Gebroken hart
maandag 30 mei 2011 om 22:08
Het klinkt zo triest, maar het voelt echt zo. Alsof mijn hart gebroken is, aan gruzelementen ligt en ik nooit meer alle stukjes kan vinden zodat het weer intact raakt.
Ik heb wel vaker relaties gehad, maar nooit eerder voelde ik me zoals ik me nu voel. Ik vraag me dan af hoe dat komt. Was er meer liefde of heeft het te maken met de fase waarin ik nu zit. Ik ben 30 en verloor niet alleen mijn liefde, maar ook mijn dromen. Mijn hart ligt aan diggelen en ook mijn toekomst is een zwart gat.
Om mij heen wordt er getrouwd en krijgt iedereen kinderen, iets waar ik eerder niet zo van kon wakker liggen. Maar nu wel, omdat ik dat ook wil, maar ik niet eens een partner heb.
"Joh, je bent nog zo jong!"
"Een nieuwe liefde overkomt je, daar moet je niet naar op zoek."
Is dat allemaal echt waar?
Ik ga niet graag meer uit, heb wel een leuke vriendengroep en een heerlijk huis, een goede baan. Het lijkt allemaal zo mooi, maar alles wat ik zou willen is een arm om me heen, dan zou de rest me gestolen kunnen worden.
Zoals ik al zei: te triest voor woorden klinkt dit. Alsof mijn geluk zou moeten afhangen van een ander. Natuurlijk niet, maar ik voel me zo alleen en dat wil ik even van me afschrijven.
Ik heb wel vaker relaties gehad, maar nooit eerder voelde ik me zoals ik me nu voel. Ik vraag me dan af hoe dat komt. Was er meer liefde of heeft het te maken met de fase waarin ik nu zit. Ik ben 30 en verloor niet alleen mijn liefde, maar ook mijn dromen. Mijn hart ligt aan diggelen en ook mijn toekomst is een zwart gat.
Om mij heen wordt er getrouwd en krijgt iedereen kinderen, iets waar ik eerder niet zo van kon wakker liggen. Maar nu wel, omdat ik dat ook wil, maar ik niet eens een partner heb.
"Joh, je bent nog zo jong!"
"Een nieuwe liefde overkomt je, daar moet je niet naar op zoek."
Is dat allemaal echt waar?
Ik ga niet graag meer uit, heb wel een leuke vriendengroep en een heerlijk huis, een goede baan. Het lijkt allemaal zo mooi, maar alles wat ik zou willen is een arm om me heen, dan zou de rest me gestolen kunnen worden.
Zoals ik al zei: te triest voor woorden klinkt dit. Alsof mijn geluk zou moeten afhangen van een ander. Natuurlijk niet, maar ik voel me zo alleen en dat wil ik even van me afschrijven.
maandag 30 mei 2011 om 23:34
Dank je wel Bronny, mooi nummer is dat inderdaad.. (ik kan m'n hart nu sowieso ophalen aan allerlei muziek, er bestaat genoeg dat aansluit op mijn gevoelens, helaas).
Yellow, en toch is het lastig om aardig te blijven. Van mij wordt verwacht dat ik kaartjes stuur en enthousiast ben bij nieuwe huizen, samenwoonpartijen en vers geboren baby's, maar waarom zou ik? Al die mensen vragen mij ook niet hoe het nu gaat. Geen woord wordt erover gesproken, ik moet er natuurlijk "al lang overheen zijn".
Yellow, en toch is het lastig om aardig te blijven. Van mij wordt verwacht dat ik kaartjes stuur en enthousiast ben bij nieuwe huizen, samenwoonpartijen en vers geboren baby's, maar waarom zou ik? Al die mensen vragen mij ook niet hoe het nu gaat. Geen woord wordt erover gesproken, ik moet er natuurlijk "al lang overheen zijn".
maandag 30 mei 2011 om 23:36
Cato, gewoon een tijdje niet gaan, is dat een optie?
Toen ik zo in mijn vreselijke verdriet hing heb ik dat ook gedaan hoor.
Huizen deed ik wel, verjaardagen, geboortes en feestjes heb ik me zeker een jaar van afzijdig gehouden
Ben her en der wel een kennis kwijtgeraakt maar so be it....
Toen ik zo in mijn vreselijke verdriet hing heb ik dat ook gedaan hoor.
Huizen deed ik wel, verjaardagen, geboortes en feestjes heb ik me zeker een jaar van afzijdig gehouden
Ben her en der wel een kennis kwijtgeraakt maar so be it....
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
maandag 30 mei 2011 om 23:36
Nou Sum, dat is jouw zaak en ik heb daar alle respect voor. Dapper besluit, moeilijk ook lijkt me. Maar als ik je zo hoor ik het wel een bewuste keuze geweest en gelukkig heb je iemand getroffen die er net zo over denkt.
En met elke vezel in mijn lijf wilde ik alleen maar uitdrukken hoe diep het zit en hoe constant het aanwezig is.
En met elke vezel in mijn lijf wilde ik alleen maar uitdrukken hoe diep het zit en hoe constant het aanwezig is.
maandag 30 mei 2011 om 23:40
Nee, naar sommigen ga ik ook niet, daar ben ik echt een beetje klaar mee. Is een baby dan belangrijker dan wat ik doormaak? Lijkt me niet. Quid pro quo, dus dan maar niet.
Maar zulke feestjes e.d betreft de laatste tijd ook weleens naaste familie. Niet zo fijn, want zoiets kan ik slecht ontlopen. Binnenkort bijvoorbeeld een etentje met familie waarbij ik de enige single zal zijn. Ik zie daar echt enorm tegenop en overweeg een vriendin mee te nemen. Pff.
Maar zulke feestjes e.d betreft de laatste tijd ook weleens naaste familie. Niet zo fijn, want zoiets kan ik slecht ontlopen. Binnenkort bijvoorbeeld een etentje met familie waarbij ik de enige single zal zijn. Ik zie daar echt enorm tegenop en overweeg een vriendin mee te nemen. Pff.
maandag 30 mei 2011 om 23:43
Gewoon doen dus, die vriendin meenemen!
Wij hebben in onze familie eens per jaar een familiedag
Jeuhhh....
Ik ben daar gewoon 2 jaar niet verschenen hoor
Ik zat namelijk niet te wachten op opmerkingen al:
Waar is jouw nieuwe liefje?
Ben je nou NOG single?
En hoe is het met je vrijgezelle liefdesleven, druk zeker *wink*
Wij hebben in onze familie eens per jaar een familiedag
Jeuhhh....
Ik ben daar gewoon 2 jaar niet verschenen hoor
Ik zat namelijk niet te wachten op opmerkingen al:
Waar is jouw nieuwe liefje?
Ben je nou NOG single?
En hoe is het met je vrijgezelle liefdesleven, druk zeker *wink*
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
maandag 30 mei 2011 om 23:43
Ik ging ook niet naar verjaardagen e.d.
En ik denk niet dat mensen bewust denken dat je eroverheen moet zijn, het leed van een ander, hoe hard dan ook, staat verder van je af. Andere mensen zijn er niet de hele dag mee bezig, en jij wel.
Ik snapte niet dat andere mensen nog lol hadden, terwijl ik werkelijk waar dacht dat ik ter plekke door neer zou vallen van verdriet (ja zo voelde dat voor mij ja) . maar de wereld draait kennelijk toch door...
En ik denk niet dat mensen bewust denken dat je eroverheen moet zijn, het leed van een ander, hoe hard dan ook, staat verder van je af. Andere mensen zijn er niet de hele dag mee bezig, en jij wel.
Ik snapte niet dat andere mensen nog lol hadden, terwijl ik werkelijk waar dacht dat ik ter plekke door neer zou vallen van verdriet (ja zo voelde dat voor mij ja) . maar de wereld draait kennelijk toch door...
maandag 30 mei 2011 om 23:44
quote:_yellowlove_ schreef op 30 mei 2011 @ 23:43:
Ik ging ook niet naar verjaardagen e.d.
En ik denk niet dat mensen bewust denken dat je eroverheen moet zijn, het leed van een ander, hoe hard dan ook, staat verder van je af. Andere mensen zijn er niet de hele dag mee bezig, en jij wel.
Ik snapte niet dat andere mensen nog lol hadden, terwijl ik werkelijk waar dacht dat ik ter plekke door neer zou vallen van verdriet (ja zo voelde dat voor mij ja) . maar de wereld draait kennelijk toch door...Werd je ook zo boos als het WEER mooi weer was en iedereen zo gezellig samen romantisch in het park liepen, of erger...op het strand!!!
Ik ging ook niet naar verjaardagen e.d.
En ik denk niet dat mensen bewust denken dat je eroverheen moet zijn, het leed van een ander, hoe hard dan ook, staat verder van je af. Andere mensen zijn er niet de hele dag mee bezig, en jij wel.
Ik snapte niet dat andere mensen nog lol hadden, terwijl ik werkelijk waar dacht dat ik ter plekke door neer zou vallen van verdriet (ja zo voelde dat voor mij ja) . maar de wereld draait kennelijk toch door...Werd je ook zo boos als het WEER mooi weer was en iedereen zo gezellig samen romantisch in het park liepen, of erger...op het strand!!!
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
maandag 30 mei 2011 om 23:45
quote:hallocato schreef op 30 mei 2011 @ 23:40:
Nee, naar sommigen ga ik ook niet, daar ben ik echt een beetje klaar mee. Is een baby dan belangrijker dan wat ik doormaak? Lijkt me niet. Quid pro quo, dus dan maar niet.
Maar zulke feestjes e.d betreft de laatste tijd ook weleens naaste familie. Niet zo fijn, want zoiets kan ik slecht ontlopen. Binnenkort bijvoorbeeld een etentje met familie waarbij ik de enige single zal zijn. Ik zie daar echt enorm tegenop en overweeg een vriendin mee te nemen. Pff.
Het idee dat je je meer zorgen maakt om naar een etentje te gaan als single dan om evt. nooit kinderen te krijgen, onvoorstelbaar
Persoonlijk vind ik dat de gunst die een kind krijgen is, een mens vormt.
Nee, naar sommigen ga ik ook niet, daar ben ik echt een beetje klaar mee. Is een baby dan belangrijker dan wat ik doormaak? Lijkt me niet. Quid pro quo, dus dan maar niet.
Maar zulke feestjes e.d betreft de laatste tijd ook weleens naaste familie. Niet zo fijn, want zoiets kan ik slecht ontlopen. Binnenkort bijvoorbeeld een etentje met familie waarbij ik de enige single zal zijn. Ik zie daar echt enorm tegenop en overweeg een vriendin mee te nemen. Pff.
Het idee dat je je meer zorgen maakt om naar een etentje te gaan als single dan om evt. nooit kinderen te krijgen, onvoorstelbaar
Persoonlijk vind ik dat de gunst die een kind krijgen is, een mens vormt.
maandag 30 mei 2011 om 23:47
quote:nesbojofan schreef op 30 mei 2011 @ 23:45:
[...]
Het idee dat je je meer zorgen maakt om naar een etentje te gaan als single dan om evt. nooit kinderen te krijgen, onvoorstelbaar
Persoonlijk vind ik dat de gunst die een kind krijgen is, een mens vormt.Houd nou eens op, serieus, houd eens op met op topics van mensen met liefdesverdriet nare opmerkingen te maken. Het is geeneens een advies,het is gewoon alleen maar naar.
[...]
Het idee dat je je meer zorgen maakt om naar een etentje te gaan als single dan om evt. nooit kinderen te krijgen, onvoorstelbaar
Persoonlijk vind ik dat de gunst die een kind krijgen is, een mens vormt.Houd nou eens op, serieus, houd eens op met op topics van mensen met liefdesverdriet nare opmerkingen te maken. Het is geeneens een advies,het is gewoon alleen maar naar.
maandag 30 mei 2011 om 23:47
Ik ga eroverheen met een dramakerst Yellow
Mijn ouders hadden er helemaal een feestje van gemaakt
Mooie kado's, lekker eten, en ik ben gewoon tijdens het voorgerecht begonnen met janken om er met de desert wijn pas weer mee op te houden
Tweede kerstdag ben ik in bed gebleven, hond op bed en allemaal oorlogsfilms liggen kijken
Romantische comedy kon in niet aan...
En toen waren we al ruim een half jaar op weg hoor...
Achteraf denk ik...DJEEZ Sum, had lekker normaal gedaan joh
Mijn ouders hadden er helemaal een feestje van gemaakt
Mooie kado's, lekker eten, en ik ben gewoon tijdens het voorgerecht begonnen met janken om er met de desert wijn pas weer mee op te houden
Tweede kerstdag ben ik in bed gebleven, hond op bed en allemaal oorlogsfilms liggen kijken
Romantische comedy kon in niet aan...
En toen waren we al ruim een half jaar op weg hoor...
Achteraf denk ik...DJEEZ Sum, had lekker normaal gedaan joh
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
maandag 30 mei 2011 om 23:48
Grappig wel om te lezen dat jullie (Yellow en Sum) ook gewoon dit soort dingen oversloegen. Als ik het al overweeg voel ik me al een halve debiel. Maar ik trek het gewoon heel slecht en het is alleen maar heel erg confronterend vrees ik.
De meeste mensen denken dat het goed gaat met me, want "ooh, je hebt toch zo'n leuke baan!" en "ooh, wat zie je er goed uit!" - O ja? Nou, het kan me allemaal geen reet schelen. Van binnen sterf ik zowat! Maar dat willen mensen nu eenmaal niet zo graag horen, dus zet je je clownslach maar weer op en vertel je ze een stom verhaal over je werk en natuurlijk ook dat het wel goed gaat met je.
Misschien moet ik daar eens mee ophouden trouwens, met die poppenkast.
De meeste mensen denken dat het goed gaat met me, want "ooh, je hebt toch zo'n leuke baan!" en "ooh, wat zie je er goed uit!" - O ja? Nou, het kan me allemaal geen reet schelen. Van binnen sterf ik zowat! Maar dat willen mensen nu eenmaal niet zo graag horen, dus zet je je clownslach maar weer op en vertel je ze een stom verhaal over je werk en natuurlijk ook dat het wel goed gaat met je.
Misschien moet ik daar eens mee ophouden trouwens, met die poppenkast.
maandag 30 mei 2011 om 23:49
quote:nesbojofan schreef op 30 mei 2011 @ 23:45:
Het idee dat je je meer zorgen maakt om naar een etentje te gaan als single dan om evt. nooit kinderen te krijgen, onvoorstelbaar
Persoonlijk vind ik dat de gunst die een kind krijgen is, een mens vormt.
En dus?
Wat stel je voor dan?
Dat Cato haar verdriet maar onder het tafelkleed veegt en als een dolle op zoek gaat naar een zaaddonor?
Want een kind is zoveel belangrijker dan verdriet en emotie?
Leuk voor het kindje ook....
*sorry Cato*
Het idee dat je je meer zorgen maakt om naar een etentje te gaan als single dan om evt. nooit kinderen te krijgen, onvoorstelbaar
Persoonlijk vind ik dat de gunst die een kind krijgen is, een mens vormt.
En dus?
Wat stel je voor dan?
Dat Cato haar verdriet maar onder het tafelkleed veegt en als een dolle op zoek gaat naar een zaaddonor?
Want een kind is zoveel belangrijker dan verdriet en emotie?
Leuk voor het kindje ook....
*sorry Cato*
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
maandag 30 mei 2011 om 23:50
quote:nesbojofan schreef op 30 mei 2011 @ 23:45:
[...]
Het idee dat je je meer zorgen maakt om naar een etentje te gaan als single dan om evt. nooit kinderen te krijgen, onvoorstelbaar
Persoonlijk vind ik dat de gunst die een kind krijgen is, een mens vormt.Zie je me ergens schrijven dat ik me daar meer zorgen om maak? Dit gaat even over iets op korte termijn en over hoe ik me voel.
[...]
Het idee dat je je meer zorgen maakt om naar een etentje te gaan als single dan om evt. nooit kinderen te krijgen, onvoorstelbaar
Persoonlijk vind ik dat de gunst die een kind krijgen is, een mens vormt.Zie je me ergens schrijven dat ik me daar meer zorgen om maak? Dit gaat even over iets op korte termijn en over hoe ik me voel.
maandag 30 mei 2011 om 23:52
maandag 30 mei 2011 om 23:52
maandag 30 mei 2011 om 23:53
quote:hallocato schreef op 30 mei 2011 @ 23:48:
Grappig wel om te lezen dat jullie (Yellow en Sum) ook gewoon dit soort dingen oversloegen. Als ik het al overweeg voel ik me al een halve debiel. Maar ik trek het gewoon heel slecht en het is alleen maar heel erg confronterend vrees ik.
De meeste mensen denken dat het goed gaat met me, want "ooh, je hebt toch zo'n leuke baan!" en "ooh, wat zie je er goed uit!" - O ja? Nou, het kan me allemaal geen reet schelen. Van binnen sterf ik zowat! Maar dat willen mensen nu eenmaal niet zo graag horen, dus zet je je clownslach maar weer op en vertel je ze een stom verhaal over je werk en natuurlijk ook dat het wel goed gaat met je.
Misschien moet ik daar eens mee ophouden trouwens, met die poppenkast.
Yep, dat moet je doen!
Nadeel daarvan is wel dat je een deel van je kennissenkring verliest
Want die willen dat eigenlijk allemaal niet horen
Maar de vrienden die blijven zijn dan ook toppertjes!
Nachtenlang heb ik liggen bellen met mijn beste vriend
Nou ja bellen....liggen gieren van het huilen
Het komt nooit meer goehoeoeoeoeoeoeoed, ik ga doohoooood, ik word nooit meer gelukkig....
Ik heb laptops vol geschreven, een heel topic volgekletst hier over hoe erg het was en ineens was het huilverdriet weg
Wat prettig was want ik vond het ook wel weer eens lekker om zonder dikke ogen naar buiten te gaan
En toen kwam de doffe pijn, en die ging uiteindelijk ook weer over....
Grappig wel om te lezen dat jullie (Yellow en Sum) ook gewoon dit soort dingen oversloegen. Als ik het al overweeg voel ik me al een halve debiel. Maar ik trek het gewoon heel slecht en het is alleen maar heel erg confronterend vrees ik.
De meeste mensen denken dat het goed gaat met me, want "ooh, je hebt toch zo'n leuke baan!" en "ooh, wat zie je er goed uit!" - O ja? Nou, het kan me allemaal geen reet schelen. Van binnen sterf ik zowat! Maar dat willen mensen nu eenmaal niet zo graag horen, dus zet je je clownslach maar weer op en vertel je ze een stom verhaal over je werk en natuurlijk ook dat het wel goed gaat met je.
Misschien moet ik daar eens mee ophouden trouwens, met die poppenkast.
Yep, dat moet je doen!
Nadeel daarvan is wel dat je een deel van je kennissenkring verliest
Want die willen dat eigenlijk allemaal niet horen
Maar de vrienden die blijven zijn dan ook toppertjes!
Nachtenlang heb ik liggen bellen met mijn beste vriend
Nou ja bellen....liggen gieren van het huilen
Het komt nooit meer goehoeoeoeoeoeoeoed, ik ga doohoooood, ik word nooit meer gelukkig....
Ik heb laptops vol geschreven, een heel topic volgekletst hier over hoe erg het was en ineens was het huilverdriet weg
Wat prettig was want ik vond het ook wel weer eens lekker om zonder dikke ogen naar buiten te gaan
En toen kwam de doffe pijn, en die ging uiteindelijk ook weer over....
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
maandag 30 mei 2011 om 23:53
quote:hallocato schreef op 30 mei 2011 @ 23:40:
Maar zulke feestjes e.d betreft de laatste tijd ook weleens naaste familie. Niet zo fijn, want zoiets kan ik slecht ontlopen. Binnenkort bijvoorbeeld een etentje met familie waarbij ik de enige single zal zijn. Ik zie daar echt enorm tegenop en overweeg een vriendin mee te nemen. Pff.Vaak denk je alleen dat mensen het vreemd vinden als je
alleen komt.
Het valt vermoedelijk meer op als je met een vriedin komt
dan alleen.
Want wees eerlijk val je zelf uit je stoel als je iemand alleen
op een verjaardag ziet komen?
Aan alleen zijn wen je gewoon hoor, ik weet nog jaren geleden
mijn eerste vakantie (weekje Istanbul) alleen, dacht dat alle
ogen gericht waren op die sukkel (ik dus) op rij 13 bij het raampje.
Boven Zwitserland was ik er al achter dat niemand keek en
2 jaar later maakte ik een reis door Afrika in mijn uppie.
Sterkte.
Maar zulke feestjes e.d betreft de laatste tijd ook weleens naaste familie. Niet zo fijn, want zoiets kan ik slecht ontlopen. Binnenkort bijvoorbeeld een etentje met familie waarbij ik de enige single zal zijn. Ik zie daar echt enorm tegenop en overweeg een vriendin mee te nemen. Pff.Vaak denk je alleen dat mensen het vreemd vinden als je
alleen komt.
Het valt vermoedelijk meer op als je met een vriedin komt
dan alleen.
Want wees eerlijk val je zelf uit je stoel als je iemand alleen
op een verjaardag ziet komen?
Aan alleen zijn wen je gewoon hoor, ik weet nog jaren geleden
mijn eerste vakantie (weekje Istanbul) alleen, dacht dat alle
ogen gericht waren op die sukkel (ik dus) op rij 13 bij het raampje.
Boven Zwitserland was ik er al achter dat niemand keek en
2 jaar later maakte ik een reis door Afrika in mijn uppie.
Sterkte.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
maandag 30 mei 2011 om 23:53
Sums omschrijving van haar kerst, was mijn kerst. Precies dat. En nog een boze familie dat ik op moest houden huilen en gezellig moest doen waar ik alleen maar harder van ging huilen.
Maar ja, achteraf denk ik ook, het heeft me niet verder geholpen eigenlijk...Maar even zwelgen is denk ik ook goed op zijn tijd, als je er ook maar weer uit weet te komen.
Maar ja, achteraf denk ik ook, het heeft me niet verder geholpen eigenlijk...Maar even zwelgen is denk ik ook goed op zijn tijd, als je er ook maar weer uit weet te komen.
maandag 30 mei 2011 om 23:55
quote:hollebollegijs schreef op 30 mei 2011 @ 23:53:
[...]
Vaak denk je alleen dat mensen het vreemd vinden als je
alleen komt.
Het valt vermoedelijk meer op als je met een vriedin komt
dan alleen.
Want wees eerlijk val je zelf uit je stoel als je iemand alleen
op een verjaardag ziet komen?
Hmm, Gijs,het gaat er denk ik niet om wat anderen vinden, ten minste dat boeide me echt geen zier
Ik voelde mezelf dan zo allenig, zo de uber sneue single...
En daarom ging ik niet....
[...]
Vaak denk je alleen dat mensen het vreemd vinden als je
alleen komt.
Het valt vermoedelijk meer op als je met een vriedin komt
dan alleen.
Want wees eerlijk val je zelf uit je stoel als je iemand alleen
op een verjaardag ziet komen?
Hmm, Gijs,het gaat er denk ik niet om wat anderen vinden, ten minste dat boeide me echt geen zier
Ik voelde mezelf dan zo allenig, zo de uber sneue single...
En daarom ging ik niet....
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
maandag 30 mei 2011 om 23:55
Ik weet wie mijn vrienden zijn en die blijven ook wel Summer. Heb het afgelopen jaar al wel wat strepen moeten zetten, maar dan houd je ook wat leuks over.
Weet je, ik dacht dat ik het allemaal al een beetje had gehad, maar het blijkt inderdaad gewoon een achtbaan. Verdriet blijft terugkomen, betere dagen waren er ook wel, maar dan ineens stort ik weer in en doet alles weer zeer.
Weet je, ik dacht dat ik het allemaal al een beetje had gehad, maar het blijkt inderdaad gewoon een achtbaan. Verdriet blijft terugkomen, betere dagen waren er ook wel, maar dan ineens stort ik weer in en doet alles weer zeer.
maandag 30 mei 2011 om 23:56
quote:_yellowlove_ schreef op 30 mei 2011 @ 23:53:
Sums omschrijving van haar kerst, was mijn kerst. Precies dat. En nog een boze familie dat ik op moest houden huilen en gezellig moest doen waar ik alleen maar harder van ging huilen.
Maar ja, achteraf denk ik ook, het heeft me niet verder geholpen eigenlijk...Maar even zwelgen is denk ik ook goed op zijn tijd, als je er ook maar weer uit weet te komen.En je BENT er goed uitgekomen Yellow!
Sums omschrijving van haar kerst, was mijn kerst. Precies dat. En nog een boze familie dat ik op moest houden huilen en gezellig moest doen waar ik alleen maar harder van ging huilen.
Maar ja, achteraf denk ik ook, het heeft me niet verder geholpen eigenlijk...Maar even zwelgen is denk ik ook goed op zijn tijd, als je er ook maar weer uit weet te komen.En je BENT er goed uitgekomen Yellow!
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!
maandag 30 mei 2011 om 23:58
Hollebollegijs: daar gaat het niet om, het maakt me echt niet uit wat zij denken als ik alleen kom, maar ik weet al wel hoe ik me voel: alleen. En ik heb geen zin om dat gevoel extra te ervaren, omdat het dan zo duidelijk wordt voor me. Ik kan gewoon heel weinig hebben momenteel.
Oh en ook heb ik de hele wereld al gezien. In m'n eentje. Dus wat dat betreft ook even geen uitdaging meer.
Oh en ook heb ik de hele wereld al gezien. In m'n eentje. Dus wat dat betreft ook even geen uitdaging meer.
maandag 30 mei 2011 om 23:58
quote:hallocato schreef op 30 mei 2011 @ 23:55:
Weet je, ik dacht dat ik het allemaal al een beetje had gehad, maar het blijkt inderdaad gewoon een achtbaan. Verdriet blijft terugkomen, betere dagen waren er ook wel, maar dan ineens stort ik weer in en doet alles weer zeer.
Weet je wat mij heel erg heeft geholpen?
Al doe je 1 stap vooruit, en 2 stappen achteruit, uiteindelijk worden je stappen vooruit steeds groter, en de stapjes achteruit steeds kleiner...
En dan ineens dan merk je dat je harder vooruit gaat dan achteruit....
Weet je, ik dacht dat ik het allemaal al een beetje had gehad, maar het blijkt inderdaad gewoon een achtbaan. Verdriet blijft terugkomen, betere dagen waren er ook wel, maar dan ineens stort ik weer in en doet alles weer zeer.
Weet je wat mij heel erg heeft geholpen?
Al doe je 1 stap vooruit, en 2 stappen achteruit, uiteindelijk worden je stappen vooruit steeds groter, en de stapjes achteruit steeds kleiner...
En dan ineens dan merk je dat je harder vooruit gaat dan achteruit....
Luister nou maar gewoon naar wat ik zeg!