Een pieken en dalen relatie, kan dat goedkomen?

20-02-2024 12:17 68 berichten
Alle reacties Link kopieren Quote
Mijn vriend en ik zijn ongeveer een jaar samen. We latten, maar hebben plannen om deze zomer samen te gaan wonen. Ik woon al in het huurhuis waar we samen in gaan trekken (ik ben ook verhuisd). Ik had gehoopt dat dat vooruitzicht ons dichterbij elkaar zou brengen, maar ik voel zo’n afstand tussen ons nog steeds.. En ik vraag me af wat dat betekent voor de toekomst. Of ik teveel een roze bril op heb of juist te negatief ben. Ik weet ook gewoon niet echt wat normaal is om te verwachten. Misschien doe ik gewoon heel moeilijk.

Onze relatie is precies zoals die in de boeken beschreven wordt voor onveilige gehechte mensen: met enorme pieken en dalen. Als we samen zijn op een goed moment, dat voel het echt alsof we zo intens verbonden zijn, alsof ik nog nooit zoveel gedeeld heb met iemand. Dat wat wij hebben totaal uniek is. Dan wil ik alles met hem, en voor altijd samen blijven en samen kinderen krijgen.
Maar tijdens de dalen denk ik dat we nooit echt tot elkaar zullen doordringen. Dan is het een verstandshuwelijk, dan communiceren we oppervlakkig en weten eigenlijk niet van elkaar wat ons echt bezig houdt. Dat gaat dan een tijdje zo, tot bij mij de bom barst en ik hem verwijten ga maken dat hij zich gedraagt alsof de relatie hem niks interesseert, en dat hij mij vooral handig vindt om te hebben, omdat ik van alles voor ons regel en doe en hij dan niet alleen hoeft te zijn.

We hebben allebei eerder lange relaties gehad. Mijn vorige relatie was goed, hoewel ik achteraf wel zie dat mijn ex behoorlijk volgend was richting mij, en we allebei heel conflictmijdend waren. Mijn vriend zijn vorige twee relaties hadden allebei huiselijk geweld (van zijn partners naar hem).

Ik weet niet wat ik moet met mijn huidige relatie. We hebben fantastische momenten, maar ook zoveel koude momenten. En best vaak ruzie. Ik ben (over)gevoelig voor dat koude en ruzie, komt uit mijn jeugd waarschijnlijk. Ik trek me dan terug. Hij heeft een flinke tik gehad van zijn verleden, en is daardoor dan weer heel goed in de grey rock methode. En soms wordt hij dan ineens vanuit het niks heel boos.

Gaat dit goed komen? Is het mogelijk om van zo’n pieken en dalen, naar een fijne en veilige relatie te komen? Of is het proberen iets onmogelijks mogelijk te maken?
Alle reacties Link kopieren Quote
De beginperiode dient net om te zien of jullie goed bij elkaar passen en zoja kan je samen gaan wonen. Dit is toch geen logische stap? De kans op slagen lijkt me heel klein... doe het jezelf niet aan.
En zeker niet aan kinderen beginnen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik zou blijven latten.
Apart van elkaar aan jezelf werken. Om de hoogten en dalen voortijdig te kunnen zien aan komen en kunnen voorkomen.

Als het toch klapt, dan is een van jullie de sjaak voor wat betreft wonen.
Je kunt het leven ook met een vrolijk gezicht serieus nemen - Irmgard Erath
Alle reacties Link kopieren Quote
Pardon, de grey rock methode op je partner toepassen? Ik dacht dat dat iets voor mishandelende partners en onredelijke ex-partners was.

Er bestaan ook relaties die alleen maar leuk zijn!
BROCCOLI IS OOK GEEN SPINAZIE AL IS HET WEL ALLEBEI GROENTE PEJEKA -- S-Meds
Alle reacties Link kopieren Quote
Doreia* schreef:
20-02-2024 14:25
Ik zou blijven latten.
Apart van elkaar aan jezelf werken. Om de hoogten en dalen voortijdig te kunnen zien aan komen en kunnen voorkomen.

Als het toch klapt, dan is een van jullie de sjaak voor wat betreft wonen.
Dit.

Samenwonen kan een half jaar later dan gepland ook nog. Eerst maar eens kijken of het lukt om de relatie gezond en stabiel te krijgen.
Alle reacties Link kopieren Quote
jesus gristus, serieus aan het nadenken over samenwonen???? Dat klinkt als wanneer dat niet goed gaat, dat we dan maar samen een liefdesbaby moeten nemen, misschien dat dat helpt.
Alle reacties Link kopieren Quote
Jouw vraag direct te beantwoorden;
Nee dat komt niet goed

De relatie zal zo blijven. Wil je dit je leven lang? Wegen die topmomenten op tegen de ellendige momenten? Indien niet dan stoppen
Alle reacties Link kopieren Quote
Gewoon blijven latten en (voorlopig) niet denken aan samenwonen en kinderen krijgen.

Als het niet meer leuk is kun je breken.
Alle reacties Link kopieren Quote
Het kan vast goed komen. Maar ik zou niet gaan samenwonen voor we die spiraal al minimaal een jaar onder controle hebben. Dit klinkt als gedoemd om te mislukken als je niet meer van elkaar kunt “ontsnappen”. Die cyclus wordt waarschijnlijk vooral korter. Als je nu 3 weken zonder gezeik/vermijding doorkomt, dan nog maar een week.

Beter geen beslissingen nemen die niet eenvoudig terug te draaien zijn.
Everything is fluid
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik denk dat jullie eerst aan jezelf moeten werken en meer in balans moeten komen. Samenwonen is nu/straks een heel slecht idee.

Ik zou sowieso eerst eens aan mezelf gaan werken voor ik in een relatie stap. En als je al twijfelt over samenwonen, moet je het dus absoluut niet doen. Je denkt nog steeds heel erg vanuit jullie samen, maar ga eens uit van je eigen behoefte. Volgens mij heb jij iets heel anders nodig dan samenwonen.

Mijn ervaring is dat als je in het eerste jaar niet happy in love bent, dat het dan ook niet meer gaat komen.
Alle reacties Link kopieren Quote
Niet gaan samenwonen.
Recept voor ellende.
En na een jaar zouden jullie nog niet zulke ellende moeten hebben vind ik, alleen maar lang leve de liefde
Denk niet dat dit echt wat wordt.
Alle reacties Link kopieren Quote
Oef... Ik wilde therapie aanraden, ieder voor zich en ook als koppel, maar toen las ik dat jullie pas een jaar samen zijn...

Dan zou ik geloof ik de handdoek in de ring gooien.

En dan zelf in therapie, zodat je bij een volgende relatie in elk geval je eigen patronen herkent en erkent. Dat klinkt hard misschien, maar op de lange termijn gelukkiger.
Alle reacties Link kopieren Quote
Oef, jullie zijn wel heel eensgezind..
Het is niet zo dat het continu gedoe is, maar ja, er is wel regelmatig gedoe ja. Maar ik verpak dat voor mezelf dan vaak dat dat een soort groeipijn is. We zijn allebei met onszelf aan de slag, hebben beiden ook therapie (gehad) en proberen de lessen daarvan toe te passen, maar dat gaat niet altijd goed. Het voelt zo hard om dan maar te concluderen dat het niet werkt. Want ik ben bang dat ik die problemen gewoon bij een andere relatie ook zou hebben, en dan een man die heel goed bij mij past op veel vlakken, heb laten lopen..
Alle reacties Link kopieren Quote
Maar het feit dat ik dit topic open geeft al wel aan dat ik ergens ook wel twijfel.
Alle reacties Link kopieren Quote
Een relatie hoort vooral leuk te zijn en zeker in het begin. Samenwonen doe je omdat het zongoed gaat en je een stap richting de toekomst wil zetten, niet om een relatie te redden. Bespaar jezelf een hoop gedoe en ga nog niet samenwonen want dat gaat niet werken en moet je vriend opzoek naar een nieuwe woning terwijl je nu al twijfels hebt.
Als juilie elkaar nu nog njet los willen laten zou uk blijven latten maar ik twijfel of het gaat werken als je nu al binnen het jaar zoveel gedoe hebt.
Alle reacties Link kopieren Quote
Waarom willen jullie gaan samenwonen? Die pieken en dalen zijn dan niet ineens over als je maar samen in 1 huis woont. Bovendien, wat vrijwel iedereen al zegt, stel het klapt (en dat kan zomaar gebeuren), waar gaat 1 van de 2 dan naartoe?

Ik zou het hoe dan ook veel meer tijd geven en voorlopig lekker blijven latten.
Life is a bitch (and I'm helping her).
Alle reacties Link kopieren Quote
Om je vraag te beantwoorden: nee, dat denk ik niet.

Ik vind een jaar een stabiele relatie al vrij kort voor samenwonen, laat staan een instabiele relatie.

Ik zou voor jezelf eens uitzoeken waarom je wilt samenwonen.

Ik weet niet hoe oud je bent, maar als je wilt investeren ik een duurzame relatie met evt kinderen, dan klinkt dit voor mij heel slecht relatiemateriaal. Dan zou ik zoeken naar een meer passende man.
Alle reacties Link kopieren Quote
De reden van het samenwonen is ook wel dat onze LAT relatie echt lange afstand is, we wonen niet in NL (zijn wel allebei Nederlanders) en we wonen nu meerdere uren reizen uit elkaar. We kunnen nu dus niet even een avond samenzijn en dan weer naar ons eigen huis, we brengen meteen meerdere dagen samen door elke keer als we elkaar zien.

We hebben allebei ander werk gevonden (niet vanwege de relatie, ik had tijdelijk contract, en hij wilde sowieso weg waar hij zat, was al tijd aan het zoeken naar een andere baan) en dat is bij elkaar in de buurt. We moesten dus sowieso allebei een nieuwe woning zoeken, en het voelde super logisch om dan samen iets te zoeken.

We zijn allebei in vorige relaties ook heel snel gaan samenwonen, dus denk dat het voor ons allebei heel logisch voelde om nu samen iets te zoeken..
Alle reacties Link kopieren Quote
Ik ben midden dertig en heb een kinderwens, dus ik voel de biologische klok wel een beetje, ja.
Alle reacties Link kopieren Quote
De liefde is er maar jullie relatie is niet gezond vanwege hoe jullie met conflicten omgaan.
Je kan wel iets oplossen of ergens overheen stappen en verder gaan, maar daarvoor is het geëscaleerd en jouw en zijn onderbewuste vergeten dat niet. Je kan niet op hem rekenen omdat hij onverwacht reageert op emoties en hij rekent ook al niet meer op veiligheid bij jou. Dus je bent elkaar eigenlijk al kwijt. Wat overblijft is een traumabond. Nu zijn er zat relaties die op deze manier zijn begonnen en daarin een soort balans uiteindelijk hebben gevonden, maar dat zijn verstandshuwelijken en mensen die uit angst voor verlies of vanwege een kinderwens gesetteld zijn. Je klinkt niet alsof jij dat wil.

Die trauma's kunnen geheeld worden, maar daar moet je zelf aan werken en jullie zijn daar allebei nog niet. Je kan er ook niet op rekenen dat hij dat ooit gaat bereiken. Verreweg de meeste mensen komen nooit op dat punt, zelfs als de intentie er is, dat moet je niet vergeten. Jeugdtrauma echt duurzaam helen en een gezonde hechtingsstijl en zelfbewustzijn ontwikkelen komt niet zo veel voor. Je hebt daarom meer kans op een gelukkige relatie met iemand die veilig gehecht is.
Alle reacties Link kopieren Quote
Bulbul schreef:
20-02-2024 14:27
Pardon, de grey rock methode op je partner toepassen? Ik dacht dat dat iets voor mishandelende partners en onredelijke ex-partners was.

Er bestaan ook relaties die alleen maar leuk zijn!
Ik heb hem laatst een keer toegeroepen 'ik ben niet degene die je mishandeld heeft, behandel me dan ook niet zo!'. Niet heel fair misschien, dat was wel erg hard naar hem. Maar het voelt soms wel alsof ik de rekening krijg van zijn vorige relaties, ja. Dat ik de behandeling krijg die zijn exen hadden verdiend, terwijl ik denk ik niet echt iets doe om dat te verdienen (hoop ik, althans..).

Dat laatste. Hm ja, ik denk dat daar een beetje een probleem zit bij mij. Is dat echt zo, bestaat dat echt, of is dat iets wat alleen in romcoms kan? Ik vind het soms moeilijk te geloven, denk dat ik te veeleisend ben als ik zoek naar een relatie die bijna altijd leuk is.

En als het bestaat, verdien ik het dan om zo'n relatie te hebben? Ik ben ook niet altijd makkelijk, dus ik doe ook echt wel mijn duit in het zakje qua niet-leuke tijden denk ik. Dus die alleen maar leuke mannen, die hebben wel iemand leukers om leuk mee te zijn :)
Alle reacties Link kopieren Quote
als ik jou was, zou ik in therapie gaan
En dan kom je er vanzelf wel achter of je bij hem wil blijven
Tot die tijd niet samenwonen
Alle reacties Link kopieren Quote
en mijn ervaring met relaties is juist dat het eerste jaar, minstens! een dikke roze wolk is
Daarna ga je alles weer een beetje in perspectief zien
Alle reacties Link kopieren Quote
Lastig. Jullie zijn beide onveilig gehecht en getraumatiseerd dat betekend dat je juist binnen een liefdesrelatie continu getriggert raakt. De triggers zorgen dat jullie beide in overlevingsmechanismes en oude patronen vallen. Dat zijn de momenten dat het koud en onveilig voelt en de liefde niet meer binnen kan komen.
Als er weer rust komt voel je vanuit trauma binding en herkenning veel liefde. “ wij tegen de wereld”
Je zoek eigenlijk bij elkaar de oplossing voor eerder opgelopen pijn, gemis, leegte en verdriet maar juist de ander kan dit niet geven.

Het positieve is dat jullie al zelf therapie hebben gehad en bewust zijn van deze valkuilen en patronen.

Als je bij elkaar wil blijven zou ik EFT -relatie therapie aanraden . Dan zoem je meer in op de hechting en veiligheid.
Alle reacties Link kopieren Quote
Ga maar niet samenwonen. En ook niet aan kinderen beginnen.

Gebruikersavatar
Anonymous
Om te kunnen reageren moet je ingelogd zijn

Terug naar boven