Relaties
alle pijlers
Eindelijk uit elkaar
zondag 25 juli 2010 om 11:01
Hai maisjes,
Hahahaha Binkie, ik kon dat ook, mezelf zo verliezen in de drank. Nu de beslissing is gevallen en de stress bij mij steeds minder wordt drink ik even niet meer totdat alles op orde is.
Ben nog steeds druk met van alles aanschaffen. Maandagavond krijg ik de sleutel dus ik probeer dinsdag en woensdag zoveel mogelijk over te brengen. Donderdag begint mijn nieuwe baan. De rest wordt zaterdag overgebracht.
Heb tegen man gezegd dat ik in ieder geval tot 1 oktober geen contact wil. Merk dat het hem dwars zit dat ik nu zelf de touwtjes in handen neem. Jammer dan,ik heb dat echt nodig want anders voel ik me zo afhankelijk van hem.
Merk wel dat er een angst is bij mij dat ik straks avonden en weekenden alleen zit. Heel mijn vriendengroep heb ik afgeschaft en is met hem meegegaan. Natuurlijk, hij is de man met de centen. Dus nu moet ik een nieuwe vriendengroep opbouwen al ben ik niet bang om ergens alleen naar toe te gaan
Suup, heb ik al gezegd dat ik van je hou?
Hahahaha Binkie, ik kon dat ook, mezelf zo verliezen in de drank. Nu de beslissing is gevallen en de stress bij mij steeds minder wordt drink ik even niet meer totdat alles op orde is.
Ben nog steeds druk met van alles aanschaffen. Maandagavond krijg ik de sleutel dus ik probeer dinsdag en woensdag zoveel mogelijk over te brengen. Donderdag begint mijn nieuwe baan. De rest wordt zaterdag overgebracht.
Heb tegen man gezegd dat ik in ieder geval tot 1 oktober geen contact wil. Merk dat het hem dwars zit dat ik nu zelf de touwtjes in handen neem. Jammer dan,ik heb dat echt nodig want anders voel ik me zo afhankelijk van hem.
Merk wel dat er een angst is bij mij dat ik straks avonden en weekenden alleen zit. Heel mijn vriendengroep heb ik afgeschaft en is met hem meegegaan. Natuurlijk, hij is de man met de centen. Dus nu moet ik een nieuwe vriendengroep opbouwen al ben ik niet bang om ergens alleen naar toe te gaan
Suup, heb ik al gezegd dat ik van je hou?
zondag 25 juli 2010 om 22:14
Vanmiddag mijn hart uit mijn lijf gehuild. Man was naar een feestje en ik zat hier tussen de ingepakte dozen. En ik voelde me zo vreselijk eenzaam, zo alleen. Ik heb altijd gedacht dat hij de liefde van mijn leven was totdat hij andere vrienden ontmoette en zo veranderde. En nog steeds ziet hij zijn eigen aandeel niet. En ik, ik zit hier nu als een wrak en weet niet meer waar ik het zoeken moet.
zondag 25 juli 2010 om 22:24
quote:prada schreef op 25 juli 2010 @ 11:01:
Heel mijn vriendengroep heb ik afgeschaft en is met hem meegegaan. Natuurlijk, hij is de man met de centen.
Ze klinken eerlijk gezegd meer als " kennissen ".
Des te meer tijd in je leven voor échte vrienden, Prada.
Heel mijn vriendengroep heb ik afgeschaft en is met hem meegegaan. Natuurlijk, hij is de man met de centen.
Ze klinken eerlijk gezegd meer als " kennissen ".
Des te meer tijd in je leven voor échte vrienden, Prada.
Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet.
zondag 25 juli 2010 om 22:32
Idd Praatje, mensen die voor het geld gaan zijn je vrienden niet. Zoek mensen die om jou geven. En het zal tig keer vallen en opstaan zijn. Als je maar niet aan hem toegeeft, dan heeft hij zijn zin, en bevestigd zijn gedachte dat je het toch niet volhoudt. Stapje voor stapje leuke en gezellige dingen zelf gaan doen. En lieverd, ik wil niet lullig doen maar zeg zelf, hoevaak heb je verdrietig bij hem gezeten of in elkaar geslagen? Kom op, ga het niet idealiseren dat het alleen maar geweldig bij hem was. Je komt er wel. Je hebt het goed nu voor elkaar. En dat zal je straks merken, je hebt weer voor het eerst je eigen leven in eigen handen.
Dikke knuf .
Dikke knuf .
Als je tot je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven.
donderdag 29 juli 2010 om 06:31
Yep Binkie,
Ik heb alleen het gevoel dat ik wat depressief aan het worden ben en dat kan ik nu niet hebben.
Heb het ook alleen als man in de buurt is dus het zal met een echte depressie wel meevallen.
Vandaag mijn eerste werkdag. Ik heb er zin in.
Alleen ging ik gisteravond om negen uur naar bed en pas tegen drie uur in slaap gevallen dus ik zal wel brak zijn vanavond.
Ik heb alleen het gevoel dat ik wat depressief aan het worden ben en dat kan ik nu niet hebben.
Heb het ook alleen als man in de buurt is dus het zal met een echte depressie wel meevallen.
Vandaag mijn eerste werkdag. Ik heb er zin in.
Alleen ging ik gisteravond om negen uur naar bed en pas tegen drie uur in slaap gevallen dus ik zal wel brak zijn vanavond.
donderdag 29 juli 2010 om 10:37
Goh Prada, wat een sprongen maak je.
Omdat het zo snel gaat, verhuizen en zo en daadwerkelijk fysiek uit elkaar, zal het je best zwaar vallen en pijn doen van binnen.
De vraag is, moet je doorgaan met een relatie hebben met de man met wie je zo doodongelukkig was? Ook al lat je dan nu en woon je niet meer samen?
Om je verdriet te temperen zul je onmiddellijk 'ja' antwoorden op deze vraag neem ik aan. Alleen zijn vind je al eng en het idee dat er dan helemaal geen partner meer is vliegt je helemaal naar je strot.
Toch ben je zonder deze man beter af. Als je kijkt naar je (sorry dat ik het zo bot zeg) trieste relatiegeschiedenis met deze man, is een leven zonder hem absoluut te verkiezen boven een leven mét hem.
Lieve Prada, je trapt hem er niet uit als iets je niet bevalt. Dat denk je nu wel maar dat is niet zo. Hij zal je grenzen over gaan en over blijven gaan en jij, die niet alleen voor jezelf maar zeker en misschien wel vooral voor hém leeft, zal het zwaar, zo niet onmogelijk vinden om hem een halt toe te roepen. Voor je het weet heeft hij de sleutel van je woning en is hij de baas in je huis. Hem weerstand bieden is niet iets wat jij in het verleden kon en op deze manier leer je het ook niet.
Je denkt dat je niet zonder hem kunt. Je denkt dat je hem nodig hebt. Dat heb je niet. Hij heeft jóu nodig. Als zijn troost, als zijn moeder, als zijn steun. Jij niet hem. Hij is afhankelijk van jou. Jij vindt het moeilijk om hem los te laten omdat je aan hem gewend bent. Niet omdat je van hem houdt. Dat dénk je alleen maar. Het is niet meer 'ooit' toen je dacht dat hij de liefde van je leven was. Dat is er niet meer. Het is inmiddels ontzettend veel later en er is ongelooflijk veel gebeurd.
Dat je de stap hebt genomen om weg te gaan is fenomenaal. Ik ben dan ook erg trots op je. Zet dat door. Maak jezelf los. Helemaal. Vervolmaak de scheiding en laat hem helemaal gaan. Je hebt hem niet nodig. Wat je nodig hebt is een leven voor jezelf, een leven waarin je ruimte hebt voor het maken van nieuwe vrienden en waarin jij je eigen koers bepaald.
Hij wil zijn eigen aandeel in jullie breuk niet zien. Je bent alweer ongelukkig, terwijl je net een lekker nieuw huis hebt, terwijl je een nieuw leven begint. Het is alweer bezoedeld want hij gaat door met zijn leven en trekt zich niks van je aan.
Dat was zo en dat is nog steeds zo. Met hem is niks aan de hand, het ligt allemaal aan jou.
Laat dat niet meer gebeuren. Laat het de laatste keer zijn geweest dat je in dát opzicht gekwetst werd. Beter alleen in je eentje, dan eenzaam samen. Want dán ben je pas écht eenzaam.
Dat zul je na al die jaren van ellendige eenzaamheid binnen je relatie wel weten.
Prada, leef je leven vanaf nu voor jezelf, niet meer voor hem. Bevrijd jezelf van die ketenen die jou aan hem binden. Jij hebt de sleutel. Jij en niemand anders.
Omdat het zo snel gaat, verhuizen en zo en daadwerkelijk fysiek uit elkaar, zal het je best zwaar vallen en pijn doen van binnen.
De vraag is, moet je doorgaan met een relatie hebben met de man met wie je zo doodongelukkig was? Ook al lat je dan nu en woon je niet meer samen?
Om je verdriet te temperen zul je onmiddellijk 'ja' antwoorden op deze vraag neem ik aan. Alleen zijn vind je al eng en het idee dat er dan helemaal geen partner meer is vliegt je helemaal naar je strot.
Toch ben je zonder deze man beter af. Als je kijkt naar je (sorry dat ik het zo bot zeg) trieste relatiegeschiedenis met deze man, is een leven zonder hem absoluut te verkiezen boven een leven mét hem.
Lieve Prada, je trapt hem er niet uit als iets je niet bevalt. Dat denk je nu wel maar dat is niet zo. Hij zal je grenzen over gaan en over blijven gaan en jij, die niet alleen voor jezelf maar zeker en misschien wel vooral voor hém leeft, zal het zwaar, zo niet onmogelijk vinden om hem een halt toe te roepen. Voor je het weet heeft hij de sleutel van je woning en is hij de baas in je huis. Hem weerstand bieden is niet iets wat jij in het verleden kon en op deze manier leer je het ook niet.
Je denkt dat je niet zonder hem kunt. Je denkt dat je hem nodig hebt. Dat heb je niet. Hij heeft jóu nodig. Als zijn troost, als zijn moeder, als zijn steun. Jij niet hem. Hij is afhankelijk van jou. Jij vindt het moeilijk om hem los te laten omdat je aan hem gewend bent. Niet omdat je van hem houdt. Dat dénk je alleen maar. Het is niet meer 'ooit' toen je dacht dat hij de liefde van je leven was. Dat is er niet meer. Het is inmiddels ontzettend veel later en er is ongelooflijk veel gebeurd.
Dat je de stap hebt genomen om weg te gaan is fenomenaal. Ik ben dan ook erg trots op je. Zet dat door. Maak jezelf los. Helemaal. Vervolmaak de scheiding en laat hem helemaal gaan. Je hebt hem niet nodig. Wat je nodig hebt is een leven voor jezelf, een leven waarin je ruimte hebt voor het maken van nieuwe vrienden en waarin jij je eigen koers bepaald.
Hij wil zijn eigen aandeel in jullie breuk niet zien. Je bent alweer ongelukkig, terwijl je net een lekker nieuw huis hebt, terwijl je een nieuw leven begint. Het is alweer bezoedeld want hij gaat door met zijn leven en trekt zich niks van je aan.
Dat was zo en dat is nog steeds zo. Met hem is niks aan de hand, het ligt allemaal aan jou.
Laat dat niet meer gebeuren. Laat het de laatste keer zijn geweest dat je in dát opzicht gekwetst werd. Beter alleen in je eentje, dan eenzaam samen. Want dán ben je pas écht eenzaam.
Dat zul je na al die jaren van ellendige eenzaamheid binnen je relatie wel weten.
Prada, leef je leven vanaf nu voor jezelf, niet meer voor hem. Bevrijd jezelf van die ketenen die jou aan hem binden. Jij hebt de sleutel. Jij en niemand anders.
donderdag 29 juli 2010 om 18:33
Wat een lieve woorden Eleonora en natuurlijk niet vergeten alle anderen.
Vandaag een leuke dag gehad op het werk. Echt weer mijn ding, de zorg.
Alleen toen ik thuiskwam stortte ik finaal helemaal totaal in. Zag man en in één klap weer dat depressieve gevoel en dat totale gevoel van eenzaamheid. En kan nu dus niet meer stoppen met huilen.
Bah, nog één week dan ben ik hier weg, dus volhouden maar.
Vandaag een leuke dag gehad op het werk. Echt weer mijn ding, de zorg.
Alleen toen ik thuiskwam stortte ik finaal helemaal totaal in. Zag man en in één klap weer dat depressieve gevoel en dat totale gevoel van eenzaamheid. En kan nu dus niet meer stoppen met huilen.
Bah, nog één week dan ben ik hier weg, dus volhouden maar.
donderdag 29 juli 2010 om 20:18
Och lieverd, huil maar,
Het is ook niet niks wat je voor je kiezen krijgt.
Je hebt 3 punten te pakken van de stresslijst
Scheiding
Verhuizing
Nieuwe baan
En vooral de eerste 2 brengen een enorme portie rouw mee.
Been there, seen that.
Helaas......................
En ik kan in het laatste 'geval', (mijn ex) ook nog niet mijn duimen onder mijn oksels zetten, en een lange neus trekken.
Daarvoor ben je teveel beschadigd.
Ten opzichte van zo'n rijke stinkerd, heb je ook niet veel handvatten, om ze 'zeg maar' een gevoelige slag toe te brengen.
Wij zijn dan nog in heel wat zakelijke conflicten verwikkeld.
Maar dat is in mijn geval, klein duimpje tegen goliath.
1 slag win ik in ieder geval.
En dat is het feit, dat ik hem heb verlaten.
"Want niemand verlaat zo'n machtig mens"
Nou, ikke dus wel!!
En daar moet 'meneer' het maar mooi mee doen.
Ik hoop, dat dit je een beetje kracht, herkenning, en moed geeft.
Dikke knuffel
Het is ook niet niks wat je voor je kiezen krijgt.
Je hebt 3 punten te pakken van de stresslijst
Scheiding
Verhuizing
Nieuwe baan
En vooral de eerste 2 brengen een enorme portie rouw mee.
Been there, seen that.
Helaas......................
En ik kan in het laatste 'geval', (mijn ex) ook nog niet mijn duimen onder mijn oksels zetten, en een lange neus trekken.
Daarvoor ben je teveel beschadigd.
Ten opzichte van zo'n rijke stinkerd, heb je ook niet veel handvatten, om ze 'zeg maar' een gevoelige slag toe te brengen.
Wij zijn dan nog in heel wat zakelijke conflicten verwikkeld.
Maar dat is in mijn geval, klein duimpje tegen goliath.
1 slag win ik in ieder geval.
En dat is het feit, dat ik hem heb verlaten.
"Want niemand verlaat zo'n machtig mens"
Nou, ikke dus wel!!
En daar moet 'meneer' het maar mooi mee doen.
Ik hoop, dat dit je een beetje kracht, herkenning, en moed geeft.
Dikke knuffel
Age is mind over matter, if you don\'t mind is doesn\'t matter
donderdag 29 juli 2010 om 22:06
Jeetje meid, zo herkenbaar...
Ben al een jaar bezig met scheiden, maar gaat niet van een leien dakje omdat de narcist spelletjes speelt, leugens verteld en mij alles misgunt (want ik kan het niet beter hebben dan dat ik met hem had")
Maar na 2 verhuizingen (zit er nu middenin) en een jaar vol stress en een nwe baan, weet ik , dat het niet niks is.
Ik heb moeten leren alleen zijn. Daar heb ik wel wat boeken voor moeten lezen en natuurlijk is het niet altijd makkelijk, maar je komt er uit eindelijk sterker uit!!!! Een mens kan ontzettend veel hebben hoor, daar ben ik al achter. Bij mij kwamen de emoties en tranendallen pas een paar weken terug omdat alles tegelijk kwam;verhuizing, kids met de narcist op vakantie en overlijden in de fam. Het luchtte op en nu moet ik weer verder.
En jij ook..Komt echt goed! Toi toi!
Ben al een jaar bezig met scheiden, maar gaat niet van een leien dakje omdat de narcist spelletjes speelt, leugens verteld en mij alles misgunt (want ik kan het niet beter hebben dan dat ik met hem had")
Maar na 2 verhuizingen (zit er nu middenin) en een jaar vol stress en een nwe baan, weet ik , dat het niet niks is.
Ik heb moeten leren alleen zijn. Daar heb ik wel wat boeken voor moeten lezen en natuurlijk is het niet altijd makkelijk, maar je komt er uit eindelijk sterker uit!!!! Een mens kan ontzettend veel hebben hoor, daar ben ik al achter. Bij mij kwamen de emoties en tranendallen pas een paar weken terug omdat alles tegelijk kwam;verhuizing, kids met de narcist op vakantie en overlijden in de fam. Het luchtte op en nu moet ik weer verder.
En jij ook..Komt echt goed! Toi toi!
