Relaties
alle pijlers
De kinderen van mijn vriend.....
dinsdag 8 juli 2008 om 15:08
Hoi allemaal,
Ik wilde even mijn verhaal kwijt.
Begrijp me niet verkeerd, ik hou echt wel van kinderen.
Mijn vriend heeft er drie die je dan er natuurlijk " bij krijgt" als je een relatie begint.
Je weet het van tevoren, maar wat je niet weet is, hoe het precies is tot je gaat samenwonen.
De oudste is 15, zijn zusje 8, die zijn er 1x in de twee weken een weekend, het meisje is er wat vaker als het kan omdat ze allemaal vlak bij elkaar wonen. ( wij en ex vrouw)
De jongste is van een andere vrouw en vier jaar.
Dat is een co ouderschap van week op en week af.
Daar zit het grootste probleem, het is echt een verschrikkelijk druk kind dat de hele tijd in het middelpunt, van zijn vader wel te verstaan, in de aandacht wil staan.
Dat wordt op een manipulerende en foute manier gedaan.
Door de godsganse dag, en avond trouwens ook, te schreeuwen, niet te luisteren en heel druk te doen.
Als die andere twee er de weekenden zijn, doet zijn dochter er ook gerust aan mee.
Het is soms echt niet te verdragen als die twee dagen achter
elkaar zich zo de hele dag gedragen.
Ik wordt er echt gek van, op die hele negatieve manier de aandacht vragen.
Mijn vriend zijn schuldgevoel naar die kinderen toe is zo groot, dat hij alles maar over zich heen laat komen.
Gevolg, ruzie tussen ons om de kinderen.
Ik kan er niet tegen dat ze zo met hem omgaan en stel vanaf dat ik hier woon de regels in huis.
Kinderen hebben consenquentie en regels nodig, krijgen ze dat niet, is dit het gevolg, kinderen die je de hele dag tot orde moet roepen.
Als die hele week weer geweest is zijn we helemaal gesloopt, leeg, dat doet de relatie ook niet goed.
Gelukkig gaat het nu al wat beter omdat hij ziet dat mijn aanpak vruchten gaat afwerpen.
Hij laat minder snel met zich sollen, maar ziet nog zooooo veel niet, kinderen weten precies waar ze je mee hebben, spelen op je gevoel, hij denkt dat ze allemaal nog zo onschuldig zijn.
Wie kan hier over meepraten, ik praat er wel met mijn vriend over maar kan zoveel niet met hem delen.
Het blijven zijn kinderen, daar kan je niet zomaar alles over zeggen.
Woman
Ik wilde even mijn verhaal kwijt.
Begrijp me niet verkeerd, ik hou echt wel van kinderen.
Mijn vriend heeft er drie die je dan er natuurlijk " bij krijgt" als je een relatie begint.
Je weet het van tevoren, maar wat je niet weet is, hoe het precies is tot je gaat samenwonen.
De oudste is 15, zijn zusje 8, die zijn er 1x in de twee weken een weekend, het meisje is er wat vaker als het kan omdat ze allemaal vlak bij elkaar wonen. ( wij en ex vrouw)
De jongste is van een andere vrouw en vier jaar.
Dat is een co ouderschap van week op en week af.
Daar zit het grootste probleem, het is echt een verschrikkelijk druk kind dat de hele tijd in het middelpunt, van zijn vader wel te verstaan, in de aandacht wil staan.
Dat wordt op een manipulerende en foute manier gedaan.
Door de godsganse dag, en avond trouwens ook, te schreeuwen, niet te luisteren en heel druk te doen.
Als die andere twee er de weekenden zijn, doet zijn dochter er ook gerust aan mee.
Het is soms echt niet te verdragen als die twee dagen achter
elkaar zich zo de hele dag gedragen.
Ik wordt er echt gek van, op die hele negatieve manier de aandacht vragen.
Mijn vriend zijn schuldgevoel naar die kinderen toe is zo groot, dat hij alles maar over zich heen laat komen.
Gevolg, ruzie tussen ons om de kinderen.
Ik kan er niet tegen dat ze zo met hem omgaan en stel vanaf dat ik hier woon de regels in huis.
Kinderen hebben consenquentie en regels nodig, krijgen ze dat niet, is dit het gevolg, kinderen die je de hele dag tot orde moet roepen.
Als die hele week weer geweest is zijn we helemaal gesloopt, leeg, dat doet de relatie ook niet goed.
Gelukkig gaat het nu al wat beter omdat hij ziet dat mijn aanpak vruchten gaat afwerpen.
Hij laat minder snel met zich sollen, maar ziet nog zooooo veel niet, kinderen weten precies waar ze je mee hebben, spelen op je gevoel, hij denkt dat ze allemaal nog zo onschuldig zijn.
Wie kan hier over meepraten, ik praat er wel met mijn vriend over maar kan zoveel niet met hem delen.
Het blijven zijn kinderen, daar kan je niet zomaar alles over zeggen.
Woman
dinsdag 8 juli 2008 om 15:25
Deze kinderen hebben al enorm veel meegemaakt op jonge leeftijd. Ze worden van hot naar her verplaatst en dit heeft absoluut uitwerking in het gedrag.
Doordat je vriend zich niet consequent opsteld wordt het alleen maar erger. Er moeten duidelijke regels zijn waar ze zich aan houden. Weten de kinderen ook wat die regels zijn?
Ga niet de hele tijd dat ze er zijn commanderen. Dit mag niet, zus mag niet, zo mag niet. 'Nu doe je het weer!' 'Hou daar nou eens mee op!' 'En nu is het afgelopen'. Dit soort opmerkingen mag je natuurlijk best eens gebruiken, maar sommigen roepen dit de hele dag naar hun kinderen en het heeft het averechtse effect.
Wees POSITIEF! Geef COMPLIMENTEN als ze wel een keer iets goeds doen. Direct, al is het maar om iets kleins. 'Wat fijn dat je je jas ophangt' 'wat lief dat je dat even voor me wilt doen' 'Wat ben je nu fijn aan het spelen' 'zo wat kun jij dat goed' Etc.etc.
Succes!
Doordat je vriend zich niet consequent opsteld wordt het alleen maar erger. Er moeten duidelijke regels zijn waar ze zich aan houden. Weten de kinderen ook wat die regels zijn?
Ga niet de hele tijd dat ze er zijn commanderen. Dit mag niet, zus mag niet, zo mag niet. 'Nu doe je het weer!' 'Hou daar nou eens mee op!' 'En nu is het afgelopen'. Dit soort opmerkingen mag je natuurlijk best eens gebruiken, maar sommigen roepen dit de hele dag naar hun kinderen en het heeft het averechtse effect.
Wees POSITIEF! Geef COMPLIMENTEN als ze wel een keer iets goeds doen. Direct, al is het maar om iets kleins. 'Wat fijn dat je je jas ophangt' 'wat lief dat je dat even voor me wilt doen' 'Wat ben je nu fijn aan het spelen' 'zo wat kun jij dat goed' Etc.etc.
Succes!
...
dinsdag 8 juli 2008 om 15:41
Is het misschien mogelijk als je vriend apart steeds een paar uurtjes onverdeeld aandacht schenkt aan 1 van de kinderen?
Bijvoorbeeld, hij gaat met de jongste 's ochtends naar de speeltuin of knutselen van 11 tot 14.00uur, 's middags is er tijd voor de middelste en 's avonds voor de oudste. Noem maar een dwarsstraat.
Dan is het voor de kinderen heel duidelijk dat ze dan en dan papa's onverdeelde aandacht krijgen en dan niet meer hoeven te zeuren om die aandacht.
Misschien een tip?
Voor de rest blijf consequent!
Bijvoorbeeld, hij gaat met de jongste 's ochtends naar de speeltuin of knutselen van 11 tot 14.00uur, 's middags is er tijd voor de middelste en 's avonds voor de oudste. Noem maar een dwarsstraat.
Dan is het voor de kinderen heel duidelijk dat ze dan en dan papa's onverdeelde aandacht krijgen en dan niet meer hoeven te zeuren om die aandacht.
Misschien een tip?
Voor de rest blijf consequent!
dinsdag 8 juli 2008 om 16:17
Ik (en dr. Phil ) vind dat jij als vriendin van vader eigenlijk niet veel kan en mag zeggen over die kinderen. Dat hoort hun vader te doen....Vader hoort dus consequent te zijn (en jij kan daar alleen in mee gaan). Praat er over met je vriend..Laat hem (samen met jou) de regels opstellen en laat hem zo consequent naar zijn kinderen toe zijn. Anders zal jij de gebeten stiefmoeder (bah wat een verschrikkelijk woord) zijn...
Dit betekend natuurlijk niet dat je ze alles kan laten doen en er nooit wat van mag zeggen...want jij woont er immers ook, het is ook jouw huis. Maar het is en blijft de taak van de vader.
En idd...Blijf positief, geef zo veel mogelijk complimenten. En bedenk je dat deze situatie voor die kinderen ook niet makkelijk is!!
Dit betekend natuurlijk niet dat je ze alles kan laten doen en er nooit wat van mag zeggen...want jij woont er immers ook, het is ook jouw huis. Maar het is en blijft de taak van de vader.
En idd...Blijf positief, geef zo veel mogelijk complimenten. En bedenk je dat deze situatie voor die kinderen ook niet makkelijk is!!
Perfectionisme is niet perfect...
dinsdag 8 juli 2008 om 16:32
Dank jullie voor de tips die ik gekregen heb.
yathibiyya
Het zijn inderdaad zijn kinderen, hij is degene die de regels stelt..
We praten er gelukkig wel over dat ik ongelukkig in de relatie word als het er elke keer zo aan toe gaat.
Hij heeft me daarom ook gevraagd om me ajb ermee te bemoeien, hij weet zo vaak niet met de situatie om te gaan.
We stellen samen de regels in huis en staan daarmee gelukkig wel op één lijn.
Miesteph
We doen heel vaak iets met de kids.
Gaan naar theater, pretpark, strand en van alles en nog wat.
Hij doet ook apart iets met de kinderen, maar dat is minder vaak dan met z'n allen.
Toch blijven ze op hele vervelende manieren zijn aandacht vragen, soms schaam ik me in de supermarkt of in pretparken, ik hoor dan alleen zijn kinderen overal bovenuit schreeuwen.
Maar goed, zoals jij en queeny1 al zeggen....
Ik probeer positief te blijven, ik hou immers erg veel van mijn vriend.
Ik hoop in de toekomst ook echt van zijn kindreen te leren houden, dat gaat nu wat moeilijker omdat ze zich zo blijven gedragen.
Woman
yathibiyya
Het zijn inderdaad zijn kinderen, hij is degene die de regels stelt..
We praten er gelukkig wel over dat ik ongelukkig in de relatie word als het er elke keer zo aan toe gaat.
Hij heeft me daarom ook gevraagd om me ajb ermee te bemoeien, hij weet zo vaak niet met de situatie om te gaan.
We stellen samen de regels in huis en staan daarmee gelukkig wel op één lijn.
Miesteph
We doen heel vaak iets met de kids.
Gaan naar theater, pretpark, strand en van alles en nog wat.
Hij doet ook apart iets met de kinderen, maar dat is minder vaak dan met z'n allen.
Toch blijven ze op hele vervelende manieren zijn aandacht vragen, soms schaam ik me in de supermarkt of in pretparken, ik hoor dan alleen zijn kinderen overal bovenuit schreeuwen.
Maar goed, zoals jij en queeny1 al zeggen....
Ik probeer positief te blijven, ik hou immers erg veel van mijn vriend.
Ik hoop in de toekomst ook echt van zijn kindreen te leren houden, dat gaat nu wat moeilijker omdat ze zich zo blijven gedragen.
Woman
dinsdag 8 juli 2008 om 17:00
Probeer dat gedrag eens om te buigen door overal positief op te reageren. In het begin hoor je jezelf vreselijk praten, en klinkt het allemaal heel overdreven, maar het werkt echt!
Ps. Door kinderen overal mee naar toe te zeulen maak je ze niet blijer, wel verwender. Wanneer zijn ze dan nog tevreden? Het geen wat kinderen willen is AANDACHT. Ik denk dat ze daar in jouw situatie om schreeuwen. Aandacht van je vriend, aandacht om te laten zien (horen) 'Ik ben er ook nog'.
Laat je vriend die aandacht aan ze geven. Niet per definitie om ergens naar toe te gaan. Nee, Lees ze voor, ga met ze knutselen, voetballen, torentjes bouwen, met de poppen spelen. Weet ik veel. Genoeg dingen te verzinnen!
Ze moeten ook zelf kunnen spelen, maar probeer daar een goede balans in te vinden. Eerst even samen spelen, dan even alleen, lekker met elkaar eten, weer even samen spelen, samen wandelen, fietsen, alleen laten spelen, lekker samen eten, voorlezen en naar bed. Ik noem maar iets. Maar ik denk dat de kinderen heel erg om aandacht roepen. Ze willen gezien worden. Als ze het niet krijgen op een positieve manier, dan roepen ze het wel op een negatieve, en in die situatie zit jij nu!
Ps. Door kinderen overal mee naar toe te zeulen maak je ze niet blijer, wel verwender. Wanneer zijn ze dan nog tevreden? Het geen wat kinderen willen is AANDACHT. Ik denk dat ze daar in jouw situatie om schreeuwen. Aandacht van je vriend, aandacht om te laten zien (horen) 'Ik ben er ook nog'.
Laat je vriend die aandacht aan ze geven. Niet per definitie om ergens naar toe te gaan. Nee, Lees ze voor, ga met ze knutselen, voetballen, torentjes bouwen, met de poppen spelen. Weet ik veel. Genoeg dingen te verzinnen!
Ze moeten ook zelf kunnen spelen, maar probeer daar een goede balans in te vinden. Eerst even samen spelen, dan even alleen, lekker met elkaar eten, weer even samen spelen, samen wandelen, fietsen, alleen laten spelen, lekker samen eten, voorlezen en naar bed. Ik noem maar iets. Maar ik denk dat de kinderen heel erg om aandacht roepen. Ze willen gezien worden. Als ze het niet krijgen op een positieve manier, dan roepen ze het wel op een negatieve, en in die situatie zit jij nu!
...