Relaties
alle pijlers
Groot verschil levens, een probleem in vriendschap?
dinsdag 25 mei 2010 om 11:57
Even verplaatst vanuit mijn vorige topic, omdat het daar anders nogal ehh offtopic gaat..
quote:
Vlammetje1203 schreef op 25 mei 2010 @ 00:43:
Ik ben even nieuwsgierig hoe dit precies samengaat? Aan de ene kant grote bezwaren tegen uitkeringstrekkers, aan de andere kant de uitkeringstrekkers van de slechtste categorie (want kunnen best werken) in de eigen vriendengroep hebben. Gaan jullie dan samen op stap? Wie betaalt er dan? Of debatteren jullie de hele avond over de voors en tegens van het sociale systeem? Ik vraag het me echt af.
Ik zal even het één en ander toelichten..
Het gaat met name om 2 mensen.
De één had ooit een eigen winkel, dit ging een tijdje goed maar uiteindelijk faillisement. Erg vervelend natuurlijk, heeft toen een aantal kortdurende (uitzend) baantjes gehad voor maar een paar uur. Uiteindelijk ontslagen/contract niet verlengd. Heeft nu al sinds eind vorige zomer geloof ik een uitkering.. Hij heeft een universitaire opleiding genoten en hoewel ik snap dat het lastig is een baan te krijgen heb ik het gevoel dat hij er niet genoeg voor doet. Als ik bij hem langs ga dan zeg ik hoe gaat het met solliciteren?? of iets dergelijks en dan zegt hij 'ik moet vanavond weer eens beginnen'. Dat gaat mij steeds meer tegenstaan. Ik, net afgestudeerd gesollicteerd bij 2 bedrijven op functies passend bij mijn diploma.. Ik ben bij beide bedrijven aangenomen! Ik heb gewoon het idee dat hij het totaal verkeerd aanpakt, ik heb hem (subtiel) tips gegeven en gevraagd hoe hij het aanpakt maar het lijkt er op dat hij gewoon niet wíl en niet snapt hoe hij zich moet gedragen bij een sollicitatie.
Hij wil niet meer werken voor een baas en zit daarom maar thuis.
Andere persoon, heeft een opleiding gedaan maar niet afgemaakt, heeft via een uitzendbureau wel wat baantjes gehad maar allemaal tijdelijk. Zat uiteindelijk thuis met een griepje en moest toen ze weer beter was eigenlijk aan de slag. Heeft me zelf verteld dat ze daar geen zin in had en zichzelf dus veel langer ziekmeldde dan nodig was.. Wilde ontslag nemen maar kon dan geen uitkering aanvragen, daarom bleef ze zich met vage smoezen ziekmelden. Uiteindelijk is ze ontslagen en had recht op een uitkering. Nu heeft ze steeds allerlei vage klachten en is ze zo enorm moe, ik weet dat het hard klinkt maar dat klinkt mij nu allemaal zo ongeloofwaardig in de oren. Ik kan het niet helpen maar ik geloof het allemaal niet zo. De klachten die ze heeft passen ook absoluut niet bij het ziektebeeld waar de arts volgens haar nu weer aan denkt etc.
Ik kende ze beiden dus met een baan, ik was toen ook nog jonger en zelf student. Ik merkte het verschil niet zo, zij waren heel wat jaren ouder maar hadden het zelfde niveau als ik qua levensstijl. Ik leefde als een student, had niet veel geld te spenderen en woonde nog thuis en een tijdje voor studie in een andere stad op mezelf. Ik ontwikkel me verder ben nu afgestudeerd ga straks verder studeren heb een baan en een eigen auto, binnenkort ga ik ook weer terug op mezelf wonen. Ik zie nu dat ik ze aan alle kanten inhaal. Dromerig zegt de ene vriend 'óóit heb ik ook een auto', terwijl hij lang en breed de leeftijd heeft om een auto voor de deur te hebben staan. Ik denk steeds vaker 'onderneem nou eens actie'!! Of 'toon eens wat ruggegraat', zeg hier meestal niets van maar het gaat me steeds meer tegenstaan allemaal.
En vind het hierdoor steeds lastiger met ze om gaan, omdat het verschil me steeds zo pijnlijk duidelijk wordt.
Help!!
quote:
Vlammetje1203 schreef op 25 mei 2010 @ 00:43:
Ik ben even nieuwsgierig hoe dit precies samengaat? Aan de ene kant grote bezwaren tegen uitkeringstrekkers, aan de andere kant de uitkeringstrekkers van de slechtste categorie (want kunnen best werken) in de eigen vriendengroep hebben. Gaan jullie dan samen op stap? Wie betaalt er dan? Of debatteren jullie de hele avond over de voors en tegens van het sociale systeem? Ik vraag het me echt af.
Ik zal even het één en ander toelichten..
Het gaat met name om 2 mensen.
De één had ooit een eigen winkel, dit ging een tijdje goed maar uiteindelijk faillisement. Erg vervelend natuurlijk, heeft toen een aantal kortdurende (uitzend) baantjes gehad voor maar een paar uur. Uiteindelijk ontslagen/contract niet verlengd. Heeft nu al sinds eind vorige zomer geloof ik een uitkering.. Hij heeft een universitaire opleiding genoten en hoewel ik snap dat het lastig is een baan te krijgen heb ik het gevoel dat hij er niet genoeg voor doet. Als ik bij hem langs ga dan zeg ik hoe gaat het met solliciteren?? of iets dergelijks en dan zegt hij 'ik moet vanavond weer eens beginnen'. Dat gaat mij steeds meer tegenstaan. Ik, net afgestudeerd gesollicteerd bij 2 bedrijven op functies passend bij mijn diploma.. Ik ben bij beide bedrijven aangenomen! Ik heb gewoon het idee dat hij het totaal verkeerd aanpakt, ik heb hem (subtiel) tips gegeven en gevraagd hoe hij het aanpakt maar het lijkt er op dat hij gewoon niet wíl en niet snapt hoe hij zich moet gedragen bij een sollicitatie.
Hij wil niet meer werken voor een baas en zit daarom maar thuis.
Andere persoon, heeft een opleiding gedaan maar niet afgemaakt, heeft via een uitzendbureau wel wat baantjes gehad maar allemaal tijdelijk. Zat uiteindelijk thuis met een griepje en moest toen ze weer beter was eigenlijk aan de slag. Heeft me zelf verteld dat ze daar geen zin in had en zichzelf dus veel langer ziekmeldde dan nodig was.. Wilde ontslag nemen maar kon dan geen uitkering aanvragen, daarom bleef ze zich met vage smoezen ziekmelden. Uiteindelijk is ze ontslagen en had recht op een uitkering. Nu heeft ze steeds allerlei vage klachten en is ze zo enorm moe, ik weet dat het hard klinkt maar dat klinkt mij nu allemaal zo ongeloofwaardig in de oren. Ik kan het niet helpen maar ik geloof het allemaal niet zo. De klachten die ze heeft passen ook absoluut niet bij het ziektebeeld waar de arts volgens haar nu weer aan denkt etc.
Ik kende ze beiden dus met een baan, ik was toen ook nog jonger en zelf student. Ik merkte het verschil niet zo, zij waren heel wat jaren ouder maar hadden het zelfde niveau als ik qua levensstijl. Ik leefde als een student, had niet veel geld te spenderen en woonde nog thuis en een tijdje voor studie in een andere stad op mezelf. Ik ontwikkel me verder ben nu afgestudeerd ga straks verder studeren heb een baan en een eigen auto, binnenkort ga ik ook weer terug op mezelf wonen. Ik zie nu dat ik ze aan alle kanten inhaal. Dromerig zegt de ene vriend 'óóit heb ik ook een auto', terwijl hij lang en breed de leeftijd heeft om een auto voor de deur te hebben staan. Ik denk steeds vaker 'onderneem nou eens actie'!! Of 'toon eens wat ruggegraat', zeg hier meestal niets van maar het gaat me steeds meer tegenstaan allemaal.
En vind het hierdoor steeds lastiger met ze om gaan, omdat het verschil me steeds zo pijnlijk duidelijk wordt.
Help!!
dinsdag 25 mei 2010 om 12:11
Ik heb persoonlijk nooit een probleem met verschillen in vriendschappen...dat maakt mijn vriendschappen vaak juist zo waardevol!
Zou het wel vervelend vinden als iemand ongeoorloofd een uitkering-trekker is....Ik zou er zeker wat van zeggen.
Maar het je zo dwars zit waarom blijf je dan met ze omgaan?
Zou het wel vervelend vinden als iemand ongeoorloofd een uitkering-trekker is....Ik zou er zeker wat van zeggen.
Maar het je zo dwars zit waarom blijf je dan met ze omgaan?
Perfectionisme is niet perfect...
dinsdag 25 mei 2010 om 12:15
Het is nogal makkelijk om iemand als vriend/vriendin te dumpen om deze reden, ik denk dat ik er beter eens over kan praten ofzo..
Maar aan de andere kant ze moeten het zelf weten natuurlijk..
Verschillen zijn ook leuk in vriendschappen ik heb allerlei verschillende vrienden, stuk voor stuk bijzondere mensen maar totaal anders.
Maar aan de andere kant ze moeten het zelf weten natuurlijk..
Verschillen zijn ook leuk in vriendschappen ik heb allerlei verschillende vrienden, stuk voor stuk bijzondere mensen maar totaal anders.
dinsdag 25 mei 2010 om 12:17
quote:Finsternis schreef op 25 mei 2010 @ 11:57:
Ik ontwikkel me verder ben nu afgestudeerd ga straks verder studeren heb een baan en een eigen auto, binnenkort ga ik ook weer terug op mezelf wonen. Ik zie nu dat ik ze aan alle kanten inhaal. Dromerig zegt de ene vriend 'óóit heb ik ook een auto', terwijl hij lang en breed de leeftijd heeft om een auto voor de deur te hebben staan. [..]
En vind het hierdoor steeds lastiger met ze om gaan, omdat het verschil me steeds zo pijnlijk duidelijk wordt.
Help!!
Wanneer heb je precies de leeftijd om een auto voor de deur te hebben staan? En is dat iets wat groeit, net als verstandskiezen of zo? Ik heb geen auto, is er iets verkeerd gegaan in mijn leven?
Ik heb de discussie waar dit uit voortkomt gemist, maar ik vind het overkomen alsof het voor jou precies in een bepaald plaatje moet passen: huisje, boompje, heilig beestje. En wie daar niet aan voldoet, past niet in jouw leven.
Ik ontwikkel me verder ben nu afgestudeerd ga straks verder studeren heb een baan en een eigen auto, binnenkort ga ik ook weer terug op mezelf wonen. Ik zie nu dat ik ze aan alle kanten inhaal. Dromerig zegt de ene vriend 'óóit heb ik ook een auto', terwijl hij lang en breed de leeftijd heeft om een auto voor de deur te hebben staan. [..]
En vind het hierdoor steeds lastiger met ze om gaan, omdat het verschil me steeds zo pijnlijk duidelijk wordt.
Help!!
Wanneer heb je precies de leeftijd om een auto voor de deur te hebben staan? En is dat iets wat groeit, net als verstandskiezen of zo? Ik heb geen auto, is er iets verkeerd gegaan in mijn leven?
Ik heb de discussie waar dit uit voortkomt gemist, maar ik vind het overkomen alsof het voor jou precies in een bepaald plaatje moet passen: huisje, boompje, heilig beestje. En wie daar niet aan voldoet, past niet in jouw leven.
dinsdag 25 mei 2010 om 12:19
@Korenwolf: Nee zo is het totaal niet! Het hoeft niet allemaal volgens het huisje boompje beestje gebeuren te gaan.
Maar als je het wíl, kan je op die leeftijd echt wel een auto hebben. Aangezien hij dat aangeeft lijkt het me dat hij actie moet ondernemen zodat hij die droom waar kan maken. En je hebt niet persé een auto voor de deur nodig, maar waar wij wonen is het wel een stuk handiger.
Maar als je het wíl, kan je op die leeftijd echt wel een auto hebben. Aangezien hij dat aangeeft lijkt het me dat hij actie moet ondernemen zodat hij die droom waar kan maken. En je hebt niet persé een auto voor de deur nodig, maar waar wij wonen is het wel een stuk handiger.
dinsdag 25 mei 2010 om 12:19
dinsdag 25 mei 2010 om 12:21
Ik zou het oneerlijk vinden als iemand een uitkering zou trekken zonder dat het echt nodig is. Mocht dat echt zo zijn, zou ik ook niet met zo'n persoon omgaan.
Een vriendin van mij heeft een tijdje gedeeltelijk een uitkering ontvangen. Maar heeft hard gewerkt om er, als alleenstaande moeder, zo snel mogelijk weer uit te komen. Verder ga ik ook om met mensen die amper een diploma hebben, en hun geld verdienen als zelfstandig ondernemer. Maar ik heb ook vrienden die de Uni hebben gedaan. Maakt mij niet uit, zijn allemaal mensen en het gaat mij meer om het karakter.
Een vriendin van mij heeft een tijdje gedeeltelijk een uitkering ontvangen. Maar heeft hard gewerkt om er, als alleenstaande moeder, zo snel mogelijk weer uit te komen. Verder ga ik ook om met mensen die amper een diploma hebben, en hun geld verdienen als zelfstandig ondernemer. Maar ik heb ook vrienden die de Uni hebben gedaan. Maakt mij niet uit, zijn allemaal mensen en het gaat mij meer om het karakter.
dinsdag 25 mei 2010 om 12:21
dinsdag 25 mei 2010 om 12:26
quote:Finsternis schreef op 25 mei 2010 @ 12:19:
Maar als je het wíl, kan je op die leeftijd echt wel een auto hebben. Aangezien hij dat aangeeft lijkt het me dat hij actie moet ondernemen zodat hij die droom waar kan maken.
Ach, mijn vriend zegt ook wel eens dat hij een auto wil hebben. Of een helikopter. Of dat hij in een band wil spelen.
Er is een verschil tussen in het wilde weg fantaseren en een ambitie hebben. Pas als mijn vriend elke dag over die auto gaat zeiken, zou ik zeggen: mooi, ga een keer rijles nemen.
Maar als je het wíl, kan je op die leeftijd echt wel een auto hebben. Aangezien hij dat aangeeft lijkt het me dat hij actie moet ondernemen zodat hij die droom waar kan maken.
Ach, mijn vriend zegt ook wel eens dat hij een auto wil hebben. Of een helikopter. Of dat hij in een band wil spelen.
Er is een verschil tussen in het wilde weg fantaseren en een ambitie hebben. Pas als mijn vriend elke dag over die auto gaat zeiken, zou ik zeggen: mooi, ga een keer rijles nemen.
dinsdag 25 mei 2010 om 12:28
Ik heb tegen die vriendin gezegd dat ik het niet oke vond dat ze zich ziekmeldde toen ze niet ziek was. Ik heb haar niet gezegd dat ik haar klachten niet geloof, ik zeg ook niet direct dat ik het niet geloof maar het is een beetje twijfelachtig allemaal waardoor ik mn vraagtekens zet.
En tegen die vriend heb ik zeker weleens gezegd dat hij nog meer moet solliciteren e.d. ik probeer hem te helpen door tips te geven en vacatures door te sturen.
Wanneer ben je een goede vriendin?
De 2 mensen in kwestie zeggen vaak van wel. Dit topic is ook niet om hen af te zeiken ofzo maar meer hoe ik hier mee om kan gaan. Ik wil helpen maar ze moeten het toch echt zelf doen.
Ik vind het jammer dat ze geen baan hebben waarmee ze geld verdienen om de dingen te doen die ze willen. Ik gun het ze echt, maar zoals ik al eerder zij dat moeten ze toch echt zelf regelen.
Hij heeft dat over die auto niet 1x gezegd maar meerdere keren. Ook maakt hij soms een opmerking over mij en mijn auto, alsof ik stinkend rijk ben ofzo, dat is natuurlijk helemaal niet zo maar ik werk en ik stel prioriteiten ik kan niet overal mn geld aan uitgeven maar ben erg blij met mn auto dus laat ik iets anders.
En tegen die vriend heb ik zeker weleens gezegd dat hij nog meer moet solliciteren e.d. ik probeer hem te helpen door tips te geven en vacatures door te sturen.
Wanneer ben je een goede vriendin?
De 2 mensen in kwestie zeggen vaak van wel. Dit topic is ook niet om hen af te zeiken ofzo maar meer hoe ik hier mee om kan gaan. Ik wil helpen maar ze moeten het toch echt zelf doen.
Ik vind het jammer dat ze geen baan hebben waarmee ze geld verdienen om de dingen te doen die ze willen. Ik gun het ze echt, maar zoals ik al eerder zij dat moeten ze toch echt zelf regelen.
Hij heeft dat over die auto niet 1x gezegd maar meerdere keren. Ook maakt hij soms een opmerking over mij en mijn auto, alsof ik stinkend rijk ben ofzo, dat is natuurlijk helemaal niet zo maar ik werk en ik stel prioriteiten ik kan niet overal mn geld aan uitgeven maar ben erg blij met mn auto dus laat ik iets anders.
dinsdag 25 mei 2010 om 12:39
Het is een feit dat het niet makkelijk is om een vriendschap te behouden als je heel verschillende levens hebt. Niet alleen als iemand langdurig werkloos is of ziek, maar ook als iemand een gezin heeft met jonge kinderen en jij niet.
Wat jammer is, is dat werklozen en werkenden daardoor totaal gescheiden netwerken krijgen, en dat iemand die werkloos is ook moeilijker weer uit dat netwerk komt. Zelfde geldt voor langdurig zieken: hun ruimte wordt steeds kleiner.
Hoe moet je ermee omgaan? Ik denk dat de eerste stap is: je moet het willen. De vriendschap moet je zoveel waard zijn, dat je de stap uit je eigen soort leven kunt zetten, ook al is dat niet altijd aangenaam. Dat geldt voor jou, maar ook voor hen. Het is niet zo dat zij maar genoeg moeten investeren om weer jouw soort leven te krijgen en dat jij daar geduldig op wacht - misschien lukt het ze wel nooit. Als hun leven altijd zo blijft, wil je dan nog vrienden met ze zijn?
Wat jammer is, is dat werklozen en werkenden daardoor totaal gescheiden netwerken krijgen, en dat iemand die werkloos is ook moeilijker weer uit dat netwerk komt. Zelfde geldt voor langdurig zieken: hun ruimte wordt steeds kleiner.
Hoe moet je ermee omgaan? Ik denk dat de eerste stap is: je moet het willen. De vriendschap moet je zoveel waard zijn, dat je de stap uit je eigen soort leven kunt zetten, ook al is dat niet altijd aangenaam. Dat geldt voor jou, maar ook voor hen. Het is niet zo dat zij maar genoeg moeten investeren om weer jouw soort leven te krijgen en dat jij daar geduldig op wacht - misschien lukt het ze wel nooit. Als hun leven altijd zo blijft, wil je dan nog vrienden met ze zijn?
dinsdag 25 mei 2010 om 12:45
ik meet mijn vriendschappen eigenlijk nooit af en materiële zaken. Het gaat mij om de persoon zelf. Als diegene iets doet waar ik niet mee kan omgaan heb ik een keuze. Of diegene zo accepteren of de vriendschap op een nette manier beëindigen.
In een situatie als dit zou ik mensen steunen in wat hun beslissingen zijn. Maar ook eerlijk zijn hoe ik erover denk. Ik denk dat als het echte vriendschappen zijn je alles tegen elkaar moet kunnen zeggen en dat je daarna alsnog samen door een deur kan
In een situatie als dit zou ik mensen steunen in wat hun beslissingen zijn. Maar ook eerlijk zijn hoe ik erover denk. Ik denk dat als het echte vriendschappen zijn je alles tegen elkaar moet kunnen zeggen en dat je daarna alsnog samen door een deur kan
Je moet soms vallen om weer leren op te staan
dinsdag 25 mei 2010 om 12:47
quote:Finsternis schreef op 25 mei 2010 @ 12:31:
Vriendschap beeindigen is zo kort door de bocht.. Als je zelf in deze situatie zat wat zou je dan doen?
De vriendschap beeindigen is op dit moment imo nog niet aan de orde.Ik zou bij mezelf gaan nadenken of ik bevriend wil zijn met iemand die zo'n totaal andere levensinstelling heeft dan ik. Zijn er nog dingen die jullie gemeen hebben met elkaar?
Vriendschap beeindigen is zo kort door de bocht.. Als je zelf in deze situatie zat wat zou je dan doen?
De vriendschap beeindigen is op dit moment imo nog niet aan de orde.Ik zou bij mezelf gaan nadenken of ik bevriend wil zijn met iemand die zo'n totaal andere levensinstelling heeft dan ik. Zijn er nog dingen die jullie gemeen hebben met elkaar?
dinsdag 25 mei 2010 om 12:49
quote:Finsternis schreef op 25 mei 2010 @ 12:31:
Vriendschap beeindigen is zo kort door de bocht.. Als je zelf in deze situatie zat wat zou je dan doen?
De vriendschap beeindigen is op dit moment imo nog niet aan de orde.Maar als de vriendschap beëindigen geen optie is, wat wil je hier dan mee? Je vraagt hoe je er mee moet omgaan. Wat wil je dan precies weten; hoe je je vrienden moet veranderen, zodat het verschil opgeheven wordt, of hoe je je vrienden leert accepteren voor wie en wat ze zijn?
Vriendschap beeindigen is zo kort door de bocht.. Als je zelf in deze situatie zat wat zou je dan doen?
De vriendschap beeindigen is op dit moment imo nog niet aan de orde.Maar als de vriendschap beëindigen geen optie is, wat wil je hier dan mee? Je vraagt hoe je er mee moet omgaan. Wat wil je dan precies weten; hoe je je vrienden moet veranderen, zodat het verschil opgeheven wordt, of hoe je je vrienden leert accepteren voor wie en wat ze zijn?
The time is now
dinsdag 25 mei 2010 om 12:51
dinsdag 25 mei 2010 om 13:17
