Relaties
alle pijlers
Hij is weg...
maandag 18 april 2011 om 10:49
Hoi allemaal,
Ik lees normaal gesproken alleen maar mee op het forum, maar ik heb nu de behoefte om even van me af te schrijven....
Mijn man heeft gisteren zijn koffers gepakt en naar zijn ouders gegaan. Hij heeft tijd en ruimte nodig, voelt geen liefde meer zoals het zou moeten en kan het nu niet opbrengen om er aan te werken. Hij zit flink in de knoop met zichzelf...
Het gaat al langere tijd (aantal jaren) niet goed. We hebben 2 kinderen van 3 en half en anderhalf jaar. Hij kan niet goed met het veranderende leven omgaan en ik heb me op de zorg van de kinderen gestort omdat hij hier niets in deed.
Bij mij is de liefde voor hem ook ver te zoeken. Zoveel teleurstelling over hoe hij met zijn vaderrol is om gegaan! Het is geen slechte man, maar toch...
Er spookt zoveel door mijn hoofd! Is het echt over? Hoe ga we het aan de kinderen vertellen? Hoe moet ik verder? Kan ik in onze (duurdere) koophuis blijven wonen? Hoe ga ik het allemaal doen?
Pfff, ik moet even van me afschrijven... Ik wil nu niemand bellen, want de kinderen zijn bij me en ik wil niet huilen...
Ik lees normaal gesproken alleen maar mee op het forum, maar ik heb nu de behoefte om even van me af te schrijven....
Mijn man heeft gisteren zijn koffers gepakt en naar zijn ouders gegaan. Hij heeft tijd en ruimte nodig, voelt geen liefde meer zoals het zou moeten en kan het nu niet opbrengen om er aan te werken. Hij zit flink in de knoop met zichzelf...
Het gaat al langere tijd (aantal jaren) niet goed. We hebben 2 kinderen van 3 en half en anderhalf jaar. Hij kan niet goed met het veranderende leven omgaan en ik heb me op de zorg van de kinderen gestort omdat hij hier niets in deed.
Bij mij is de liefde voor hem ook ver te zoeken. Zoveel teleurstelling over hoe hij met zijn vaderrol is om gegaan! Het is geen slechte man, maar toch...
Er spookt zoveel door mijn hoofd! Is het echt over? Hoe ga we het aan de kinderen vertellen? Hoe moet ik verder? Kan ik in onze (duurdere) koophuis blijven wonen? Hoe ga ik het allemaal doen?
Pfff, ik moet even van me afschrijven... Ik wil nu niemand bellen, want de kinderen zijn bij me en ik wil niet huilen...
maandag 18 april 2011 om 10:57
Wat moeilijk voor je! Ik kan me voorstellen dat je flink teleurgesteld in hem bent. Je hebt toch samen gekozen voor kinderen. En nu loopt hij er bij weg.
Hebben jullie wel stappen ondernomen om met de situatie om te gaan? Zijn jullie bijvoorbeeld in therapie geweest? Hebben jullie er met elkaar over kunnen praten? Zijn jullie al op zoek geweest naar een manier om het te laten werken?
Hebben jullie wel stappen ondernomen om met de situatie om te gaan? Zijn jullie bijvoorbeeld in therapie geweest? Hebben jullie er met elkaar over kunnen praten? Zijn jullie al op zoek geweest naar een manier om het te laten werken?
maandag 18 april 2011 om 10:57
quote:tientje schreef op 18 april 2011 @ 10:49:
Hoi allemaal,
Ik lees normaal gesproken alleen maar mee op het forum, maar ik heb nu de behoefte om even van me af te schrijven....
Mijn man heeft gisteren zijn koffers gepakt en naar zijn ouders gegaan. Hij heeft tijd en ruimte nodig, voelt geen liefde meer zoals het zou moeten en kan het nu niet opbrengen om er aan te werken. Hij zit flink in de knoop met zichzelf...
Het gaat al langere tijd (aantal jaren) niet goed. We hebben 2 kinderen van 3 en half en anderhalf jaar. Hij kan niet goed met het veranderende leven omgaan en ik heb me op de zorg van de kinderen gestort omdat hij hier niets in deed.
Bij mij is de liefde voor hem ook ver te zoeken. Zoveel teleurstelling over hoe hij met zijn vaderrol is om gegaan! Het is geen slechte man, maar toch...
Er spookt zoveel door mijn hoofd! Is het echt over? Hoe ga we het aan de kinderen vertellen? Hoe moet ik verder? Kan ik in onze (duurdere) koophuis blijven wonen? Hoe ga ik het allemaal doen?
Pfff, ik moet even van me afschrijven... Ik wil nu niemand bellen, want de kinderen zijn bij me en ik wil niet huilen...Het gaat al een aantal jaren niet goed? Had je gehoopt dat het krijgen van kinderen hier verandering in zou brengen? Verdrietig hoor, voor jullie allemaal. Heeft je man hulp gezocht? Was de actie van gisteren toch nog onverwacht?
Hoi allemaal,
Ik lees normaal gesproken alleen maar mee op het forum, maar ik heb nu de behoefte om even van me af te schrijven....
Mijn man heeft gisteren zijn koffers gepakt en naar zijn ouders gegaan. Hij heeft tijd en ruimte nodig, voelt geen liefde meer zoals het zou moeten en kan het nu niet opbrengen om er aan te werken. Hij zit flink in de knoop met zichzelf...
Het gaat al langere tijd (aantal jaren) niet goed. We hebben 2 kinderen van 3 en half en anderhalf jaar. Hij kan niet goed met het veranderende leven omgaan en ik heb me op de zorg van de kinderen gestort omdat hij hier niets in deed.
Bij mij is de liefde voor hem ook ver te zoeken. Zoveel teleurstelling over hoe hij met zijn vaderrol is om gegaan! Het is geen slechte man, maar toch...
Er spookt zoveel door mijn hoofd! Is het echt over? Hoe ga we het aan de kinderen vertellen? Hoe moet ik verder? Kan ik in onze (duurdere) koophuis blijven wonen? Hoe ga ik het allemaal doen?
Pfff, ik moet even van me afschrijven... Ik wil nu niemand bellen, want de kinderen zijn bij me en ik wil niet huilen...Het gaat al een aantal jaren niet goed? Had je gehoopt dat het krijgen van kinderen hier verandering in zou brengen? Verdrietig hoor, voor jullie allemaal. Heeft je man hulp gezocht? Was de actie van gisteren toch nog onverwacht?
maandag 18 april 2011 om 10:59
Wat een vervelende situatie.
Het is misschien goed dat je partner even vertrokken is. Jullie wonen samen hebben 2 kinderen en het ging niet meer tussen jullie. Nu hij weg is kunnen jullie beiden nadenken over wat jullie voor elkaar voelen, of jullie samen willen of niet. Misschien worden jullie hier alleen maar sterker door of besluiten jullie toch om uit elkaar te gaan. Ik zou het even wat tijd geven elkaar niet bellen/zien hoe erg je het ook vind! Time will tell.
Heel veel sterke meid
Het is misschien goed dat je partner even vertrokken is. Jullie wonen samen hebben 2 kinderen en het ging niet meer tussen jullie. Nu hij weg is kunnen jullie beiden nadenken over wat jullie voor elkaar voelen, of jullie samen willen of niet. Misschien worden jullie hier alleen maar sterker door of besluiten jullie toch om uit elkaar te gaan. Ik zou het even wat tijd geven elkaar niet bellen/zien hoe erg je het ook vind! Time will tell.
Heel veel sterke meid
maandag 18 april 2011 om 11:01
Hebben jullie hulp? Relatietherapie om weer met elkaar in gesprek te raken en weer verbinding te krijgen in plaats van dat jij je op de zorg stort en hij zich terugtrekt? Zie je daar nog iets in? In de vragen die jij stelt, over vertellen aan de kinderen en financien lees ik dat jij wel het gevoel hebt dat het echt over is. Ik persoonlijk vind het erg jammer als je uit elkaar zou gaan zonder alles geprobeerd te hebben. Ik zou echt kijken of relatietherapie oid jullie niet kan helpen.
maandag 18 april 2011 om 11:03
maandag 18 april 2011 om 11:12
Oh TO, wat een situatie... Voel me je mee.
Zoals gezegd: misschien goed om even wat afstand te nemen van elkaar en de situatie. Bezinnen wat je beiden wil en pas dan verdere beslissingen nemen.
Er zal veel op je af komen als je besluit uit elkaar te gaan, maar ook als jullie het wel samen gaan doen. Probeer sterk te blijven.
Heb je mensen in de buurt bij wie je je hart kan uitstorten, die er voor je zijn?
Hang in there en head up!!
Zoals gezegd: misschien goed om even wat afstand te nemen van elkaar en de situatie. Bezinnen wat je beiden wil en pas dan verdere beslissingen nemen.
Er zal veel op je af komen als je besluit uit elkaar te gaan, maar ook als jullie het wel samen gaan doen. Probeer sterk te blijven.
Heb je mensen in de buurt bij wie je je hart kan uitstorten, die er voor je zijn?
Hang in there en head up!!
maandag 18 april 2011 om 11:26
quote:toffifee schreef op 18 april 2011 @ 10:57:
[...]
Het gaat al een aantal jaren niet goed? Had je gehoopt dat het krijgen van kinderen hier verandering in zou brengen? Verdrietig hoor, voor jullie allemaal. Heeft je man hulp gezocht? Was de actie van gisteren toch nog onverwacht?
Goede vragen.
Ging het al slecht voor de kinderen kwamen? Hebben jullie beide andere gedachten over een leven met kinderen en botst dat? Op welke manier stelt hij jou teleur als vader? Hadden jullie vooraf besproken hoe je het ouderschap in wou vullen?
Stel jij hem teleur als partner sinds jij je op het moederschap focust?
[...]
Het gaat al een aantal jaren niet goed? Had je gehoopt dat het krijgen van kinderen hier verandering in zou brengen? Verdrietig hoor, voor jullie allemaal. Heeft je man hulp gezocht? Was de actie van gisteren toch nog onverwacht?
Goede vragen.
Ging het al slecht voor de kinderen kwamen? Hebben jullie beide andere gedachten over een leven met kinderen en botst dat? Op welke manier stelt hij jou teleur als vader? Hadden jullie vooraf besproken hoe je het ouderschap in wou vullen?
Stel jij hem teleur als partner sinds jij je op het moederschap focust?
maandag 18 april 2011 om 11:48
Zorg dat je in in gesprek blijft met je ex. Op een normale, volwassen manier, zodat jullie kinderen, die nog zó jong zijn, niet nog meer de dupe worden van de scheiding dan ze al gaan worden nu hun vader en moeder uit elkaar zijn.
Investeer in een goede relatie met je ex, serieus, ik zeg het niet omdat ik onaardig wil zijn maar omdat je in de eerste plaats moeder en vader bent als je uit elkaar gaat en kinderen hebt en die kinderen verdienen ouders die gewoon samen naar ouderavonden kunnen gaan in de toekomst, die op een volwassen en hopelijk zelfs vriendschappelijke manier over ze kunnen praten en zorgen dat de kinderen zonder al te veel schade en zéker zonder haat en nijd tussen de ouders, groot groeien.
Wat je moet zeggen?
De waarheid, op hun eigen niveau. Dat papa en mama liever niet meer samen willen wonen maar dat er van ze gehouden wordt, door zowel papa als mama. Spreek niet kwaad over je ex waar de kinderen bij zijn en ga zo normaal mogelijk met elkaar om als jullie elkaar zien.
Je dure koophuis kun je blijven bewonen als je het kunt betalen. Werk je? Kun je de hypotheek alleen betalen? Betaalt je man mee met de hypotheek? Is dat niet zo dan zul je moeten verhuizen en dan zou ik niet te lang wachten met zoeken naar nieuwe woonruimte.
Vraag hulp bij praktische zaken (ouders, vrienden, buren) en zorg dat je zo snel mogelijk alles geregeld hebt met betrekking tot de kinderen, dat dat duidelijk is, wanneer wie de kinderen heeft en wanneer jij kunt werken bijvoorbeeld. Hoe eerder je weet waar je aan toe bent, en hoe je voor jezelf en je gezin kunt zorgen, hoe beter.
Hebben je man en jij al een plan over hoe jullie een en ander aan willen pakken? Ik neem toch aan dat jullie daar met elkaar overeenstemming moeten bereiken. Is dat al gebeurd of staat er een afspraak om dat te bespreken gepland waarbij jullie de financiën doornemen en afspraken maken over hoe verder?
Trouwen doe je samen, scheiden ook, zeker als er kinderen en en koophuis bij betrokken zijn.
Investeer in een goede relatie met je ex, serieus, ik zeg het niet omdat ik onaardig wil zijn maar omdat je in de eerste plaats moeder en vader bent als je uit elkaar gaat en kinderen hebt en die kinderen verdienen ouders die gewoon samen naar ouderavonden kunnen gaan in de toekomst, die op een volwassen en hopelijk zelfs vriendschappelijke manier over ze kunnen praten en zorgen dat de kinderen zonder al te veel schade en zéker zonder haat en nijd tussen de ouders, groot groeien.
Wat je moet zeggen?
De waarheid, op hun eigen niveau. Dat papa en mama liever niet meer samen willen wonen maar dat er van ze gehouden wordt, door zowel papa als mama. Spreek niet kwaad over je ex waar de kinderen bij zijn en ga zo normaal mogelijk met elkaar om als jullie elkaar zien.
Je dure koophuis kun je blijven bewonen als je het kunt betalen. Werk je? Kun je de hypotheek alleen betalen? Betaalt je man mee met de hypotheek? Is dat niet zo dan zul je moeten verhuizen en dan zou ik niet te lang wachten met zoeken naar nieuwe woonruimte.
Vraag hulp bij praktische zaken (ouders, vrienden, buren) en zorg dat je zo snel mogelijk alles geregeld hebt met betrekking tot de kinderen, dat dat duidelijk is, wanneer wie de kinderen heeft en wanneer jij kunt werken bijvoorbeeld. Hoe eerder je weet waar je aan toe bent, en hoe je voor jezelf en je gezin kunt zorgen, hoe beter.
Hebben je man en jij al een plan over hoe jullie een en ander aan willen pakken? Ik neem toch aan dat jullie daar met elkaar overeenstemming moeten bereiken. Is dat al gebeurd of staat er een afspraak om dat te bespreken gepland waarbij jullie de financiën doornemen en afspraken maken over hoe verder?
Trouwen doe je samen, scheiden ook, zeker als er kinderen en en koophuis bij betrokken zijn.
maandag 18 april 2011 om 12:06
Dit is zo'n man die van zichzelf had moeten weten dat kinderen niets voor hem zijn. Hij had jou met een andere man moeten laten trouwen die wel vader wil zijn. En jouw man had ene vrouw moeten zoeken die net als hij geen kinderen wil.
Jouw man is niet eerlijk geweest. In de eerste plaats eerlijk naar zichzelf, vervolgens naar jou en vervolgens naar de kinderen. En nu zitten jullie mooi met de gebakken peren.
Ik vind dit heel erg voor jou en ik zou willen dat ik troostende woorden voor je had.
Dit is een barre tijd en je komt hier wel doorheen en je overleeft het wel. Dat is alles wat ik kan zeggen. Heel veel sterkte!
Jouw man is niet eerlijk geweest. In de eerste plaats eerlijk naar zichzelf, vervolgens naar jou en vervolgens naar de kinderen. En nu zitten jullie mooi met de gebakken peren.
Ik vind dit heel erg voor jou en ik zou willen dat ik troostende woorden voor je had.
Dit is een barre tijd en je komt hier wel doorheen en je overleeft het wel. Dat is alles wat ik kan zeggen. Heel veel sterkte!
maandag 18 april 2011 om 12:10
quote:iones schreef op 18 april 2011 @ 12:06:
Dit is zo'n man die van zichzelf had moeten weten dat kinderen niets voor hem zijn. Hij had jou met een andere man moeten laten trouwen die wel vader wil zijn. En jouw man had ene vrouw moeten zoeken die net als hij geen kinderen wil.
Jouw man is niet eerlijk geweest. In de eerste plaats eerlijk naar zichzelf, vervolgens naar jou en vervolgens naar de kinderen. En nu zitten jullie mooi met de gebakken peren.
Ik vind dit heel erg voor jou en ik zou willen dat ik troostende woorden voor je had.
Dit is een barre tijd en je komt hier wel doorheen en je overleeft het wel. Dat is alles wat ik kan zeggen. Heel veel sterkte!Zooo, waar baseer je dat nu op? Kan mij niet voorstellen dat hij altijd zo liefdeloos is geweest. Wat moet je dan zo lang met een man en waarom begin je dan aan kinderen. Misschien ligt hier wel meer aan ten grondslag.
Dit is zo'n man die van zichzelf had moeten weten dat kinderen niets voor hem zijn. Hij had jou met een andere man moeten laten trouwen die wel vader wil zijn. En jouw man had ene vrouw moeten zoeken die net als hij geen kinderen wil.
Jouw man is niet eerlijk geweest. In de eerste plaats eerlijk naar zichzelf, vervolgens naar jou en vervolgens naar de kinderen. En nu zitten jullie mooi met de gebakken peren.
Ik vind dit heel erg voor jou en ik zou willen dat ik troostende woorden voor je had.
Dit is een barre tijd en je komt hier wel doorheen en je overleeft het wel. Dat is alles wat ik kan zeggen. Heel veel sterkte!Zooo, waar baseer je dat nu op? Kan mij niet voorstellen dat hij altijd zo liefdeloos is geweest. Wat moet je dan zo lang met een man en waarom begin je dan aan kinderen. Misschien ligt hier wel meer aan ten grondslag.
maandag 18 april 2011 om 12:12
quote:iones schreef op 18 april 2011 @ 12:06:
Dit is zo'n man die van zichzelf had moeten weten dat kinderen niets voor hem zijn. Hij had jou met een andere man moeten laten trouwen die wel vader wil zijn. En jouw man had ene vrouw moeten zoeken die net als hij geen kinderen wil.
Jouw man is niet eerlijk geweest. In de eerste plaats eerlijk naar zichzelf, vervolgens naar jou en vervolgens naar de kinderen. En nu zitten jullie mooi met de gebakken peren.
Nou een beetje zelfverantwoordelijkheid mag ook wel.
TO zegt zelf ook dat het niet werkt , waar twee vechten...
To veel sterkte hoop dat jullie er uitkomen!
Dit is zo'n man die van zichzelf had moeten weten dat kinderen niets voor hem zijn. Hij had jou met een andere man moeten laten trouwen die wel vader wil zijn. En jouw man had ene vrouw moeten zoeken die net als hij geen kinderen wil.
Jouw man is niet eerlijk geweest. In de eerste plaats eerlijk naar zichzelf, vervolgens naar jou en vervolgens naar de kinderen. En nu zitten jullie mooi met de gebakken peren.
Nou een beetje zelfverantwoordelijkheid mag ook wel.
TO zegt zelf ook dat het niet werkt , waar twee vechten...
To veel sterkte hoop dat jullie er uitkomen!
maandag 18 april 2011 om 12:18
quote:toffifee schreef op 18 april 2011 @ 12:10:
[...]
Zooo, waar baseer je dat nu op? Kan mij niet voorstellen dat hij altijd zo liefdeloos is geweest. Wat moet je dan zo lang met een man en waarom begin je dan aan kinderen. Misschien ligt hier wel meer aan ten grondslag.
Zoooooo en waar komt het woord 'liefdeloos" nu ineens vandaan? WAar haal je dat uit mijn woorden?
Lees dit nog maar eens:
Hij kan niet goed met het veranderende leven omgaan en ik heb me op de zorg van de kinderen gestort omdat hij hier niets in deed.
Bij mij is de liefde voor hem ook ver te zoeken. Zoveel teleurstelling over hoe hij met zijn vaderrol is om gegaan!
Vraag je aan ts: heb jij aangedrongen op het krijgen van kinderen? Of stond hij er aanvankelijk wel achter en heeft hij gewoon niet goed nagedacht over de gevolgen van het krijgen van kinderen?
[...]
Zooo, waar baseer je dat nu op? Kan mij niet voorstellen dat hij altijd zo liefdeloos is geweest. Wat moet je dan zo lang met een man en waarom begin je dan aan kinderen. Misschien ligt hier wel meer aan ten grondslag.
Zoooooo en waar komt het woord 'liefdeloos" nu ineens vandaan? WAar haal je dat uit mijn woorden?
Lees dit nog maar eens:
Hij kan niet goed met het veranderende leven omgaan en ik heb me op de zorg van de kinderen gestort omdat hij hier niets in deed.
Bij mij is de liefde voor hem ook ver te zoeken. Zoveel teleurstelling over hoe hij met zijn vaderrol is om gegaan!
Vraag je aan ts: heb jij aangedrongen op het krijgen van kinderen? Of stond hij er aanvankelijk wel achter en heeft hij gewoon niet goed nagedacht over de gevolgen van het krijgen van kinderen?
maandag 18 april 2011 om 12:21
quote:eleonora schreef op 18 april 2011 @ 11:48:
Zorg dat je in in gesprek blijft met je ex. Op een normale, volwassen manier, zodat jullie kinderen, die nog zó jong zijn, niet nog meer de dupe worden van de scheiding dan ze al gaan worden nu hun vader en moeder uit elkaar zijn.
Investeer in een goede relatie met je ex, serieus, ik zeg het niet omdat ik onaardig wil zijn maar omdat je in de eerste plaats moeder en vader bent als je uit elkaar gaat en kinderen hebt en die kinderen verdienen ouders die gewoon samen naar ouderavonden kunnen gaan in de toekomst, die op een volwassen en hopelijk zelfs vriendschappelijke manier over ze kunnen praten en zorgen dat de kinderen zonder al te veel schade en zéker zonder haat en nijd tussen de ouders, groot groeien.
Wat je moet zeggen?
De waarheid, op hun eigen niveau. Dat papa en mama liever niet meer samen willen wonen maar dat er van ze gehouden wordt, door zowel papa als mama. Spreek niet kwaad over je ex waar de kinderen bij zijn en ga zo normaal mogelijk met elkaar om als jullie elkaar zien.
.
Helemaal mee eens! Dit is voor jullie kinderen heel erg belangrijk!
Zorg dat je in in gesprek blijft met je ex. Op een normale, volwassen manier, zodat jullie kinderen, die nog zó jong zijn, niet nog meer de dupe worden van de scheiding dan ze al gaan worden nu hun vader en moeder uit elkaar zijn.
Investeer in een goede relatie met je ex, serieus, ik zeg het niet omdat ik onaardig wil zijn maar omdat je in de eerste plaats moeder en vader bent als je uit elkaar gaat en kinderen hebt en die kinderen verdienen ouders die gewoon samen naar ouderavonden kunnen gaan in de toekomst, die op een volwassen en hopelijk zelfs vriendschappelijke manier over ze kunnen praten en zorgen dat de kinderen zonder al te veel schade en zéker zonder haat en nijd tussen de ouders, groot groeien.
Wat je moet zeggen?
De waarheid, op hun eigen niveau. Dat papa en mama liever niet meer samen willen wonen maar dat er van ze gehouden wordt, door zowel papa als mama. Spreek niet kwaad over je ex waar de kinderen bij zijn en ga zo normaal mogelijk met elkaar om als jullie elkaar zien.
.
Helemaal mee eens! Dit is voor jullie kinderen heel erg belangrijk!
maandag 18 april 2011 om 14:10
Dank voor jullie reacties!
We zitten in therapie. Eerst bij een peut waar het niet goed mee klikte en nu bij een systeemtherapeut.
Mijn man is de laatste tijd heel somber geworden. Er zijn veel dingen die meespelen. Enig kind bij ouders die nooit het gesprek aan gingen, een zeer complexe moeder. Zijn ouders hebben altijd praktisch alles voor hem gedaan. Zelfs hier in huis komt zijn vader langs om dingen op te hangen en te helpen met klussen. Mijn man ligt dan gerust op de bank met de laptop.
En zo gaat het dan ook met de kinderen. TV aan, de jongste in de box en de oudste op de bank. Nooit eens naar de speeltuin, de eendjes, op de grond met de duplo...
Nee, we hebben het niet op die manier besproken voordat we kinderen kregen. Ik wist dat hij gemakzuchtig is, maar dat hij zo zijn vaderrol zou invullen... Hij zei bij mijn oudste, toen die baby was: als hij groter is, dan ga ik wel dingen met hem doen, dan vind ik het leuker. Maar dat blijft uit.
En ja, het krijgen van kinderen is iets wat meer bij mij vandaan komt, gezien mijn leeftijd. Maar hij stond er wel achter! Bij de 2 miskramen heeft hij ook veel verdriet gehad.
Momenteel zeggen we tegen mijn oudste dat hij bij opa en oma is omdat hij hen moet helpen met verven in huis (eigenlijk hilarisch!). Als het echt over is en de beslissing is genomen dan wil het hem pas echt zeggen.
Ik wil heel graag op goede voet met mijn man blijven. Ik zal hier ook alles aan doen. Hij is ook niet met enorme ruzie weg gegaan.
Vind het zo moeilijk....
We zitten in therapie. Eerst bij een peut waar het niet goed mee klikte en nu bij een systeemtherapeut.
Mijn man is de laatste tijd heel somber geworden. Er zijn veel dingen die meespelen. Enig kind bij ouders die nooit het gesprek aan gingen, een zeer complexe moeder. Zijn ouders hebben altijd praktisch alles voor hem gedaan. Zelfs hier in huis komt zijn vader langs om dingen op te hangen en te helpen met klussen. Mijn man ligt dan gerust op de bank met de laptop.
En zo gaat het dan ook met de kinderen. TV aan, de jongste in de box en de oudste op de bank. Nooit eens naar de speeltuin, de eendjes, op de grond met de duplo...
Nee, we hebben het niet op die manier besproken voordat we kinderen kregen. Ik wist dat hij gemakzuchtig is, maar dat hij zo zijn vaderrol zou invullen... Hij zei bij mijn oudste, toen die baby was: als hij groter is, dan ga ik wel dingen met hem doen, dan vind ik het leuker. Maar dat blijft uit.
En ja, het krijgen van kinderen is iets wat meer bij mij vandaan komt, gezien mijn leeftijd. Maar hij stond er wel achter! Bij de 2 miskramen heeft hij ook veel verdriet gehad.
Momenteel zeggen we tegen mijn oudste dat hij bij opa en oma is omdat hij hen moet helpen met verven in huis (eigenlijk hilarisch!). Als het echt over is en de beslissing is genomen dan wil het hem pas echt zeggen.
Ik wil heel graag op goede voet met mijn man blijven. Ik zal hier ook alles aan doen. Hij is ook niet met enorme ruzie weg gegaan.
Vind het zo moeilijk....
maandag 18 april 2011 om 19:51
Je wil scheiden, je man woont bij zijn ouders, wat gaat er nog goedkomen dan?
Een therapeut kán een oplossing zijn als beide echtelieden voor 150% voor hun huwelijk willen gaan. Het is niet iemand die een huwelijk kan redden. Jullie gaan ondanks of na therapie uit elkaar. Prima, dan heb je er van alles aan gedaan blijkbaar om er van te maken wat er van te maken viel. De man zal niet veranderen.
Maar hij is wel de vader van de kinderen en het lijkt me nuttig om te investeren in een goede band met je aanstaande (waarschijnlijk) ex. Goed dat je dat van plan bent, hopelijk komen jullie er samen uit wat de kinderen betreft.
En ik blijf voor eerlijkheid naar de oudste toe, zeker als het definitief is.
Een therapeut kán een oplossing zijn als beide echtelieden voor 150% voor hun huwelijk willen gaan. Het is niet iemand die een huwelijk kan redden. Jullie gaan ondanks of na therapie uit elkaar. Prima, dan heb je er van alles aan gedaan blijkbaar om er van te maken wat er van te maken viel. De man zal niet veranderen.
Maar hij is wel de vader van de kinderen en het lijkt me nuttig om te investeren in een goede band met je aanstaande (waarschijnlijk) ex. Goed dat je dat van plan bent, hopelijk komen jullie er samen uit wat de kinderen betreft.
En ik blijf voor eerlijkheid naar de oudste toe, zeker als het definitief is.
