Relaties
alle pijlers
Hij heeft een kinderwens.
woensdag 7 december 2011 om 19:03
Heel erg leuk voor als je zelf kinderen wil, maar ik heb zelf geen idee of ik over nu en x jaar wel kinderen wil. Momenteel ben ik nog bezig met mijn studie (wat nog enkele jaren duurt) en ik ben chronisch ziek. Ik zou heel graag na mijn studie willen gaan werken, maar ik verwacht tegen dezelfde dingen aan te lopen waar ik nu tegen aan loop (continu moe en pijn en medicatie helpt ook maar zo veel, het huishouden doen, veel werk) en dat nog zonder kind. Om deze redenen en het feit dat ik geen engelengeduld heb en nooit het goede voorbeeld heb gehad ‘hoe het wel moet” denk ik dat ik niet eens de capaciteiten heb om het wel goed te doen. Laat staan dat ik, wanneer er kinderen op bezoek zijn, geen enkel idee heb hoe ik met ze moet omgaan en de drukte na een paar uur al zat ben :/. Ik neem aan dat je het pas weet wanneer het zo ver is, maar ik vind het een gevaarlijk ‘experiment’ om hier niet bij stil te staan omdat er dan toch drie levens bij betrokken zijn.
Hij vertelt me dat hij graag vader wil worden, liefst nog voor zijn 40e / begin 40 (hij is inmiddels eind 30). Als ik hem met zijn en mijn nichtjes bezig zie, dan zie ik hoeveel plezier hij heeft in het voorlezen van verhaaltjes, spelletjes spelen en hij is over het algemeen erg zorgzaam. Ik ben er van overtuigd dat hij wel een fantastische vader zou zijn. Het doet me daarom ook pijn dat ik hem geen garanties kan geven of zelfs niet kan zeggen “ik wil wel kinderen maar nu nog niet”, terwijl ik vind dat hij recht heeft op al het geluk in de wereld. Ik weet echter niet of ik dat wel kan bieden en hoewel het allemaal nog in de toekomst ligt en hij geen biologische klok heeft, ik zou het verschrikkelijk vinden moest hij toch verwachtingen koesteren die ik later niet kan waarmaken. We hebben hier natuurlijk over gesproken en hij zegt wel “je draait wel bij binnen een paar jaar” maar daar ben ik dus echt niet zeker van en daarom maalt het nu even in mijn kop hoewel het zorgen voor later zijn.
Ik weet dat er enkele topics hier over zijn maar ik wil mijn ei toch even kwijt. Ik hoop ook op herkenning / ervaringen van andere forumleden. Hoe staan jullie hierin of hoe zouden jullie hierin staan in mijn situatie?
Hij vertelt me dat hij graag vader wil worden, liefst nog voor zijn 40e / begin 40 (hij is inmiddels eind 30). Als ik hem met zijn en mijn nichtjes bezig zie, dan zie ik hoeveel plezier hij heeft in het voorlezen van verhaaltjes, spelletjes spelen en hij is over het algemeen erg zorgzaam. Ik ben er van overtuigd dat hij wel een fantastische vader zou zijn. Het doet me daarom ook pijn dat ik hem geen garanties kan geven of zelfs niet kan zeggen “ik wil wel kinderen maar nu nog niet”, terwijl ik vind dat hij recht heeft op al het geluk in de wereld. Ik weet echter niet of ik dat wel kan bieden en hoewel het allemaal nog in de toekomst ligt en hij geen biologische klok heeft, ik zou het verschrikkelijk vinden moest hij toch verwachtingen koesteren die ik later niet kan waarmaken. We hebben hier natuurlijk over gesproken en hij zegt wel “je draait wel bij binnen een paar jaar” maar daar ben ik dus echt niet zeker van en daarom maalt het nu even in mijn kop hoewel het zorgen voor later zijn.
Ik weet dat er enkele topics hier over zijn maar ik wil mijn ei toch even kwijt. Ik hoop ook op herkenning / ervaringen van andere forumleden. Hoe staan jullie hierin of hoe zouden jullie hierin staan in mijn situatie?
woensdag 7 december 2011 om 19:08
Ik weet het niet is ook een antwoord. Dat mag jij dan ook gewoon als antwoord geven. Dit kun je eventueel onderstrepen door aan te geven dat je echt niet zeker weet of je wel moeder wil worden en dat je denkt dat dit misschien ook niet gaat veranderen in de toekomst. Eigenlijk hoef je dus niet meer te doen dan je nu al doet. Het is aan hem wat hij met die info doet, jij bent eerlijk geweest.
woensdag 7 december 2011 om 19:13
Ik denk dat de keuze bij hem ligt...
Zolang jij aangeeft het niet te weten en het dus ook een nee kan worden, moet hij de keuze maken..
Of hij kiest voor de vrouw die misschien wel nooit een kind of misschien wel wilt.... of hij kiest voor een nieuwe weg waar hij misschien wel een vrouw tegen komt die wel net zoals hem een duidelijke kinderwens heeft...
En dat zou ik hem ook zeggen want anders blijft het denk ik een punt wat elke keer weer terug komt.
Zolang jij aangeeft het niet te weten en het dus ook een nee kan worden, moet hij de keuze maken..
Of hij kiest voor de vrouw die misschien wel nooit een kind of misschien wel wilt.... of hij kiest voor een nieuwe weg waar hij misschien wel een vrouw tegen komt die wel net zoals hem een duidelijke kinderwens heeft...
En dat zou ik hem ook zeggen want anders blijft het denk ik een punt wat elke keer weer terug komt.
woensdag 7 december 2011 om 19:20
woensdag 7 december 2011 om 19:23
quote:jo12345 schreef op 07 december 2011 @ 19:11:
Begrijp ik goed dat jullie bijna 20 jaar leefstijdsverschil hebben?
Nee, ik ben zelf midden 20 maar ik heb een flinke studievertraging opgelopen door mijn ziekte. Er is wel een leeftijdsverschil maar niet zo dramatisch
.
Overigens bedankt voor de reacties tot nu toe. Van wat ik begrijp ligt de keuze bij hem momenteel volgens jullie. Ik ben gewoon bang dat hij later spijt krijgt moest het er niet van komen en het mij zou verwijten. "Ik weet het niet" is op zich wel een antwoord, maar ik kan me ook wel inleven dat mensen zich toch bekocht zouden voelen over de onduidelijkheid, als ik de topics van vrouwen met een kinderwens er op na lees.
Begrijp ik goed dat jullie bijna 20 jaar leefstijdsverschil hebben?
Nee, ik ben zelf midden 20 maar ik heb een flinke studievertraging opgelopen door mijn ziekte. Er is wel een leeftijdsverschil maar niet zo dramatisch
. Overigens bedankt voor de reacties tot nu toe. Van wat ik begrijp ligt de keuze bij hem momenteel volgens jullie. Ik ben gewoon bang dat hij later spijt krijgt moest het er niet van komen en het mij zou verwijten. "Ik weet het niet" is op zich wel een antwoord, maar ik kan me ook wel inleven dat mensen zich toch bekocht zouden voelen over de onduidelijkheid, als ik de topics van vrouwen met een kinderwens er op na lees.
woensdag 7 december 2011 om 19:25
quote:schimmel schreef op 07 december 2011 @ 19:20:
Hoe is zijn reactie als jij tegen je partner zegt:
Het is bespreekbaar, mits jij de hoofdopvoeder wordt en ik de kostwinner. Ik bedoel, als hij zo graag wil, dan is het ook logisch dat hij dit inpast in zijn (ja, jullie) leven....
En hoe sta je daar zelf in?Dit is een goede vraag, daar ben ik jou het antwoord op verschuldigd momenteel. Ik kan hem inderdaad vragen hoe hij het dan concreet ziet want hij heeft wel een erg romantisch beeld van het ouderschap momenteel. (Op zich niks mis mee, moest iedereen er realistisch tegenaan kijken zou niemand er aan beginnen denk ik ).
Hoe is zijn reactie als jij tegen je partner zegt:
Het is bespreekbaar, mits jij de hoofdopvoeder wordt en ik de kostwinner. Ik bedoel, als hij zo graag wil, dan is het ook logisch dat hij dit inpast in zijn (ja, jullie) leven....
En hoe sta je daar zelf in?Dit is een goede vraag, daar ben ik jou het antwoord op verschuldigd momenteel. Ik kan hem inderdaad vragen hoe hij het dan concreet ziet want hij heeft wel een erg romantisch beeld van het ouderschap momenteel. (Op zich niks mis mee, moest iedereen er realistisch tegenaan kijken zou niemand er aan beginnen denk ik ).
woensdag 7 december 2011 om 19:28
Kinderen krijgen is iets wat je samen moet willen, anders niet aan beginnen! Mijn advies: een goed gesprek met je vriend waarin je hem eerlijk aangeeft dat je er nu niet voor kan gaan en misschien wel nooit. Dan kan hij zelf de afweging maken of hij voor jou gaat en eventueel een kind, of dat hij kiest voor een toekomst met een andere vrouw die wél een kind wil. Nu 'dwingt' hij jou bijna in de positie om die vrouw te zijn. Dat is niet fair, maar gezien de kracht van de biologische klok bij sommige mensen niet eens zo heel verwonderlijk...
woensdag 7 december 2011 om 19:28
quote:xalliesuper schreef op 07 december 2011 @ 19:21:
Misschien EERLIJK zijn...?Misschien LEZEN...? Ik zei namelijk al in de OP dat we hier al wel over hebben gesproken. Hij weet over mijn twijfels, hetgene wat ik hier schrijf heeft hij ook al te horen gekregen en hij zegt dat ik binnen enkele jaren wel bijdraai terwijl ik het echt niet weet en enorm veel beren op de weg zie.
Misschien EERLIJK zijn...?Misschien LEZEN...? Ik zei namelijk al in de OP dat we hier al wel over hebben gesproken. Hij weet over mijn twijfels, hetgene wat ik hier schrijf heeft hij ook al te horen gekregen en hij zegt dat ik binnen enkele jaren wel bijdraai terwijl ik het echt niet weet en enorm veel beren op de weg zie.
woensdag 7 december 2011 om 19:29
quote:fru1t3lla schreef op 07 december 2011 @ 19:23:
[...]
Ik ben gewoon bang dat hij later spijt krijgt moest het er niet van komen en het mij zou verwijten. "Ik weet het niet" is op zich wel een antwoord, maar ik kan me ook wel inleven dat mensen zich toch bekocht zouden voelen over de onduidelijkheid, als ik de topics van vrouwen met een kinderwens er op na lees.
Geef hem dan die duidelijkheid. Leg hem uit hoe je erover denkt en dat jou 'misschien' op z'n minst ver in de toekomst ligt en ook 'nee' kan worden. en dat, als hij zeker wil weten dat hij kinderen krijgt, hij niet bij jou moet zijn. Dan kan hij het jou later niet verwijten. Wel hard en pijnlijk, maar alleen zo ben je duidelijk denk ik.
Overigens zit ik in dezelfde situatie als jij qua gezondheid/studie, dus kan me goed voorstellen dat je kinderen (nu nog) niet ziet zitten. Nu heb ik een man die ook geen kinderen wil, maar mocht ik in jou situatie zitten zou ik het dus wel heel duidelijk maken.
[...]
Ik ben gewoon bang dat hij later spijt krijgt moest het er niet van komen en het mij zou verwijten. "Ik weet het niet" is op zich wel een antwoord, maar ik kan me ook wel inleven dat mensen zich toch bekocht zouden voelen over de onduidelijkheid, als ik de topics van vrouwen met een kinderwens er op na lees.
Geef hem dan die duidelijkheid. Leg hem uit hoe je erover denkt en dat jou 'misschien' op z'n minst ver in de toekomst ligt en ook 'nee' kan worden. en dat, als hij zeker wil weten dat hij kinderen krijgt, hij niet bij jou moet zijn. Dan kan hij het jou later niet verwijten. Wel hard en pijnlijk, maar alleen zo ben je duidelijk denk ik.
Overigens zit ik in dezelfde situatie als jij qua gezondheid/studie, dus kan me goed voorstellen dat je kinderen (nu nog) niet ziet zitten. Nu heb ik een man die ook geen kinderen wil, maar mocht ik in jou situatie zitten zou ik het dus wel heel duidelijk maken.
woensdag 7 december 2011 om 19:32
Het is gek maar het lijkt gewoon niet binnen te komen wat ik zeg want hij is er rotsvast van overtuigd dat ik later wel op mijn beslissing terug kom. Het komt omdat ik "ik weet het niet' zeg in plaats van nee, maar de waarheid is ook dat ik het simpelweg niet weet en zelf geen ja of nee heb. Ik wou dat ik meer duidelijkheid kon geven dan mijn "ik weet het niet", maar ik zou hem ook nooit "ja' willen zeggen wanneer dat uit kan draaien op een "nee', of omgekeerd.
woensdag 7 december 2011 om 19:34
quote:fru1t3lla schreef op 07 december 2011 @ 19:32:
Het is gek maar het lijkt gewoon niet binnen te komen wat ik zeg want hij is er rotsvast van overtuigd dat ik later wel op mijn beslissing terug kom. Het komt omdat ik "ik weet het niet' zeg in plaats van nee, maar de waarheid is ook dat ik het simpelweg niet weet en zelf geen ja of nee heb. Ik wou dat ik meer duidelijkheid kon geven dan mijn "ik weet het niet", maar ik zou hem ook nooit "ja' willen zeggen wanneer dat uit kan draaien op een "nee', of omgekeerd.
Maar "ik weet niet' kan immers ook 'nee' worden, net zo goed als het 'ja" kan worden. Het ligt dan echt bij hem dat hij dat niet wil zien. En mocht hij jou dat ooit verwijten is dat volledig onterecht m.i. Maar begrijp dat dat voor jou niet lekker voelt.
Misschien toch nog een keer een goed gesprek hier over voeren?
Het is gek maar het lijkt gewoon niet binnen te komen wat ik zeg want hij is er rotsvast van overtuigd dat ik later wel op mijn beslissing terug kom. Het komt omdat ik "ik weet het niet' zeg in plaats van nee, maar de waarheid is ook dat ik het simpelweg niet weet en zelf geen ja of nee heb. Ik wou dat ik meer duidelijkheid kon geven dan mijn "ik weet het niet", maar ik zou hem ook nooit "ja' willen zeggen wanneer dat uit kan draaien op een "nee', of omgekeerd.
Maar "ik weet niet' kan immers ook 'nee' worden, net zo goed als het 'ja" kan worden. Het ligt dan echt bij hem dat hij dat niet wil zien. En mocht hij jou dat ooit verwijten is dat volledig onterecht m.i. Maar begrijp dat dat voor jou niet lekker voelt.
Misschien toch nog een keer een goed gesprek hier over voeren?
woensdag 7 december 2011 om 19:38
quote:fru1t3lla schreef op 07 december 2011 @ 19:32:
Het is gek maar het lijkt gewoon niet binnen te komen wat ik zeg want hij is er rotsvast van overtuigd dat ik later wel op mijn beslissing terug kom. Het komt omdat ik "ik weet het niet' zeg in plaats van nee, maar de waarheid is ook dat ik het simpelweg niet weet en zelf geen ja of nee heb. Ik wou dat ik meer duidelijkheid kon geven dan mijn "ik weet het niet", maar ik zou hem ook nooit "ja' willen zeggen wanneer dat uit kan draaien op een "nee', of omgekeerd.Je laat de discussie wel erg bij jou neerleggen he? Volgens mij moet je echt duidelijker zijn. "Schat, misschien wel, maar misschien ook niet. Als dat voor jou voldoende is, prima! Maar dan niet over een paar jaar gaan piepen, want ik heb niks beloofd." Niet meer zoveel aandacht aan besteden. Ik vind het trouwens best arrogant van je vriend om er vanuit te gaan dat je nog wel bij zinnen komt. Alsof een kind krijgen de enige manier is om een leuk leven te hebben samen! En dan nog, wie weet kán het wel helemaal niet. Ik zou ook niet zo blij zijn met zijn houding, die toch weinig te maken heeft met realistisch denken...
Het is gek maar het lijkt gewoon niet binnen te komen wat ik zeg want hij is er rotsvast van overtuigd dat ik later wel op mijn beslissing terug kom. Het komt omdat ik "ik weet het niet' zeg in plaats van nee, maar de waarheid is ook dat ik het simpelweg niet weet en zelf geen ja of nee heb. Ik wou dat ik meer duidelijkheid kon geven dan mijn "ik weet het niet", maar ik zou hem ook nooit "ja' willen zeggen wanneer dat uit kan draaien op een "nee', of omgekeerd.Je laat de discussie wel erg bij jou neerleggen he? Volgens mij moet je echt duidelijker zijn. "Schat, misschien wel, maar misschien ook niet. Als dat voor jou voldoende is, prima! Maar dan niet over een paar jaar gaan piepen, want ik heb niks beloofd." Niet meer zoveel aandacht aan besteden. Ik vind het trouwens best arrogant van je vriend om er vanuit te gaan dat je nog wel bij zinnen komt. Alsof een kind krijgen de enige manier is om een leuk leven te hebben samen! En dan nog, wie weet kán het wel helemaal niet. Ik zou ook niet zo blij zijn met zijn houding, die toch weinig te maken heeft met realistisch denken...
woensdag 7 december 2011 om 19:42
)
woensdag 7 december 2011 om 19:46
quote:isabon schreef op 07 december 2011 @ 19:41:
Wil je geen kinderen of twijfel je echt? Het lijkt alsof je alleen twijfelt omdat je denkt dat je moet twijfelen.Nou, ik herken het wel. Diep van binnen denk ik niet dat ik moedermateriaal ben en op dit moment wil ik dan ook geen kinderen. Maar ik ben ook halverwege de 20 en je weet maar nooit wat er nog voor hormonale stormen opsteken waardoor ik misschien over 5 jaar er wel anders over denk. Dus vandaar dat ik deze 'eigenlijk-niet-maar-je-weet-maar-nooit' twijfel wel herken.quote:Als je geen kinderen wilt is dat je goed recht. De keuze ligt dan bij hem.Absoluut waar. Maar wel pijnlijk om te constateren omdat dat wellicht het einde van een fijne relatie betekent.
Wil je geen kinderen of twijfel je echt? Het lijkt alsof je alleen twijfelt omdat je denkt dat je moet twijfelen.Nou, ik herken het wel. Diep van binnen denk ik niet dat ik moedermateriaal ben en op dit moment wil ik dan ook geen kinderen. Maar ik ben ook halverwege de 20 en je weet maar nooit wat er nog voor hormonale stormen opsteken waardoor ik misschien over 5 jaar er wel anders over denk. Dus vandaar dat ik deze 'eigenlijk-niet-maar-je-weet-maar-nooit' twijfel wel herken.quote:Als je geen kinderen wilt is dat je goed recht. De keuze ligt dan bij hem.Absoluut waar. Maar wel pijnlijk om te constateren omdat dat wellicht het einde van een fijne relatie betekent.
woensdag 7 december 2011 om 19:49
Ach had ik een reactie getypt, wou deze niet doorkomen. Opnieuw dan!
Lechatnoir en Jarek (en anderen), jullie hebben hier inderdaad een punt in. Zo te lezen kan mijn communicatie toch duidelijker en dat zal ik meenemen in een volgend gesprek. Jarek, je hebt ook gelijk dat ik het inderdaad erg bij mij laat neerleggen. Hij zegt ook "ik wil wel, het is aan jou om te beslissen" en ik voel me hier ook een beetje in vast gezet terwijl ik weet dat hij het goed bedoelt en niet bewust nu die druk er op wil leggen. Ik heb het idee dat ik "nu nu nu" moet beslissen terwijl ik al genoeg aan mijn hoofd heb zonder dit en helaas geen glazen bol heb. Maar ja, ik kwam er natuurlijk toen niet op om dat te zeggen, dus dat ligt wel aan mij.
Lechatnoir en Jarek (en anderen), jullie hebben hier inderdaad een punt in. Zo te lezen kan mijn communicatie toch duidelijker en dat zal ik meenemen in een volgend gesprek. Jarek, je hebt ook gelijk dat ik het inderdaad erg bij mij laat neerleggen. Hij zegt ook "ik wil wel, het is aan jou om te beslissen" en ik voel me hier ook een beetje in vast gezet terwijl ik weet dat hij het goed bedoelt en niet bewust nu die druk er op wil leggen. Ik heb het idee dat ik "nu nu nu" moet beslissen terwijl ik al genoeg aan mijn hoofd heb zonder dit en helaas geen glazen bol heb. Maar ja, ik kwam er natuurlijk toen niet op om dat te zeggen, dus dat ligt wel aan mij.
woensdag 7 december 2011 om 19:56
quote:isabon schreef op 07 december 2011 @ 19:41:
Wil je geen kinderen of twijfel je echt? Het lijkt alsof je alleen twijfelt omdat je denkt dat je moet twijfelen.
Als je geen kinderen wilt is dat je goed recht. De keuze ligt dan bij hem.
Ik twijfel echt, ik weet dat ik er op dit moment echt niet aan toe ben (weet hij ook) maar voor later heb ik echt geen idee. Ik weet wel dat, moest ik plots echt een kind willen, hij de vader "moet" zijn, ik kan me echt geen betere partner en vader in denken dan hij.
@ Leergierig: Klinkt als een fantastisch idee eigenlijk! Ben wel bang dat ik me toch heel erg verantwoordelijk ga voelen voor zo'n kind en er zelf de hele tijd naast ga zitten en me ga afvragen of die wel blij is, of het niet te koud of te warm is en dat soort dingen, dat dan weer wel... Overigens, ik heb dit niet alleen met babies, ben ook de eerste nacht bij mijn huisdier blijven slapen toen die geopereerd was.
Wil je geen kinderen of twijfel je echt? Het lijkt alsof je alleen twijfelt omdat je denkt dat je moet twijfelen.
Als je geen kinderen wilt is dat je goed recht. De keuze ligt dan bij hem.
Ik twijfel echt, ik weet dat ik er op dit moment echt niet aan toe ben (weet hij ook) maar voor later heb ik echt geen idee. Ik weet wel dat, moest ik plots echt een kind willen, hij de vader "moet" zijn, ik kan me echt geen betere partner en vader in denken dan hij.
@ Leergierig: Klinkt als een fantastisch idee eigenlijk! Ben wel bang dat ik me toch heel erg verantwoordelijk ga voelen voor zo'n kind en er zelf de hele tijd naast ga zitten en me ga afvragen of die wel blij is, of het niet te koud of te warm is en dat soort dingen, dat dan weer wel... Overigens, ik heb dit niet alleen met babies, ben ook de eerste nacht bij mijn huisdier blijven slapen toen die geopereerd was.
woensdag 7 december 2011 om 20:02
quote:valentinamaria schreef op 07 december 2011 @ 19:59:
eigenlijk duwt je vriend je een beetje in de hoek.
want hij verwacht dat een eind 20er ineens net zo gaat denken als een eind 30er.
ik was er pas op mijn 32e aan toe, aan kinderen.
Ergens wel maar ik denk dat hij het zelf niet beseft eerlijk gezegd.
Ik heb eigenlijk een vraagje. Wanneer "weet" je dat je aan kinderen toe bent?
eigenlijk duwt je vriend je een beetje in de hoek.
want hij verwacht dat een eind 20er ineens net zo gaat denken als een eind 30er.
ik was er pas op mijn 32e aan toe, aan kinderen.
Ergens wel maar ik denk dat hij het zelf niet beseft eerlijk gezegd.
Ik heb eigenlijk een vraagje. Wanneer "weet" je dat je aan kinderen toe bent?
woensdag 7 december 2011 om 20:02
