen mocht ik dat willen... (wat ik overigens niet wil, ik vind alleen zijn op z'n tijd ook heerlijk ) Hopelijk heb ik dat duidelijk verwoord... Heb jij wel eens meegemaakt dat een geliefde niet overweg kon met jouw visie op een relatie?
ik begrijp je helemaal hoor Lieveheersbeest. En ja ik heb het wel eens meegemaakt dat iemand het niet eens was met mijn visie. Ja en dan houdt het aan mijn kant op.
Je schrijft: weten dat ik altijd de keus heb om mijn tijd in te delen hoe ik wil, inclusief 365 dagen per jaar met vriendlief doorbrengen mocht ik dat willen...
Alleen heb je die keuze bij je vriend niet TO omdat hij zelf zegt dat hij zijn onafhankelijkheid/zelfstandigheid wilt bewaren. Wat dat betreft hebben jullie m.b.t. het begrip onafhankelijkheid/zelfstandigheid daar ieder een andere kijk op.
Dat is dus het probleem.
En ik kan me goed voorstellen dat je je daar niet happy bij voelt.
) Hopelijk heb ik dat duidelijk verwoord... Heb jij wel eens meegemaakt dat een geliefde niet overweg kon met jouw visie op een relatie?ik begrijp je helemaal hoor Lieveheersbeest. En ja ik heb het wel eens meegemaakt dat iemand het niet eens was met mijn visie. Ja en dan houdt het aan mijn kant op.
Je schrijft: weten dat ik altijd de keus heb om mijn tijd in te delen hoe ik wil, inclusief 365 dagen per jaar met vriendlief doorbrengen mocht ik dat willen...
Alleen heb je die keuze bij je vriend niet TO omdat hij zelf zegt dat hij zijn onafhankelijkheid/zelfstandigheid wilt bewaren. Wat dat betreft hebben jullie m.b.t. het begrip onafhankelijkheid/zelfstandigheid daar ieder een andere kijk op.
Dat is dus het probleem.
En ik kan me goed voorstellen dat je je daar niet happy bij voelt.
maandag 16 januari 2012 om 20:23
quote:Aranea schreef op 16 januari 2012 @ 20:01:
[...]
Maar gewoon met het feit dat iemand heel erg op zijn vrijheid gesteld kan zijn en geen verdere verplichtingen wil. Daar is niets mis mee zolang de tegenpartij daar mee kan leven toch?
Overigens wél eerlijk dat hij het aangeeft. Dan kan je ook geen valse verwachtingen kweken.Als iemand eerlijk is, is het meteen goed..? Dat vind ik een beetje een dooddoener. Er zijn er twee in een relatie, hij is niet aleen. Als hij om haar geeft kan hij ook wat water bij de wijn doen. Dat doet zij immers ook. In een relatie is het geven en nemen en niet alles hoeft te gaan zoals HIJ dat wil. Dat kan in een vriendschap ook niet, dan hou je ook rekening met elkaar. Als je gek bent op iemand kun je je best wat aanpassen en daarmee hoef je echt niet meteen je onafhankelijkheid op te geven. Net als TO zich aanpast door voor een groot deel mee te gaan in zijn contactloosheid. Maar als iemand zo star is dat ie nooit enige concessie kan doen..tja...blijf dan lekker alleen. Hij weet immers al dat ze het niet leuk vindt. Dan kun je "eerlijk" zijn, maar dat vind ik eigenlijk helemaal niet eerlijk. Dat vind ik iemand aan een touw laten bungelen. Alsof het hem eigenlijk niet interesseert of ze ermee kan leven of niet. Dat is geen liefde.
[...]
Maar gewoon met het feit dat iemand heel erg op zijn vrijheid gesteld kan zijn en geen verdere verplichtingen wil. Daar is niets mis mee zolang de tegenpartij daar mee kan leven toch?
Overigens wél eerlijk dat hij het aangeeft. Dan kan je ook geen valse verwachtingen kweken.Als iemand eerlijk is, is het meteen goed..? Dat vind ik een beetje een dooddoener. Er zijn er twee in een relatie, hij is niet aleen. Als hij om haar geeft kan hij ook wat water bij de wijn doen. Dat doet zij immers ook. In een relatie is het geven en nemen en niet alles hoeft te gaan zoals HIJ dat wil. Dat kan in een vriendschap ook niet, dan hou je ook rekening met elkaar. Als je gek bent op iemand kun je je best wat aanpassen en daarmee hoef je echt niet meteen je onafhankelijkheid op te geven. Net als TO zich aanpast door voor een groot deel mee te gaan in zijn contactloosheid. Maar als iemand zo star is dat ie nooit enige concessie kan doen..tja...blijf dan lekker alleen. Hij weet immers al dat ze het niet leuk vindt. Dan kun je "eerlijk" zijn, maar dat vind ik eigenlijk helemaal niet eerlijk. Dat vind ik iemand aan een touw laten bungelen. Alsof het hem eigenlijk niet interesseert of ze ermee kan leven of niet. Dat is geen liefde.
maandag 16 januari 2012 om 22:24
Zo had ik het nog niet bekeken, Aranea, dat hij met zijn gedrag eigenlijk mijn zelfstandigheid/onafhankelijkheid in de weg zit, omdat-ie me de keus ontneemt om te bepalen hoeveel tijd ik met m door wil brengen. Zo zie je maar weer wat voor inzichten zo'n forum op kan leveren
En ik denk heel vaak precies wat jij schrijft, Marsepeintje (en dan op een heel knorrige toon in mijn hoofd :p). Maar ik kan 'm anderzijds nou eenmaal niet dwingen om meer contact te willen. Ik ben denk ik vooral benieuwd of het een soort 'houding' is, of dat hij echt 'in hart en nieren' zo in elkaar zit en dat we bij wijze van spreken over anderhalf jaar nog steeds als los zand aan elkaar hangen (mits ik er voor die tijd een punt achter zet...).
En ik denk heel vaak precies wat jij schrijft, Marsepeintje (en dan op een heel knorrige toon in mijn hoofd :p). Maar ik kan 'm anderzijds nou eenmaal niet dwingen om meer contact te willen. Ik ben denk ik vooral benieuwd of het een soort 'houding' is, of dat hij echt 'in hart en nieren' zo in elkaar zit en dat we bij wijze van spreken over anderhalf jaar nog steeds als los zand aan elkaar hangen (mits ik er voor die tijd een punt achter zet...).
maandag 16 januari 2012 om 22:29
Het gaat niet om "dwingen". Het gaat erom dat jij je niet gelukkig voelt dat het contact zo verloopt. Hij "dwingt" jou nu in feite toch ook tot het contact op de manier zoals hij dat wil?
En nogmaals, hij is niet alleen in deze relatie (als je het al een relatie kunt noemen). jij bent er ook nog. Hij geeft aan hoe hij het wil en dat doet hij. Het is nu aan jou om aan te geven hoe jij het wilt. De vraag is alleen of je er wat mee doet als hij geen concessie doet. Ga je dan zo maar door? Dan blijf jij namelijk alleen die concessie doen. En hij doet geen enkele.
En nogmaals, hij is niet alleen in deze relatie (als je het al een relatie kunt noemen). jij bent er ook nog. Hij geeft aan hoe hij het wil en dat doet hij. Het is nu aan jou om aan te geven hoe jij het wilt. De vraag is alleen of je er wat mee doet als hij geen concessie doet. Ga je dan zo maar door? Dan blijf jij namelijk alleen die concessie doen. En hij doet geen enkele.
maandag 16 januari 2012 om 23:45
Zo langzamerhand trek ik de conclusie dat hij mij wel wil, maar niet de relatie.
Je geeft het antwoord zelf al.
Je wilt het alleen nog niet geloven, maar je intuïtie zegt je allang dat dit voor jou geen bevredigende relatie is. Dat betekent niet dat hij zou moeten veranderen (hij heeft tenslotte ook het volste recht om zijn idee over een bevredigende relatie te volgen). Jij kunt nu 2 dingen kunt doen: je blijft jezelf tekort doen of je zet er een punt achter. Makkelijke keus, lijkt mij.
Je geeft het antwoord zelf al.
Je wilt het alleen nog niet geloven, maar je intuïtie zegt je allang dat dit voor jou geen bevredigende relatie is. Dat betekent niet dat hij zou moeten veranderen (hij heeft tenslotte ook het volste recht om zijn idee over een bevredigende relatie te volgen). Jij kunt nu 2 dingen kunt doen: je blijft jezelf tekort doen of je zet er een punt achter. Makkelijke keus, lijkt mij.
dinsdag 17 januari 2012 om 06:51
Dat is helemaal geen makkelijke keus natuurlijk, als je gek bent op iemand. Daarom zou ik er met hem over praten. Komt hij jou niet enigszins tegemoet, dan staan jullie er écht anders is en dán is het inderdaad tijd om te onderzoeken of dit de "relatie" is die jij wilt. En daarop weet je het antwoord inderdaad zelf al.
dinsdag 17 januari 2012 om 08:49
Jouw situatie lijkt echt exact op mijn situatie. Althans.. dat is dus voorbij. Uiteindelijk heeft hij dat besloten maar dat is maar beter ook, anders was ik nog veel langer in een onbevredigde relatie blijven zitten.
Ik durf niet met zekerheid te zeggen of dit nou daadwerkelijk aan de man zelf ligt en zijn persoonlijkheid, of dat hij gewoon mij en in dit geval jou niet leuk genoeg vindt.
Dat feit bleef ook maar aan me knagen.. Ik dacht alleen nog maar: zou hij dit ook doen bij iemand waarvan hij overtuigd is dat het zijn liefde van zijn leven is.
Kijk onder mijn loepje voor interessante verhalen over precies zo'n kerel. Of dit topic: http://forum.fok.nl/topic/1751829
Hoop dat jij wel voor jezelf kan kiezen en niet net als ik eeuwige hoop bewaarde.
Ik durf niet met zekerheid te zeggen of dit nou daadwerkelijk aan de man zelf ligt en zijn persoonlijkheid, of dat hij gewoon mij en in dit geval jou niet leuk genoeg vindt.
Dat feit bleef ook maar aan me knagen.. Ik dacht alleen nog maar: zou hij dit ook doen bij iemand waarvan hij overtuigd is dat het zijn liefde van zijn leven is.
Kijk onder mijn loepje voor interessante verhalen over precies zo'n kerel. Of dit topic: http://forum.fok.nl/topic/1751829
Hoop dat jij wel voor jezelf kan kiezen en niet net als ik eeuwige hoop bewaarde.
dinsdag 17 januari 2012 om 14:50
Misschien stom hoor, maar kun je het niet testen voor je een gesprek met m aangaat? Door bijvoorbeeld een week niets te laten horen en te kijken of hij dan wat stuurt/belt/mailt etc?
Dan heb je gelijk een mooi aanknopingspunt om het gesprek om te gaan en dan moet hij je ook wel serieus nemen: hij laat immers een week niets horen (indien hij niets laat horen natuurlijk).
Ik zou hem denk ik ook gewoon op de man afvragen waarom hij zo doet: teveel gekwetst en daardoor bindingsangst (als ik haar op afstand hou doet ze me geen pijn) of gewoon desinteresse?
Dan heb je gelijk een mooi aanknopingspunt om het gesprek om te gaan en dan moet hij je ook wel serieus nemen: hij laat immers een week niets horen (indien hij niets laat horen natuurlijk).
Ik zou hem denk ik ook gewoon op de man afvragen waarom hij zo doet: teveel gekwetst en daardoor bindingsangst (als ik haar op afstand hou doet ze me geen pijn) of gewoon desinteresse?
dinsdag 17 januari 2012 om 15:41
dinsdag 17 januari 2012 om 19:05
Ik kan me voorstellen dat lieveheersbeest zich hier rot door voelt, en ook dat er een heleboel mensen zoiets hebben van je moet kappen met deze relatie of wat dan ook, maar ik denk dat ze er het beste eerst eens over kan praten met haar vriend, en zeggen dat ze zich er echt heel erg rot door voelt, en misschien zelfs aangeven dat als het niet veranderd ze hier niet mee leven kan. Of aan hem vragen hoe hij jullie ziet over bijv. anderhalf jaar, of hij denkt dat jullie contact dan nog zo is als nu, of dat hij denkt dat daar wel een verandering in komen gaat ooit.
Mijn vriend kan af en toe ook periodes hebben dat hij zo doet, en zowiezo is het vaker dat ik bij hem ben dan hij bij mij, maar ik heb het er ook met hem over gehad, en hij is dus ook zo dat hij dan ook echt geen zin heeft om te bellen, of te sms'en, en dat 't niet is omdat hij mij niet leuk genoeg vind, of niet genoeg van me houd o.i.d.
nou moet ik wel zeggen dat wij wel zowiezo elk weekend het hele weekend bij elkaar zijn, en alleen doordeweeks niet samen zijn.
en ik weet inmiddels ook dat mijn vriend minder belt wanneer hij zelf niet lekker in z'n vel zit, als er bijv. op het werk iets is gebeurt, dan moet hij het eerst laten bezinken en dan verteld hij het mij vrijdag's of zaterdag's wel.
Ik zou als ik jou was gewoon een keer goed vertellen hoe jij je erover voelt, of idd wat hierboven gezegd word, mannen reageren op gebrek aan contact, dat heb ik ook wel eens gedaan, gewoon zelf niet bellen of sms'en (is wel heel lastig vind ik hoor!!) maar mijn vriend belde uiteindelijk wel hoor! en dan had ie ook donders goed in de gaten dat ik pissed off was!
zoooo ik heb volgensmij weer een mooi warrig verhaal gemaakt..hoop dat je er iets mee kan!
Mijn vriend kan af en toe ook periodes hebben dat hij zo doet, en zowiezo is het vaker dat ik bij hem ben dan hij bij mij, maar ik heb het er ook met hem over gehad, en hij is dus ook zo dat hij dan ook echt geen zin heeft om te bellen, of te sms'en, en dat 't niet is omdat hij mij niet leuk genoeg vind, of niet genoeg van me houd o.i.d.
nou moet ik wel zeggen dat wij wel zowiezo elk weekend het hele weekend bij elkaar zijn, en alleen doordeweeks niet samen zijn.
en ik weet inmiddels ook dat mijn vriend minder belt wanneer hij zelf niet lekker in z'n vel zit, als er bijv. op het werk iets is gebeurt, dan moet hij het eerst laten bezinken en dan verteld hij het mij vrijdag's of zaterdag's wel.
Ik zou als ik jou was gewoon een keer goed vertellen hoe jij je erover voelt, of idd wat hierboven gezegd word, mannen reageren op gebrek aan contact, dat heb ik ook wel eens gedaan, gewoon zelf niet bellen of sms'en (is wel heel lastig vind ik hoor!!) maar mijn vriend belde uiteindelijk wel hoor! en dan had ie ook donders goed in de gaten dat ik pissed off was!
zoooo ik heb volgensmij weer een mooi warrig verhaal gemaakt..hoop dat je er iets mee kan!
woensdag 18 januari 2012 om 22:17
Dank jullie wel voor je reacties. Het klinkt wel als een goed idee om de stilte van mijn kant maar eens te laten vallen. De kans bestaat dat hij misschien 'wakker schrikt' en tegelijk kan het de aanleiding vormen van een gesprek, zoals gucciguilty zegt. Ik wil er natuurlijk niet een soort spelletje van maken, maar het is het proberen waard.
Ik kan ook veel met jouw verhaal, Rockmyworld (zo warrig is het niet ). Mijn vriend is zo dat een werkdag hem best wel zwaar valt omdat hij het moeilijk vindt zich te concentreren. De enkele keer dat we door de week een keer afspraken, vond ik het nooit zo leuk omdat hij 'vol zat' in zijn hoofd merkte ik. Geen ruimte voor dingen die ik beleefd had etc.
Maar als ik de reacties samenvat, lees ik: het is het proberen waard om een gesprek met hem te voeren hierover, maar als hij me niet tegemoet komt dan is het tijd om te vertrekken. Dat lijkt me eigenlijk een goed plan. Nu maar oefenen op de woorden "Ik denk dat we even moeten praten" :p
Ik kan ook veel met jouw verhaal, Rockmyworld (zo warrig is het niet ). Mijn vriend is zo dat een werkdag hem best wel zwaar valt omdat hij het moeilijk vindt zich te concentreren. De enkele keer dat we door de week een keer afspraken, vond ik het nooit zo leuk omdat hij 'vol zat' in zijn hoofd merkte ik. Geen ruimte voor dingen die ik beleefd had etc.
Maar als ik de reacties samenvat, lees ik: het is het proberen waard om een gesprek met hem te voeren hierover, maar als hij me niet tegemoet komt dan is het tijd om te vertrekken. Dat lijkt me eigenlijk een goed plan. Nu maar oefenen op de woorden "Ik denk dat we even moeten praten" :p
