Relaties
alle pijlers
Help mijn man wilt scheiden
dinsdag 15 februari 2011 om 16:06
Hallo dames,
Ik ben nieuw op het forum en vraag meteen om jullie mening over mijn situatie.
Ik ben 26 jaar en mijn man is 24 jaar. Wij hebben elkaar ontmoet toen hij 16 en ik 18 jaar waren. Wij zijn beide van turkse kom af.
Zijn neef en mijn nicht zijn samen getrouwd en via hun hebben wij elkaar leren kennen.
In de zomer van 2003 heb ik mijn moeder het geheim, dat ik een vriendje heb uit vertrouwen verteld. De reden hiervoor was dat mijn man toen nog in nijmegen woonde en ik in rotterdam. Stiekem heen en weer rijden was lastig. Helaas heeft mijn moeder dit niet lang geheim kunnen houden, ze heeft me namelijk regelrecht naar mijn vader gestuurd om hem dit verhaal ook te vertellen.
Daarna is alles heel snel gegaan. Binnen een paar maanden waren wij al verloofd en hadden al hele toekomst plannen opgelegd gekregen. Zo jong en naief dat wij waren zijn daarin mee gegaan.
Dit ging een paar jaar lang goed, mijn man kwam in rotterdam verder studeren en wij zagen elkaar vaker als alleen in het weekend.
Na een paar jaar kreeg hij het ineens benauwd van al dit gedoe. Zo serieus met iets bezig zijn op zon jonge leeftijd, dat klopte volgens hem niet en dus heeft hij de verloving verbroken.
Gelukkig konden we niet lang zonder elkaar verder leven. Na een goed gesprek zijn we dan ook weer samen gekomen.
Helaas hebben wij niet veel van deze fout geleerd. We zijn met de plannen mee gegaan van de families en zijn na 6 jaar verloofd geweest te zijn dan toch getrouwd.
Nog geen jaar later heeft mijn man weer bekend gemaakt dat hij niet gelukkig is met hoe zijn leven nu gaat. Hierop ben ik natuurlijk van verdriet ingestort en heeft hij me al troostend laten weten dat het wel weer goed zou komen. En dat kwam het ook! We waren gelukkig, geen problemen niks!
Tot nu een paar weken terug (een jaar na de laatste keer) is hij toch weer terug bij de mening dat hij het benauwd krijgt van mij.
Hij wilt niet zoveel verantwoordelijkheid op deze leeftijd. Hij wilt geen rekening houden met hoelaat hij thuis komt en wanneer hij lekker met zijn vrienden weg wilt. Hij wilt gewoon rust!
Het schijnt niet aan mij te liggen, want we hebben geen ruzie. Ik ben erg makkelijk met wanneer hij weg gaat en hoelang hij weg gaat. Eigenlijk ben ik gewoon ideaal volgens hem.
Het gaat hem er ook niet om dat hij niet heeft kunnen stappen toen hij jong was (want dat heeft hij wel kunnen doen) het gaat hem ook niet om andere meiden te ontmoeten (want dat is wel het laatste waar hij behoefte aan heeft) Hij heeft alleen vanaf zon jonge leeftijd heel veel verantwoordelijkheden opgelegd gekregen. Terwijl hij al een zware jeugd achter de rug had.
Uit vertrouwen heb ik mijn moeder verteld dat hij plannen heeft om mij te verlaten. Ik heb haar verteld dat we niet willen dat iedereen hier gelijk van op de hoogte is. We willen eerst samen nadenken over hoe we dit gaan aanpakken. Jammer genoeg is mijn moeder toch naar zijn familie gegaan en ons verhaal verteld. Hierop heeft zijn opa gebeld dat hij als de sodemieter naar huis moest gaan en is dus door 2 neven weer naar huis gebracht. Het probleem dat we geleefd worden is hierbij bevestigd. Alleen het idee van scheiden is nog niet bij hem weg. Het is nu alleen maar erger geworden.
Gisteren zijn zijn ouders vanuit nijmegen naar ons gekomen. Hier hadden wij geen behoefte aan en heeft mijn man me opgehaald van mijn werk en we zijn lekker uit eten gegaan en zijn naar de bios geweest als een stelletje pubers die van huis weg gerend zijn.
Je ziet het dus, we kunnen zelfs in deze situatie nog makkelijk met zn tweeen door 1 deur. We hebben geen ruzies, we hebben geen affaires, we zijn altijd eerlijk tegen elkaar, maar toch wilt hij scheiden om verlost te zijn. En dit keer wilt hij het echt doorzetten, omdat we dit al vaker hebben meegemaakt. Hoe vaak kan je het opnieuw proberen.
Ik heb hem gevraagd of hij naar een relatie therpeut wilt gaan. Hij wilde dit wel voor me doen, als een ander mij duiderlijker kon maken dat het echt afgelopen is. Maar ik wil juist naar een relatie therepeut om hem duidelijk te maken dat er andere dingen hem dwars zitten en niet dat ons huwelijk slecht is.
Helaas moet dit allemaal via de huisarts. Mijn man wilt er geen speciaal vrij voor vragen, want veel zin heeft hij er eigenlijk niet in. Hij is leraar en heeft pas over 2 weken vakantie.
Maar ik wil iets kunnen doen..iets om hem te overtuigen dat er echt nog wel hoop voor ons is...
IK WIL IETS KUNNEN DOEN MAAR WAT??? IN 2 WEKEN KAN ER NOG VAN ALLES MIS GAAN
Ik ben nieuw op het forum en vraag meteen om jullie mening over mijn situatie.
Ik ben 26 jaar en mijn man is 24 jaar. Wij hebben elkaar ontmoet toen hij 16 en ik 18 jaar waren. Wij zijn beide van turkse kom af.
Zijn neef en mijn nicht zijn samen getrouwd en via hun hebben wij elkaar leren kennen.
In de zomer van 2003 heb ik mijn moeder het geheim, dat ik een vriendje heb uit vertrouwen verteld. De reden hiervoor was dat mijn man toen nog in nijmegen woonde en ik in rotterdam. Stiekem heen en weer rijden was lastig. Helaas heeft mijn moeder dit niet lang geheim kunnen houden, ze heeft me namelijk regelrecht naar mijn vader gestuurd om hem dit verhaal ook te vertellen.
Daarna is alles heel snel gegaan. Binnen een paar maanden waren wij al verloofd en hadden al hele toekomst plannen opgelegd gekregen. Zo jong en naief dat wij waren zijn daarin mee gegaan.
Dit ging een paar jaar lang goed, mijn man kwam in rotterdam verder studeren en wij zagen elkaar vaker als alleen in het weekend.
Na een paar jaar kreeg hij het ineens benauwd van al dit gedoe. Zo serieus met iets bezig zijn op zon jonge leeftijd, dat klopte volgens hem niet en dus heeft hij de verloving verbroken.
Gelukkig konden we niet lang zonder elkaar verder leven. Na een goed gesprek zijn we dan ook weer samen gekomen.
Helaas hebben wij niet veel van deze fout geleerd. We zijn met de plannen mee gegaan van de families en zijn na 6 jaar verloofd geweest te zijn dan toch getrouwd.
Nog geen jaar later heeft mijn man weer bekend gemaakt dat hij niet gelukkig is met hoe zijn leven nu gaat. Hierop ben ik natuurlijk van verdriet ingestort en heeft hij me al troostend laten weten dat het wel weer goed zou komen. En dat kwam het ook! We waren gelukkig, geen problemen niks!
Tot nu een paar weken terug (een jaar na de laatste keer) is hij toch weer terug bij de mening dat hij het benauwd krijgt van mij.
Hij wilt niet zoveel verantwoordelijkheid op deze leeftijd. Hij wilt geen rekening houden met hoelaat hij thuis komt en wanneer hij lekker met zijn vrienden weg wilt. Hij wilt gewoon rust!
Het schijnt niet aan mij te liggen, want we hebben geen ruzie. Ik ben erg makkelijk met wanneer hij weg gaat en hoelang hij weg gaat. Eigenlijk ben ik gewoon ideaal volgens hem.
Het gaat hem er ook niet om dat hij niet heeft kunnen stappen toen hij jong was (want dat heeft hij wel kunnen doen) het gaat hem ook niet om andere meiden te ontmoeten (want dat is wel het laatste waar hij behoefte aan heeft) Hij heeft alleen vanaf zon jonge leeftijd heel veel verantwoordelijkheden opgelegd gekregen. Terwijl hij al een zware jeugd achter de rug had.
Uit vertrouwen heb ik mijn moeder verteld dat hij plannen heeft om mij te verlaten. Ik heb haar verteld dat we niet willen dat iedereen hier gelijk van op de hoogte is. We willen eerst samen nadenken over hoe we dit gaan aanpakken. Jammer genoeg is mijn moeder toch naar zijn familie gegaan en ons verhaal verteld. Hierop heeft zijn opa gebeld dat hij als de sodemieter naar huis moest gaan en is dus door 2 neven weer naar huis gebracht. Het probleem dat we geleefd worden is hierbij bevestigd. Alleen het idee van scheiden is nog niet bij hem weg. Het is nu alleen maar erger geworden.
Gisteren zijn zijn ouders vanuit nijmegen naar ons gekomen. Hier hadden wij geen behoefte aan en heeft mijn man me opgehaald van mijn werk en we zijn lekker uit eten gegaan en zijn naar de bios geweest als een stelletje pubers die van huis weg gerend zijn.
Je ziet het dus, we kunnen zelfs in deze situatie nog makkelijk met zn tweeen door 1 deur. We hebben geen ruzies, we hebben geen affaires, we zijn altijd eerlijk tegen elkaar, maar toch wilt hij scheiden om verlost te zijn. En dit keer wilt hij het echt doorzetten, omdat we dit al vaker hebben meegemaakt. Hoe vaak kan je het opnieuw proberen.
Ik heb hem gevraagd of hij naar een relatie therpeut wilt gaan. Hij wilde dit wel voor me doen, als een ander mij duiderlijker kon maken dat het echt afgelopen is. Maar ik wil juist naar een relatie therepeut om hem duidelijk te maken dat er andere dingen hem dwars zitten en niet dat ons huwelijk slecht is.
Helaas moet dit allemaal via de huisarts. Mijn man wilt er geen speciaal vrij voor vragen, want veel zin heeft hij er eigenlijk niet in. Hij is leraar en heeft pas over 2 weken vakantie.
Maar ik wil iets kunnen doen..iets om hem te overtuigen dat er echt nog wel hoop voor ons is...
IK WIL IETS KUNNEN DOEN MAAR WAT??? IN 2 WEKEN KAN ER NOG VAN ALLES MIS GAAN
dinsdag 15 februari 2011 om 16:11
Jeetje, wat een lastige situatie!
Maar als jullie familie zich zo ontzettend bemoeit met jullie relatie, dan zal scheiden toch ook heel erg lastig worden? Ze gaan vast niet akkoord met een scheiding als ik dit zo lees...
Het klinkt of jullie geen ruimte krijgen om zelf uit te vogelen of het nog allemaal gaat werken. Als je man vastbesloten is bij je weg te gaan kun je daar natuurlijk niet echt wat aan doen. Al kunnen jullie in de relatietherapie nog iets van elkaar opsteken.
Maar als jullie familie zich zo ontzettend bemoeit met jullie relatie, dan zal scheiden toch ook heel erg lastig worden? Ze gaan vast niet akkoord met een scheiding als ik dit zo lees...
Het klinkt of jullie geen ruimte krijgen om zelf uit te vogelen of het nog allemaal gaat werken. Als je man vastbesloten is bij je weg te gaan kun je daar natuurlijk niet echt wat aan doen. Al kunnen jullie in de relatietherapie nog iets van elkaar opsteken.
dinsdag 15 februari 2011 om 16:15
Dat gaan ze dus ook niet. Mijn man is bijna 2 weken uit huis geweest. We hadden wel regelmatig contact met elkaar, om te weten hoe het met de ander gaat. Hij is erg geduldig om naar mijn verdriet te luisteren. Maar we hadden wel even de tijd om alleen te zijn om ff goed na te denken.
Nu de familie dus niet accoord gaat en hem terug hebben geplaatst in ons huis. Hebben we deze momenten niet meer. Het is alleen maar lastiger geworden. Vandaar dat 2 weken erg lang klinkt in mijn oren.
Hij zegt dat hij vastbesloten is, maar ondertussen heeft hij geen actie ondernomen. Zelfs de momenten dat ik boos zei van, nou ik ga het niet eens meer proberen om je over te halen, laten we officieel naar de ouders gaan om dit te melden, werd ik terug gefloten. Nee dit moesten we eerst samen goed bespreken...
Is dit een teken van twijfel, of is hij gewoon de beste ex man die je kan wensen
Nu de familie dus niet accoord gaat en hem terug hebben geplaatst in ons huis. Hebben we deze momenten niet meer. Het is alleen maar lastiger geworden. Vandaar dat 2 weken erg lang klinkt in mijn oren.
Hij zegt dat hij vastbesloten is, maar ondertussen heeft hij geen actie ondernomen. Zelfs de momenten dat ik boos zei van, nou ik ga het niet eens meer proberen om je over te halen, laten we officieel naar de ouders gaan om dit te melden, werd ik terug gefloten. Nee dit moesten we eerst samen goed bespreken...
Is dit een teken van twijfel, of is hij gewoon de beste ex man die je kan wensen
dinsdag 15 februari 2011 om 16:18
Als eerste: hij WIL, niet hij wilT.
Verder denk ik dat je man een probleem heeft met de beperkingen door jullie families, niet met jou. Ik wil je dus adviseren een samen om tafel te gaan zitten om te zien of jullie daar samen iets mee kunnen. Maar als hij echt weg wil houdt het natuurlijk op. Geen kinderen nog geloof ik?
Verder denk ik dat je man een probleem heeft met de beperkingen door jullie families, niet met jou. Ik wil je dus adviseren een samen om tafel te gaan zitten om te zien of jullie daar samen iets mee kunnen. Maar als hij echt weg wil houdt het natuurlijk op. Geen kinderen nog geloof ik?
dinsdag 15 februari 2011 om 17:17
Ik zou zeggen lekker scheiden van je familie..
Volgens mij leggen de familieleden de problematische verantwoordelijkheden op.. En niet jij..
Ik vind wel dat hij inderdaad zn leven in eigen handen moet nemen, maar dat lukt geloof ik niet als hij jou opzij zet.. Dit zit véél dieper geworteld.. Volgens mij zo diep als de wortels van de familiestamboom..
Is het een optie dat jullie verhuizen? Alleen met zn tweeën naar de andere kant van het land? Groningen ofzo..
Succes TO!
Volgens mij leggen de familieleden de problematische verantwoordelijkheden op.. En niet jij..
Ik vind wel dat hij inderdaad zn leven in eigen handen moet nemen, maar dat lukt geloof ik niet als hij jou opzij zet.. Dit zit véél dieper geworteld.. Volgens mij zo diep als de wortels van de familiestamboom..
Is het een optie dat jullie verhuizen? Alleen met zn tweeën naar de andere kant van het land? Groningen ofzo..
Succes TO!
dinsdag 15 februari 2011 om 17:24
Jij rent steeds naar je moeder als je ergens mee zit.
Die verteld vervolgens meteen alles aan zowel jouw als zijn familie en vervolgens wordt jouw man gedwongen tot iets wat hij helemaal niet wil.
Als ik jouw was zou ik eerst eens stoppen met steeds naar je moeder rennen. Het is nu wel gebleken dat zij geen geheim kan en wil bewaren.
Als jij niets steeds naar je moeder rent kunnen jullie rustig zelf gaan bepalen wat jullie willen. Misschien wil hij dan alsnog met je verder. Als hij dan nog steeds een scheiding wil dan zou ik dit gaan realiseren ZONDER met je familie te overleggen. Ga naar een advocaat maar laat je familie erbuiten.
Jouw familie kan hem blijkbaar wel dwingen met behulp van zijn familie om bij jou te blijven maar is dat nu wat je echt wil?
Een man die alleen maar bij jou blijft omdat hij gedwongen wordt door beide families.
Die verteld vervolgens meteen alles aan zowel jouw als zijn familie en vervolgens wordt jouw man gedwongen tot iets wat hij helemaal niet wil.
Als ik jouw was zou ik eerst eens stoppen met steeds naar je moeder rennen. Het is nu wel gebleken dat zij geen geheim kan en wil bewaren.
Als jij niets steeds naar je moeder rent kunnen jullie rustig zelf gaan bepalen wat jullie willen. Misschien wil hij dan alsnog met je verder. Als hij dan nog steeds een scheiding wil dan zou ik dit gaan realiseren ZONDER met je familie te overleggen. Ga naar een advocaat maar laat je familie erbuiten.
Jouw familie kan hem blijkbaar wel dwingen met behulp van zijn familie om bij jou te blijven maar is dat nu wat je echt wil?
Een man die alleen maar bij jou blijft omdat hij gedwongen wordt door beide families.
dinsdag 15 februari 2011 om 17:46
quote:groenoogje1962 schreef op 15 februari 2011 @ 17:27:
Niks meer in vertrouwen vertellen tegen je moeder want die kun je dus niet vertrouwen en buiten dat het is JULLIE zaak. Gewoon scheiding in gang zetten buiten de familie om.
"Gewoon" scheiding in gang zetten??!!! Ik heb eerder het idee dat TO haar huwelijk wil redden!
Maar het wordt wel tijd om die familie buiten te sluiten. Zij horen geen van allen thuis in jullie relatie, in jullie leven.
Verder: Als dit is wat hij wil, laat hem dan gaan, hij is niet gelukkig. Dat is moeilijk, maar uiteindelijk wel beter voor allebei.
Niks meer in vertrouwen vertellen tegen je moeder want die kun je dus niet vertrouwen en buiten dat het is JULLIE zaak. Gewoon scheiding in gang zetten buiten de familie om.
"Gewoon" scheiding in gang zetten??!!! Ik heb eerder het idee dat TO haar huwelijk wil redden!
Maar het wordt wel tijd om die familie buiten te sluiten. Zij horen geen van allen thuis in jullie relatie, in jullie leven.
Verder: Als dit is wat hij wil, laat hem dan gaan, hij is niet gelukkig. Dat is moeilijk, maar uiteindelijk wel beter voor allebei.
dinsdag 15 februari 2011 om 18:03
Je man twijfelt door de druk. De druk die hij van alle kanten opgelegd krijgt. De druk die hij al vanaf zijn 16e voelde. De druk om jullie relatie te laten slagen, omdat beide families dat willen.
Deze jongen heeft nooit echt vrij kunnen zijn, zichzelf kunnen ontwikkelen. Of jij hem de ruimte ervoor geeft kan ik niet beoordelen, zijn en ook jou familie in ieder geval niet. Jullie moeten eerst onder de druk van de families uitkomen en dan kijken in hoeverre jullie relatie leuk is. Vertel niets meer aan je moeder en probeer echt de families op afstand te houden en samen uit te zoeken wat voor jullie belangrijk is. Ook jij legt hem druk op door steeds naar je moeder toe te gaan en alles te bespreken. Je weet dat ze dit doorverteld.
Deze jongen heeft nooit echt vrij kunnen zijn, zichzelf kunnen ontwikkelen. Of jij hem de ruimte ervoor geeft kan ik niet beoordelen, zijn en ook jou familie in ieder geval niet. Jullie moeten eerst onder de druk van de families uitkomen en dan kijken in hoeverre jullie relatie leuk is. Vertel niets meer aan je moeder en probeer echt de families op afstand te houden en samen uit te zoeken wat voor jullie belangrijk is. Ook jij legt hem druk op door steeds naar je moeder toe te gaan en alles te bespreken. Je weet dat ze dit doorverteld.
dinsdag 15 februari 2011 om 18:23
Ik kan me goed voorstellen dat jouw man druk voelt, hij wordt door de families onder druk gezet en omdat jij ook graag wilt weten wat het gaat worden komt van jou naar hem dan ook druk kijken.
Ik woon in Turkije, en ook al zullen er genoeg families zijn die op een moderne wijze leven voor mij geen relatie meer met een Turk! Dat gedoe met familie's die alles in handen hebben of willen hebben, smoort mensen in hun ontwikkeling.
Hoe moeilijk ook, ik zou je man de ruimte geven om zichzelf te bedenken of ie met jou verder wil, of niet.
Laat hem los, door op zijn lip te zitten, wat de families ook doen zal hij willen vluchten.
Komt hij terug kunnen jullie er samen proberen uit te komen.
Zo niet, is dat heel triest maar waarom op deze manier nog tig jaren verder gaan??
Ik woon in Turkije, en ook al zullen er genoeg families zijn die op een moderne wijze leven voor mij geen relatie meer met een Turk! Dat gedoe met familie's die alles in handen hebben of willen hebben, smoort mensen in hun ontwikkeling.
Hoe moeilijk ook, ik zou je man de ruimte geven om zichzelf te bedenken of ie met jou verder wil, of niet.
Laat hem los, door op zijn lip te zitten, wat de families ook doen zal hij willen vluchten.
Komt hij terug kunnen jullie er samen proberen uit te komen.
Zo niet, is dat heel triest maar waarom op deze manier nog tig jaren verder gaan??
dinsdag 15 februari 2011 om 19:06
Dus jullie waren 16 en 18 toen jullie gingen verloven? Geen wonder dat hij nu niet happy is. Op die leeftijd kun je toch nog niet zo'n verbintenis aangaan en weten wat het precies inhoud.
Die constante druk van families. Ik snap wel dat het in de Turkse cultuur 'normaal' is dat je zo onder druk gezet word want de familie eer is heel belangrijk en ik heb vaak zat gehoord dat je als Turkse dus geen vriend/vriendin mag hebben zonder te trouwen of het stiekem moet wat natuurlijk belachelijk is. Ik zou dus ook je families buiten de deur houden en ook niks meer vertellen. Je moet echt eens een statement maken en voor jezelf opkomen want anders ben je dadelijk door de bemoeienissen door je families je man kwijt.
Ik geloof best dat het hem niet om jou gaat maar dat hij niet meer tegen die druk kan en dat vind ik eigenlijk vrij logisch want voor voor eigen leven heb je als je familie overal bovenop zit en alles voor je bepaald.
Die constante druk van families. Ik snap wel dat het in de Turkse cultuur 'normaal' is dat je zo onder druk gezet word want de familie eer is heel belangrijk en ik heb vaak zat gehoord dat je als Turkse dus geen vriend/vriendin mag hebben zonder te trouwen of het stiekem moet wat natuurlijk belachelijk is. Ik zou dus ook je families buiten de deur houden en ook niks meer vertellen. Je moet echt eens een statement maken en voor jezelf opkomen want anders ben je dadelijk door de bemoeienissen door je families je man kwijt.
Ik geloof best dat het hem niet om jou gaat maar dat hij niet meer tegen die druk kan en dat vind ik eigenlijk vrij logisch want voor voor eigen leven heb je als je familie overal bovenop zit en alles voor je bepaald.
dinsdag 15 februari 2011 om 19:24
quote:Daisy376 schreef op 15 februari 2011 @ 18:23:
Ik kan me goed voorstellen dat jouw man druk voelt, hij wordt door de families onder druk gezet en omdat jij ook graag wilt weten wat het gaat worden komt van jou naar hem dan ook druk kijken.
Ik woon in Turkije, en ook al zullen er genoeg families zijn die op een moderne wijze leven voor mij geen relatie meer met een Turk! Dat gedoe met familie's die alles in handen hebben of willen hebben, smoort mensen in hun ontwikkeling.
Hoe moeilijk ook, ik zou je man de ruimte geven om zichzelf te bedenken of ie met jou verder wil, of niet.
Laat hem los, door op zijn lip te zitten, wat de families ook doen zal hij willen vluchten.
Komt hij terug kunnen jullie er samen proberen uit te komen.
Zo niet, is dat heel triest maar waarom op deze manier nog tig jaren verder gaan??Wat zingt Sting ook alweer? "if you love somebody, set him free". het klopt overigens als een bus. Hoe meer je iemand weerhoudt, hoe meer je hem wegjaagt.
Ik kan me goed voorstellen dat jouw man druk voelt, hij wordt door de families onder druk gezet en omdat jij ook graag wilt weten wat het gaat worden komt van jou naar hem dan ook druk kijken.
Ik woon in Turkije, en ook al zullen er genoeg families zijn die op een moderne wijze leven voor mij geen relatie meer met een Turk! Dat gedoe met familie's die alles in handen hebben of willen hebben, smoort mensen in hun ontwikkeling.
Hoe moeilijk ook, ik zou je man de ruimte geven om zichzelf te bedenken of ie met jou verder wil, of niet.
Laat hem los, door op zijn lip te zitten, wat de families ook doen zal hij willen vluchten.
Komt hij terug kunnen jullie er samen proberen uit te komen.
Zo niet, is dat heel triest maar waarom op deze manier nog tig jaren verder gaan??Wat zingt Sting ook alweer? "if you love somebody, set him free". het klopt overigens als een bus. Hoe meer je iemand weerhoudt, hoe meer je hem wegjaagt.
dinsdag 15 februari 2011 om 19:44
Wat lastig allemaal en wat erg dat jullie zo onder druk staan van jullie familie's. Is er niet een persoon naast de familie die voor jullie kan bemiddelen met jullie familie's?
Als je man wil scheiden, dan is daar helaas niet zoveel aan te doen. Het is uiteindelijk ook niet jouw schuld. Je zult er veel verdriet van hebben, maar je staat voor het blok, en ook jij zult dit overleven en er zal ook voor jou nog veel in het verschiet liggen in de toekomst.
Wees sterk, weersta je familie, en maak jullie eigen keuzes. En zoek hulp bij de juiste personen, dus ik denk toch andere mensen van Turkse komaf die dit hebben meegemaakt. Kom op, dit is de 21e eeuw hoor.
Als je man wil scheiden, dan is daar helaas niet zoveel aan te doen. Het is uiteindelijk ook niet jouw schuld. Je zult er veel verdriet van hebben, maar je staat voor het blok, en ook jij zult dit overleven en er zal ook voor jou nog veel in het verschiet liggen in de toekomst.
Wees sterk, weersta je familie, en maak jullie eigen keuzes. En zoek hulp bij de juiste personen, dus ik denk toch andere mensen van Turkse komaf die dit hebben meegemaakt. Kom op, dit is de 21e eeuw hoor.
dinsdag 15 februari 2011 om 19:51
Hoi To
Wat een reacties zeg, sommige raak sommige slaan de plank mis. Ik ben nederlandse maar getrouwd met een ,,turkse turk,,:)
In de loop van de jaren heb ik aardig wat know how over de turkse CULTUUR/FAMILIEBANDEN opgedaan. (Ik heb er een hekel aan wanneer mensen dit aan religie koppelen)
Ik zou je als advies willen geven om een gesprek met je man aan te gaan hoe hij de druk en verwachtingen van beide families ervaart en hoe hij denkt dat die druk veranderd bij eventuele scheiding (en in de toekomst ander huwelijk).
Vraag je zelf dezelfde vraag.
Hoeveel je moeder ook van je houdt en jij van haar zij is geen vertrouwenspersoon, ik hoop dat je daarvan geleerd hebt.
Wanneer het een en ander helder is kun je er samen naar kijken hoe jullie met de familie om willen gaan, doen jullie het spelletje mee of ga je er tegen in en ga je grenzen stellen. Dat zal zeker tot conflicten lijden maar 2 staan sterker dan 1.
Ik heb geluk, als nederlandse word meer van mij gepikt binnen de familie, bovendien is bij mij een grens een grens. Mijn man vind het soms heerlijk dat ik het oplos en soms vervelend omdat ik hem soms in een moeilijke positie zet met mijn nederlandse gedachtegang...
liefs Fener
Wat een reacties zeg, sommige raak sommige slaan de plank mis. Ik ben nederlandse maar getrouwd met een ,,turkse turk,,:)
In de loop van de jaren heb ik aardig wat know how over de turkse CULTUUR/FAMILIEBANDEN opgedaan. (Ik heb er een hekel aan wanneer mensen dit aan religie koppelen)
Ik zou je als advies willen geven om een gesprek met je man aan te gaan hoe hij de druk en verwachtingen van beide families ervaart en hoe hij denkt dat die druk veranderd bij eventuele scheiding (en in de toekomst ander huwelijk).
Vraag je zelf dezelfde vraag.
Hoeveel je moeder ook van je houdt en jij van haar zij is geen vertrouwenspersoon, ik hoop dat je daarvan geleerd hebt.
Wanneer het een en ander helder is kun je er samen naar kijken hoe jullie met de familie om willen gaan, doen jullie het spelletje mee of ga je er tegen in en ga je grenzen stellen. Dat zal zeker tot conflicten lijden maar 2 staan sterker dan 1.
Ik heb geluk, als nederlandse word meer van mij gepikt binnen de familie, bovendien is bij mij een grens een grens. Mijn man vind het soms heerlijk dat ik het oplos en soms vervelend omdat ik hem soms in een moeilijke positie zet met mijn nederlandse gedachtegang...
liefs Fener
