Relaties
alle pijlers
Geschrokken, herkennen jullie dit?
dinsdag 18 mei 2010 om 07:16
Misschien ben ik wel een mietje hoor
Maar gistermiddag zaten we bij vriend thuis. Hadden de afgelopen dagen feest gehad, veel mensen over de vloer, heel weinig geslapen en veel gedronken. Zaten beide dus een beetje slaperig en katerig voor de tv.
Op een gegeven moment besloot vriend te gaan stofzuigen. De stofzuiger deed echter niet wat hij wilde. Na een aantal verwoede pogingen werd hij érg boos en begon tegen de stofzuiger te trappen waardoor deze kapot ging... (best veel kracht erachter dus.
Hier schrok ik wel van. Vooral omdat ik dit nog nooit gezien had. Zelf heb ik ook nog nooit de behoefte gehad om op zo'n moment iets kapot te trappen. Ik stel me vast aan hoor, en ik denk ook niet dat vriend een psychopatische huurmoordenaar is, maar herkennen jullie dit? En wat doen/denken jullie dan?
Maar gistermiddag zaten we bij vriend thuis. Hadden de afgelopen dagen feest gehad, veel mensen over de vloer, heel weinig geslapen en veel gedronken. Zaten beide dus een beetje slaperig en katerig voor de tv.
Op een gegeven moment besloot vriend te gaan stofzuigen. De stofzuiger deed echter niet wat hij wilde. Na een aantal verwoede pogingen werd hij érg boos en begon tegen de stofzuiger te trappen waardoor deze kapot ging... (best veel kracht erachter dus.
Hier schrok ik wel van. Vooral omdat ik dit nog nooit gezien had. Zelf heb ik ook nog nooit de behoefte gehad om op zo'n moment iets kapot te trappen. Ik stel me vast aan hoor, en ik denk ook niet dat vriend een psychopatische huurmoordenaar is, maar herkennen jullie dit? En wat doen/denken jullie dan?
dinsdag 18 mei 2010 om 13:18
dinsdag 18 mei 2010 om 13:28
Ik kan me altijd net bedwingen voordat ik ga smijten. Ik stampvoet wel, en maak woedende grrrr!!! en aaaaargh!!! geluiden, slaak de verschrikkelijkste vloeken en geef een paar knallen in een kussen ofzo. Maar volgens mij heb ik nog nooit daadwerkelijk gegooid met iets dat kapot kon.
Man ziet het altijd met afgrijzen aan als ik zo bezig ben, die is er echt allergisch voor.
Het allerirritantste is dat apparaten zich bij hem altijd wel gedragen zoals het hoort. Ik zit al een half uur te vloeken en te tieren omdat iets het niet doet, en zodra hij nog maar naar het apparaat wijst begint het opeens vlijtig te printen/zuigen/gloeien. Daar moet ik dan ook nog even om tieren tegen dat rotapparaat.
Man ziet het altijd met afgrijzen aan als ik zo bezig ben, die is er echt allergisch voor.
Het allerirritantste is dat apparaten zich bij hem altijd wel gedragen zoals het hoort. Ik zit al een half uur te vloeken en te tieren omdat iets het niet doet, en zodra hij nog maar naar het apparaat wijst begint het opeens vlijtig te printen/zuigen/gloeien. Daar moet ik dan ook nog even om tieren tegen dat rotapparaat.
mahna mahna tuduuuudududu
dinsdag 18 mei 2010 om 14:16
In mijn puberteit, na een ruzie met mijn vader wilde ik héél demonstratief het huis uitstampen en met het smijten met de schuurdeur nog even benadrukken dat ik Ècht Héél Boos was...
Gevolg: ruit viel uit schuurdeur...ik geschrokken teruggelopen naar de keuken en heel bedremmeld aan moeder verteld dat de ruit uit de deur was gevallen...moeder reageerde héél kalm met: ik dacht al zoiets te horen...fijne avond nog!
In woedebui ook de bank eens een trap gegeven...bank had er gaan last van, ik wel...een gekneusde teen!
Ook heb ik een keer de muis van mijn computer stukgeslagen op het bureaublad...ding deed niks meer...wat bleek later: de batterij was leeg...
Gelukkig kan ik zelf later mijn eigen stommiteit wel inzien en zie ik ook wel dat ik alleen mezelf ermee heb...ik kan er dan eigenlijk wel weer om lachen...
De laatste tien jaar is er hier overigens (dat ik me kan herinneren) niets meer gesneuveld...niet omdat ik er iets van geleerd heb of omdat ik nooit meer ergens mee gooi...de dingen waar ik mee gooi, gaan gewoon niet in één keer stuk en dan is de lol eraf...het moet natuurlijk wel meteen stuk!
Ik ben dus gewoon wat onhandiger geworden in het degelijke gooi- en smijtwerk...
Gevolg: ruit viel uit schuurdeur...ik geschrokken teruggelopen naar de keuken en heel bedremmeld aan moeder verteld dat de ruit uit de deur was gevallen...moeder reageerde héél kalm met: ik dacht al zoiets te horen...fijne avond nog!
In woedebui ook de bank eens een trap gegeven...bank had er gaan last van, ik wel...een gekneusde teen!
Ook heb ik een keer de muis van mijn computer stukgeslagen op het bureaublad...ding deed niks meer...wat bleek later: de batterij was leeg...
Gelukkig kan ik zelf later mijn eigen stommiteit wel inzien en zie ik ook wel dat ik alleen mezelf ermee heb...ik kan er dan eigenlijk wel weer om lachen...
De laatste tien jaar is er hier overigens (dat ik me kan herinneren) niets meer gesneuveld...niet omdat ik er iets van geleerd heb of omdat ik nooit meer ergens mee gooi...de dingen waar ik mee gooi, gaan gewoon niet in één keer stuk en dan is de lol eraf...het moet natuurlijk wel meteen stuk!
Ik ben dus gewoon wat onhandiger geworden in het degelijke gooi- en smijtwerk...
dinsdag 18 mei 2010 om 14:38
quote:ildiko schreef op 18 mei 2010 @ 14:16:
Ook heb ik een keer de muis van mijn computer stukgeslagen op het bureaublad...ding deed niks meer...wat bleek later: de batterij was leeg...
JAAAAAAAAAAAAA dat had ik van de week nog, sjemig heel dat ding uit elkaar, ik hem weer zo goed als in elkaar geprakt.
Het hoofd van mijn vriend toen ie met een pakje batterijen thuis kwam en de invalide muis zag liggen. oops!
Ook heb ik een keer de muis van mijn computer stukgeslagen op het bureaublad...ding deed niks meer...wat bleek later: de batterij was leeg...
JAAAAAAAAAAAAA dat had ik van de week nog, sjemig heel dat ding uit elkaar, ik hem weer zo goed als in elkaar geprakt.
Het hoofd van mijn vriend toen ie met een pakje batterijen thuis kwam en de invalide muis zag liggen. oops!
dinsdag 18 mei 2010 om 16:23
quote:emaille schreef op 18 mei 2010 @ 07:53:
[...]
Ja duh, natuurlijk was dat niet de juiste manier. Wie zonder zonden is enzo... Stel je niet zo aan.
Ik heb wel eens keihard opgehangen, waardoor het glazen venstertje in de telefoon kapot ging (vaste lijn).Hoe ik reageerde bedoelde ik dus. Of ik niet gewoon tegen hém had moeten zeggen dat hij even normaal moest doen.
[...]
Ja duh, natuurlijk was dat niet de juiste manier. Wie zonder zonden is enzo... Stel je niet zo aan.
Ik heb wel eens keihard opgehangen, waardoor het glazen venstertje in de telefoon kapot ging (vaste lijn).Hoe ik reageerde bedoelde ik dus. Of ik niet gewoon tegen hém had moeten zeggen dat hij even normaal moest doen.
dinsdag 18 mei 2010 om 16:27
dinsdag 18 mei 2010 om 16:33
Heel herkenbaar.
Mijn exvriend deed dit ook heel erg, vloog regelmatig wat door de kamer (nooit richting mij hoor, hij was naar mij toe juist lief). Zelf uit ik mijn woede veel minder fysiek dus ik schrik ook altijd even als iemand anders dat wel doet. Inderdaad niet zo ernstig, veel lieve mensen doen het, maar als je het niet gewend bent is dat ehm eventjes wennen... ;P
Mijn exvriend deed dit ook heel erg, vloog regelmatig wat door de kamer (nooit richting mij hoor, hij was naar mij toe juist lief). Zelf uit ik mijn woede veel minder fysiek dus ik schrik ook altijd even als iemand anders dat wel doet. Inderdaad niet zo ernstig, veel lieve mensen doen het, maar als je het niet gewend bent is dat ehm eventjes wennen... ;P
dinsdag 18 mei 2010 om 16:33
quote:Machutookunbietjemeerzijn schreef op 18 mei 2010 @ 08:48:
En nee, je bent geen mietje! Mijn vriend wordt altijd erg stil als ik weer eens in een destructieve bui ben, dus ik beperk mijn uitspattingen maar tot ik alleen ben...en beloof dat ook aan dingen die niet mee willen werken: "wacht maar..."
Wat wel werkt, want spontaan zijn er minder spullen gesneuveld, maar het is o zo lekker af en toe zo'n uitbarsting en het ruimt lekker op! Haha oké, goed om te horen.. ik zal dit ook aan vriend voorstellen om te gaan doen
En nee, je bent geen mietje! Mijn vriend wordt altijd erg stil als ik weer eens in een destructieve bui ben, dus ik beperk mijn uitspattingen maar tot ik alleen ben...en beloof dat ook aan dingen die niet mee willen werken: "wacht maar..."
Wat wel werkt, want spontaan zijn er minder spullen gesneuveld, maar het is o zo lekker af en toe zo'n uitbarsting en het ruimt lekker op! Haha oké, goed om te horen.. ik zal dit ook aan vriend voorstellen om te gaan doen
dinsdag 18 mei 2010 om 16:37
quote:isabon schreef op 18 mei 2010 @ 09:11:
Dan ben ik vast ook een mietje.
Door een verleden met geweld ben ik extra gevoelig hiervoor, schreeuwen, iets stuk maken zou een ontzettende dealbreker zijn voor mij.
Ik wil me veilig kunnen voelen en geweld is uit den boze, of het nu tegen een stofzuiger is of tegen iets anders.
Ik hecht enorm veel aan beheersing.
In zo'n geval hadden we een ernstig relatieprobleem gehad.Hmmm over het algemeen is het een heel beheerste jongen.. maakt met mensen niet snel ruzie, drinkt niet veel etc. Vandaar ook dat het me zo verbaasde.. Had gewoon echt even een 'oh hee dit kende ik nog niet' momentje.. Maar vind het geen dealbreker hoor, het zou alleen wel fijn zijn als hij dit niet te vaak en niet met mijn spullen doet..
Dan ben ik vast ook een mietje.
Door een verleden met geweld ben ik extra gevoelig hiervoor, schreeuwen, iets stuk maken zou een ontzettende dealbreker zijn voor mij.
Ik wil me veilig kunnen voelen en geweld is uit den boze, of het nu tegen een stofzuiger is of tegen iets anders.
Ik hecht enorm veel aan beheersing.
In zo'n geval hadden we een ernstig relatieprobleem gehad.Hmmm over het algemeen is het een heel beheerste jongen.. maakt met mensen niet snel ruzie, drinkt niet veel etc. Vandaar ook dat het me zo verbaasde.. Had gewoon echt even een 'oh hee dit kende ik nog niet' momentje.. Maar vind het geen dealbreker hoor, het zou alleen wel fijn zijn als hij dit niet te vaak en niet met mijn spullen doet..
dinsdag 18 mei 2010 om 16:48
Wel hilarische verhalen hier overigens
Ik denk dat ik er vooral van schrok omdat ik als kind altijd het idee had dat poppen en knuffels en nieuwe schoenen enzo ook gevoel hadden. Ik werd (en oke, word) dan ook héél boos als mijn vader mijn schoenen van de trap schopte als ze in de weg stonden ofzo.
(Ik ben echt een muts hoor, maar ik dacht echt 'ahh gos arme stofzuiger!! En hij doet zo zijn best!!'.)
Ik denk dat ik er vooral van schrok omdat ik als kind altijd het idee had dat poppen en knuffels en nieuwe schoenen enzo ook gevoel hadden. Ik werd (en oke, word) dan ook héél boos als mijn vader mijn schoenen van de trap schopte als ze in de weg stonden ofzo.
(Ik ben echt een muts hoor, maar ik dacht echt 'ahh gos arme stofzuiger!! En hij doet zo zijn best!!'.)
dinsdag 18 mei 2010 om 17:39
Met deuren gooien vind ik asociaal, als je niet vrijstaand woont hebben je buren daar ook last van en het is gewoon kinderachtig.
Vriendlief gooide in het begin van onze relatie met deuren als we eens ruzie hadden, ik kan je vertellen dat ik mijn ogen uit mijn kop schaamde omdat ik toendertijd nog 9 andere huisgenoten had. Hij heeft het toen ook rap afgeleerd.
Boos zijn ok, maar spullen kapot gooien, (geluids)overlast veroorzaken: not done. Je zou maar zo iemand als buren hebben.. Ik begrijp best dat het oplucht op dat moment, maar hoe voelt het als je moet dokken voor je agressie? Zoals nieuwe deur, nieuw glas, nieuwe lamp of wat dan ook? Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar ik ben zuinig op mijn spullen. Als ik boos ben dan ga ik wel in de auto een stuk rijden om te vloeken en tieren, niemand die het hoort
Vriendlief gooide in het begin van onze relatie met deuren als we eens ruzie hadden, ik kan je vertellen dat ik mijn ogen uit mijn kop schaamde omdat ik toendertijd nog 9 andere huisgenoten had. Hij heeft het toen ook rap afgeleerd.
Boos zijn ok, maar spullen kapot gooien, (geluids)overlast veroorzaken: not done. Je zou maar zo iemand als buren hebben.. Ik begrijp best dat het oplucht op dat moment, maar hoe voelt het als je moet dokken voor je agressie? Zoals nieuwe deur, nieuw glas, nieuwe lamp of wat dan ook? Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar ik ben zuinig op mijn spullen. Als ik boos ben dan ga ik wel in de auto een stuk rijden om te vloeken en tieren, niemand die het hoort
dinsdag 18 mei 2010 om 18:08
Bij ons zijn de huizen erg goed geïsoleerd dus met deuren slaan en schelden hoor je niet, althans op de begane grond niet. op de eerste en tweede verdieping hoor je het wel maar dan moeten de buren daar ook net zijn en he als zij boos zijn of als de baby weer eens de hele nacht huilt of als zijn puberzoon op straat geluidsoverlast veroorzaakt met vrienden zul je mij niet horen mag ik dan met de deuren slaan of vloeken?
Erger u niet, verwonder u slechts!
dinsdag 18 mei 2010 om 18:15
Heb net nog weer een akkefietje gehad met een kloterig inbus sleutelsysteempje van jawel... Ikea. Dat ding past nét niet. Dus hij valt er steeds uit en mijn knokkels aan gort en nu de stoel ook want die heb ik hoppa de tuin in geknetterd. Ga daar maar uit elkaar liggen. En blijf uit mijn ogen voorlopig anders koop ik een tuinhaard en prak ik je daar in. Woest word ik van dat soort onbenulligheden. Waarom zijn er 1000000000 verschillende soorten schroefgaatjesnippeltjesdingetjes en niet gewoon een universeel systeem met 1 maat, hoe groot de schroef ook is. Hoe moeilijk kan het zijn!!
dinsdag 18 mei 2010 om 18:21
quote:Stephanietje schreef op 18 mei 2010 @ 16:48:
Wel hilarische verhalen hier overigens
Ik denk dat ik er vooral van schrok omdat ik als kind altijd het idee had dat poppen en knuffels en nieuwe schoenen enzo ook gevoel hadden. Ik werd (en oke, word) dan ook héél boos als mijn vader mijn schoenen van de trap schopte als ze in de weg stonden ofzo.
(Ik ben echt een muts hoor, maar ik dacht echt 'ahh gos arme stofzuiger!! En hij doet zo zijn best!!'.)
Ohh, herkenning.
Wat heerlijk, ik dacht dat ik de enige was die het zielig vindt om spullen weg te gooien. Ik zie ze dan voor me, helemaal teleurgesteld in de prullenbak. Met van die betraande puppy-ogen.
Wel hilarische verhalen hier overigens
Ik denk dat ik er vooral van schrok omdat ik als kind altijd het idee had dat poppen en knuffels en nieuwe schoenen enzo ook gevoel hadden. Ik werd (en oke, word) dan ook héél boos als mijn vader mijn schoenen van de trap schopte als ze in de weg stonden ofzo.
(Ik ben echt een muts hoor, maar ik dacht echt 'ahh gos arme stofzuiger!! En hij doet zo zijn best!!'.)
Ohh, herkenning.
Wat heerlijk, ik dacht dat ik de enige was die het zielig vindt om spullen weg te gooien. Ik zie ze dan voor me, helemaal teleurgesteld in de prullenbak. Met van die betraande puppy-ogen.
mahna mahna tuduuuudududu
dinsdag 18 mei 2010 om 19:34
Ik kan ook zo vreselijk kwaad worden, mijn vriend schrikt hier dan ook van. Hij was na mijn eerste uitbarsting ook bezorgd of ik dit niet op wekelijkse basis ging doen. Maar dat is gelukkig niet zo! Hooguit 2 tot 3 keer per jaar.
Met spullen ben ik altijd heel voorzichting. Zo was ik laatst enorm kwaad en er stond een thee glas voor me, ik heb zeker een kwartier zitten twijfelen of ik ermee ging gooien. Uiteindelijk ging ie toch door de lucht. Maargoed maak er geen gewoonte van, meestal ga ik ff stampen werkt ook prima.
Trouwens moet nu ook ineens denken aan een keer dat ik aan het oppassen was bij de buren. Ik liep met mijn buurmeisje mee naar de badkamer en zag een groot gat in de badkamer zitten. Toen ik daar een opmerking over maakte zei het meisje: Ja dat heeft pappa gedaan met een bijl
Met spullen ben ik altijd heel voorzichting. Zo was ik laatst enorm kwaad en er stond een thee glas voor me, ik heb zeker een kwartier zitten twijfelen of ik ermee ging gooien. Uiteindelijk ging ie toch door de lucht. Maargoed maak er geen gewoonte van, meestal ga ik ff stampen werkt ook prima.
Trouwens moet nu ook ineens denken aan een keer dat ik aan het oppassen was bij de buren. Ik liep met mijn buurmeisje mee naar de badkamer en zag een groot gat in de badkamer zitten. Toen ik daar een opmerking over maakte zei het meisje: Ja dat heeft pappa gedaan met een bijl
Doubt kills more dreams than failure ever will
dinsdag 18 mei 2010 om 20:11
Ik herken het gevoel ook heel goed, alleen heb ik het niet met spullen in huis maar met mijn boodschappen in de winkel.
Ik kan echt laaiend worden als ik mijn boodschappen in de tas aan het stoppen ben en de colafles al voor de zoveelste keer omvalt voordat ik de rest van de boodschappen in de tas heb kunnen doen. Het liefst gooi ik die fles zover mogelijk weg, maar dat kan ik mijn medemensen toch maar beter niet aan doen. Dus blijft het - gelukkig - bij wat gooi en smijt werk in het karretje.
Ik kan echt laaiend worden als ik mijn boodschappen in de tas aan het stoppen ben en de colafles al voor de zoveelste keer omvalt voordat ik de rest van de boodschappen in de tas heb kunnen doen. Het liefst gooi ik die fles zover mogelijk weg, maar dat kan ik mijn medemensen toch maar beter niet aan doen. Dus blijft het - gelukkig - bij wat gooi en smijt werk in het karretje.
