Ervaringen met schoonmoeders plus tips
vrijdag 15 maart 2019 om 21:29
Hoi allen!
Ik ben nou is benieuwd hoe jullie dealen met de relatie met je schoonmoeder? De mijne is een beetje vreemd. Ze wil zich graag overal mee bemoeien en ik kan daar niet zo goed tegen ook is ze totaal niet geïnteresseerd in andere mensen behalve haarzelf. Tegelijkertijd kan ze wel heel attent zijn; zo kookt ze wel altijd wat ik lekker vind als ik eens bij haar eet. Ik vroeg me af wat jullie ervaringen zijn en hoe jullie daarmee dealen?
Hier even een voorbeeld:
laatst op een familie verjaardag was ik in gesprek met een ander familielid. Ineens "mengt" ze zich in ons gesprek. Dit gesprek ging over de vakantie van ons (vriend en mij). Ze zei "Nou jullie zouden toch niet duur weggaan?", erg hard zodat iedereen het kon horen. Nooit heb ik hier ook maar een woord over gerept. Ik word dan al boos van binnen en kan ik eigenlijk geen woord uitbrengen. Ook woon ik sinds een tijdje op mezelf (vriendlief de helft van de week ongeveer bij mij). Ze zegt dan zelfs tegen mijn moeder dat ze zo graag langs wil komen (maar ik haar niet uitnodig). Zelf vraagt ze niet hoe het gaat oid. Ik heb haar ook wel uitgenodigd daarna, en zei ze dat ze nu geen tijd had maar in januari van het nieuwe jaar wel weer. Dus ondertussen zijn we 2 maanden verder en heeft ze nog eens tegen vriendlief gezegd over dat langskomen. Dus ik dacht; vraag het nog wel een keer. Antwoord was nee nee heb nog geen tijd en vind het allemaal wat veel. (Niet dat ik per se wil dat ze komt kijken ofzo hoor, maar omdat ze zelf steeds zegt dat ze zo graag wil??).
Maar goed lang verhaal kort; wat zijn jullie ervaringen en tips?
Ik ben nou is benieuwd hoe jullie dealen met de relatie met je schoonmoeder? De mijne is een beetje vreemd. Ze wil zich graag overal mee bemoeien en ik kan daar niet zo goed tegen ook is ze totaal niet geïnteresseerd in andere mensen behalve haarzelf. Tegelijkertijd kan ze wel heel attent zijn; zo kookt ze wel altijd wat ik lekker vind als ik eens bij haar eet. Ik vroeg me af wat jullie ervaringen zijn en hoe jullie daarmee dealen?
Hier even een voorbeeld:
laatst op een familie verjaardag was ik in gesprek met een ander familielid. Ineens "mengt" ze zich in ons gesprek. Dit gesprek ging over de vakantie van ons (vriend en mij). Ze zei "Nou jullie zouden toch niet duur weggaan?", erg hard zodat iedereen het kon horen. Nooit heb ik hier ook maar een woord over gerept. Ik word dan al boos van binnen en kan ik eigenlijk geen woord uitbrengen. Ook woon ik sinds een tijdje op mezelf (vriendlief de helft van de week ongeveer bij mij). Ze zegt dan zelfs tegen mijn moeder dat ze zo graag langs wil komen (maar ik haar niet uitnodig). Zelf vraagt ze niet hoe het gaat oid. Ik heb haar ook wel uitgenodigd daarna, en zei ze dat ze nu geen tijd had maar in januari van het nieuwe jaar wel weer. Dus ondertussen zijn we 2 maanden verder en heeft ze nog eens tegen vriendlief gezegd over dat langskomen. Dus ik dacht; vraag het nog wel een keer. Antwoord was nee nee heb nog geen tijd en vind het allemaal wat veel. (Niet dat ik per se wil dat ze komt kijken ofzo hoor, maar omdat ze zelf steeds zegt dat ze zo graag wil??).
Maar goed lang verhaal kort; wat zijn jullie ervaringen en tips?
zondag 17 maart 2019 om 11:05
Nu word ik benieuwt; wat zijn de ervaringen van schoonouders met schoonkinderen?
schaapje11 wijzigde dit bericht op 17-03-2019 12:07
0.13% gewijzigd
zondag 17 maart 2019 om 11:17
3thee schreef: ↑16-03-2019 09:16Je moet niks. Waarom? Het hoeft toch geen vriendin van je te worden? Ik probeer wel beleefd te zijn op verjaardagen en zo hoewel als ze weer met allerlei rommel aankomt me dat ook niet altijd lukt, en dan moet ik soms wat botter zeggen dat we het echt echt niet nodig hebben), maar ik vertel haar weinig en vraag haar ook geen advies. Nou heb ik nooit advies nodig hoor, maar áls, dan niet aan haar, want ze weet op geen enkel vlak meer dan ik.
Hier ben ik het wel mee eens.
zondag 17 maart 2019 om 11:24
naamloosjes schreef: ↑16-03-2019 09:36Ja zeker! Maar ik denk ook dat het een kwestie is van elkaar accepteren en leren kennen. De meeste moeders willen gewoon het beste voor hun kind. Ik heb bijvoorbeeld een vriendin met een vriend en haar moeder mag haar vriend totaal niet. Ik begrijp ook wel waarom, want hij is echt niet goed voor haar.
Die mogelijkheid is er natuurlijk ook nog altijd; Er zijn meen ik net zoveel mannen met een nare onaardige vrouw of vriendin. Logisch dat zijn moeder haar dan niet mag als ze het beste wil voor haar zoon. Zo was de moeder en de oma van mijn ex-schoonvader tegen zijn huwelijk met mijn ex-schoonloeder. Helaas luisterde hij niet naar hen.
zondag 17 maart 2019 om 11:34
Ja, dat. Waarom zou een jonge vrouw jaloers zijn? Andersom is veel makkelijker te bedenken.
Ik denk dat het vooral een probleem is als de moeder zelf niets te doen heeft of zichzelf extreem 'zorgzaam' voelt. Die heeft dan ineens minder te doen, is minder 'nodig', als er een andere vrouw in het leven van haar zoon komt, of die nu wel of niet voor die zoon zorgt (die zoon kan dat prima zelf, maar de moeder die zichzelf heel nodig vindt, zal dat ook niet zo snel zien).
Dus dan is de kans wat groter dat er een soort competitie wordt aangegaan, of dat er irritaties komen, omdat de komst van de partner een soort confrontatie is met het feit dat moeder echt niet meer nodig is. Want in de wereld van de ouderwetse moeder kan een man weinig zelf, dus die gaat er van uit dat de partner veel gaat doen. En dan heeft zij zelf niets meer te doen en is ze niet meer nodig en wat dan?
zondag 17 maart 2019 om 11:35
Schaapje11 schreef: ↑16-03-2019 09:47Ja ik ken haar wel (want al ruim 5 jaar mijn schoonmoeder). Ik vind alleen wel in het algemeen dat zelfs al vind je de partner van je kind niet geweldig/niet goed genoeg dat je dat niet op die persoon moet botvieren wanneer kind gelukkig is. Al helemaal niet wanneer het om praktisch volwassenen gaat. Nu denk ik niet dat ze me niet goed genoeg vind (tegen zoon ooit gezegd; te hoog gegrepen voor jou. Wat ik eigenlijk net zo erg vind).
Ze wil een 'eenvoudiger' meisje voor hem zodat zij zich meer op haar gemak voelt?
zondag 17 maart 2019 om 11:38
Het is misschien haar waarheid, maar is het ook perse noodzakelijk om dat te uiten? Wat maakt dat schoonmoeder haar kritiek moet uiten op een ander? Wie heeft daarom gevraagd? Wie is zij dat ze anderen over van alles nog wat mag bekritiseren?
zondag 17 maart 2019 om 11:47
Haantje79 schreef: ↑16-03-2019 12:48Ik herken je verhaal. De monologen, de desinteresse en disrespect voor anderen. Gesprekken gaan binnen een minuut alleen over haarzelf,maakt niet uit wat het onderwerp is.
Pas nog tijdens een begrafenis werd er om stilte gevraagd omdat de kist met overledene werd binnengebracht terwijl iedereen een ere haag vormde. Iedereen doodstil terwijl de kist langskomt waar de familie achter loopt, begint zij tegen mij dat ze het maar raar vond en dat zij blij was dat zij de begrafenis van haar man anders had gedaan en ik had zus en ik had zo...
als je zelfs op zo’n moment nog een monoloog moet voeren over hoeveel beter jij een begrafenis hebt georganiseerd zegt heel veel.
Wat ik en mijn schoonzussen doen komt overeen met de adviezen die hier al gegeven zijn. Contact beperken en oppervlakkig houden, dingen door partner laten afhandelen, en vooral netjes blijven en glimlachen. En vooral accepteer dat dit het is, dat geeft rust. Dat wordt makkelijker naarmate je ouder wordt.
zondag 17 maart 2019 om 12:12
herfstappeltaart schreef: ↑16-03-2019 16:57Nou voor de onderlinge familieverhoudingen is dat niet erg aan te bevelen. Ik praat dus nooit in negatieve zin tegen mijn kinderen/schoonkinderen over de anderen. Alleen gewone dingen als: "Leuke blouse heeft Marietje gekocht hè, staat haar goed!"
Vind ik de blouse lelijk of niet staan dan zeg ik daar tegen de zus van Marietje niks over. Waarom de grond in boren. Zinloos en lelijk.
zondag 17 maart 2019 om 12:12
Klopt, mijn moeder heeft altijd buitenshuis gewerkt en nu ze met pensioen is heeft ze nog veel activiteiten en contacten. Het huishouden en zorgen heeft nooit prioriteit gehad.3thee schreef: ↑17-03-2019 11:34Ja, dat. Waarom zou een jonge vrouw jaloers zijn? Andersom is veel makkelijker te bedenken.
Ik denk dat het vooral een probleem is als de moeder zelf niets te doen heeft of zichzelf extreem 'zorgzaam' voelt. Die heeft dan ineens minder te doen, is minder 'nodig', als er een andere vrouw in het leven van haar zoon komt, of die nu wel of niet voor die zoon zorgt (die zoon kan dat prima zelf, maar de moeder die zichzelf heel nodig vindt, zal dat ook niet zo snel zien).
Dus dan is de kans wat groter dat er een soort competitie wordt aangegaan, of dat er irritaties komen, omdat de komst van de partner een soort confrontatie is met het feit dat moeder echt niet meer nodig is. Want in de wereld van de ouderwetse moeder kan een man weinig zelf, dus die gaat er van uit dat de partner veel gaat doen. En dan heeft zij zelf niets meer te doen en is ze niet meer nodig en wat dan?
Schoonpersoon ( die hou ik erin) is letterlijk een jaren 50 huisvrouw. Voor het eerst getrouwd in de 50’s. Een blinkend huis is de grootste deugd. Nooit buitenshuis gewerkt, man had een eigen zaak zonder personeel. Dan leef je je hele leven in je eigen bubbel en dat is te merken. Ze stelt zich ook erg afhankelijk op naar haar kinderen en is weinig ondernemend. Een groot verschil.
Waren mijn tanden maar zo wit als mijn benen
zondag 17 maart 2019 om 12:19
Aah, nu snap het allemaal beter.pejeka schreef: ↑16-03-2019 17:19Eigenlijk wel. Met de hele schoonfamilie. Sommigen ervan zijn gewoon aardige mensen, maar niet mensen die ik persé als vrienden zou kiezen, een oom en tante van mijn man zijn geweldige mensen en daar zijn we ook al eens een midweek of lang weekend mee weg geweest, en dat zou ik zo wéér doen. Maar weet je, de meeste mensen zijn niet onaardig of alleen maar aardig. Het ligt er soms ook aan hoezeer je jezelf openstelt voor een ander. Zie niet alleen de negatieve dingen, maar ook de positieve en ga daarop in. En bedenk jezelf dat ook jij niet perfect bent.
zondag 17 maart 2019 om 12:44
Schaapje11 schreef: ↑17-03-2019 11:05Nu word ik benieuwt; wat zijn de ervaringen van schoonouders met schoonkinderen?
Daar heb ik in mijn posts al het één en ander over gezegd.
Ik vind zelf maar één ding belangrijk en dat is het geluk van mijn kinderen. Daarom probeer ik soepel te zijn, nergens moeilijk over te doen en dat gaat goed.
Soms is het gewoon horen, zien en zwijgen
zondag 17 maart 2019 om 16:25
Ik zou vanalles kunnen op- en aanmerken op mijn schoonmoeder, maar ik ben volwassen genoeg om haar gewoon in haar waarde te laten en gekke fratsen niet persoonlijk op te vatten. Als we naar mijn schoonouders gaan, dan ga ik daarheen voor hen. Dat ze vragen stellen zonder naar het antwoord te luisteren en verder alleen over zichzelf en mensen die ik niet ken praten, zal mij een worst wezen. Daar sta ik boven. Ik hoor ook tig keer “weet je wat moet doen” gevolgd door allerlei ongevraagd advies. Prima. Bedankt!
Ik heb hierdoor een heel goede relatie met mijn schoonmoeder. Ik snap wat zij nodig heeft en dat krijgt ze. Af en toe gooi ik daar een vleugje ongezouten Rebel doorheen en dat vindt ze geweldig. Mijn schoonmoeder is mijn grootste fan en daarom vind ik het nu ook geen punt om de onzin voor lief te nemen.
Ik heb hierdoor een heel goede relatie met mijn schoonmoeder. Ik snap wat zij nodig heeft en dat krijgt ze. Af en toe gooi ik daar een vleugje ongezouten Rebel doorheen en dat vindt ze geweldig. Mijn schoonmoeder is mijn grootste fan en daarom vind ik het nu ook geen punt om de onzin voor lief te nemen.
zondag 17 maart 2019 om 19:21
Het klinkt eerder als eenzijdig dan als een goede relatie???kindrebel schreef: ↑17-03-2019 16:25Ik zou vanalles kunnen op- en aanmerken op mijn schoonmoeder, maar ik ben volwassen genoeg om haar gewoon in haar waarde te laten en gekke fratsen niet persoonlijk op te vatten. Als we naar mijn schoonouders gaan, dan ga ik daarheen voor hen. Dat ze vragen stellen zonder naar het antwoord te luisteren en verder alleen over zichzelf en mensen die ik niet ken praten, zal mij een worst wezen. Daar sta ik boven. Ik hoor ook tig keer “weet je wat moet doen” gevolgd door allerlei ongevraagd advies. Prima. Bedankt!
Ik heb hierdoor een heel goede relatie met mijn schoonmoeder. Ik snap wat zij nodig heeft en dat krijgt ze. Af en toe gooi ik daar een vleugje ongezouten Rebel doorheen en dat vindt ze geweldig. Mijn schoonmoeder is mijn grootste fan en daarom vind ik het nu ook geen punt om de onzin voor lief te nemen.
zondag 17 maart 2019 om 20:17
Je zit er niet ver naast.herfstappeltaart schreef: ↑17-03-2019 19:36Vond ik ook. Een beetje denigrerend zelfs, alsof het over iemand gaat die ontoerekeningsvatbaar is of een kind.
Ongelijke relaties zijn ook relaties. Niets denegrerends aan iemand in zijn of haar waarde laten.