Relaties
alle pijlers
Einde relatie, mijn schuld?
maandag 18 juni 2012 om 01:15
Gisteren heeft mijn vriend het na 4 maanden met mij uitgemaakt, ik weet dat dit niet klinkt als een hele lange tijd, maar ja, ik ben wel erg gek op hem geworden in deze periode en daardoor doet het ook erg veel pijn dat het nu over is.
Onze relatie ging de laatste twee weken al een beetje lastig, ik ben namelijk iemand die het fijn vindt om af en toe een spontane knuffel of kus te krijgen en hij is wat dat betreft veel afstandelijker. Hij vindt dat het feit dat hij een relatie met me heeft al genoeg moet zeggen over hoe hij zich over me voelt en zegt dat hij gewoon niet het type is om dat constant tegen iemand te zeggen.
We zagen elkaar tijdens de relatie niet overdreven veel, gemiddeld 2-3 keer per week. Hij vond tijd met zijn vrienden iets heel belangrijks en ook ik vind het heel erg belangrijk om naast je relatie nog tijd voor je vrienden te hebben en tijd voor jezelf. Ik gunde hem dan ook alle tijd met zijn vrienden en zeurde eigenlijk niet over het feit dat ik zo af en toe wel wilde dat hij iets meer tijd met mij vrij maakte, om een avondje samen iets te doen of om een dag zonder verder planning met elkaar door te brengen.
Twee weken geleden kwam ik erachter dat hij in de stad een hele leuke meid tegen was gekomen en hij had tegen zijn vrienden gezegd dat hij haar heel erg aantrekkelijk vond, wel gezegd dat ie een vriendin had, zij kwaad weggelopen, hij haar nog proberen te zoeken, maar ze was al weg. Dit was natuurlijk voor mij vrij rot om te horen, fijn dat ie eerlijk was over het feit dat hij een vriendin had, maar waarom nog achter haar aan om haar te zoeken? Hiervan werd ik wat onzeker over onze relatie en hij kon mij niet de zekerheid bieden dat dit allemaal goed zat. Toch nog gek op hem, dus uiteindelijk uitgepraat en verder gegaan. Een week later zou ik met hem een dagje naar een strand even iets samen doen, hij vertelde dat vrienden van hem ook heengingen, dus het zou leuk zijn als ik ook wat vriendinnen vroeg. Ik wist dat mijn vriendinnen niet zouden kunnen, die hadden andere dingen gepland, dus zei ik dat dat hem niet werd, toen zei hij: Ok, nou ja, zullen we dan iig s avonds samen naar de bios? Hij ging dan dus liever smiddags alleen met zijn vrienden iets doen en zou mij savonds wel weer zien, terwijl we die week daarvoor nog zo;n ruzie hadden gehad en elkaar amper hadden gezien, had ik juist heel erg behoefte eraan om even van hem te voelen dat hij ook graag iets met mij wilde doen. Dit resulteerde wederom in een ruzie, waarin hij zei dat hij niet meer wist of hij nog wel met me samen wilde zijn en het niet zag werken. Uitendelijk besloten om het toch te proberen, maar de weken daarna nooit van hem uit zichzelf een lief woordje of een lieve aanraking..Doordat ik hier onzeker van werd, ging ik misschien wel extra op zoek naar die bevestiging van zijn kant. Extra lieve dingen voor hem doen, meer lieve dingen tegen hem zeggen, meer knuffelen, meer willen kussen. En uiteindelijk barstte gisterochtend bij mij de bom, toen hij na het wakker worden niet eens goedemorgen of een kus over had... en zei ik dat ik meer nodig had dan dat.. Hij zei dat we gewoon niet bij elkaar pasten, blijkbaar verschillende dingen verwachtten in een relatie en hij het gevoel had dat hij niet zichzelf kon zijn.
Nu vind ik dit het ergste wat je iemand aan kan doen in een relatie, iemand het gevoel geven dat je hem/haar niet accepteert om hoe die persoon is en niet de kans geeft om zichzelf te zijn.. ik ben ontzettend bang dat ik hem te veel heb zitten pushen om lief tegen me te doen en teveel om bevestiging heb gevraagd van zijn kant. Aan de ene kant zie ik wel in dat we misschien gewoon te verschillend waren wat betreft het "affectie-vlak", maar ik ben gewoon nog steeds gek op die jongen en zou niks liever willen dan met hem verder gaan..
Is er iemand die ook iets soortgelijks heeft meegemaakt? of die een mening heeft over mijn gedrag? op dit moment kan ik wel wat advies gebruiken, want ik maak mezelf met al het gemaal helemaal gek!
Onze relatie ging de laatste twee weken al een beetje lastig, ik ben namelijk iemand die het fijn vindt om af en toe een spontane knuffel of kus te krijgen en hij is wat dat betreft veel afstandelijker. Hij vindt dat het feit dat hij een relatie met me heeft al genoeg moet zeggen over hoe hij zich over me voelt en zegt dat hij gewoon niet het type is om dat constant tegen iemand te zeggen.
We zagen elkaar tijdens de relatie niet overdreven veel, gemiddeld 2-3 keer per week. Hij vond tijd met zijn vrienden iets heel belangrijks en ook ik vind het heel erg belangrijk om naast je relatie nog tijd voor je vrienden te hebben en tijd voor jezelf. Ik gunde hem dan ook alle tijd met zijn vrienden en zeurde eigenlijk niet over het feit dat ik zo af en toe wel wilde dat hij iets meer tijd met mij vrij maakte, om een avondje samen iets te doen of om een dag zonder verder planning met elkaar door te brengen.
Twee weken geleden kwam ik erachter dat hij in de stad een hele leuke meid tegen was gekomen en hij had tegen zijn vrienden gezegd dat hij haar heel erg aantrekkelijk vond, wel gezegd dat ie een vriendin had, zij kwaad weggelopen, hij haar nog proberen te zoeken, maar ze was al weg. Dit was natuurlijk voor mij vrij rot om te horen, fijn dat ie eerlijk was over het feit dat hij een vriendin had, maar waarom nog achter haar aan om haar te zoeken? Hiervan werd ik wat onzeker over onze relatie en hij kon mij niet de zekerheid bieden dat dit allemaal goed zat. Toch nog gek op hem, dus uiteindelijk uitgepraat en verder gegaan. Een week later zou ik met hem een dagje naar een strand even iets samen doen, hij vertelde dat vrienden van hem ook heengingen, dus het zou leuk zijn als ik ook wat vriendinnen vroeg. Ik wist dat mijn vriendinnen niet zouden kunnen, die hadden andere dingen gepland, dus zei ik dat dat hem niet werd, toen zei hij: Ok, nou ja, zullen we dan iig s avonds samen naar de bios? Hij ging dan dus liever smiddags alleen met zijn vrienden iets doen en zou mij savonds wel weer zien, terwijl we die week daarvoor nog zo;n ruzie hadden gehad en elkaar amper hadden gezien, had ik juist heel erg behoefte eraan om even van hem te voelen dat hij ook graag iets met mij wilde doen. Dit resulteerde wederom in een ruzie, waarin hij zei dat hij niet meer wist of hij nog wel met me samen wilde zijn en het niet zag werken. Uitendelijk besloten om het toch te proberen, maar de weken daarna nooit van hem uit zichzelf een lief woordje of een lieve aanraking..Doordat ik hier onzeker van werd, ging ik misschien wel extra op zoek naar die bevestiging van zijn kant. Extra lieve dingen voor hem doen, meer lieve dingen tegen hem zeggen, meer knuffelen, meer willen kussen. En uiteindelijk barstte gisterochtend bij mij de bom, toen hij na het wakker worden niet eens goedemorgen of een kus over had... en zei ik dat ik meer nodig had dan dat.. Hij zei dat we gewoon niet bij elkaar pasten, blijkbaar verschillende dingen verwachtten in een relatie en hij het gevoel had dat hij niet zichzelf kon zijn.
Nu vind ik dit het ergste wat je iemand aan kan doen in een relatie, iemand het gevoel geven dat je hem/haar niet accepteert om hoe die persoon is en niet de kans geeft om zichzelf te zijn.. ik ben ontzettend bang dat ik hem te veel heb zitten pushen om lief tegen me te doen en teveel om bevestiging heb gevraagd van zijn kant. Aan de ene kant zie ik wel in dat we misschien gewoon te verschillend waren wat betreft het "affectie-vlak", maar ik ben gewoon nog steeds gek op die jongen en zou niks liever willen dan met hem verder gaan..
Is er iemand die ook iets soortgelijks heeft meegemaakt? of die een mening heeft over mijn gedrag? op dit moment kan ik wel wat advies gebruiken, want ik maak mezelf met al het gemaal helemaal gek!
maandag 18 juni 2012 om 01:25
Klinkt als mijn ex-vriend. Heel nare acties kon hij uithalen, waardoor alles uiteindelijk 'mijn schuld' was. Lees even terug en bedenk jezelf even wanneer jullie iets anders hadden afgesproken dan hij deed. Wat voelde je toen? Wat liet hij je voelen als jij het erover wilde hebben?
Ik denk dat het goed is zo.
Ik denk dat het goed is zo.
maandag 18 juni 2012 om 02:05
Ik zag je titel en ik ging eens nadenken over de vraag: wanneer kan het eenzijdig iemands schuld zijn als een relatie over gaat?
Het enige antwoord dat ik kon bedenken is als 1 partij zich schuldig heeft gemaakt aan mishandeling of iemand grof,en welbewust voorliegen, eh... verder kon ik niets bedenken.
Dus nee, het is niet jouw schuld als een relatie uitgaat omdat je te lief deed, bevestiging zoekt of andere verwachtingen hebt van een partner. Dat is gewoon een wisselwerking geweest tussen jullie beiden wat betekent dat jullie niet bij elkaar passen. Schuld komt hier niet bij kijken.
Het enige antwoord dat ik kon bedenken is als 1 partij zich schuldig heeft gemaakt aan mishandeling of iemand grof,en welbewust voorliegen, eh... verder kon ik niets bedenken.
Dus nee, het is niet jouw schuld als een relatie uitgaat omdat je te lief deed, bevestiging zoekt of andere verwachtingen hebt van een partner. Dat is gewoon een wisselwerking geweest tussen jullie beiden wat betekent dat jullie niet bij elkaar passen. Schuld komt hier niet bij kijken.
maandag 18 juni 2012 om 02:08
lijkt me beter om het te laten voor wat het is.
Wat ik opmaak is dat jij eigenlijk een partner zoekt die meer aandacht aan jou besteed en zich meer bezig houd met jou.
Hij kan/doet dat niet, dus dan werkt het ook niet.
Jij verwacht aandacht wat hij niet kan geven en hij verwacht rust wat jij wel geeft maar liever niet wil omdat je graag bij hem bent. Begrijpelijk natuurlijk als je verliefd bent !
Ga jezelf niet de schuld geven dat is nergens voor nodig. Jullie verwachtingen zijn gewoon anders.
Komt vanzelf wel iemand op je pad die graag bij je is en alle lieve dingen die je doet waardeert
Wat ik opmaak is dat jij eigenlijk een partner zoekt die meer aandacht aan jou besteed en zich meer bezig houd met jou.
Hij kan/doet dat niet, dus dan werkt het ook niet.
Jij verwacht aandacht wat hij niet kan geven en hij verwacht rust wat jij wel geeft maar liever niet wil omdat je graag bij hem bent. Begrijpelijk natuurlijk als je verliefd bent !
Ga jezelf niet de schuld geven dat is nergens voor nodig. Jullie verwachtingen zijn gewoon anders.
Komt vanzelf wel iemand op je pad die graag bij je is en alle lieve dingen die je doet waardeert
maandag 18 juni 2012 om 04:07
Vier maanden en dan zoveel gedoe, met ruzie en jaloezie en onzekerheid, wat ongezellig en vervelend.
Puur een kwestie van niet bij elkaar passen zo te lezen. Totaal andere behoeften en een andere kijk op hoe een relatie er uit moet zien en dan nog de leuke meid waarover zijn vrienden je vertellen, die óók alweer problemen opleverde.
Het wordt niks.
Zet je er overheen. Dit gaat niet werken.
Puur een kwestie van niet bij elkaar passen zo te lezen. Totaal andere behoeften en een andere kijk op hoe een relatie er uit moet zien en dan nog de leuke meid waarover zijn vrienden je vertellen, die óók alweer problemen opleverde.
Het wordt niks.
Zet je er overheen. Dit gaat niet werken.
maandag 18 juni 2012 om 05:26
Iemand die jou niet het gevoel geeft dat je een prioriteit bent in zijn leven is niet geschikt als partner.
Daar kun je beter nu achter komen dan na nog drie jaar trekken en duwen.
Iemand die echt van je houdt zet jou op de eerste plaats en dat voel je. Ook als hij eens wat zonder jou met zijn vrienden gaat doen.
Daar kun je beter nu achter komen dan na nog drie jaar trekken en duwen.
Iemand die echt van je houdt zet jou op de eerste plaats en dat voel je. Ook als hij eens wat zonder jou met zijn vrienden gaat doen.
If none of us is prepared to die for freedom, then all of us will die under tyranny.
maandag 18 juni 2012 om 06:36
Eerlijk gezegt denk ik dat hij iig op t laatst niet meer zo gek op je was. Ik denk dat je dit onbewust gevoeld hebt. Waardoor je bent gaan overcompenseren. Jij kan en had er niets aan kunnen doen dat de liefde van zijn kant over is. Liefde laat zich niet dwingen.
Je bent nog gek op hem. Besef dat dit mede dat komt doordat hij veel twijfelde en het uiteindelijk heeft uitgemaakt. Was hij 100% toegewijd, dan was je uiteindelijk misschien wel op hem uitgekeken. Het is goed zo. Over een tijdje zul je merken dat je energie overhoudt. Het is namelijk doodvermoeiend om te trekken aan een dood paard. Heel veel succes!
Je bent nog gek op hem. Besef dat dit mede dat komt doordat hij veel twijfelde en het uiteindelijk heeft uitgemaakt. Was hij 100% toegewijd, dan was je uiteindelijk misschien wel op hem uitgekeken. Het is goed zo. Over een tijdje zul je merken dat je energie overhoudt. Het is namelijk doodvermoeiend om te trekken aan een dood paard. Heel veel succes!
maandag 18 juni 2012 om 08:08
Wees blij dat je eraf bent. Jij verdient beter.
Nee het is niet jou schuld.
Gelukkig duurde het 4 maand, ik hen 6,5 jaar steeds om bevestiging moeten vragen. Op een gegeven moment moest ik zelfs vragen om een kus en als ik nog een wou werd ik afgesnauwd met een: je hebt er net een gehad.
Liefde maakt blind, maar achter kun je blij zijn dat je bij hem weg bent.
Je verdient een jongen die juist graag bij jou wil zijn en waar je geen bevestiging van hoeft te vragen.
En wees eerlijk, als hij nu al zo is hoe zou het dan zijn als je een paar jaar bij hem bent?
Nee het is niet jou schuld.
Gelukkig duurde het 4 maand, ik hen 6,5 jaar steeds om bevestiging moeten vragen. Op een gegeven moment moest ik zelfs vragen om een kus en als ik nog een wou werd ik afgesnauwd met een: je hebt er net een gehad.
Liefde maakt blind, maar achter kun je blij zijn dat je bij hem weg bent.
Je verdient een jongen die juist graag bij jou wil zijn en waar je geen bevestiging van hoeft te vragen.
En wees eerlijk, als hij nu al zo is hoe zou het dan zijn als je een paar jaar bij hem bent?
maandag 18 juni 2012 om 08:54
Zoals jij het hier beschrijft, is het absoluut niet jouw schuld.
Om eerlijk te zijn klinkt hij als een onbetrouwbaar, puberaal ventje. Ik weet dat het gemakkelijk gezegd is, maar vergeet hem en ga verder met je leven. Liefdesverdriet slijt, gelukkig was het een relatief korte relatie.
Jij verdient zoveel beter. You go girl!
Om eerlijk te zijn klinkt hij als een onbetrouwbaar, puberaal ventje. Ik weet dat het gemakkelijk gezegd is, maar vergeet hem en ga verder met je leven. Liefdesverdriet slijt, gelukkig was het een relatief korte relatie.
Jij verdient zoveel beter. You go girl!
maandag 18 juni 2012 om 09:00
Ik vind niet dat deze jongen zozeer iets verkeerds heeft gedaan. De liefde van zijn kant was gewoon over. Zoiets komt vaak voor in dit tijdsbestek. Hij heeft nog een poging gedaan om te kijken of het er misschien toch nog was, maar helaas. Deze jongen was gewoon niet verliefd genoeg en als je niet verliefd genoeg bent, dan heb je geen zin om je vrienden opzij te zetten voor je vriendin. Dat het nu over is, is daarom voor jullie allebei de beste beslissing maar ik vind niet dat dit een onbetrouwbare en puberale jongen is.
maandag 18 juni 2012 om 09:07
quote:felicia schreef op 18 juni 2012 @ 09:00:
Ik vind niet dat deze jongen zozeer iets verkeerds heeft gedaan. De liefde van zijn kant was gewoon over. Zoiets komt vaak voor in dit tijdsbestek. Hij heeft nog een poging gedaan om te kijken of het er misschien toch nog was, maar helaas. Deze jongen was gewoon niet verliefd genoeg en als je niet verliefd genoeg bent, dan heb je geen zin om je vrienden opzij te zetten voor je vriendin. Dat het nu over is, is daarom voor jullie allebei de beste beslissing maar ik vind niet dat dit een onbetrouwbare en puberale jongen is.
De liefde van zijn kant was over? Ze hadden net 4 maanden een relatie!
Hij klinkt puberaal, onbetrouwbaar en nog ongezellig ook.
Ik vind niet dat deze jongen zozeer iets verkeerds heeft gedaan. De liefde van zijn kant was gewoon over. Zoiets komt vaak voor in dit tijdsbestek. Hij heeft nog een poging gedaan om te kijken of het er misschien toch nog was, maar helaas. Deze jongen was gewoon niet verliefd genoeg en als je niet verliefd genoeg bent, dan heb je geen zin om je vrienden opzij te zetten voor je vriendin. Dat het nu over is, is daarom voor jullie allebei de beste beslissing maar ik vind niet dat dit een onbetrouwbare en puberale jongen is.
De liefde van zijn kant was over? Ze hadden net 4 maanden een relatie!
Hij klinkt puberaal, onbetrouwbaar en nog ongezellig ook.
maandag 18 juni 2012 om 09:25
ik kan me de pijn wel voorstellen hoor, en het idee dat het jouw schuld is... Hier nog een soortgelijke situatie. Ook een prille relatie, helaas ook met iemand die niet van zoenen, knuffelen of genegenheid tonen hield. En ik heb dat allemaal wel nodig... ik dacht dat lukt me wel, heb ik niet perse nodig.
Hij heeft het ook uitgemaakt, ander verhaal, lange afstandsrelatie, misinterpretatie van een bericht van mij waardoor persoon in kwestie een idee over mij had wat totaal niet klopte. Tja, dat is iets wat hij in zijn hoofd haalt en ik er met geen mogelijkheid uit kon halen. Nu is de liefde overgegaan in haat van zijn kant. Nooit gedacht dat iemand je zo 'kapot' kon maken met woorden, de dingen die hij tegen me zegt, daar lusten de honden geen brood van... maar nu... nu weet ik dat het echt zijn probleem is, ik niets fout heb gedaan en dat hij met zichzelf in de knoop zit. En ik wil geen relatie met iemand die mij niet wil zoenen, knuffelen of wat dan ook.
En hoe moeilijk ook, want ook ik hield intens van hem ook al was het zo pril, ik weet dat het beter is zo. Moet er niet aan denken om jaren te leven zonder te zoenen, of gewoon een knuffel.
Sterkte, het is liefdesverdriet. We moeten erdoor en we komen erdoor, geef het tijd en laat het verdriet toe. Is heus niet erg dat je je rot voelt. Er is niemand die zegt dat je maar even verdrietig mag zijn, soms kan juist een prille relatie je meer verdriet doen dan wanneer een langdurige relatie op de klippen loopt... weet ik ook alles van
Hij heeft het ook uitgemaakt, ander verhaal, lange afstandsrelatie, misinterpretatie van een bericht van mij waardoor persoon in kwestie een idee over mij had wat totaal niet klopte. Tja, dat is iets wat hij in zijn hoofd haalt en ik er met geen mogelijkheid uit kon halen. Nu is de liefde overgegaan in haat van zijn kant. Nooit gedacht dat iemand je zo 'kapot' kon maken met woorden, de dingen die hij tegen me zegt, daar lusten de honden geen brood van... maar nu... nu weet ik dat het echt zijn probleem is, ik niets fout heb gedaan en dat hij met zichzelf in de knoop zit. En ik wil geen relatie met iemand die mij niet wil zoenen, knuffelen of wat dan ook.
En hoe moeilijk ook, want ook ik hield intens van hem ook al was het zo pril, ik weet dat het beter is zo. Moet er niet aan denken om jaren te leven zonder te zoenen, of gewoon een knuffel.
Sterkte, het is liefdesverdriet. We moeten erdoor en we komen erdoor, geef het tijd en laat het verdriet toe. Is heus niet erg dat je je rot voelt. Er is niemand die zegt dat je maar even verdrietig mag zijn, soms kan juist een prille relatie je meer verdriet doen dan wanneer een langdurige relatie op de klippen loopt... weet ik ook alles van