depressieve vriend

Mijn vriend en ik zijn een jaar geleden begonnen met "daten", het was eigenlijk een uit de hand gelopen one night stand, maar al snel kregen we gevoelens voor elkaar. We waren bijna dagelijks samen, we noemden het geen relatie maar was duidelijk dat we geen seks met andere hadden. Pas vier maanden geleden hebben wij nu officieel een relatie, nadat hij heel duidelijk zijn liefde voor mij liet blijken. Maar sindsdien gaat alles van kwaad tot erger en begon ik achter dingen te komen die ik helemaal niet wist. Het begon ermee dat mijn vriend vaker en vaker heel veel dronk, en niet alleen is hij dan LAM, hij wordt iemand die ik niet ken. Waar mijn vriend meestal lief en attent is, is deze persoon die hij me dan laat zien niet. Deze persoon is gemeen en maakt geen sense van wat dan ook. En telkens wanneer hij zo dronken is, is hij ontzettend wantrouwig naar mij toe, opmerkingen maken waaruit blijkt dat ik vreemd zou gaan. Wat ik nooit heb gedaan, daarnaast zijn de dingen waar hij dit op baseert zo absurd en jaloers. Wanneer hij dronken is, dan blijft hij me de gekste dingen appen en bellen en wanneer ik 1 tel te laat reageer of soms even niet als ik slaap dan heeft hij al een conclusie getrokken. Daarnaast ben ik erachter gekomen dat hij ook depressief is, hij zegt zelf hierover sinds 4 maanden.. Wat mij steekt, want dat is nou net de tijd dat wij officieel samen zijn. Ook schijnt hij suïcidaal te zijn, en heeft blijkbaar in verleden een poging gedaan. Het is tot twee keer toe gebeurd dat hij dan zegt dat hij klaar is, en er min of meer mee dreigt ermee te kappen. Dan zegt hij ook bv "ja als ik niet meer opneem dan weet je waarom..".. Er zijn keren geweest dat hij me verteld dat ik de enige reden ben dat hij leeft. Maar hij is vreselijk als hij zoveel drinkt, ik kan er niet van slapen als we niet samen zijn omdat ik bang ben dat hij weer naar de klote gaat. Ook weet ik dat hij oxazepam slikt. De enige keren dat wij praten over zijn depressie is wanneer hij dronken is. Hij is verder heel gesloten en doet alsof alles prima is nuchter. Ik weet niet meer wat ik moet doen, ik hou van hem en het liefst wil ik een toekomst met hem.. Ik ben altijd heel begripvol, geduldig naar hem toe geweest, ook in z'n dronken tirades, hem vergeven wanneer hij sorry zei voor z'n gedrag.. Hem lief blijven hebben.. Omdat ik weet dat depressie een ziekte is, maar waar moet je de lijn trekken? Ik ervaar namelijk zoveel pijn elke keer dat dit gebeurd, ik ervaar pijn omdat ik hem niet kan helpen,ik ervaar pijn dat hij me niet kan vertrouwen, terwijl ik dol op hem ben en loyaal ben. Vannacht is hij weer dronken uitgevallen, weer toespelingen gemaakt over mijn zogenaamde dubbelleven, hij heeft tegen me gezegd dat ik hem moet rust moet laten, hem nooit meer moet bellen of appen.. We waren gister nog samen. Het laatste wat hij zei is laat me asjeblieft met rust, app en bel me niet meer.. Ik heb verder daar niet meer opgeantwoord, en eerlijk gezegd weet ik niet meer wat ik moet doen. Dit heeft hij mij trouwens al eerder een paar keer gevraagd.

Dit kan in ieder geval niet meer zo. Ik hoop dat er meiden/vrouwen zijn die ervaringen met mij kunnen delen. Wat mij ook heel onzeker maakt zijn de dingen die hij zegt wanneer hij zo dronken is, of de manier waarop hij doet.. Dan vraag ik me soms af.. Meen je dit echt?? Ik probeer te denken van niet, dat het slechts de alcohol of depressie is.. Zo makkelijk is dat niet altijd..

Sorry als dit verhaal te landradig of verveld is geschreven, maar mijn hersenpan is op dit moment ook niet in volledige functie.