De invloed van schoonouders.

18-09-2009 01:44 12 berichten
Vanwege herkenbaarheid
Alle reacties Link kopieren
De grootste wraak is natuurlijk supergelukkig zijn met je man, maar aan de andere kant... is dat een strijd die je moet voeren? Wordt die uberhaupt wel gevoerd? Heb je er al aan gedacht om gewoon een tijd niet meer bij je schoonouders op bezoek te gaan?
Alle reacties Link kopieren
Misschien moet je je bril eens poetsen?...
Alle reacties Link kopieren
quote:Ligeia schreef op 18 september 2009 @ 02:51:

Misschien moet je je bril eens poetsen?...

Ja inderdaad.



Je man staat achter je, jij hebt hem uitgescholden en nu bekijk jij hem anders door je schoonouders? Ik snap het niet.
Alle reacties Link kopieren
.
Alle reacties Link kopieren
quote:Bubbles_ schreef op 18 september 2009 @ 04:06:

Je hebt ook al een topic geopend dat je liever alleen woont dan met je man.

Ik denk dus niet dat je schoonmoeder het probleem is.

Precies. Ze wil niet met haar man in een huis wonen, wil niet met haar schoonouders omgaan, wil niet naar verjaardagen van familie (ook niet van een peetoom die misschien zijn laatste verjaardag viert)

Misschien moet ze haar man een andere vrouw gunnen.
Wat raar dat je twee dagen na een topic over alleen wonen een topic opent over de invloed van je schoonouders op je relatie.

Kun je het probleem niet gewoon neerleggen bij de personen waar het om gaat, namelijk jij en je man?



Je wil niet je hele leven samen wonen met deze man, dan doe je dat toch niet? Ga je scheiden. Maar niet de oorzaak/reden daarvoor op een ander af gaan schuiven. Hou het bij jezelf, waar het hoort.
Alle reacties Link kopieren
Mijn schoonouders zijn ook niet mijn beste vrienden (das nogal een understatement) maar daar geef ik mijn man echt niet de schuld van. Inderdaad wat Faye-c zegt, mijn geluk met mijn man is mijn ultieme "wraak".
"ik ben het, Barbabelladingdong"
En als dat geluk er met die man niet meer in zit dat is dat ook niet de schuld van zijn ouders maar gewoon van jou en je man, of van jou alleen, of hem alleen, wie weet. Maar in ieder geval niet van zijn vader er moeder.



Mijn schoonouders zijn ook niet dol op mij trouwens maar ik ben niet met hun maar met hun geweldige zoon getrouwd.
Alle reacties Link kopieren
Eleonora, het is wel makkelijk om je schoonouders hiervan de schuld te geven. Kan ik me ook nog wel ergens voorstellen.

(Zou ik misschien ook nog wel doen)

En stel je hebt geen kinderen, je gaat bij je man weg, wat geeft het dan om je schoonouders hiervan de schuld te geven.

Met een beetje geluk zie je die toch niet meer.

Heeft alleen niet zoveel zin, bij een volgende relatie kom je jezelf toch weer tegen.
"ik ben het, Barbabelladingdong"
Maar dat kun je tegenover jezelf toch niet maken?

Dan lieg je (TO dan) toch tegen jezelf?

Dat lijkt me dan weer geen goed idee.
Alle reacties Link kopieren
Ik ben op een gegeven moment zo wanhopig geworden van de nog steeds niet doorgeknipte navelstreng tussen schoonmoeder en man, dat ik man heb gezegd dan maar weer bij zijn moeder in te trekken. Nadat het voor zoveel spanningen heeft gezorgd dat ons huwelijk een aantal keer op de rand van de afgrond heeft gestaan. Maar nooit heb ik daardoor man anders bekeken. Hij is mijn man, van wie ik zielsveel hou. Sterker nog, als ik niet van hem hield was het al die ellende nooit waard geweest. Dan had ik echt al veel eerder het bijltje erbij neergegooid. Ik ben van mening dat als jij echt van je man houd en hij van jou, geen enkele schoonouder die band kapot kan krijgen. Er speelt denk ik meer mee dan alleen irritante schoonouders.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven