Gevoel weg......

01-04-2011 22:25 32 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo,



Mijn vriend vertelde mij dat zijn gevoelens voor mij weg zijn, dat hij mij niet meer als zijn geliefde ziet. Ik schrok er niet van, want merkte aan zijn gedrag wel dat het niet helemaal goed zat. Echter ik had nooit verwacht dat hij zo duidelijk zou zijn in zijn beslissing. Hij wil uit elkaar, ik vind het vreselijk, de hele dag heb ik het gevoel dat de tranen zomaar kunnen stromen, moet mij steeds inhouden.



We waren al 11 jaar samen. En dan nu zomaar het gevoel weg aan zijn kant, hoe kan dat? Hij zegt dat ik niks verkeerd doe en er niks ergs gebeurd is, en toch ga ik dan steeds denken waarom waarom...... Ik hou nog altijd ontzettend veel van hem en wil hem niet kwijt. Maar hij is heel duidelijk. Hij zegt hij kan het niet meer opbrengen en merkt gewoon dat zijn liefde voor mij verdwenen is. Ik voel me zo rot, dit is niet wat ik wil en wat ik me had voorgesteld als onze toekomst. Nu moet ik dus gewoon alleen verder.............
Alle reacties Link kopieren
Wat rot dat dit zo ineens abrupt overkomt. Hebben jullie niet eerder gesproken over het veranderen van zijn gevoelens? Dan lijkt het me extra lastig namelijk.



Als hij het zeker weet, dan verander je daar niets meer aan en kun je dat alleen maar accepteren en verwerken. Sterkte daarmee, het zal wel even heel pijnlijk zijn en een tijd gaan duren. Maar ooit komt het goed met je.
Alle reacties Link kopieren
Wat naar voor je!

Het is niet leuk om te horen, maar zulke dingen kunnen nou eenmaal gebeuren. laat hem maar even.

Als hij er zo zeker van is dat hij niks meer voor je voelt, moet je hem laten gaan, hoe moeilijk dat ook is. Misschien bedenkt hij zich nog wel en mist hij je ontzettend na een tijdje, misschien ook niet.

Als hij zegt dat je niks verkeerd hebt gedaan , zou ik daar ook gewoon vanuit gaan. Iemand kan nog ontzettend veel om je geven, maar als het gevoel er niet meer is, is helaas het gevoel er niet meer. Dit kun je niet afdwingen bij iemand en je kunt je er dus alleen bij neer leggen.



heel veel sterkte
Alle reacties Link kopieren
Eerlijk gezegd kwam het niet onverwacht, er was wel al een tijd onrust en het zat niet helemaal goed, maar altijd had ik het gevoel en de hoop dat het wel goed zou komen omdat ik van hem houd. Nooit had ik verwacht dat zijn liefde voor mij over zou gaan, het voelt zo erg alsof je afgewezen wordt, hij wil mij geen pijn doen en vind het ook heel erg dat hij me kwetst maar hij zegt dat hij eerlijk moet zijn en niet samen kan blijven als zijn liefde niet meer oprecht is. Maar het doet zo'n pijn, ik wil en kan het niet geloven. En het ergste is nog dat ik het maar niet kan accepteren, steeds als hij zegt dat zijn liefde over is denk ik dat hij wel bijdraait en dan beseft dat hij het mis had, ik houd van hem en wil hem niet kwijt, maar weet niet hoe ik daar invloed op kan hebben
Alle reacties Link kopieren
O wat verdrietig voor je! Soms kan het dat iemand zijn gevoel verandert. Misschien komt hij nog tot inkeer, misschien niet.

Geef hem de ruimte en richt je op jezelf. Zoek afleiding, huil, post hier, praat erover. Er komt echt een dag, met of zonder hem, dat je weer kunt lachen en gelukkig bent. Sterkte.
Alle reacties Link kopieren
Je gaf aan dat je het aanvoelde, maar is het ook eerder al uitgesproken? Heeft hij het eerder aangegeven dat zijn gevoel minder werd? Niet dat dat nu iets veranderd, maar dat was het moment waarop jullie hadden kunnen kiezen om te investeren en te kijken wat er overbleef/ terugkwam.



Als hij die moeite er niet voor nam is dat heel verdrietig en ik kan me voorstellen dat je nu dan een machteloos gevoel hebt, alsof je niet alles hebt geprobeerd. Toch is dit zijn conclusie, of hij er nu wel of niet over gesproken heeft.. en je kunt niets dan je op jezelf richten. Over hem en zijn gevoel heb je geen controle. Over hoe het met jezelf gaat wel.
Alle reacties Link kopieren
Dit verhaal had ik iets meer dan 2 jaar geleden kunnen schrijven.

Althans op zaterdagochtend een uur of 10. Nog geen 12 uur daarna vertelde hij ook nog even tussen neus en lippen door verliefd te zijn op de buurvrouw.



En doordat ik dit heb meegemaakt en mijn eigen voorgeschiedenis ken, kan ik me niet voorstellen dat er bij jou geen voorgeschiedenis is en dat daarvoor alles bij jullie koek en ei was. Is hij net als mijn ex, een binnenvetter, iemand die niet over zijn gevoelens praat?



Dat gedrag ken ik. En als je er naar vraagt, is er niets, maar ondertussen maar in zichzelf lopen malen en malen. Tot hij voor zijn eigen egoïstische zelf de beslissing heb genomen en dat van het ene op het andere moment meedeelt.

Wat jou dat doet en je eventuele kinderen boeit hem niet. Hij doet wat hij wil.



Wonen jullie samen? Vast wel met zo'n lange relatie. Is hij nog in huis, of is hij weggegaan?

Als hij nog in huis is, ga weg, ga naar een vriendin, lekker bij iemand uithuilen en praat met haar.



Sterkte meis.
Alle reacties Link kopieren
Jawel, we hebben er eerder over gesproken en toen gaf hij dat ook al aan maar we wilden er beiden aan werken. Ik merkte van zijn kant niet veel toen, maar heb zelf heel erg mijn best gedaan en dit beaamt hij ook. Ik vroeg hem vaker hoe het zat, hoe hij vond dat alles ging en hij vond het weer fijn samen. Echter nu plotseling komt hij met de mededeling dat hij niet eerlijk is geweest en mij niet wilde kwetsen, en ook zelf heel graag wilde dat zijn gevoel terugkwam. Alleen lukt het hem niet geeft hij aan, hij kan zich er niet toe zetten om daadwerkelijk zijn best te doen, en de reden die hij ervoor geeft is dat hij niet meer zoals vroeger volledig voor me wilt gaan en zijn gevoel veranderd is. Ik kan het maar niet begrijpen, hoe kan je gevoel zomaar veranderen. Ik ben er kapot van, had het nooit verwacht, had altijd gedacht dat dit voor altijd was en we overal uit zouden komen.
Alle reacties Link kopieren
Mayaelf: het boeit hem juist heel veel, hij wil me niet kwetsen en vind het vreselijk dat ik er verdriet om heb. Hij is wel een binnenvetter dat klopt, maar er is nooit iets gebeurd of een aanleiding geweest voor de verandering in zijn gevoel. Hij geeft aan dat hij ook zelf heel erg ermee zit dat hij zich niet ertoe kan zetten om zijn best te doen. Hij voelt zich goed bij de beslissing om te stoppen ermee. Ik weet niet wat ik moet doen, mijn tranen verberg ik voor hem, want als hij ziet hoeveel verdriet ik heb dan voelt hij zich ontzettend schuldig. Ik wou dat ik ervoor kon zorgen dat het weer als vroeger werd, we hebben het zo leuk gehad samen. Ik kan me een leven zonder hem niet voorstellen. Hij was en is er nog steeds altijd voor mij en hij heeft een hart van goud.
Alle reacties Link kopieren
Lieve prijzencircus,



Ik merk aan mezelf dat ik jou heel erg met mezelf aan het spiegelen ben, moet me daarom beheersen om dingen te schrijven die bij mij wel, maar bij jou mogelijk niet kloppen.

Als dit wel gebeurd, sorry daarvoor.



Zijn gevoel is niet zomaar veranderd, daar zijn maanden over heengegaan. Terwijl JIJ aan de relatie werkte, deed hij niets.

En doordat jij zo je best deed, werd het voor hem weer wat fijner, dus waarom dan weggaan. Jij merkt dat hij niets doet, gaat zeuren (dat vindt hij dan) en hakt dan uiteindelijk de knoop door, weggaan.



En hij voelt zich schuldig? Ja, natuurlijk voelt hij zich dat, dat is hij ook! Daarom moet je ook uit zijn buurt, hij weg of jij weg.

Je moet je verdriet kunnen uiten en dat niet inslikken, omdat HIJ het zo moeilijk heeft????



Het wordt niet meer als vroeger, hij heeft dat besloten!
Alle reacties Link kopieren
Hee prijzencircus,



Wat naar om te lezen .

Ik kan me goed verplaatsen in wat je verteld.

Mijn vriend en ik zijn 6 jaar bij elkaar.

Na een periode van 3 jaar ongeveer vertelde mijn vriend hetzelfde wat jou vriend zei.

Ik was er echt kapot van, ik zag het ook aankomen maar hetzelfde ong wat jij beschrijft.



Door de loop van de jaren veranderen mensen.

Het is niet altijd makkelijk om in hetzelfde te veranderen, op 1 lijn te blijven.

Mijn vriend en ik zijn ongeveer 9/10 maanden uit elkaar geweest.

Ik wist vanaf het begin al dat ik hem hoe dan ook terug moest winnen.

Dat is ook gelukt, maar daar moet je wel tijd en energie in steken.



Misschien heeft je vriend de tijd nodig om zichzelf te ontwikkelen oid.

Die tijd kan jij ook vast gebruiken na al 11 in 'we' te hebben geleefd.



En wie weet veranderen jullie toch nog hetzelfde?

En zo niet, dan kan je wel vrede hebben met jezelf en elkaar.



Maar 11jaar is zo een lange tijd, probeer er voor te zorgen dat je niet boos op hem wordt omdat hij jou dit aan doet.

Dat is niet de juiste gedachtegang, probeer het te accepteren en stel een doel.

Onderweg zie je wel wat je tegen komt.





Ik hoop dat je er wat aan hebt, ik wens je elk geval veel sterkte.
Alle reacties Link kopieren
Dat is ook wat ik het liefste wil, hem terugwinnen. Maar hoe moet ik dat doen? Hij zegt hij voelt niet meer de liefde voor mij als vroeger. Hoe kan zoiets dan terugkomen weer? Wat kan ik daaraan doen? Ik heb hem dat gevraagd ook, maar hij zegt dat ik daar niets aan kan doen. Hij zegt dat hij zelf veranderd is vanbinnen, anders in het leven staat als vroeger. Wat dat betreft zijn we wel verschillend geworden. Maar ik hou nog altijd evenveel van hem als vroeger. Ik vind het zo moeilijk om hem te geloven, steeds denk ik dat hij het mis heeft. Steeds de vraag hoe kan het gevoel weg gaan? Hoe kan dat? Ik hou van hem maar hij niet meer van mij. Hij ziet me als een goede vriendin en niet meer als geliefde. En dat doet zo'n pijn.
Alle reacties Link kopieren
TO, jouw vriend geeft duidelijk aan dat het over is. Er valt voor jou helemaal niets terug te winnen en accepteer dat.



En het is nu ondenkbaar maar er is ook echt wel leven na een relatie van 11 jaar waarin jij dacht dat het voor altijd was. Je hebt alleen wel tijd nodig om deze relatie te verwerken en neem die tijd ook. Het heeft ook geen zin om te zoeken naar een schuldige hierin. Jij hebt nu maar 1 taak en dat is heel erg goed voor jezelf te gaan zorgen de komen de tijd, je zult het nodig hebben.



Heel veel sterkte.
Alle reacties Link kopieren
Ik kan alleen maar zeggen: incasseer het en maak jezelf nummer 1. Steeds als je hem daarbij haalt, omdat hij is wat jij wil: nee, jij bent nu waar het om draait. Jij alleen. En jij bent pri-ma de luxe. Met hem, zonder hem, maakt niet uit. Kansen en mensen genoeg in het leven.



Denk in kansen en mogelijkheden. Wees vindingrijk. Hij is nu uit beeld verdwenen. De film is plotsklaps gestopt met draaien. Wat een domper. Helaas kun je je geld voor je kaartje niet terugkrijgen. Lullig.



Maar neem dat feit. Ga niet zitten wachten tot 'ie hopelijk weer gaat draaien, blijf niet versteend van ongeloof zitten staren voor het op zwart gesprongen scherm, ga de film niet in gedachten terugprojecteren op het scherm en stel een maximum aan het aantal vol te huilen dozen kleenex (ja, ik ga niet net doen alsof dit niks is. maar aan de andere kant, je moet wat, nou doe het dan zo goed mogelijk); begin nu alvast met het lege beeld zelf zo mooi en krachtig mogelijk in te vullen. Mogelijk he, je kunt nu geen wonderen van jou verwachten. Maar doe wat je kan. Neem het heft in eigen handen, en terwijl je dat heft vast hebt, kun je je zelfverklaarde ex meteen mooi loslaten.



Tijd voor een nieuw perk.
Alle reacties Link kopieren
quote:prijzencircus schreef op 02 april 2011 @ 00:14:

Mayaelf: het boeit hem juist heel veel, hij wil me niet kwetsen en vind het vreselijk dat ik er verdriet om heb. Hij is wel een binnenvetter dat klopt, maar er is nooit iets gebeurd of een aanleiding geweest voor de verandering in zijn gevoel. Hij geeft aan dat hij ook zelf heel erg ermee zit dat hij zich niet ertoe kan zetten om zijn best te doen. Hij voelt zich goed bij de beslissing om te stoppen ermee. Ik weet niet wat ik moet doen, mijn tranen verberg ik voor hem, want als hij ziet hoeveel verdriet ik heb dan voelt hij zich ontzettend schuldig. Ik wou dat ik ervoor kon zorgen dat het weer als vroeger werd, we hebben het zo leuk gehad samen. Ik kan me een leven zonder hem niet voorstellen. Hij was en is er nog steeds altijd voor mij en hij heeft een hart van goud.



Meis, blijf jezelf, dat is toch ook de persoon waar hij voor gevallen is? Ik kan mij voorstellen hoe erg dit is. Maar pas op dat je niet iemand gaat voorstellen die je niet bent, want hij heeft zeker van de persoon gehouden die je was.



Ik denk dat ik uit ervaring kan zeggen dat het meestal niet gaat lukken wat je nu wilt. Want zijn gevoel kan je niet veranderen. Heel verdrietig. Snap het precies, je wilt hem niet kwijtraken en zou daar alles voor willen doen. Blijf alleen bij jezelf want anders raak je hem op een ander tijdstip kwijt.



Heel veel sterkte .
Als je tot over je oren in de soep zit, zie je de gehaktballen pas naast je drijven
Alle reacties Link kopieren
quote:prijzencircus schreef op 02 april 2011 @ 08:13:

Hoe kan dat? Ik hou van hem maar hij niet meer van mij. Hij ziet me als een goede vriendin en niet meer als geliefde. En dat doet zo'n pijn.



Hoe het kan? Dat kan je nooit uitleggen, in een relatie kan

je gevoel gewoon weg gaan en dan wordt de relatie een last

ipv een toevoeging aan je leven.

Ik heb het hier op dit forum al eerder geschreven, mijn eerste

vriendin was een fantastisch mens, een goede echtgenoot

maar het "speciale gevoel" was weg en inderdaad het voelde

als een vriendin ipv als mijn geliefde.



Het was niet op een zaterdag morgen maar op een maandag

avond dat ik het vertelde, tranen,verdriet maar ook opluchting.

wie wil er samenwonen met een vriendin?

We hebben samen een nieuw appartement voor haar ingericht

en toen ging het van steeds minder contact naar geen contact.

Dat is goed, je moet elkaar loslaten.

In de 20 jaar daarna heb ik nooit meer zo'n complete vrouw

ontmoet maar wel weer vrouwen bij wie ik dat speciale

gevoel weer terug kreeg.



Als man kan ik je een tip geven, laat hem met rust, niet teveel

praten, vragen enz.

Als er een kans is op een doorstart moet dat uit zijn hart komen.



Heel veel sterkte en blijf schrijven, het helpt je echt.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
Alle reacties Link kopieren
Ik weet dat jullie gelijk hebben, maar ik wil het niet geloven, het doet zoveel pijn. Elk moment komen de tranen, gewoon spontaan. En de hele tijd gaan allle mooie momenten van ons samen uit het verleden door mijn hoofd. Alle vakanties samen, alles wat we hebben meegemaakt. Hij vertelde nog dat hij 2 jaar geleden een heel ander gevoel voor me had en mij toen nooit kwijt wilde raken. En nu is alles veranderd, hij houd niet meer van me zegt hij. Ik hoop dat hij een vergissing maakt.
Alle reacties Link kopieren
quote:prijzencircus schreef op 02 april 2011 @ 10:38:

Ik hoop dat hij een vergissing maakt.



Ga je daar op zitten wachten? Nee toch hoop ik.

Je gaat niet zitten of hij misschien een fout heeft

gemaakt en terug komt.



Ga uit van het ergste en dat je alleen verder moet.

Niet leuk, de komende periode wordt zwaar bagger

maar uiteindelijk ga je het redden.



Het is hier in de draad al eerder gevraagd, weet je

100% zeker dat er geen ander in het spel is.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
Alle reacties Link kopieren
Ja nou ja, je hebt ook recht op dozen kleenex. Dat is ook zo.
Alle reacties Link kopieren
Nee er is geen ander in het spel, dat weet ik echt zeker. Dat heb ik hem gevraagd ook en hij verzekerde me dat het niet het geval is. Ik geloof hem want ik heb nooit een reden gehad om hem niet te vertrouwen, al die 11 jaren niet. Hij zegt dat het puur zijn gevoel voor mij is dat veranderd is, en dat hij anders in het leven staat dan vroeger. En onze relatie voelt voor hem niet meer als een toevoeging maar eerder als een belemmering. Hij heeft het gevoel dat hij eraan toe is om alleen te zijn en zijn eigen balans op te maken. Ik wou zo graag dat ik hem kon bijstaan hierin en dat we samen oud werden.
Alle reacties Link kopieren
Sterkte meid, ik heb niks toe te voegen, maar veel sterkte toegewenst.
Wie zon brengt in het leven van anderen, kan de stralen niet weghouden van zichzelf.
Alle reacties Link kopieren
Ik denk dat het dan tijd is om hem niet meer te spreken of zien TO. Hij wijst jou af. Het wordt tijd om afstand te nemen en misschien wel boos op hem te gaan worden. Hoe lief en aardig hij de boodschap ook verpakt hij zegt : ik moet je niet meer.



Ik lees in jouw posts dat jij niet zover bent. Het is denk ik wel tijd om zover te komen. Hij is uit de relatie gestapt en nou jij nog. Ik lees een zeer ongelijkwaardige situatie waarin jij emotioneel aan hem verbonden bent , jouw gevoelens over wat er gebeurt deelt met hem, je verdriet laat zien. Alsof jullie in een relatie zitten. Ik lees dat in mindere mate over hem. Neem afstand en deel met anderen waarvan je weet dat het kan. Ik zou er voor kiezen hoe moeilijk het ook is om dit delen niet meer met hem te doen.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
Alle reacties Link kopieren
Enn, waarom zou je boos moeten worden als een ander niet meer voor de relatie wenst te gaan? Verdrietig ja, boos, want?
Alle reacties Link kopieren
Het is een feit dat mensen door de jaren heen veranderen en daarmee ook gevoelens voor mensen.



Heel vervelend voor jou omdat jij nog hetzelfde voelt, maar dat gevoel voor hem, gaat hem niet doen beslissen om bij jou te blijven.



Blijf niet stilstaan bij het 'waarom' want elk antwoord is niet hetgeen waarin jij je kunt vinden en waarschijnlijk is er geen antwoord op behalve; het is nu eenmaal zo.



Hou jezelf staande en probeer hem niet terug te winnen, hoe zie je dat voor je? Je anders voordoen dan je de afgelopen 2 jaar hebt gedaan?

Dat gaat echt niet werken, zo'n toneelstukje
Alle reacties Link kopieren
quote:driewieler schreef op 02 april 2011 @ 11:38:

Enn, waarom zou je boos moeten worden als een ander niet meer voor de relatie wenst te gaan? Verdrietig ja, boos, want?Omdat ik denk dat in een bepaalde mate naast verdriet ook een bepaalde boosheid hoort wanneer je afscheid neemt van iemand. Ik denk dat TO in een rouwproces zit. Boosheid kan vele keuzes in gedrag betekenen. Ik doel op de assertieve boosheid. Waardoor je kan gaan voelen:Tot hier en niet verder. Ik doel niet op schreeuwende ruzies en met de deuren slaan.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven