Relaties
alle pijlers
Help, carnaval!
woensdag 19 januari 2011 om 12:34
Ik heb al 17 jaar een relatie, die goed is. De laatste tijd zie ik in onze vriendengroep steeds meer mensen scheiden én mannen last krijgen van een midlife-crisis. Ineens moeten er allerlei activiteiten met "de mannen" gedaan worden (komt neer op zuipen en uitgaan), waarbij de vrouwen ineens niet meer uitgenodigd worden. In het voorjaar hebben ze mannen-weekend en binnenkort willen ze nu ineens carnaval vieren. Nou staat dat laatste voor mij synoniem voor verkleden, zuipen, vreemdgaan en slechte muziek. Mijn vriend heeft er altijd een grondige hekel aan gehad, maar nu wil hij ineens gaan en ik wil dat niet. Ik word er heel onzeker van. Dan kan hij wel zeggen dat ik hem moet vertrouwen, maar het is wel carnaval.
Ik maak mezelf gek door maar te bedenken wat er kan gebeuren; heb al twee dagen de hele avond gehuild en weet me even geen raad. Sorry, maar moet het even kwijt. Ik kan het toch ook niet echt verbieden? Of mag je in een relatie wel van iemand vragen het niet te doen? Of moet ik mij aanpassen, omdat ik zo onzeker ben? Ik geloof dat het erom gaat dat ik mij sowieso, als vrouw, buitengesloten voel. Ineens mag ik niet meer mee met allerlei dingen. En ten tweede begrijp ik niet waarom mijn vriend ineens carnaval wil vieren, terwijl hij dat altijd reuze-stom vond. Ben bang dat hij door zijn vrijgezelle vrienden en de vriend met midlife-crisis "meegesleurd" wordt. En mijn onzekerheid zit mij erg in de weg. Ik heb zelfs gedacht om maar even bij mijn moeder te gaan slapen, maar die wil altijd alles bespreken en analyseren en ik weet wel dat zij zegt dat ik mij niet zo druk moet maken. Kijk, als dat nou lukte...
Ik hoop dat jullie mij wat kunnen helpen, want ik weet het even echt niet meer....
Ik maak mezelf gek door maar te bedenken wat er kan gebeuren; heb al twee dagen de hele avond gehuild en weet me even geen raad. Sorry, maar moet het even kwijt. Ik kan het toch ook niet echt verbieden? Of mag je in een relatie wel van iemand vragen het niet te doen? Of moet ik mij aanpassen, omdat ik zo onzeker ben? Ik geloof dat het erom gaat dat ik mij sowieso, als vrouw, buitengesloten voel. Ineens mag ik niet meer mee met allerlei dingen. En ten tweede begrijp ik niet waarom mijn vriend ineens carnaval wil vieren, terwijl hij dat altijd reuze-stom vond. Ben bang dat hij door zijn vrijgezelle vrienden en de vriend met midlife-crisis "meegesleurd" wordt. En mijn onzekerheid zit mij erg in de weg. Ik heb zelfs gedacht om maar even bij mijn moeder te gaan slapen, maar die wil altijd alles bespreken en analyseren en ik weet wel dat zij zegt dat ik mij niet zo druk moet maken. Kijk, als dat nou lukte...
Ik hoop dat jullie mij wat kunnen helpen, want ik weet het even echt niet meer....
woensdag 19 januari 2011 om 21:36
donderdag 20 januari 2011 om 08:03
Voor wie het interesseert; we hebben gepraat. Hij vind carnaval nog steeds stom, maar wil mee, omdat hij zijn vrienden steeds minder ziet. Hij ziet het als een middagje drinken met vrienden en neemt de muziek maar voor lief. Hij gaat met een andere vriend aan het begin van de avond weer naar huis en blijft niet slapen. Ik hoef me geen zorgen te maken; hij wil niet dat ik zo verdrietig ben, want ik maak mij zorgen om niets. Hij wil niets met een ander; hij wil alleen een middagje drinken en ouwehoeren met z'n vrienden. Dat geloof ik. Los daarvan heeft hij gezegd dat ze waarschijnklijk naar Den Bosch gaan en vertelt hij me het nog als het een andere stad wordt. Wat hem betreft, is er niets geheimzinnigs aan, maar hij kan het ook niet helpen als andere vrienden er tegen hun vrouw geheimzinnig over doen.
donderdag 20 januari 2011 om 09:46
O hij gaat maar een middagje, en mss deel van de avond. Ik had het idee dat hij een paar dagen (bv lang weekend) carnaval ging vieren.
Nee je hoeft je echt niet druk te maken, zoals jij in je laatste bericht zei hoe je man reageerde, ik geloof hem wel.
Ik denk dat er mss idd mannen bij zijn die niet willen dat hun vrouw er bij is, maar jouw man komt heel open over.
Laat hem lekker gaan, en als hij terug is, kunnen jullie heerlijk lachen om al die verhalen.
Nee je hoeft je echt niet druk te maken, zoals jij in je laatste bericht zei hoe je man reageerde, ik geloof hem wel.
Ik denk dat er mss idd mannen bij zijn die niet willen dat hun vrouw er bij is, maar jouw man komt heel open over.
Laat hem lekker gaan, en als hij terug is, kunnen jullie heerlijk lachen om al die verhalen.
dinsdag 1 februari 2011 om 10:54
Ik zit er ff helemaal doorheen. Ik wordt gek van mijzelf. Sinds ik weet dat mijn vriend alleen carnaval gaat vieren en een weekend met de mannen weggaat, beheerst het mijn gedachten. Ik vind het stom; ik heb geen reden om hem te wantrouwen, maar mijn gedachten gaan met mij aan de haal en het is nauwelijks te stoppen. Ik denk alleen maar aan de toekomst en haal allerlei doemscenario's in mijn hoofd van wat er zou kunnen gebeuren. Het is absoluut onrealistich, maar ik ben de controle kwijt. Ik merk dat ik ook boos wordt op mijn vriend, terwijl hij niets gedaan heeft; ik maak mijzelf gek met alle doem-scenario's. Ik slaap slecht; kan mij niet concentreren en leef nauwelijks nog in het hier en nu. Werk gaat op de automatische piloot en dat werkt niet; ik krijg het steeds drukker. Mijn gedachten dwalen continue af.
Ik heb mijn huisarts maar om een verwijzing naar een psycholoog gevraagd vanmorgen en contact opgenomen met een psycholoog. Morgenvroeg kan ik haar bellen om eea te bespreken. Ik kom hier alleen niet meer uit.
Ik heb mijn huisarts maar om een verwijzing naar een psycholoog gevraagd vanmorgen en contact opgenomen met een psycholoog. Morgenvroeg kan ik haar bellen om eea te bespreken. Ik kom hier alleen niet meer uit.
dinsdag 1 februari 2011 om 11:08
Jeezes wat een gedoe om een middagje feesten..??!!
Troost je; ik ben een Brabo, dól op Carnaval, dól op zuipen, en ben in mijn leven heel wat keren vreemdgegaan, maar;
- Good News Flash- ---> tot nu toe nog nooit met Carnaval. Dus het hóeft niet mis te gaan
Troost je; ik ben een Brabo, dól op Carnaval, dól op zuipen, en ben in mijn leven heel wat keren vreemdgegaan, maar;
- Good News Flash- ---> tot nu toe nog nooit met Carnaval. Dus het hóeft niet mis te gaan
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
dinsdag 1 februari 2011 om 11:22
Hou je man ( en zijn vrienden) in hemelsnaam thuis! Wij als echte carnavallers zitten niet te wachten op al die bovensloters die er geen moer van snappen en denken dat Carnaval een graaifeest is waarbij alle vrouwen ineens met de benen wijd gaan liggen.
Denk jij nou echt dat de Carnavalsvrouwen zitten te wachten op zo'n bovensloter die ' m na 36 bier toch nooit meer omhoog krijgt?
Denk jij nou echt dat de Carnavalsvrouwen zitten te wachten op zo'n bovensloter die ' m na 36 bier toch nooit meer omhoog krijgt?
dinsdag 1 februari 2011 om 11:32
quote:Bronny schreef op 01 februari 2011 @ 11:22:
Hou je man ( en zijn vrienden) in hemelsnaam thuis! Wij als echte carnavallers zitten niet te wachten op al die bovensloters die er geen moer van snappen en denken dat Carnaval een graaifeest is waarbij alle vrouwen ineens met de benen wijd gaan liggen.
Denk jij nou echt dat de Carnavalsvrouwen zitten te wachten op zo'n bovensloter die ' m na 36 bier toch nooit meer omhoog krijgt?
Misschien kunnen we maar beter niet zeggen dat we vanaf vandaag watertandend en met hartkloppingen zitten af te tellen totdat de man van TO af komt zakken, die maar liefst een héle míddag loslopende prooi gaat vormen. Ik trek mijn kuisheidsgordel vast aan, uit zelfbescherming. Anders sta ik niet voor mezelf in. Hij komt, hij kooomt... !
Hou je man ( en zijn vrienden) in hemelsnaam thuis! Wij als echte carnavallers zitten niet te wachten op al die bovensloters die er geen moer van snappen en denken dat Carnaval een graaifeest is waarbij alle vrouwen ineens met de benen wijd gaan liggen.
Denk jij nou echt dat de Carnavalsvrouwen zitten te wachten op zo'n bovensloter die ' m na 36 bier toch nooit meer omhoog krijgt?
Misschien kunnen we maar beter niet zeggen dat we vanaf vandaag watertandend en met hartkloppingen zitten af te tellen totdat de man van TO af komt zakken, die maar liefst een héle míddag loslopende prooi gaat vormen. Ik trek mijn kuisheidsgordel vast aan, uit zelfbescherming. Anders sta ik niet voor mezelf in. Hij komt, hij kooomt... !
Iets wat vier dagen bloedt en niet doodgaat is niet te vertrouwen.
dinsdag 1 februari 2011 om 11:37
quote:Bronny schreef op 01 februari 2011 @ 11:22:
Hou je man ( en zijn vrienden) in hemelsnaam thuis! Wij als echte carnavallers zitten niet te wachten op al die bovensloters die er geen moer van snappen en denken dat Carnaval een graaifeest is waarbij alle vrouwen ineens met de benen wijd gaan liggen.
Denk jij nou echt dat de Carnavalsvrouwen zitten te wachten op zo'n bovensloter die ' m na 36 bier toch nooit meer omhoog krijgt?
Mooi gesproken.
Hou je man ( en zijn vrienden) in hemelsnaam thuis! Wij als echte carnavallers zitten niet te wachten op al die bovensloters die er geen moer van snappen en denken dat Carnaval een graaifeest is waarbij alle vrouwen ineens met de benen wijd gaan liggen.
Denk jij nou echt dat de Carnavalsvrouwen zitten te wachten op zo'n bovensloter die ' m na 36 bier toch nooit meer omhoog krijgt?
Mooi gesproken.
dinsdag 1 februari 2011 om 12:00
Ik vind het heel rot voor je dat je je zo voelt, maar kom op zeg! Hij gaat een dagje carnavallen!!! Ik zou gillend wegrennen en vreemdgaan als ik jou vent was, sorry dat ik dit zeg. Ik zou hier doodsbenauwd van worden..
Mijn vriend gaat een week naar New York vanaf donderdag en ik heb hem zelfs gezegd dat hij wel naar zo'n echte Amerikaanse stripclub moet gaan als hij de kans krijgt! Leef en laat leven, als iemand wil vreemdgaan, dan doet hij/zij dat toch wel. Ongeacht of jij dit krampachtig probeert te voorkomen of niet...
Laat alsjeblieft goed tot je doordringen dat je je man keihard aan het wegjagen bent op deze manier.
Mijn vriend gaat een week naar New York vanaf donderdag en ik heb hem zelfs gezegd dat hij wel naar zo'n echte Amerikaanse stripclub moet gaan als hij de kans krijgt! Leef en laat leven, als iemand wil vreemdgaan, dan doet hij/zij dat toch wel. Ongeacht of jij dit krampachtig probeert te voorkomen of niet...
Laat alsjeblieft goed tot je doordringen dat je je man keihard aan het wegjagen bent op deze manier.
dinsdag 1 februari 2011 om 13:28
Hij gaat een middag carnavallen en in mei of september een weekend weg. Maar, ik leef gewoon helemaal niet meer in het heden. Het lukt me niet meer me mezelf tot orde te roepen. De hele dag "spoken" er gedachten door mijn hoofd en dat is beangstigend. Hopelijk kan ik er met hulp van een psycholoog uitkomen.
dinsdag 1 februari 2011 om 13:48
Jee oki...laat je niet gek maken hoor !!!
Je vriend heeft mijns insziens een redelijk normale uitleg gegeven over z'n carnavaluitstapje. Ik noem het redelijk omdat, als ik heel eerlijk ben, een middagje carnavallen nou niet echt als hét moment zie om gezellig met de "jongens" een middagje bij te kletsen.
Ik vind trouwens dat iedereen hier wel heeeel erg makkelijk doet (en daarbij TO een beetje belachelijk maakt) over haar ongerustheid.
Als mijn man zich ineens heel anders ging gedragen, ineens veel vaker zonder mij met vrienden wilde gaan stappen en zelfs niet eens wil zeggen in welke stad hij zou gaan stappen, zou ik hem ook even aan de tand voelen.
Roepen dat je man ook vreemd kan gaan op z'n werk en daarbij doen dat die kans net zo groot is als tijdens carnaval, vind ik ook een beetje makkelijk. Die 2 dingen kun je totaal niet met elkaar vergelijken. Ok, als je partner al tijdenlang een crush heeft van een collega, komt het uiteindelijk mss tot dingen die niet door de beugel kunnen. Maar geloof toch echt dat tijdens het carnaval, in een vreemde stad, met genoeg drank achter de kiezen, de stap minder groot is om een scheve schaats te rijden.
Ik kan me je zorgen dus wel een beetje voorstellen. Probeer er daarom op een normale manier met je vriend over te blijven praten. Dan heb je helemaal geen psycholoog nodig joh (gaat ook wel een beetje ver eigenlijk !)
Je vriend heeft mijns insziens een redelijk normale uitleg gegeven over z'n carnavaluitstapje. Ik noem het redelijk omdat, als ik heel eerlijk ben, een middagje carnavallen nou niet echt als hét moment zie om gezellig met de "jongens" een middagje bij te kletsen.
Ik vind trouwens dat iedereen hier wel heeeel erg makkelijk doet (en daarbij TO een beetje belachelijk maakt) over haar ongerustheid.
Als mijn man zich ineens heel anders ging gedragen, ineens veel vaker zonder mij met vrienden wilde gaan stappen en zelfs niet eens wil zeggen in welke stad hij zou gaan stappen, zou ik hem ook even aan de tand voelen.
Roepen dat je man ook vreemd kan gaan op z'n werk en daarbij doen dat die kans net zo groot is als tijdens carnaval, vind ik ook een beetje makkelijk. Die 2 dingen kun je totaal niet met elkaar vergelijken. Ok, als je partner al tijdenlang een crush heeft van een collega, komt het uiteindelijk mss tot dingen die niet door de beugel kunnen. Maar geloof toch echt dat tijdens het carnaval, in een vreemde stad, met genoeg drank achter de kiezen, de stap minder groot is om een scheve schaats te rijden.
Ik kan me je zorgen dus wel een beetje voorstellen. Probeer er daarom op een normale manier met je vriend over te blijven praten. Dan heb je helemaal geen psycholoog nodig joh (gaat ook wel een beetje ver eigenlijk !)
dinsdag 1 februari 2011 om 13:55
Ik heb ook last van hyperventilatie/paniekaanvallen. Al jaren hoor, en dat is nu met medicijnen onder controle, maar wil ook eigenlijk van die medicijnen af. Dus dit gedoe is niet de enige reden voor een psycholoog.
Ben met je eens dat carnaval niet het moment is om bij te praten, maar zij praten nou eenmaal meestal bij onder het genot van bier, dus in die zin twijfel ik niet aan zijn uitleg. Daarbij was hij alleen maar lief en begripvol itt het merendeel van de reacties hier. En ik weet ook naar welke stad ze gaan inmiddels.
Ben met je eens dat carnaval niet het moment is om bij te praten, maar zij praten nou eenmaal meestal bij onder het genot van bier, dus in die zin twijfel ik niet aan zijn uitleg. Daarbij was hij alleen maar lief en begripvol itt het merendeel van de reacties hier. En ik weet ook naar welke stad ze gaan inmiddels.
dinsdag 1 februari 2011 om 14:13
dinsdag 1 februari 2011 om 14:26
Beste Oki,
Ik begrijp je angst wel een beetje, omdat ik als Brabantse vele malen Carnaval heb gevierd en veel mannen (ook vrouwen trouwens!) heb zien vreemdgaan.
Ik ben zelf ook eens versierd door een jongen waarvan naderhand bleek dat hij bijna ging trouwen en een hoogzwangere vriendin thuis had zitten.
Ook is Carnaval voor veel mannen een vrijbrief om vrouwen te betasten, in hun billen te knijpen en vrijpostige opmerkingen te maken.
Dit is ook de reden waarom ik al een aantal jaren Carnaval vermijd en lekker thuis blijf. Maargoed, hier ben jij niet mee geholpen, ik wil alleen maar aangeven dat je angst niet totaal ongegrond is. Al wil ik hiermee natuurlijk niet zeggen dat jouw vriend zich ook zo zal gedragen.
Ik ben zelf ook best onzeker geweest in mijn relatie en ben daar toen heel open en eerlijk over geweest tegen mijn vriend. Hij vond dat helemaal geen gezeur of wat dan ook, hij vond het juist fijn dat ik zo eerlijk zei wat ik dacht en waar ik mee zat. Daardoor kon hij ook rekening houden met mijn gevoelens, want als jij niet zegt waar je mee zit, denkt hij dat je het waarschijnlijk wel prima vind zo.
Ga gewoon met je vriend praten en vertel waar je angst vandaan komt. Ik hoop dat jullie er samen uit zullen komen en misschien stelt hij alsnog voor om jou gewoon mee te nemen? Tenzij je Carnaval helemaal verschrikkelijk vind natuurlijk
Succes!
Ik begrijp je angst wel een beetje, omdat ik als Brabantse vele malen Carnaval heb gevierd en veel mannen (ook vrouwen trouwens!) heb zien vreemdgaan.
Ik ben zelf ook eens versierd door een jongen waarvan naderhand bleek dat hij bijna ging trouwen en een hoogzwangere vriendin thuis had zitten.
Ook is Carnaval voor veel mannen een vrijbrief om vrouwen te betasten, in hun billen te knijpen en vrijpostige opmerkingen te maken.
Dit is ook de reden waarom ik al een aantal jaren Carnaval vermijd en lekker thuis blijf. Maargoed, hier ben jij niet mee geholpen, ik wil alleen maar aangeven dat je angst niet totaal ongegrond is. Al wil ik hiermee natuurlijk niet zeggen dat jouw vriend zich ook zo zal gedragen.
Ik ben zelf ook best onzeker geweest in mijn relatie en ben daar toen heel open en eerlijk over geweest tegen mijn vriend. Hij vond dat helemaal geen gezeur of wat dan ook, hij vond het juist fijn dat ik zo eerlijk zei wat ik dacht en waar ik mee zat. Daardoor kon hij ook rekening houden met mijn gevoelens, want als jij niet zegt waar je mee zit, denkt hij dat je het waarschijnlijk wel prima vind zo.
Ga gewoon met je vriend praten en vertel waar je angst vandaan komt. Ik hoop dat jullie er samen uit zullen komen en misschien stelt hij alsnog voor om jou gewoon mee te nemen? Tenzij je Carnaval helemaal verschrikkelijk vind natuurlijk
Succes!
dinsdag 1 februari 2011 om 14:34
Je moet ook gewoon helemaal niet meewillen naar dat carnaval joh. Je moet een manier zien te vinden waarop jij ermee kunt leven dat hij met vrienden gaat carnavallen/stappen.
Een vriend uit de vriendengroep van mijn man wilde ook eens als enige z'n vriendin meenemen. De andere mannen hebben gewoon gezegd dat ze dat niet wilden. Dan kun je je ook af gaan vragen waarom niet. Daar heb ik helemaal geen zin in. Als hij daar met z'n zotte kop een scheve schaats rijdt...so be it. Ik kan daar nou niet echt van wakker liggen op voorhand. Zou het niet leuk vinden hoor, maar wrs herinnert ie zich er nix meer van na afloop.
Ik denk dan maar dat die mannen het gewoon niet leuk vinden met 1 vrouw erbij. Kan me dat nog wel voorstellen ook.
Wij gaan echter ook heel regelmatig met de mannen én vrouwen samen weekendje weg, stappen of leuke dingen doen.
Misschien dat je dat eens kunt voorstellen oki ?
Een vriend uit de vriendengroep van mijn man wilde ook eens als enige z'n vriendin meenemen. De andere mannen hebben gewoon gezegd dat ze dat niet wilden. Dan kun je je ook af gaan vragen waarom niet. Daar heb ik helemaal geen zin in. Als hij daar met z'n zotte kop een scheve schaats rijdt...so be it. Ik kan daar nou niet echt van wakker liggen op voorhand. Zou het niet leuk vinden hoor, maar wrs herinnert ie zich er nix meer van na afloop.
Ik denk dan maar dat die mannen het gewoon niet leuk vinden met 1 vrouw erbij. Kan me dat nog wel voorstellen ook.
Wij gaan echter ook heel regelmatig met de mannen én vrouwen samen weekendje weg, stappen of leuke dingen doen.
Misschien dat je dat eens kunt voorstellen oki ?
dinsdag 1 februari 2011 om 14:50
